วันไนท์สแตนด์สุดฮอตกับพ่อหนุ่มบาร์โฮสตัวท๊อป

ณ คฤหาสน์หรูของตระกูล ศิริพันธ์...เสียงทะเลาะกันของมิเชล หรือ นภัสสร ศิริพันธ์ ลูกคนเล็กของตระกลู ศิริพันธ์ เจ้าของบริษัทสกิลแคร์ที่ดังเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศไทย และ คุณหญิงเขมจิรา ศิริพันธ์ ดังลั่นไปทั่วทั้งห้องโถมจนเล่าแม่บ้านไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง"มิเชลบอกแล้วไงคะว่ามิเชลจะเลือกทางเดินของตัวเอง!! ""ทางเดินของแกก็คือการไปเป็นนายหน้าคอนโดโง่ๆ งั้นหรอเลิกทำตัวนอกคอกได้แล้วมิเชล! " คุณหญิงเขมจิราตวาดลั่นอย่างเหลืออดที่เขาพยายามให้ลูกสาวของตนเองมาสานต่อบริษัทของที่บ้านไม่ได้เสียที"แม่ก็มีพี่ไมเคิลอยู่แล้วแม่ก็ให้พี่ทำไปสิ! " หญิงสาวเอ่ยเถียงอย่างไม่ยอมเช่นกัน...แต่ในขณะที่ทั้งคู่กำลังทะเลาะกันอยู่นั้นเสียงทุ่มต่ำทรงอำนาจก็ดังขึ้นพร้อมกับชายวัยกลางคนอย่าง ชาญศักดิ์ ศิริพันธ์ ที่พึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายคนโต ไมเคิล ฉัตรนรงค์ ศิริพันธ์"เถียงอะไรกันเสียงดังไปถึงหน้าบ้าน" "คุณก็ดูลูกสาวคุณสิคะไม่ยอมมาช่วยงานที่บ้านแต่ไปยืนตากหน้าขายคอนโดอยู่ได้ วันนี้ฉันไปเจอกำลังเสนอขายให้คุณหญิงรัศมีรู้ไหมฉันอายแค่ไหน" "ทำงานสุจริตมันน่าอายตรงไหนกันคะ แล้วอีกอย่างโครงการที่มิเชลขายมันก็เป็นคอนโ

มือเรียวเองก็กอดแผ่นหลังแกร่งอย่างแนบแน่นและปล่อยอารมณ์ไปกับเซ็กส์ของชายหนุ่มที่เธอพึ่งเจอได้ไม่นานอีกครั้ง "อ่าาาาเสียวจัง" ร่างบางเอ่ยเสียงกระเส่าพร้อมกับมองท่อนเอ็นร้อนที่ตอดรูรักอย่างถี่ยิป "อยากลองขย่มมันเองไหม" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่ชายหนุ่มจะถอดท่อนเอ็นร้อนออกจากรูรักและร่างบางเปลี่ยนมาเป็นคร่อมหน้าขาแกร่งเอาไว้ มือหนาจับปลายหัวเห็ดมาเขี่ยร่อยเสียวของหญิงสาวขึ้นลงอย่างปลุกเร้าอารมณ์จนใบหน้าสวยบูดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน "อื้อออ ไม่ไหวแล้ว" ร่างบางเอ่ยก่อนจะแย่งท่อนเอ็นร้อนจากมือแกร่งมาจ่อที่รูรักของเธอพร้อมกับนั่งทับท่อนเอ็นร้อนลงไปจนสุดลำ ส๊วบ!! ทันทีหลังจากให้เสียบท่อนเอ็นร้อนเข้ามายังรุรักเอาไว้ร่างบางก็รีบร่อนสะโพกขย่มใส่ตอรักของชายหนุ่มด้วยจังหวะเสียวจับใจพร้อมกับบีบขยำเต้าอวบอิ่มของตนเองทั้งสองข้างที่กระเพื่อมไปตามแรงกระแทกของเธอ ชายหนุ่มที่มองหญิงสาวบีบขยำหน้าอกตัวเองอยู่นั้นก็ทนไม่ไหวใช้ริมฝีปากดูดเม้นเต้าอวบอิ่มทั้งสองอย่างอย่างหิวกระหายก่อนจะใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดปทุมถันทั้งสองข้างของเธอ "อื้อ~ อ้ะๆๆๆๆ" ร่างบางเ

หลังจากที่ความรักอันเร่าร้อนได้ปลดปล่อยความปรารถนาที่เก็บซ่อนไว้ในหัวใจของทั้งคู่ มิเชลและแดนดินก็พากันไปชำระร่างกายด้วยกันภายใต้สายน้ำที่เย็นฉ่ำ ความใกล้ชิดยิ่งทำให้ความผูกพันของพวกเขาแน่นแฟ้นขึ้น เมื่อแต่งตัวเรียบร้อย ทั้งสองก็เดินจูงมือกันออกมาจากห้องพักริมทะเล เพื่อร่วมกิจกรรมสุดท้ายของทริปในช่วงเช้า ก่อนที่จะต้องขึ้นเรือกลับสู่ความวุ่นวายของกรุงเทพฯ ในช่วงบ่าย"วันนี้เราต้องกลับกรุงเทพฯ แล้วสินะ" แดนดินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเศร้าสร้อย ดวงตาคมของเขามองไปยังคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างอาลัยอาวรณ์ มือที่กุมมือของมิเชลไว้แน่นขึ้นเล็กน้อย ขณะที่เดินตามหลังไกด์ที่กำลังนำทางไปยังจุดนัดพบวันนี้ ไกด์นำคณะทัวร์มาเยี่ยมชมความงามของถ้ำหินปูนต่างๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ตามแนวชายฝั่งของเกาะ แต่ละถ้ำมีรูปร่างลักษณะและเรื่องราวที่แตกต่างกันไป บางถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่สวยงามตระการตา บางถ้ำเคยเป็นที่หลบภัยของโจรสลัดในอดีต บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความเงียบสงบ มีเพียงเสียงคลื่นที่กระทบโขดหินเป็นระยะ"อืม... ก็ทัวร์วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วนี่" มิเชลตอบรับเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยของเธอหลุบต่ำลงเล็

หลังจากที่มิเชลเดินทางกลับมาจากทะเลพร้อมกับความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความทรงจำอันแสนหวานและความกังวลถึงอนาคตที่ยังไม่แน่นอน เธอกลับมาถึงคฤหาสน์ศิริพันธ์ในเย็นวันนั้น บรรยากาศในบ้านยังคงเงียบสงบเหมือนเช่นเคยมิเชลเปิดประตูห้องโถงเข้าไปอย่างเงียบเชียบ สายตาของเธอเหลือบไปเห็นร่างของผู้เป็นแม่นั่งรออยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น แสงไฟสีส้มนวลจากโคมไฟข้างๆ ส่องให้เห็นใบหน้าที่ยังคงเคร่งขรึมของคุณหญิงเขมจิรามิเชลทำทีเป็นไม่เห็น ตั้งใจจะเดินผ่านไปเพื่อขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองบนชั้นสอง เธอไม่อยากเผชิญหน้าหรือเริ่มต้นบทสนทนาใดๆ ในตอนนี้"มิเชล!" เสียงเรียกที่คุ้นเคยแต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังดังขึ้น ทำให้มิเชลจำต้องหยุดชะงักและหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้เป็นแม่คุณหญิงเขมจิราลุกขึ้นยืน มองมิเชลด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "กลับมาแล้วเหรอ""ค่ะ" มิเชลตอบสั้นๆ พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ"ฉันมีเรื่องที่ต้องคุยกับแก" คุณหญิงเขมจิราเอ่ยพลางเดินเข้ามาใกล้มิเชลมิเชลถอนหายใจเบาๆ ในใจรู้ดีว่าบทสนทนานี้คงไม่จบลงด้วยดี "มีอะไรคะแม่ มิเชลเหนื่อย อยากพักผ่อน""เรื่องงานของแกนั่นแหละ" คุณหญิงเขมจิราพูดเสีย

เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังสนั่นไปทั่วบริเวณนั้น คำพูดของแดนดินราวกับตอกย้ำภาพความทรงจำอันแสนหวานและเร่าร้อนบนเกาะให้กลับมาฉายชัดในความคิดของมิเชล ด้วยความโมโห ความสับสน และความรู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติ มิเชลยกมือขึ้นตบหน้าแดนดินอย่างแรงจนหน้าของเขาหันไปตามแรงตบ แดนดินนิ่งอึ้งไปกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่คาดคิดว่าการเผชิญหน้ากันครั้งนี้จะจบลงด้วยความรุนแรง โดยไม่ทันตั้งตัว แดนดินคว้าข้อมือของมิเชลไว้แน่น ออกแรงดึงจนเธอเซถลาเข้าไปในอ้อมแขนของเขา ก่อนจะอุ้มร่างบางของเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของบรรดาพนักงานและลูกค้าที่อยู่ในบาร์ มิเชลดิ้นรนอยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วยความตกใจและโกรธจัด "ปล่อยฉันนะ! นายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้!" เธอตะโกนเสียงดัง พยายามทุบตีแผ่นหลังกว้างของเขา แดนดินไม่ตอบโต้ เขารีบก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว พามิเชลออกจากบาร์หรูไปยังรถยนต์สปอร์ตสีดำที่จอดรออยู่ริมถนน เปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับแล้วยัดร่างที่ยังคงดิ้นรนของเธอเข้าไป ก่อนจะปิดประตูเสียงดังแล้วเดินอ้อมไปประจำที่นั่งคนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์และเหยียบคันเร่งออกไปจากที่นั่นทันที ทิ้งไว้เพียงความงุนงงและความ