บทที่ 20 ความรักก็เหมือนดาบสองคม (3)

ดาริกาเงยหน้ามองเตชินที่ก้มลงมามองพร้อมรอยยิ้มพอใจก่อนจะโน้มตัวลงมาจุ๊บริมฝีปากของเธอพลางขึ้นคร่อมเธออีกครั้งพลางถอดชุดนอนและแพตตีแล้วโยนไปคนละทิ้งละทาง ประกบปากจูบพลางดันขาทั้งสองของเธออ้าออกแล้วแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาของสาวเจ้า ใช้มือรูดรึงท่อนเอ็นสองสามทีก่อนจะใช้ปลายบานหยักถูไถกลีบนุ่มเปียกแฉะจนสาวเจ้าสะดุ้งก่อนจะดูดดันเข้าไปทีละนิดจนมิดลำท่อนเอ็นในที่สุด

“ร้องออกมาดังๆ นะครับ อย่าได้แคร์ว่ามครจะมาได้ยิน แคร์แค่พี่คนเดียวที่อยากได้ยินเสียงน้องดา”

เขาผละออกแล้วมองพลางสบสายตาหวานที่ปรือขึ้นมามอง ปัดเส้นผมให้พ้นกรอบหน้าของเธอเพื่อมองใบหน้าสวยหวานให้ชัดขึ้นก่อนจะก้มลงประกบจูบอีกคราพร้อมกับขยับสะโพกอย่างเนิบนาบจนเธอครางหวานในลำคอด้วยความเสียวซ่านที่ถูกท่อนเอ็นเสียดสีเข้ามา แขนทั้งสองข้างยกขึ้นโอบกอดคนตัวใหญ่พลางจูบตอบอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้งไม่ต่างจากพันธนาการกึ่งกลางกายที่สอดประสานรวมเป็นหนึ่ง สาวเจ้าขยุ้มเส้นผมนุ่มสลับกับจิกเล็บไปที่แผ่นหลังแล้วข่วนอย่างไม่ได้ตั้งใจยามที่เขาสอดใส่กระแทกเข้ามาอย่างเนิบนาบหากแต่ทั้งหนักหน่วงและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน

ครานี้เขาค่อยเป็นค่อยไปอย่างลึกซึ้งด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยน เคลื่อนตัวกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างค่อยเป็นค่อยไปจนเธอสุขในใจกับรสชาติหวานละมุนจนชื่นใจแต่ก็ลุ่มลึกจนเธอร้อนผ่าวไปทั้วเรือนร่างยกขาเกี่ยวกับขาของเขาด้วยสัญชาตญาณที่มี ยาวเมื่อเขาผละริมฝีปากออกก้มลงซุกลำคอแล้วขบเม้มเบาๆ จนเธอต้องหลับตาพริ้มเอียงคอให้อย่างไม่อิดออด มือเรียวบางยังคงลูบไล้ไปตามแผ่นหลัง อีกข้างยังคงขยุ้มเส้นผมของเขาอย่างเร่าร้อน

“อ่า…พี่เต อะ อ่า”

เธอครางหวานเรียกเขาจนเจ้าของชื่อขบกรามแน่น หากแต่วันนี้เขาอยากมอบความอ่อนโยนแต่ก็เร่าร้อนให้กับเธอมากกว่าความร้อนแรง เขายังคงค่อยเป็นค่อยไปสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าออกอย่างเน้นจนมิดลำแนบชิดกว่า สองเรือนร่างเกี่ยวพันเป็นหนึ่งเคลื่อนตัวเสียดสีขึ้นลงตามจังหวะที่เขากระแทกท่อนเอ็นเข้าโพรงคับแน่นอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากร้อนยังคงมอบสัมผัสอุ่นที่ริมฝีปากลงบนผิวเนียนนุ่มที่ลำคอและเนินอก มือหนาที่เคยกดสะโพกของเธอลูบไล้ไปตามเอวและแผ่นหลังอย่างลุ่มหลงจนเจ้าตัวสั่นสะท้าน

“พรุ่งนี้ถ้าลุกไปทำงานไม่ไหว พี่ยินดีนอนกกน้องดาทั้งวัน”

เขากระซิบเสียงแหบพร่าไม่ต่างจากเสียงครางหอบของเธอขณะที่ยังคงกระแทกแกนกายเข้าออกอย่างหนักหน่วงให้ความรู้สึกเสียวซ่านอย่างเร่าร้อนผสมปนเปไปกับความหวานซึ้ง ก่อนจะถอดแกนกายออกจับเธอพลิกนอนตะแคงข้างแล้วดุดดันแกนกายเข้าไปในโพรงคับแน่นอีกครั้ง เริ่มออกแรกกระแทกเข้าออกด้วยจังหวะและแรงไม่ต่างจากทีแรก

หากแต่ช่างรู้สึกซาบซ่านจนต้องกำมือประสานกับมือหนาที่สอดรองที่คอของเธอเอาไว้แน่น ยิ่งอ่อนระทวยเมื่อปลายนิ้วมืออีกข้างลูบไล้กลีบเนื้อนุ่มพลางบดเคล้าคลึงเม็ดเสียวไปพร้อมกับท่อนเอ็นที่เสียดสีเข้าออกไม่พัก เสียงหวานยังคงดังกระเส่าไปตามจังหวะ สองเต้าเด้งขึ้นลงยามเมื่อเขาออกแรงกระแทกมากจึ้นเมื่อห้วงอารมณ์เริ่มควบคุมไม่อยู่หากแต่ยังคงความละมุนทะนุถนอมเธอ

“พี่เต อะ อ่า พี่เต”

ดาริกาครางหวานเรียกเตชินไม่หยุดยิ่งเป็นเครื่องกระตุ้นให้ห้วงอารมณ์ภายในกายของชายหนุ่มปะทุมากขึ้นจนความหนักหน่วงเป็นร้อนแรงกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นเข้าออกพร้อมกับเสียงครางกระเส่าและลมหายใจที่เป่าลดต้นคอของเธอให้รู้สึกซู่ซ่าจนขนอ่อนตั้งชัน

ยามเมื่อสองเสียงครางประสานพร้อมเพียงไม่ต่างจากลำท่อนเนื้อร้อนที่ขยายขึ้นเพื่อปลดปล่อยธารสีขาวขุ่นที่อัดอั้นอยู่นาน ในคราเดียวกันดาริการู้สึกซ่านสยิวไปทั่วกายยามเมื่อความหฤหรรษ์แล่นพล่านไปทั่วเข้าสู่หัวใจให้กระชุ่มกระชวยจนหูอื้อตาพร่า สยิวท้องน้อยเมื่อสัมผัสปลายหยักของแกนกายกระแทกเข้ามาจนมิดลำให้จุกเบาๆ สมองขาวโพลนฉับพลันเมื่อท่อนเอ็นร้อนเสียดสีเม็ดเสียวก่อนจะร้อนวาบที่ท้องน้อยหลังแรงกระแทกกระทั้นผ่อนเบาลงอย่างเนิบนาบก่อนจะกระแทกเข้ามาอีกครั้งจนมิดลำ

หญิงสาวกระตุกเกรงยามเมื่อเธอและชายหนุ่มพากันไปถึงฝั่งฝัน

ดาริการู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยคลอเคลียอยู่บนปุยเมฆกับเตชินที่นุ่มอบอุ่นไปด้วยกลิ่นอายความหอมหวานและลึกซึ้งอย่างอบอวลไปด้วยไออุ่นที่แผ่ซ่านจากเรือนร่างของกันและกัน เม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามกรอบหน้าแบะไรผมของคนทั้งสองบ่งบอกให้เห็นชัดเจนถึงความร้อนที่อบอวลหากแต่มันถูกหลอมให้อุ่นลง

“พี่เต เดี๋ยวพรุ่งนี้ดาลุกไปทำงานไม่ไหวคะ”

ดาริกาเอื้อนด้วยน้ำเสียงอ้อนเมื่อมือหนากดคลึงที่เนินเนื้ออูมทั้งที่ยังไม่ถอนแกนกายออกพลางแกล้งขยับสะโพกเข้าออกอย่างช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไป ก่อนจะลูบไล้ด้วยปลายนิ้วขึ้นมาครอบครองทรวงอกพลางบีบคลึง ริมฝีปากพรมจูบที่แผ่นหลังขาวเนียนนุ่ม

“พี่บอกแล้วไง ถ้าลุกไม่ไหวพี่จะนอนกกนอนกอดดาทั้งวันไม่ไปไหน”

“พี่เต อะ อื้อ…พรุ่งนี้มีประชุมบอร์ดกับพี่โซนะคะ…อื้อ”

“อีกรอบนะครับ สัญญา แต่…”

สิ้นเสียงพูดของเตชินบทรักบนเตียงก็เริ่มขึ้นทั้งที่เขายังพูดไม่จบประโยคดี ทำให้ดาริกาครางประท้วงเสียงหวานกลับไปให้คนเอาแต่ใจที่ทั้งบีบคลึงทรวงออก ทั้งสอดกระแทกแกนกายเข้าอย่างช้าๆ ให้เธอได้หายหอบจนสาวเจ้าต้องคาดโทษแต่ทว่าก็ถูกคนที่มีอำนาจเหนือกว่าข่มจนอยู่หมัดด้วยรอยจูบและความหนักหน่วงที่กระแทกเข้ามาจนจุกผสมปนเปไปกับความเสียวซ่าน

“คนเอาแต่ใจ อะ อ่า พี่เต อื้อ…ดาจะนอนแยกห้องกับพี่เต อะ อ่า”

“ฝันเท่านั้น…ยังไงดาก็พ้นจากมือพี่ไปนอนที่อื่นไม่ได้หรอกครับ…น้องดา”

เสียงโต้เถียงกันพลางครางกระเส่าเกิดขึ้นพร้อมกับแรงกระแทกกระทั้นที่ดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้ว่าจะพอเมื่อไร ราวกับว่าเขาลืมคำว่าพอไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงคำว่าเอาอีกและเอาอีกจนเวลาล่วงเลยเที่ยงคืนไปแล้วก็ตาม เขายังคงมอบความหวานละมุนแอบเร่าร้อนนิดๆ ให้กับเธอเพื่อสื่อให้เธอสัมผัสได้ว่าเขาทะนุถนอมเธอมากแค่ไหนที่จะต้องข่มอารมณ์ดิบร้อนแทนทีด้วยความอ่อนโยนนุ่มนวลเช่นนี้

เตชินก็ยังคงลิ้มลองชิมดาริกาไม่พักช่างสวนทาวกับคำสัญญาของเขาที่ไม่มีอยู่จริง…