บทที่ 4 ลอบทำร้าย (2)

หลังจากที่เชอรีนกลับไปทุกคนก็พากันกลับมาที่พลูวิลลาส่วนตัวของปิ่นอนงค์เมื่อไม่มีอารมณ์หรือบรรยากาศที่อยากจะอยู่ต่อ หากแต่เตโซก็อดที่จะมองหาพฤกษ์ไม่ได้ตั้งแต่ที่หายตัวไปอีกครั้งในจังหวะที่พราวมุกเดินเข้ามาในวงสนทนา เพราะปฏิกิริยาของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวต้องทักขึ้นมาด้วยความสงสัยใคร่รู้

“คุณมองหาใครอยู่เหรอคะ ตั้งแต่ที่ชายหาดแล้ว” ปิ่นอนงค์เอ่ยถามออกไปอย่างตรงไปตรงมา

“พฤกษ์น่ะครับ ปกติไม่เป็นแบบนี้เลยห่วงนิดหน่อย” เตโซเอ่ยตอบตามปกติ

“อ๋อ ใช่คนที่คุณเล่าให้ฟังว่างานอีกอย่างของเขาคือสายตำรวจ” ปิ่นอนงค์ทำท่านึกออกก่อนจะพูดเมื่อนึกถึงช่วงที่นั่งเครื่องบินมาภูเก็ต ซึ่งชายหนุ่มได้แนะนำให้รู้จักกับคนสนิทผ่านทางคำพูด

“ใช่ครับ ที่ห่วงก็เรื่องงานอีกอย่างของเขาน่ะ” เตโซตอบอย่างไม่ปิดบัง

“คุณดูเป็นคนใส่ใจทุกคนเลยนะคะ แล้วรู้จักกับมุกได้ยังไงเหรอคะ” ปิ่นอนงค์เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มชื่นชมในตัวเตโซที่ใส่ใจคนอื่นโดยไม่สนใจว่าคนคนนั้นจะอยู่ในฐานะไหนก่อนจะเอ่ยถามเรื่องของพราวมุกที่กำลังเดินมานั่งลงบนโซฟาหลังเดินกลับมาจากห้องนอนของเจ้านายพร้อมเคนและสายพิณ

“มุกเป็นเพื่อนสนิทน้องชายของผม จริงๆ แล้วตั้งแต่มุกเรียนมหาวิทยาลัยผมก็รู้จักแล้วครับ เธอเริ่มเข้ามาทำงานที่บริษัทพร้อมเตตั้งแต่ปีหนึ่งครับ” เตโซให้คำตอบอย่างไม่มปิดบังใดๆ ทั้งสิ้น

“อ๋อ แล้วคุณปู่ทำไม…” ปิ่นอนงค์ยังมีคำถามแต่ครานี้เป็นพราวมุกที่ตอบแทนเตโซ

“คุณปู่ไม่รู้เรื่องค่ะ เพราะมุกทำบานนี้ในฐานะตัวแทนลุงจอรันเท่านั้นค่ะ แต่นั่นก็แค่เบื้องหน้าเพราะลุงจิรันไม่ค่อยอยากให้สื่อมาทำข่าวให้วุ่นวาย แต่เบื้องหลังทุกก็ทำงานด้วยตัวมุกเองค่ะ จนถึงตอนนี้ค่ะ” พราวมุกให้คำตอบด้วยคำอธิบายที่รวบรัดเข้าใจ

“แล้วทำไมเชอรีนถึงรู้ได้ล่ะ” ปิ่นอนงค์ยังคงมีคำตอบ

“เมื่อหกปีก่อนพี่เชอรีนเข้าไปซื้อสร้อยคอที่ร้านค่ะ ตอนนั้นเป็นช่วงที่มุกต้องลงไปตรวจร้านพร้อมกับเต พี่เชอรีนก็เลยเค้นเอาคำตอบจนรู้ก่อนจะยื่นข้อแลกเปลี่ยนให้มุกทำตามทุกอย่างที่พี่เชอรีนต้องการค่ะ ใครถึงยังไม่รู้เรื่องด้วย” พราวมุกตอบออกไปอย่างไม่มีปิดบัง

“เอาแต่ใจเป็นเด็ก โอเค แล้วเรามาทำอะไรที่…” ปิ่นอนงค์ส่งยิ้มบางให้น้องสาวพลางถามออกไปอีกครั้ง แต่ทว่าถูกเตโซกล่าวแทรกขึ้นมาก่อนด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง

“คุณนี่ก็เป็นเจ้าหนูจำไมเหมือนกันนะ” เตโซเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูปิ่นอนงค์ที่จะขี้สงสัยจนมีคำถามอยู่เสมอ

“ฉันก็ต้องรู้ความจริงทุกอย่างสิคะ จะได้ตามทันว่าใครเป็นใคร รู้จักกับใครบ้าง ฉันไม่อยากทำทุกอย่างพังด้วยตัวเองนะคะ” หญิงสาวตอบด้วยรอยยิ้มบางพลางฉุกคิดไปถึงคำพูดของเชอรีน

ซึ่งทำให้เธออดที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับเชอรีนไม่ได้ เมื่อมองย้อนกลับไปแล้วคนที่ได้เปิดโลกกว้างได้รู้ข่าวสารหรือแม้กระทั่งได้รู้จักใครต่อใครจนไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีคนรู้จักและรู้จักคนมากมายมากกว่าเธอที่เอาแต่สนใจแค่เรื่องตัวเองอย่างเห็นแก่ตัวอย่างที่เชอรีนต่อว่าเธอ

มันคือความจริงที่เธอเพิ่งรู้ตัวสินา…

“เอาล่ะคะ มุกมาพักผ่อนตามเคยแหละพี่ปิ่น พอดีมีคนเห็นว่าพี่เชอรีนมาวุ่นวายดินเนอร์ของพวกพี่ไม่ยอมจบ มุกเลยตัดสินใจลงมาน่ะคะ” พราวมุกดึงทั้งสองคนกลับมาสนใจเรื่องที่คุยค้างไว้ก่อนจะตอบออกไปให้พี่สาวได้คลายความสงสัย

“ช่วงนี้มาเที่ยวกับแฟนบ่อยแบบนี้ ไม่กลัวคุณปู่จำได้เหรอ พยายามหลบอยู่นิเรา” ปิ่นอนงค์พยักหน้ารับรู้ก่อนจะถามออกไปอย่างไม่ตั้งใจอยากได้คำตอบ

“กว่าเขาจะว่างไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ค่ะ” พราวมุกตอบพลางยิ้มขบขันเล็กร้อยเมื่อนึกไปถึงคนรักของตัวเองที่ต้องคอยวิ่งไปมาสองที่เพื่อทำงาน มิหนำซ้ำยังค้องคอยปิดบังคนสำคัญเพื่อไม่ให้รู้เรื่องระหว่างตนด้วยเพราะเธอเป็นคนขอร้องเอาไว้

“แฟน? มุกมีแฟนแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามด้วยความอยากรู้เพราะเขาก็เห็นพราวมุกไปมาที่บริษัทตลอดไม่เคยเห็นคนรักของพราวมุกสักครั้ง

“ใช่น่ะสิคะ สองคนนี้พากันมาพักผ่อนที่โรงแรมเป็นประจำเลยค่ะ น่าจะได้เกือบๆ ปีแล้ว จริงๆ แล้วเพิ่งกลับมาคบกันด้วยค่ะ จริงสิ พรุ่งนี้พาพฤ…” ปิ่นอนงค์ให้คำตอบแทนก่อนจะหันกลับไปมองพราวมุกเพื่อจะชวนคนรักของน้องสาวมาทานข้าวด้วยกัน ทว่าถูกพราวมุกรีบเอ่ยแทรกเสียก่อนจนเตโซฉงนไปกับปฏิกิริยาของพราวมุกที่ดูไม่อยากให้เขารู้จัก

“พี่ปิ่นคะ มุกเพิ่งนึกได้ว่าจะออกไปเที่ยวตลาดกับเขา ทิ้งเขาไว้ที่ห้องคนเดียว มุกขอตัวก่อนนะคะ” พราวมุกพูดจบก็ลุกขึ้นพลางส่งยิ้มลาแล้วจึงหมุนตัวเดินกลับออกไปอย่างรวดเร็ว

“ก็ไม่ข้าวใหม่ปลามันแล้วนะ แต่ทำไมขยันแสดงหวานใส่กันตลอดเลย” ปิ่นอนงค์เอ่ยแซวน้องสาวที่ก้าวเดินออกจากพลูวิลลาไป

“ผมชักอยากจะเห็นแฟนของมุกแล้วสิ” เตโซพูดจึ้นด้วยความอยากรู้ไม่น้อยเพราะคำพูดของปิ่นอนงค์ อีกทั้งเขาก็มองพราวมุกเป็นน้องสาวคนหนึ่ง

ไม่แปลกที่เขาจะอยากช่วยพราวมุกพินิจพิจารณาคนรักว่าจะเหมาะสมและดีพอสำหรับน้องสาวคนนี้ของเขาหรือไม่ เพราะพราวมุกเป็นผู้หญิงที่ควรได้รับสิ่งดีๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้ชายที่จะมาอยู่ในฐานะคนรัก

การได้รู้จักกับพราวมุกมานานจึงได้รู้จักนิสัยใจคอว่าพราวมุกเป็นผู้หญิงที่เก่งไปเสียทุกอย่างยกเว้นเรื่องความรัก ครั้งหนึ่งเขาเคยเห็นพราวมุกเสียใจจนไม่เป็นอันทำงานหรือการดูแลตัวเองจนป่วยเข้าโรงพยาบาล ซึ่งในครานั้นทำให้เขากับเตขินกังวลไปตามๆ กันด้วยเพราะเจ้าตัวก็ไม่ยอมให้แจ้งเจ้าสัวธรรมรงค์ให้ทราบ และกว่าพราวมุกจะกลับมาเป็นคนเดิมก็กินเวลาไปถึงหกเดือน

หากเขาอยากจะสแกนคนรักของพราวมุกก็เป็นเรื่องธรรมดามิใช่หรือ