MasukShare
บทที่ 4 ลอบทำร้าย (1)
Tanggal publikasi:
2026-03-07 20:48:52บทที่ 4
ลอบทำร้าย
ทั้งปิ่นอนงค์และเชอรีนหันขวับไปมองพราวมุกที่เดินเข้ามาพลางพูดด้วยโทนเสียงไม่พอใจเชอรีน ทว่าการปรากฏตัวของพราวมุกทำให้คนเป็นพี่สาวทั้งสองคนสงสัยไม่น้อย ทั้งที่ก่อนหน้านี้เพิ่งจะไปออกงานการกุศลที่เชียงรายและนานๆ ทีพราวมุกจะลงมาภูเก็ตเพราะโดยปกติแล้วพราวมุกมักจะทำงานตัวติดกับจิรันเสียมากกว่า
“สวัสดีค่ะพี่ปิ่น พี่โซ…พี่เชอรีน” พราวมุกทักทายปิ่นอนงค์และเตโซก่อนจะเงียบลงเพื่อหันไปมองเชอรีนด้วยท่าทางปกติซึ่งแตกต่างจากที่พราวมุกมีรอบยิ้มให้กับปิ่นอนงค์แล้วจึงทักทายออกไปด้วยความเคารพผู้ที่เป็นผู้ใหญ่กว่าอย่างเชอรีน
แต่คนถูกเด็กทักทายอย่างมีมารยาททำเพียงกอดอกมองไปทางอื่นอย่างไม่ใส่ใจแกมไม่ยินดีหรือยินร้ายกับการเจอพราวมุกที่ภูเก็ตด้วยเพราะไม่ได้สนใจพราวมุกมากนัก อย่างไรแล้วพราวมุกก็ดูกิจการกับจิรันมากกว่าจะมาแย่งความดีความชอบที่นี่อีกทั้งส่วนใหญ่แล้วพราวมุกจะบริหารธุรกิจจิวเวลรี่มากกว่า
“มุกรู้จักคุณเตโซด้วยเหรอ” ปิ่นอนงค์ยิ้มรับคำทักทายก่อนจะถามออกไปด้วยความสงสัย
“ไว้จะเล่าให้ฟังนะคะ มุก…” พราวมุกกำลังจะพูดในสิ่งที่ตั้งใจกับการลงมาจากห้องที่โรงแรมเพื่อมาที่นี่
“ตลกดีนะ แต่งงานกับคุณเตโซแต่ไม่รู้ว่ามุกเป็นพาร์ทเนอร์กับน้องชายเขา ลุงจิรันก็เป็นลูกค้าคนสำคัญของบริษัท เธอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเขาน่ะปิ่น เป็นเมียเขาแท้ๆ แต่ไม่รู้อะไรเลยเนี่ยนะ” เชอรีนหันขวับกลับมาหัวเราะอย่างขบขันก่อนจะพูดขึ้นด้วยความเย้ยหยัน
“ฉันจะรู้หรือไม่รู้ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่รู้จักเขาเลย เชอรีน เหนื่อยบ้างไหมกับการจะต้องมาแข่งขันกับฉันแทนที่จะพัฒนาตัวเองให้ได้ในสิ่งที่ควรจะได้” ปิ่นอนงค์กระชับมือบีบมือหนาของเตโซที่ยังคงกอบกุมอยู่พลางพูดออกไป
“ฉันไม่เหนื่อย ฉันชอบ ฉันสนุก ยิ่งถ้าได้เห็นเธอแพ้ฉันบ้างปิ่น” เชอรีนโต้ตอบกลับทันทีด้วยท่าทีไม่ลดราวาศอกง่ายๆ เลยสักนิด
“เชอรีน!” ปิ่นอนงค์ขึ้นเสียงเมื่อเชอรีนยังฉุกคิดไม่ได้นอกจากการจะเอาชนะการเป็นที่หนึ่ง
“พี่เชอรีนคะ มุกว่าพี่กลับไปก่อนดีไหมคะ เรื่องที่พี่เชอรีนมาที่นี่คุณอาทราบแล้วนะคะ มุกเป็นคนบอกก่อนมาที่นี่เองค่ะ มุกมองว่าการที่พี่เชอรีนกลับไปมันจะมีผลดีต่อตัวพี่มากกว่านะคะ” ครานี้เป็นพราวมุกที่เริ่มจะอดทนกับสถานการณ์เดิมๆ ของปิ่นอนงค์กับเชอรีนไม่ได้ แม้ที่ผ่านมาพอจะทราบบ้างถึงรอยร้าวระหว่างสองคน
แต่ไม่คิดเลยว่าจะหนักขึ้นทุกวันเช่นนี้
การไม่ลงรอยการแข่งขันกันระหว่างปิ่นอนงค์กับเชอรีนคนภายในครอบครัวรู้เรื่องมาตลอด เพียงแต่เห็นว่าเป็นการมีปากเสียงกันระหว่างพี่น้องอีกไม่นานก็คงจะดีกันได้ แต่จวบจนวันนี้ก็ยังไม่มีทีท่าจะลดลงเลยสักนิดมีแต่จะร้ายแรงขึ้นทุกทีที่ได้ทะเลาะกัน
คนหนึ่งก็ร้ายอย่างเอาแต่ใจ
อีกคนก็ร้ายอย่างไม่ยอมใคร
ต่างคนต่างไม่ยอมถอยคนละก้าวเช่นนี้แล้วเมื่อไรจะจับมือดีกันเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ ได้กันนะ คนหนึ่งแรงมาก็แรงกลับอย่างไม่ยอมกันจนสุดท้ายก็จบลงด้วยการทะเลาะวิวาท บ่อยครั้งที่ทำให้คุณปู่ของพวกเธอล้มป่วยหากแต่เจ้าสัวธรรมรงค์ไม่คิดยอมบอกหลานสาวทั้งสองคนให้รู้ก็เพราะห่วงความรู้สึกของหลานสาวทั้งสองคนหากรู้ว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้คนเป็นปู่ล้มป่วยอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะปิ่นอนงค์ที่เจ้าสัวธรรมรงค์ใส่ใจเป็นพิเศษมาตั้งแต่สูญเสียบิดามารดาไปจนกลายเป็นคนเก็บตัว ยิ่งมีเหตุการณ์ของพี่สาวยิ่งตอกย้ำและสร้างหญิงสาวที่เคยสดใสร่าเริงให้กลายเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง
เพราะคำพูดของพราวมุกทำให้เชอรีนตัดสินใจเดินจากไปอย่างกระฟัดกระเฟียดด้วยความไม่พอใจแกมรู้สึกถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตน ไม่วายทิ้งท้ายคำพูดที่ทำให้ปิ่นอนงค์เก็บไปคิดมากอย่างไม่รู้ตัว
“คนอย่างเธอไม่เจนผู้ชาย ระวังจะมีเขาบนหัวไม่รู้ตัว”
เจ้าสัวธรรมรงค์พยักหน้ารับคำรายงานคนสนิทที่รายงานเรื่องของปิ่นอนงค์ตั้งแต่ไปถึงจนเกิดเรื่องทะเลาะกับเชอรีนำลางใช้ปลายนิ้วชี้ปัดหน้าจอเลื่อนไปดูภาพถ่ายภาพอื่นๆ จนกระทั่งถึงภาพที่พราวมุกเดินเข้ามาร่วมวงในขณะที่สายพิณอุ้มเจ้านายเดินกลับออกไปเพื่อไม่ให้เด็กชายตัวน้อยมาได้ยินสิ่งที่ไม่ควรรับรู้
“ดูสถานการณ์ต่อไปก่อน” เจ้าสัวธรรมรงค์ออกคำสั่ง
“ได้ครับ แล้วเรื่องของคุณเตโซจะทำยังไงดีครับ” สาธิตตอบรับพลางถามถึงสามีของคุณหนู
“ยังไม่ต้องทำอะไรเพราะตอนนี้เตโซก็ดูแลปิ่นเป็นอย่างดีแล้ว แถมยังใส่ใจเกินจำเป็นกับความสัมพันธ์ ดูท่าทีไปก่อน ยังไงเราต้องให้ปิ่นมาเป็นอันดับหนึ่ง…กว่าปิ่นจะผ่านช่วงเวลาร้ายๆ มาได้จนเติบโตขนาดนี้ไม่ได้ง่ายสำหรับปิ่นเลย” เจ้าสัวธรรมรงค์ให้คำตอบออกไปไม่วายอดเป็นห่วงหลานสาวไม่ได้เช่นกัน แม้ว่าปากจะพูดออกไปเช่นนั้น
“ได้ครับ” สาธิตตอบรับก่อนจะยื่นมือไปรับแท็บเลตมาจากดจ้าสัวธรรมรงค์ก่อนจะหลบให้เจ้านายได้ลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นเพื่อขึ้นไปพักผ่อน
“ฉันเกือบลืมไปเลย สืบหาตัวแฟนยายหนูมุกได้หรือยัง อย่าลืมดูแลพราวมุกอีกคนด้วย ต้องสืบให้ได้ว่าเป็นใครและดีพอหรือเปล่า” เจ้าสัวธรรมรงค์ไม่ลืมที่จะกำชับกับสาธิตซึ่งเดินตามหลังมา
“ยังไม่ได้เรื่องครับ ทราบแต่ว่าตอนนี้ทั้งคุณหนูพราวมุกทั้งแฟนคุณหนูอยู่ที่ภูเก็ต คือ คนที่โรงแรมบอกว่าคุณหนูพราวมุกจะมาที่ภูเก็ตกับแฟนประจำเพื่อพักผ่อนครับ” สาธิตแจ้งเรื่องที่ตนทราบมาเท่าที่พูดออกไป
“ภูเก็ต ตอนนี้นะเหรอ…สั่งการลงไปว่าถ้าใครได้ภาพแฟนยายหนูมุกมาได้ โบนัสปลายปีโบนัสสองเท่า” เจ้าสัวธรรมรงค์ออกคำสั่งจบก็โบกมือขึ้นให้สาธิตได้กลับไปพักผ่อนได้แล้วก่อนที่จะเดินขึ้นไปยังชั้นบนด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มกับตัวเองกับการได้รู้เห็นดินเนอร์ของค่ำวันนี้ แม้จะมีปัญหาอยู่บ้างจากเชอรีน
แต่ทว่า เมื่อนึกถึงเชอรีนแล้วเจ้าสัวธรรมรงค์ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าถึงเวลาแล้วที่จะจัดการแก้ไขกับสิ่งที่ตนพลาดไปในด้านที่ดูแลเอาใจใส่เชอรีน จึงหันกลับไปเรียนสาธิตอีกครั้งซึ่งกำลังเดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งอยู่ถัดไปจากห้องนั่งเล่นไปอีกสามห้อง ซึ่งอยู่สุดทางเดิน
“เดี๋ยว”
“ครับ”
“เรียกเชอรีนขึ้นมาหาฉัน”
“ครับคุณท่าน”
Bab terbaru
รักร้ายภรรยา บทส่งท้าย
บทส่งท้ายปิ่นอนงค์ยันตัวลุกขึ้นอย่างลำบากเล็กน้อยหากแต่ไม่เท่ากับความเจ็บที่ขาเมื่อรู้สึกถึงตะคริวที่ขาซ้ายของตัวเองก่อนจะพยายามยืดขาเพื่อช่วยคลายตะคริว คิ้วทรงสวยขมวดเข้าหากันเมื่อยิ่งรู้สึกเจ็บที่ขามากขึ้น“เป็นตะคริวเหรอปิ่น”“ค่ะ”กระทั่งเสียงทุ้มเข้มของเตโซดังขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางเดินอ้อมมาอยู่ด้านหน้าของหญิงสาวแล้วนั่งลงที่พื้นข้างเตียงซึ่งเธอก็ขยับตัวห้อยขามาทางชายหนุ่ม“อือ…ขาไม่บวม คงเป็นตะคริวปกติ” เตโซมองสำรวจขาซ้ายของปิ่นอนงค์ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอมาแล้วเริ่มบีบนวดเบาๆ ตั้งแต่ข้อเท้าไปตามปลีน่องก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงสาวยิ้มออกมาพร้อมคำตอบ“เจ้าตัวเล็กทำให้คุณต้องตื่นมากลางดึกบ่อยนะช่วงนี้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงคาดโทษเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในครรภ์ของหญิงสาวอย่างไม่จริงจัง“อีกสองเดือนก็ครบกำหนดแล้วนิคะ เป็นเรื่องปกติค่ะ” ปิ่นอนงค์ยิ้มมีความสุขในทุกครั้งที่เตโซยอมตื่นยอมลุกมากับเธอเช่นนี้ตั้งแต่มีอาการแพ้ท้องเขาไม่เคยบ่นหรือมีท่าทีหงุดหงิดใส่เลยแม้แต่นิด ซึ่งทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจมากขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้แอบกังวลเป็นอย่างมากกับการที่ตั้งครรภ์ตอนใกล้เลขสี
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (2)
“ไม่ใช่ค่ะ ตอนแรกเรานอนห้องเดียวกันแต่แยกที่นอน พอมาที่นี่ก็แยกห้องนอนกัน ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนที่ผ่านมา แต่เพราะความอ่อนโยนอบอุ่นของเขาทำให้ปิ่นตัดสินใจขอเขาเป็นแฟนก่อนเลยค่ะ ทั้งหล่อทั้งรวยแถมด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน ใครจะไม่รีบคว้าเอาไว้มาเป็นเจ้าบ่าวของตัวเองละคะ” ปิ่นอนงค์เป็นคนเอ่ยตอบอย่างรักษาเกียรติของเตโซโดยไม่พูดถึงข้อตกลงระหว่างกันที่ตอนนั้นหัวใจของเธอกับเขายังว่างเปล่าอยู่“ถ้าไม่ใช่เพราะเธอน่ารักและทำให้ผมอยากดูแล ไม่มีทางที่คนอย่างผมจะใส่ใจใครโดยไม่สนว่าตัวเองจะลำบากแค่ไหน ขอแค่ให้เธอปลอดภัยมีความสุขก็พอแล้วครับ” เตโซพูดขึ้นบ้างพลางมองสบสายตาปิ่นอนงค์“หวาน หวานมากจริงๆ ค่ะ แต่ความร้ายของคุณปิ่นเราก็ถูกสยบด้วยความอ่อนโยนจากคุณโซ แหม น่าอิจฉามากเลยค่ะ แบบนี้ทั้งคู่คงรักเหนียวแน่นแน่นอน” เพราะความหมั่นไส้และอิจฉาที่คนื่นมีคนรักแล้วทำให้เชอรีนแอบแขวะออกไปตามประสาคนอิจฉาคนมีความรัก“แน่นอนครับ ผมรักเธอมากจนไม่สามารถปล่อยให้เธอเป็นอันตรายได้ ต่อให้ตอนนั้นเธอจะขอหย่าผม ผมก็จะปกป้องเธออย่างไม่มีข้อแม้” เตโซเป็นฝ่ายตอบก่อน“ปิ่นเองก็รักคุณมากเกินกว่าจะเสี่ยงให้คุณมามีอั
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (1)
บทที่ 24ดวงใจที่ร้ายที่รัก หลังจากที่เตโซได้ขอปิ่นอนงค์แต่งงานไปได้เพียงคืนเดียวข่าวบันเทิงต่างก็ตีแผ่ภาพและข่าวการขอแต่งงานอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ต่อมาอีกหนึ่งเดือนงานวิวาห์สุดแสนตระการตาภายในห้องโถงใหญ่ของโรงแรมวรรณวิภากิจที่ภูเก็ตก็ถูกจัดขึ้นโดยมีสื่อมวลชนและผู้หลักผู้ใหญ่ถูกเชิญเข้าร่วมงานวิวาห์ที่เปิดเผยและออกสื่อให้ทุกคนได้รู้อย่างสมเกียรติของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่เป็นถึงนักธุรกิจชื่อดังที่ใครต่างให้ความสนใจข่าวของคนทั้งสองมาตลอดยามที่มีข่าวตีแผ่ออกไป แม้งานวิวาห์ครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นด้วยความรักและความสุขท่ามกลางผู้คนมากมายที่เข้ามาเป็นพยานในวันแห่งความทรงจำที่มีความสุขที่สุดของปิ่นอนงค์และเตโซก็ยังมีข้อครหาเมื่อหลายเดือนก่อนหน้านี้ก็มีข่าวว่าคนทั้งสองแต่งงานกันแบบเงียบและออกมาเปิดตัวอย่างเป็นทางการที่งานเลี้ยงเลื่อนตำแหน่งของเตโซทำไมถึงแต่งงานกันอีกครั้งแต่แล้วข้อครหาเหล่านั้นก็ถูกปัดตกไปเมื่อมีคนแย้งมาว่าคนรวยมักชอบทำเรื่องแปลกตามใจ จึงกลายเป็นว่าทุกคนไม่สนใจตั้งคำถามอีกนอกจากรอดูภาพงานวิวาห์ตามสือที่จะตีแผ่ข่าวออกมาภายในงานดำเนินไปอย่างราบรื่นและใหญ่โตสมฐานะของเจ้าบ
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (5)
“ถ้าผมไม่เข้าไปช่วยคุณ ผมก็เสียคุณไปสิ ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอก คุณคือทุกอย่างในชีวิตที่เหลืออยู่ของผมนะปิ่น อย่าโทษเจ้าสัวเลย ต่อให้เจ้าสัวไม่ผิดคำพูดกับคุณผมก็จะดื้อเข้าไปปกป้องคุณอยู่ดี” เตโซได้ยิ้มกว้างเสียทีพลางยื่นมือไปดึงมือของสาวเจ้ามากอบกุมเอาไว้“เจ็บมากไหมคะ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า” ปิ่นอนงค์ค่อยๆ ระบายยิ้มออกมาเพื่อให้เตโซชื่นใจขึ้นมาอีกนิดพลางดึงมือออกแล้วยื่นไปลูบเบาๆ ใกล้บริเวณบาดแผลที่ยังมีผ้าก๊อซปิดอยู่“ไม่แล้วครับ” เตโซยิ้มรับพลางตอบ“อยากจะแกล้งโกรธแล้วมึนตึงใส่ก่อนพังงานแต่ก็ทำไม่ลง ห่วงความรู้สึกของคุณอยู่เรื่อย” เธอยู่ปากพูดออกมา“แสบนักนะเรา ว่าแต่ปิ่นรู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ผมฟื้นแล้ว” ชายหนุ่มพูดพลางยกมือลงบนศีรษะของหญิงสาวยีเบาๆ ก่อนจะถาม“วันที่ปิ่นบอกมีงานด่วนนั่นแหละคะ บังเอิญเจอลุงหมอแล้วท่านบอกเลยยืนแอบฟังค่ะ” สาวเจ้าตอบตามตรง“อือหือ แสบจริงๆ นะปิ่น” เตโซอุทานออกมาพลางยิ้มขันตัวเองที่ไม่เชื่อพฤกษ์ที่ช่างสังเกต“ว่าแต่ จะเซอร์ไพรส์ขอปิ่นแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ” เธอยิ้มขันก่อนจะพูดออกไป“ไม่เซอร์ไพรส์แล้ว ขอเลยแล้วกัน” เตโซพูดก่อนจะเริ่มมีท่าทีจริงจังขึ้นมาเตโซมองส
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (4)
“อย่าเพิ่งกังวลไปครับ พี่ปิ่นอาจจะคิดงานถึงได้ให้เชอรีนมาที่นี่ก่อนก็ได้นะครับ พี่ปิ่นไม่หนีพี่ไปไหนแน่นอนครับ” เตชินเอื้อนเอ่ยขึ้นหากแต่ข้างในใจก็รู้สึกกลัวเล็กน้อยว่าการเซอร์ไพรส์ในครั้งนี้จะล่มไม่เป็นท่า“ขอบใจมาก” เตโซยิ้มรับแล้วขอบคุณน้องชายออกไป“แต่ถ้าพี่ปิ่นรู้แล้วเกิดโกรธขึ้นมาละคะ” พราวมุกเอื้อนเอ่ยขึ้นอย่างเผลอลืมตัวก่อนจะรีบหันไปทางอื่นพลางขยับตัวไปหลบอยู่ด้านหลังพฤกษ์ทันทีที่เตโซหันขวับมามอง“ไม่หรอกครับ” เตชินพยายามคิดในแง่ดีหากแต่มือไม้เริ่มสั่นยืนไม่นิ่งเฉกเช่นเดียวกับเตโซไปเสียแล้วเพราะกว่าพี่ชายของเขาจะได้พบผู้หญิงที่ใช่และมอบความสุขกับรอยยิ้มของเตโซได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยสักนิดทั้งสองคนเกือบจะไม่ได้มีชีวิตมาถึงวันนี้แล้ว…“คุณโซคะ เชอรีน เอ่อ…รออีกนิดนะคะ เชอรีนคิดว่าจะต้องไปได้สวยค่ะ” เชอรีนยังไม่ได้ให้คำตอบแต่ก้าวไปหาเตโซแล้วดึงแขนให้ชายหนุ่มหันหลังกับทางเดินมองมาที่เธอแล้วพูดขึ้นต่อ“รออะไรครับ แล้วเธอทำอะไรอยู่” เตโซพยายามควบคุมสติแล้วถามกลับไปด้วยความสงสัยใคร่รู้“คือว่า…ทุกคนคะ!” เชอรีนที่กำลังจะตอบอยู่ๆ ก็ตะโกนให้ทุกคนหันกลับมามองที่เธอเมื่อเห็นว่าปิ่นอน
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (3)
สามวันต่อมาเตโซออกจากโรงพยาบาลก็เดินทางตรงมาภูเก็ตทันทีพร้อมกับคนอื่นๆ ที่ทราบเรื่องของชายหนุ่มตั้งแต่แรกแล้วไม่เว้นแม้แต่เจ้าสัวธรรมรงค์ โดยที่ไม่รู้เลยว่าก่อนที่ปิ่นอนงค์จะเดินทางมาภูเก็ตได้ยินทุกอย่างที่พูดในห้องพักฟื้นแล้วเพียงแต่หญิงสาวไม่รู้ว่าเขามีแผนจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่ก่อนที่เขาจะเซอร์ไพรส์เธอนั่น ขอเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ ให้รู้สึกแสบๆ คันๆ สักนิดก็แล้วกันปิ่นอนงค์เรียกพราวมุกมาเค้นหาความจริงจากปากจนได้รู้ว่าเตโซคิดจะทำอะไรและไม่ยากที่พราวมุกจะเข้าข้างหญิงสาวจนพูดออกมาจนหมดเปลือก เธอนึกดีใจที่รู้ว่าชายหนุ่มคิดจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่มีหรือจะง่ายอย่างที่หวังเอาไว้“คอยดูนะ ปิ่นจะทำให้คุณน้ำตาล่วงต่อหน้าคนอื่นไปเลย เจ้าเล่ห์ดีนัก แต่ก็นะ…ก็ยังดีที่ทำแบบนี้” ปิ่นอนงค์พึมพำกับตัวเองพลางมองไปยังกลุ่มคนขนาดใหญ่ที่กำลังเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์โรงแรมที่ด้านหลังสวนหย่อมซี่งเชื่อมกับทางเดินมาทางรีสอร์ต“พี่ปิ่น งั้นมุกขอตัวไปหาพวกเขาก่อนนะคะ เดี๋ยวฝ่ายนั้นจะรู้ซะก่อนว่าพี่ปิ่นรู้เรื่องแล้ว” พราวมุกที่มาอยู่รอที่ภูเก็ตและแปรพรรคมาอยู่กับปิ่นอนงค์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่จะดีใจก็ไม่ดีใจจะเห็นใจก
รักร้ายภรรยา บทที่ 2 ฮันนีมูน (3)
“เอ่อ อ๋อ ใช่” ปิ่นอนงค์รีบเออออห่อหมกไปกับเตโซเมื่อได้สติหากแต่ยังปรับความรู้สึกของตัวเองให้กลับมาปกติไม่ได้เหมือนกับชายหนุ่ม“อุ้ย! เธอนี่ก็ใจกล้าเนอะ กล้าบอกว่าตัวเองมีลูกติดด้วย ยังไงก็ขอให้เที่ยวกันสนุกนะ เชื่อสิ น้องนายไม่ชอบเขาหรอก จะไปกันรอดหรือเปล่าล่ะ แล้วจะเอาใจช่วยนะ บาย” เชอรีนทำท่าทาง
รักร้ายภรรยา บทที่ 2 ฮันนีมูน (2)
“คุณ เอ่อ ยืนตรงนี้ก่อน” ปิ่นอนงค์รั้งเอาไว้พลางยื่นมือไปคว้าแขนให้เตโซถอยหลังมายืนข้างๆ ตัวเองในขณะที่กำลังเดินไปทางอีกฝั่งของงานเลี้ยง“มีอะไรหรือเปล่า” เตโซหันกลับไปถาม“ฉันจะแนะนำคร่าวๆ ก็แล้วกันนะ คุณน่าจะเห็นว่าญาติฝั่งฉันเยอะแค่ไหน คุณไหวเหรอที่จะเดินไปหาทุกคน” หญิงสาวให้คำตอบพลางหันกลับไปมอ
รักร้ายภรรยา บทที่ 2 ฮันนีมูน (1)
บทที่ 2ฮันนีมูน หลังจากเปลี่ยนชุดสำหรับปาร์ตีตามคำสั่งของผู้เป็นปู่ซึ่งเป็นผู้จัดการชุดให้ปิ่นอนงค์กับเตโซอย่างเลี่ยงไม่ได้ทั้งที่หญิงสาวไม่อยากจะลงไปเสียเท่าไร มิหนำซ้ำยังจะต้องลงไปดูหน้าผู้หญิงที่ทำให้สามีในนามของเธอหลงรักจนตัดความรู้สึกนั้นออกไปไม่ได้ทั้งที่สาวเจ้าคนนั้นแต่งงานไปกับน้องชายของเ
รักร้ายภรรยา บทที่ 1 หลานสาวตัวแสบกับคุณปู่เจ้าเล่ห์ (3)
ปิ่นอนงค์นั่งมองว่าที่เจ้าบ่าวที่เธอเพิ่งได้รู้จักชื่อก่อนที่จะเดินมานั่งลงตรงหน้าชายหนุ่มและได้รู้ว่าเขาคือเจ้าของบริษัทไดมอนด์ วรากุลพาณิช จำกัดชื่อดังและยังเป็นคนใจใหญ่ยกเครื่องเพชรที่สาวเจ้าสวมใส่อยู่ตอนนี้ให้ทั้งที่ฝั่งเธอก็มีเงินซื้อมาใส่ได้อย่างไม่ต้องลังเล สาวเจ้าเอาแต่มองหน้าเจ้าบ่าวของเธอ
Anda juga akan menyukai
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก68.7K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.0K Dibacaงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.7K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.4K Dibacaเมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา542 Dibacaโซ่รักนายบำเรอ
คุณธิดา251 Dibacaรักลับๆกับคุณอาข้างบ้าน 18+
มนต์ศิขริน73 Dibacaรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha141 Dibaca
