เข้าสู่ระบบแชร์
5
วันที่เผยแพร่:
2026-08-30 21:39:19รูปร่างดูสูงใหญ่ ตาตี๋ คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ปากหยักได้รูป รวม ๆ แล้วดูดีแบบไม่มีที่ติ ทำไมนิสัยต่างกับหน้าตาเช่นนี้
เธอจะมาสำรวจเขาแบบนี้ไม่ได้นะดา เธอต้องเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันแบบนี้ก่อนที่เขาจะลากไปทำเรื่องไม่ดีดีกว่านะ
“มีอะไรกับกูอีกวะ” สบตาตี๋ ๆ ของผู้ชายคนนั้นอยู่ดี ๆ น้ำตาก็คลอเบ้า พร้อมกับอาการเซยืนไม่ตรงของเธออีก
ชายหนุ่มทำหน้าตกใจ “เธอเป็นอะไรอะ ไหวไหม”
“ไม่ต้องมายุ่ง!! ขอทางด้วย”
ระหว่างนั้นราเชนทร์โทรเข้ามาไม่หยุด เธอเลยกดรับ บอกกำลังออกไป พอกดวางสาย ชายหนุ่มก็แย่งโทรศัพท์ไป จะเข้าไปแย่งคืนเขาก็ชูมือขึ้นเหนือศีรษะ เธอก็กระโดดคว้าไม่ถึง ฮึ่ม! มันจะสูงไปไหน
“ขอคืน ขอโทรศัพท์ของเราคืนด้วย” จากที่เซถอยหลังไปหลายก้าว ตอนนี้ก็แทบทรงตัวไม่อยู่ ทั้งอยากอ้วก ทั้งอยากนอน ความรู้สึกพวกนี้เริ่มเข้ามาแทนที่สติที่พยายามฝืน อย่างที่บอกเธอดื่มได้ แต่ไม่ได้เก่งขนาดที่ไม่รู้ลิมิตตัวเองว่าดื่มในปริมาณที่ไหน สภาพที่อีกคนเห็นคือหญิงสาวนั่งยอง ๆ นิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา
“เธอเป็นอะไร” ชายหนุ่มร่างสูงนั่งบนขาตัวเอง แล้วเอ่ยถามน้ำเสียงห่วงใย
“ขอโทรศัพท์คืนเถอะนะ เราไม่ไหวแล้ว”
“ฮ่า ๆ อ่อนว่ะ”
หญิงสาวได้แต่ส่ายหัว เริ่มมึนหัว อยากจะนอนตรงนี้ให้ได้ อาการเมาแล้วอยากนอน เป็นอะไรที่แก้ไม่หายจริง ๆ ก่อนที่สายตาจะเริ่มพร่ามัว หูได้ยินแต่เสียงเรียกจากผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นและเสียงโทรศัพท์...และหลับกลางอากาศไม่รับรู้อะไรอีก...
ปาลิดารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็หนักหัวคล้ายมีอะไรมาถ่วงไว้ แล้วต้องรีบดีดตัวขึ้นนั่งด้วยคิดได้ว่าเช้านี้ต้องไปส่งเอกสารที่อาจารย์ขอเพิ่ม ด้วยเมื่อวานเธอยื่นเอกสารไปไม่ครบ ซึ่งอาจารย์ที่ปรึกษาไลน์มาบอกตอนเธอกำลังแต่งตัวไปเที่ยวเมื่อคืน พอก้มมองดูตัวเอง ตัวเธอมีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมติดกายไว้ ซึ่งเสื้อแบบนี้เธอไม่เคยมี แล้วชุด!! ชุดที่ใส่เมื่อคืนหายไปไหน เมื่อสติเริ่มกลับมาเกือบเต็มร้อยก็คิดได้ว่าเมื่อคืนก่อนจะกลับบ้าน เธอได้ให้ราเชนทร์ออกไปรอที่รถเพื่อที่ตัวเธอจะไปทำล้างหน้าล้างตาให้สร่างเมา ระหว่างนั้นได้เจอกับผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง และเขาได้แย่งมือถือของเธอไป พอขอคืนเขาก็ไม่ให้ ยื้อแย่งกันอยู่นาน จากที่มึนหัวอยู่แล้วก็หนักเข้าไปอีก ต่อจากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
อีกทั้งยังตื่นมาในห้องของใครก็ไม่รู้ ทั้งยังรู้สึกเจ็บจุกช่วงล่างราวกับผ่านสนามรบที่หนักมาพอควร เมื่อขยับตัวก็ต้องเผลอครางออกมาด้วยความเจ็บแปลบ หันไปบนเตียงก็เห็นเป็นรอยเลือดจุดเล็ก ๆ ฮึ่ม เลือด!!! นี่เธอเสียความสาวที่จะเก็บไว้ในคืนเข้าหอไปให้ใครที่ไหนก็ไม่อาจรู้ได้แล้วเหรอเนี่ย ขณะที่ในหัวมีแต่คำถาม เธอก็ไม่ลืมที่จะมองสำรวจไปรอบ ๆ ห้องถึงได้รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของราเชนทร์ ไม่ใช่ห้องของเธอ ไม่ใช่ห้องของธีภพ หรือเพื่อนคนไหนแน่ แล้วตอนนี้เธออยู่ห้องใคร เพราะข้าวของในห้องไม่คุ้นตาเอาเสียเลย หันรีหันขวางอยู่นานคิดได้ว่าต้องรีบหาชุด โอ้ ทำไมกองอยู่ที่พื้นเต็มเลย
พอรู้อะไรเป็นอะไร น้ำตาที่คลอหน่วยอยู่แล้วค่อย ๆ ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ คิดได้ว่าเธอต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด จึงไม่รอช้าที่คลานลงจากที่นอนรีบคว้าเอาเสื้อผ้ามาใส่ ลองลุกเดินออกมาจากห้องนอนก็รู้สึกแสบกึ่งกลางกายสาวเป็นที่สุด
พลัน...สายตาเหลือบไปเห็นกระเป๋าสะพายวางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงโซฟา ทว่าโทรศัพท์ล่ะ!! ทำไมไม่อยู่ในกระเป๋า ช่างเถอะ! ยังไงคงไม่ได้คืน หากตอนนี้เธอต้องออกจากตรงนี้ให้ได้ก่อน ว่าแล้วก็วิ่งไปที่ประตู จับลูกบิดหมุนดูถึงรู้ว่าถูกล็อกจากข้างนอก ทำให้หญิงสาวที่ไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหายังไง ทรุดนั่งร้องไห้อย่างขาดใจอยู่ตรงนั้น
บทล่าสุด
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 6
“ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ทำไมวะ ฮือ ๆ ฮึก ๆ”ร้องไห้จนหนำใจ ถึงฮึดสู้ เอาวะ เป็นไงเป็นกัน บอกตัวเองแบบนั้นแล้วก็ใช้มือปาดน้ำตาทิ้ง แล้วลุกขึ้นเดินช้า ๆ ไปยังห้องนอนที่ออกมาเมื่อครู่ ก่อนจะถือวิสาสะเปิดตู้ดู...เห็นเสื้อผ้าข้าวของของผู้ชายอยู่เต็มตู้ เกิดคำถามขึ้นในใจว่าตัวเองเสียตัวให้ใคร หากคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เหมือนสมองมันตื้อไปหมด มองดูนาฬิกาบนผนังเป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้ว อยู่ ๆ ได้ยินเสียงคนไขประตูพร้อมกับเสียงคลิก ก่อนถูกเปิดเข้ามา พอเห็นว่าเป็นใครก็ยืนตาค้างอ้าปากเหวอ ไม่คาดคิดเลยว่าคนนั้นจะเป็น...ผู้ชายที่ปล้นจูบเธออย่างหน้าด้าน ๆ“มึงเองเหรอ”“เออ กูเอง” ทำหน้านิ่งเดินเข้ามา “เรียกผัวให้ดี ๆ หน่อย”ผัวเหรอ ได้ยินคำนี้แล้ว น้ำตาที่หยุดไหลไปก่อนหน้าก็ไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่พอเห็นร่างบางร้องไห้ ชายหนุ่มถึงเดินเข้าไปจะสัมผัสตัว ทว่าเธอกลับถอยหลังก่อนที่เขาจะได้คว้าเธอ“อย่ามาแตะต้องตัวกู มึงมันเลว ไม่มีความเป็นลูกผู้ชาย ทำอย่างนี้กับผู้หญิงได้ยังไง ทำได้ยังไง! ฮือ ๆ”“ดาใจเย็น ๆ ดิวะ” พลกฤต ธนาคม หนุ่มหล่อ ตาตี๋ ผิวขาว สูง อายุยี่สิบสี่ปีบอก ด้วยก่อนหน้านี้เขาต้องเข้าประชุมที่
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 5
รูปร่างดูสูงใหญ่ ตาตี๋ คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ปากหยักได้รูป รวม ๆ แล้วดูดีแบบไม่มีที่ติ ทำไมนิสัยต่างกับหน้าตาเช่นนี้เธอจะมาสำรวจเขาแบบนี้ไม่ได้นะดา เธอต้องเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันแบบนี้ก่อนที่เขาจะลากไปทำเรื่องไม่ดีดีกว่านะ“มีอะไรกับกูอีกวะ” สบตาตี๋ ๆ ของผู้ชายคนนั้นอยู่ดี ๆ น้ำตาก็คลอเบ้า พร้อมกับอาการเซยืนไม่ตรงของเธออีกชายหนุ่มทำหน้าตกใจ “เธอเป็นอะไรอะ ไหวไหม”“ไม่ต้องมายุ่ง!! ขอทางด้วย” ระหว่างนั้นราเชนทร์โทรเข้ามาไม่หยุด เธอเลยกดรับ บอกกำลังออกไป พอกดวางสาย ชายหนุ่มก็แย่งโทรศัพท์ไป จะเข้าไปแย่งคืนเขาก็ชูมือขึ้นเหนือศีรษะ เธอก็กระโดดคว้าไม่ถึง ฮึ่ม! มันจะสูงไปไหน“ขอคืน ขอโทรศัพท์ของเราคืนด้วย” จากที่เซถอยหลังไปหลายก้าว ตอนนี้ก็แทบทรงตัวไม่อยู่ ทั้งอยากอ้วก ทั้งอยากนอน ความรู้สึกพวกนี้เริ่มเข้ามาแทนที่สติที่พยายามฝืน อย่างที่บอกเธอดื่มได้ แต่ไม่ได้เก่งขนาดที่ไม่รู้ลิมิตตัวเองว่าดื่มในปริมาณที่ไหน สภาพที่อีกคนเห็นคือหญิงสาวนั่งยอง ๆ นิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา“เธอเป็นอะไร” ชายหนุ่มร่างสูงนั่งบนขาตัวเอง แล้วเอ่ยถามน้ำเสียงห่วงใย “ขอโทรศัพท์คืนเถอะนะ เราไม่ไหวแล้ว”“ฮ่า ๆ อ่อนว่ะ” หญ
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 4
“มึงไม่น่าเกิดมาเป็นผู้ชายเลยว่ะ” เก้าชี้หน้าผู้ชายคนนั้นที่กล้ามาทำเพื่อนตน“พอเถอะเก้า กูไม่อยากลดตัวไปคุยกับคนแบบนี้หรอก” ปาลิดาเก็บความเสียใจไว้ในอก แล้วเดินเบียดผู้คนกลับไปยังโต๊ะอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้หันหลังไปมองชายผู้ชายแม้แต่น้อย “เฮ้ย ดา มึงเป็นอะไรไร ร้องไห้ทำไม”“ใครทำมึงวะ”“มึงเป็นไร บอกกูเดี๋ยวกูจัดการให้”และคำถามอีกมากมาย เมื่อเห็นเธอเดินกลับมาสภาพใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา ทุกคนก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงปนสงสัย หากก็ไม่ได้ตอบราเชนทร์เห็นอย่างนั้นรีบเข้ามาถามอย่างห่วงใย “มึง...เป็นอะไร ใครทำ”ปาลิดาส่ายหัวไม่พูดอย่างเดียว ราเชนทร์ที่รู้ว่าเซ้าซี้ไปก็ไม่ได้อะไร เลยไม่เร้าหรือต่อ ตอนนี้เพื่อนคงเสียขวัญ ถึงดึงร่างบอบบางไปกอดปลอบ“ไม่เป็นไรนะ งั้นกลับกันเถอะปะ” หญิงสาวได้แต่พยักหน้า ไม่โอเคกับสิ่งที่พบเจอ แม้มาเที่ยวหลายต่อหลายครั้งก็ไม่เคยพบเจอเหตุการณ์อุกอาจเช่นนี้เก้าเดินมาโอบไหล่ได้แต่ลูบปลอบอย่างเข้าใจ พลางเล่าเรื่องทั้งหมดให้ราเชนทร์กับธีภพฟังด้วยไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้มากนัก ไม่อยากให้ใครมาว่าได้ว่าไม่ให้เกียรติผู้หญิงพอพวกมันได้ฟังแล้วก็อยากจะไปซัดหน้าผู้ชายคนนั้นที่
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 3
“...หรา” สองหนุ่มประสานเสียงแข่งกับเสียงเพลง ซึ่งเป็นแบบนี้ทุกทีเวลาเธอมาเที่ยวด้วย “เออ คอยดูได้เลย” พร้อมกับรับแก้วเครื่องดื่มมาถือไว้“ดาไปเต้นกันไหม” เพื่อนผู้หญิงในห้องที่อยู่อีกกลุ่มเข้ามาชวน“รอกรึ่มก่อนได้ไหมล่ะ เหล้ายังไม่เข้าปากก็ชวนไปเต้นเลย”“เออ ๆ เดี๋ยวกูไปเต้นก่อนงั้น”หญิงสาวพยักหน้า จะบอกว่าตัวเองเป็นคนชอบดื่มนะ แต่คออ่อน กินไปสักพักจะเริ่มเมา พอดื่มไปสองแก้ว ก็รู้ว่าตัวเองเริ่มได้ที่แล้วถึงออกไปเต้นกลางฟลอร์เรียกเหงื่อที่นักดื่มชายหญิงเต้นแออัดกันอยู่ตรงนั้นเต็มไปหมด ขณะที่เต้น ๆ อยู่นั้นก็รู้สึกว่ากำลังโดนลวนลาม หันไปก็เห็นเป็นไอ้เก้าที่เมาไม่ได้สติแล้วมาโอบไหล่ เกือบสะบัดแล้วไหมล่ะ ถ้าไม่ได้ยินเสียงมันพูด ด้วยคิดว่าเป็นคนอื่นมากอด“เมายังดา” โน้มหน้ามาถามแล้วเปลี่ยนเป็นโอบเอว ทั้งยังก้มมาเกือบชิดหน้าเธอ ถ้าใครมองจะเห็นเป็นทั้งคู่กำลังจูบกันอยู่“ยัง กลับโต๊ะกันเถอะ”ไม่มีใครบอกศัตรูที่เป็นผู้ชายและไม่ใช่เพื่อนสนิทว่าเมาหรอก มันจะเปิดโอกาสให้คนพวกนี้ได้ทำเรื่องทราม ๆ หากตอบอะไรที่สิ้นคิดออกไป เห็นท่าไม่ดีเลยชวนกลับโต๊ะ ระหว่างที่เดินกลับคนที่ออกมาเต้นก็เยอะเลยเดินเ
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 2
ใกล้เวลานัด ปาลิดาก็เช็กความเรียบร้อยหน้ากระจกอีกรอบ รู้สึกพอใจแล้วถึงเดินลงมาจากห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง เพื่อนั่งรอราเชนทร์มารับ ซึ่งก็พอดีที่ได้ยินเสียงรถมาจอดหน้าประตูรั้วบ้าน แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น ราเชนทร์ก็บีบแตรเสียงดังสนั่นลั่นซอยบ้าน ดีที่ชาวบ้านแถวนี้ไม่เอามีดปันตอขว้างใส่หัวมัน ข้อหาทำอะไรไม่เกรงใจ หญิงสาวในชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวสปาเกตตีสีครีม เอวจับจีบ แต่งผ้าระบายด้านข้าง แต่งหน้าอ่อน ๆ เดินสง่าบนรองเท้าส้นสูงสามนิ้วสีดำที่เข้ากับกระเป๋าสะพายข้างสีดำ ก้าวขาขึ้นรถเก๋งคันโก้ที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว “ช้าตลอด” ขึ้นรถได้ไอ้ธีที่นั่งข้างคนขับก็แซะเลย“ต้องดูความเรียบร้อยก่อนไหมวะ เผื่อมีผู้ชายหลงมาจีบ”“ไอ้คนนั้นคงเมาจนไม่ได้สติแน่ ๆ”“ไอ้ธี! มึงนะมึง เอาอะไรมองวะว่ากูไม่สวย”“ทุกตรงน่ะแหละ!” ไอ้เพื่อนสองตัวพูดพร้อมกัน วันนี้มันมาในลุคแบดบอยกันทั้งคู่ ราเชนทร์มาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเทา กางเกงยีนสีดำขาดเข่า ส่วน ธีภพอยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีขาว กางเกงยีนแบรนด์ดัง“จำไว้เลยนะพวกมึงอะ” หญิงสาวทำหน้าบึ้ง ไม่พอใจที่ถูกสองหนุ่มรุมว่า “แล้วนี่แต่งอะไรมาวะ เหมือนหลุดออกมาจากสวนสัต
หนุ่มวิศวะลุ้นรัก 1
“เชน...มึงจะไปผับยังไง” หญิงสาวถามเพื่อนหนุ่ม ระหว่างเดินลงตึกกองบริการการศึกษา เพราะก่อนหน้านี้พวกเธอไปยื่นเอกสารขอจบกับทางมหาวิทยาลัยมา“ว่าจะขับรถไป ไปกับไอ้ธีน่ะแหละ” เจ้าของชื่อตอบ “มึงล่ะไปยังไง”“แท็กซี่มั้ง”“ให้กูไปรับไหมดา”“เออ ก็ดี ขากลับจะไม่ได้ต้องนั่งแท็กซี่กลับคนเดียว” คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดนักศึกษาตอบตกลง เอาจริง ๆ ขึ้นแท็กซี่คนเดียวตอนกลางคืนก็ไม่กล้า ด้วยวันนี้มีนัดเลี้ยงจบกับเพื่อนในห้องคนอื่น ๆ ที่ผับหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมือง คงมีดื่มกันบ้างปาลิดา กฤตติกา สาวสวยร่างเล็กวัยยี่สิบสองปี เป็นหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มที่มีเพื่อนผู้ชายถึงสองคน รูปร่างสูง ผิวขาว มีลักยิ้ม จัดฟัน นิสัยร่าเริง ฐานะทางบ้านค่อนข้างดี ที่บ้านขายอะไหล่รถยนต์แบบครบวงจร“’งั้นสามทุ่มกูไปรับแล้วกัน” ราเชนทร์ โอภาสพงส์ นัดเวลา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนตัวสูง มีส่วนสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเซนติเมตร ผิวขาวออกเหลือง จัดฟัน เป็นที่หมายตาของสาว ๆ ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง รวมไปถึงรุ่นเดียวกันมักนำของกินมาบรรณาการถึงที่ หากชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ“โอเค”“อย่าช้านะมึง ช้า กูให้ไอ้เชนไปก่อนจริง ๆ” ธีภพ มั่นคง ว่า เขาอ่อน
บางทีคุณอาจจะชอบ
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.7K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.2K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่599.7K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 175.9K viewsโทษทีสามีคนนี้ฉันไม่ต้องการ
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ48 viewsย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
องค์หญิงโนเนม443 viewsรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก117 viewsโอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา168 views
