Intro

Intro

หากกล่าวถึง ความรัก หลายคนมักบอกเสมอว่าเป็นสิ่งสวยงาม ความรู้สึกหลากหลายซึ่งก่อเกิดอยู่ในหัวใจส่งผลให้มนุษย์เรามีความสุขจนลืมไปเสียสนิท ว่าแท้จริงแล้วความสวยงามเหล่านั้นก็อาจจะย้อนมาทำร้ายตัวเราได้เสมอ

เฉกเช่นคนที่ผิดหวังล้วนแล้วแต่ต้องจมปลักอยู่กับความทุกข์ระทมใจไม่มีวันสิ้น แน่นอนว่าสาเหตุคงหนีไม่พ้นเรื่องของการถูกอีกฝ่ายหลอกและนอกใจ การกระทำเช่นนี้ช่างมีผลต่อก้อนเนื้อใต้อกข้างซ้ายให้เจ็บปวดปานคนจะขาดใจตายก็ไม่ต่าง

ท้ายที่สุดก็หอบความผิดหวังและความเสียใจทั้งหมดทั้งมวลมาลงกับกระป๋องเบียร์ซึ่งวางระเนระนาดเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นในห้องโถง

และคงเป็นฝีมือใครไปไม่ได้นอกเสียจากสองเพื่อนสนิทที่ก่อนหน้านี้ได้ดื่มด่ำมันอย่างหนัก กระทั่งสติแทบไม่มีเหลือจึงพากันหนีไปนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงในห้องนอนเสียอย่างนั้น

บัดนี้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เริ่มทำงานส่งผลไปถึงร่างกายไร้ซึ่งการควบคุม เผลอพร่ำพรรณนาถึงใครบางคนที่ได้สร้างบาดแผลเอาไว้กลางใจ

“กูไม่ดีตรงไหนวะไฟมึงช่วยบอกกูที ทำไมเขาต้องนอกใจกูด้วย” หญิงห้าวในร่างสาวสวยร้องโอดครวญด้วยน้ำเสียงยานคาง พิษจากแอลกอฮอล์ที่ก่อนหน้านี้กระดกติดต่อกันหลายกระป๋อง ทว่าผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงสภาพก็ร่อแร่จนแทบดูไม่ได้

“เออนั่นดิ กูไม่ดีตรงไหน ทำไมเธอถึงเลือกไอ้มาเฟียนั่น กูไม่ดีตรงไหนวะไอ้นิว” ชายหนุ่มที่มาอาศัยบ้านเช่าของเพื่อนสนิทอยู่ราวหลายเดือนเอ่ยระบายความในใจออกมาอย่างไม่คิดปกปิดมันอีกต่อไป

เป็นปกติของคนเมาเมื่อถูกแอลกอฮอล์ควบคุมสติก็มักจะพลั้งปากพูดเรื่องไม่เข้าท่าอยู่เสมอ ความแรงของดีกรีเหล่านั้นเริ่มควบคุมร่างกายจนอาจจะเป็นสาเหตุให้ใครต่อใครหลายคนเผลอไผลทำเรื่องผิดพลาดจนมิอาจย้อนเวลากลับไปแก้ไขมันได้อีก

หนึ่งในนั้นรวมไปถึงชายหญิงคู่นี้ที่จู่ ๆ ก็ถูกความเงียบสงบเข้าปกคลุมบรรยากาศ ลามไปถึงจิตใต้สำนึกซึ่งดูท่าคงจะไร้การยับยั้งช่างใจไปโดยปริยาย

และแล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น......

“ทะ...ทำไมมันถึงได้เจ็บขนาดนี้”

“กูก็เจ็บหัวฉิบหาย ทำไมมึงฝืดจังวะ”

“อ๊ะ”

“ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”

“มะ...ไม่ค่อยเจ็บแล้ว อื้อ~”

“โคตรฟิต โคตรแน่น กูเสียวโคตร ๆ เลยว่ะ”

ทุกท่วงจังหวะถูกตอกอัดความใหญ่โตผลุบเข้าผลุบออก สร้างความรู้สึกบางอย่างให้วิ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างกาย กระทั่งไล่ลงต่ำไปยังกลางกายสาวของคนใต้ร่าง ผลิตน้ำหวานหลั่งไหลตามเรียวขาสวยจนเปียกชื้นไปถึงผ้าปูที่นอน

สติสัมปชัญญะขาดหายไปชั่วครู่ หลงเหลือเพียงความปรารถนาระหว่างชายหญิงตามสัญชาตญาณความเป็นมนุษย์ ซึ่งถูกปลุกเร้าความต้องการขึ้นมาจนมิอาจต้านทานร่างกายของตนเองไหว

ไฟราคะกระหน่ำโหมเรือนกายเปลือยเปล่าของคนทั้งสองจนแทบหลอมละลายรวมเป็นหนึ่ง ช่างเร่าร้อนเสียจนจังหวะอันแสนพิศวาสถูกตอกอัดเข้าออกด้วยความวาบหวาม

สัมผัสหยาบโลนที่คนบนร่างมอบให้ตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา เป็นเชื้อเพลิงชั้นดีกระตุ้นความอยากในกายให้พลุ่งพล่านจนลืมความเจ็บร้าวระบมไปชั่วขณะ

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ทั้งคู่เสร็จสมปลดปล่อยความสุขออกมาพร้อม ๆ กันโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

และในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนเปลือกตาบางจะถูกปิดสนิท กลับได้ยินบางประโยคดังระงมอยู่ข้างใบหู แม้จะฟังไม่ได้ศัพท์มากนัก หากแต่มันกลับชัดเจนจนเจ้าตัวจำได้ไม่ลืม

“กูไม่ได้ใส่ถุง พรุ่งนี้มึงอย่าลืมซื้อยามากินด้วยนะ”