ตอนที่ 3 ห้าล้านบาท

ตอนที่

3

ห้าล้านบาท

      ไม่นานอรจิราก็กลับมาพร้อมกับสีหน้าที่ซีดเผือดลงกว่าเดิม ความกังวลแสดงออกมาทางแววตาของเธออย่างเห็นได้ชัด

       “เจ้าของบาร์แจ้งมาและค่ะคุณอคิราห์ ยอดทั้งหมดสำหรับการจองตัวน้องเดียร์เป็นเวลาหนึ่งปี” อรจิรารู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอ ยากลำบากเหลือเกินที่จะเปล่งจำนวนเงินออกมา

       “ห้าล้านบาทค่ะ”

       “ห้าล้านบาท” อนาวินทวนคำด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ราวกับกำลังซื้อขนมราคาถูก

       “เป็นจำนวนที่ถูกไปเสียด้วยซ้ำ”

       อนาวินรับเช็คและปากกาจากอคิราห์มาถือไว้ด้วยตัวเอง เขาไม่ได้มองเช็ค แต่จ้องมองไปยังผนังห้อง เขาจรดปลายปากกาอย่างรวดเร็ว เขาเขียนตัวเลขลงบนเช็คนั้นแล้วก็ยื่นให้อรจิรา

       “คุณอรจิรานี่คือเช็คสิบล้านบาท จัดการให้เรียบร้อย”

       อรจิรารีบรับเช็คด้วยมือที่สั่นเทา เธอไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆ ต่อหน้าชายผู้ทรงอำนาจคนนี้ เงินสิบล้านบาทสำหรับพนักงานหนึ่งคนคือการทำลายสถิติทั้งหมด และการประกาศว่าเธอได้ถูกซื้อไปแล้วอย่างสมบูรณ์

       “ค่ะคุณอนาวิน ดิฉันจะรีบดำเนินการทันทีค่ะ” อรจิรารับคำอย่างทุลักทุเล แทบจะวิ่งออกจากห้องไปด้วยความตื่นตระหนก

       อนาวินเอนหลังพิงโซฟาหนัง จ้องมองอรจิราด้วยดวงตาที่เย็นชา “ดี”

       “และจำเรื่องไว้อีกเรื่อง” อนาวินกล่าวเสียงต่ำ “แจ้งผู้หญิงคนนั้นด้วยว่า เธอไม่ต้องทำงานอื่นที่นี่อีกตลอดหนึ่งปี หน้าที่เดียวของเธอคือดูแลความต้องการของผมในห้องวีไอพีแห่งนี้”

       “ค่ะ”

       “อย่าให้ใครมายุ่งกับคนของผม”

       “ค่ะ คุณอนาวินดิฉันจะจัดการให้เรียบร้อยและจะแจ้งน้องเดียร์ทันทีค่ะ” อรจิราตอบรับเขาในทันที

       “ดี” อนาวินตอบสั้นๆ

       หลังจากนั้นเขาส่งสัญญาณให้อคิราห์ไปส่งผู้จัดการบาร์ออกไป อรจิราโค้งนำนับอย่างรวดเร็วแล้วรีบเดินตามอคิราห์ออกจากห้องไป

       ไม่นานนัก อรจิราก็กลับมาที่เคาน์เตอร์บาร์ด้วยสีหน้าที่ซีดเผือด เธอจัดการเรื่องการเงินกับเจ้าของร้านเรียบร้อยแล้วอแต่ความเครียดเรื่องอนาคตของณิชาภายังคงค้างคา

       “เดียร์” อรจิราเดินมาหาณิชาภาด้วยท่าทีที่แปลกไป แต่ในตอนนั้นนนทกรออกจากร้านไปแล้ว

       “เธอต้องหยุดทำทุกอย่างตอนนี้เลย”

       “ณิชาภาวางแก้วเช็ดมือลง “มีอะไรคะพี่อร”

       อรจิราถอนหายใจเฮือกใหญ่ พยายามรวบรวมคำพูดที่หนักอึ้ง “คุณอนาวิน เขาซื้อตัวเธอไปแล้ว...หนึ่งปีเต็ม”

“ซื้อตัว หมายความว่ายังไงคะพี่อร” ณิชาถาถามด้วยความไม่เข้าใจ และความตื่นตระหนกเข้ามาแทนที่

       “เขาจ่ายเช็คสิบล้านบาทให้ร้านเรา” อรจิรากระซิบบอก

“และเขาบอกว่าเธอจะต้องมาดูแลเขาเท่านั้นตลอดหนึ่งปีนี้ เงินค่าจ้างทั้งหมดถูกโอนให้เจ้าของร้านไปแล้ว”

       ณิชาภาตกตะลึงจนร่างกายแข็งทื่อ

       “สิบล้านบาท” ณิชาภาเอ่ยขึ้นมาอย่างตกใจแล้วก็ไม่เข้าใจว่าทำไมอนาวินถึงจ่ายเยอะขนาดนี้ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้รักเธอแล้ว และเขาเองก็เป็นคนบอกเลิกเธอ

       “พี่อรทำไมถึงเป็นสิบล้านบาทคะ ทำไมเขาต้องจ่ายมากขนาดนั้น”

       “เขาบอกว่าห้าล้านบาท ที่ร้านเรียกไปมันถูกไปเสียด้วยซ้ำ” อรจิรากล่าวเสียงแผ่ว

       “เขาไม่ได้แค่จองตัวเธอเดียร์ แต่เขาแสดงอำนาจว่าเขาเป็นเจ้าของเวลาของเธอที่นี่ตลอดหนึ่งปีและเขาบอกว่าห้ามใครมายุ่งกับเธอเด็ดขาด”

       ณิชาภาทำได้เพียงยืนนิ่ง ตัวเธอสั่นเทาด้วยความรู้สึกถูกคุกคามและควบคุมอย่างที่สุด คำบอกเลิกเมื่อสี่ปีที่แล้วถูกแทนที่ด้วยเงินสิบล้านบาทในวันนี้ ซึ่งทำให้เธอต้องกลับไปอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความรักแต่มันเป็นอย่างอื่นมากกว่า

       ณิชาภาเดินไปหลังบาร์ด้วยความสับสน ธนาภา หรือ นานา เพื่อนสนิทรีบวิ่งเข้ามาหาเธอทันที

       “เดียร์เกิดอะไรขึ้นเศรษฐีที่ไหนมาซื้อแกถึงสิบล้านอ่ะ”

       “แฟนเก่าอ่ะ เลิกกันไปห้าปีแล้ว แต่เขาหายไปจากชีวิตของฉันตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้เขามาจองตัวฉันหนึ่งปี ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่”

       ธนาภามองเพื่อนด้วยความตกใจอย่างแท้จริง “แฟนเก่า พี่วินน์น่ะเหรอ”

       “ใช่พี่วินน์” ณิชาภาตอบเสียงแผ่ว “เขาเป็นคนทิ้งฉันไปเอง เขาบอกว่าฉันไม่คู่ควรกับเขา แล้วทำไมวันนี้เขาถึงกลับมาใช้เงินซื้อตัวฉัน เขาไม่ได้ซื้อเพราะรักแน่นอนนานา ฉันกลัวว่าเขามาวุ่นวายกับฉันเพราะอยากแกล้งฉันเล่นมากกว่า”

       “แกล้งเล่นด้วยเงินสิบล้านบาทเลยเหรอเดียร์” ธนาภาขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

       “ถ้าเขาจะแกล้ง ทำไมต้องจ่ายขนาดนี้ เขาไม่ได้แค่อยากแกล้งนะ เขาต้องการควบคุมเธอต่างหาก”

       “ควบคุม” ณิชาภาทวนคำ

       “ใช่ เขาจองตัวแกไม่ให้ยุ่งได้ตลอดหนึ่งปี เขาซื้อเวลาแกไว้กับเขา และไม่ใช่แค่นี้แน่นอนแกไม่เชื่อ แกคอยดู” ธราภาเริ่มวิเคราะห์อย่างจริงจัง

       “ถ้าเขาจะแกล้ง แค่โทรมาสั่งให้แกไปหาที่อื่นก็พอ นี่เขาเล่นจ่ายเงินให้ร้านเพื่อประกาศว่าแกคือทรัพย์สินของเขาและเหมือนอยากเอาชนะใครสักคนแน่ๆ”

       “หรือว่าคุณนนทกรเหรอที่พี่วินน์อยากเอาชนะ” ณิชาภาเอ่ยขึ้นมา

       “อาจจะใช่ก็ได้นะ หรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้ แต่ที่แน่ๆ คือพี่วินน์ไม่อมให้แกไปไหนจากเขาแน่นอน” ธนาภาเขย่าแขนเพื่อนเบาๆ

       “พี่วินน์ไม่เคยทำอะไรโดยไม่คิด และการกลับมาของพี่วินน์มันต้องมีอะไรมากกว่าใช้เงินเล่นๆ เพื่อซื้อแกแน่นอน”

       ณิชาภาเงียบไป เธอเริ่มเชื่อในสิ่งที่เพื่อนพูด การกระทำของอนาวินมันบ้าคลั่งเกินกว่าจะเป็นแค่การหึงหวงหรือความต้องการชั่วคราว มันคือกับดักที่ถูกวางไว้แล้วเพื่อดึงเธอกลับเข้าไปในชีวิตของเขาอีกครั้งเพราะครั้งนั้นเขาไม่ได้อยากเลิกกับเธอแต่เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้เขาต้องทำอย่างนั้นและเพื่อปกป้องเธอ