อยู่ในสถานะที่ค่อนข้างอธิบายยาก

อยู่ในสถานะที่ค่อนข้างอธิบายยาก

last update최신 업데이트 : 2025-09-17
작가:  นิราอร참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
54챕터
1.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

“คุณจินณ์ รับสมัครคนดูแลเรื่องส่วนตัวเพิ่มสักคนไหมคะ” คำถามของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มใจกระตุก ก่อนหรี่ตามอง “ฉันดูแลตัวเองได้” เขาตอบเสียงหนัก นาราเม้มปากแน่น เปลือกตาหลุบลงแวบหนึ่งก่อนสบตาเขาอีกครั้งด้วยความตั้งใจที่แน่วแน่ยิ่งกว่าเดิม “หนูดีหมายถึง คนที่จะคอยดูแลคุณเรื่องบนเตียงค่ะ” ผู้ชายอายุสามสิบปีเศษใจกระตุกแรงกว่าเดิม เขาถอนหายใจยาว เมื่อถูกแม่สาวหน้าแฉล้มที่อีกไม่กี่เดือนจะพ้นรั้วมหาวิทยาลัยเอ่ยปากถามโต้งๆ และเขามั่นใจว่าหล่อนไม่ได้พูดเล่น “อธิบายหน่อย” เขาแกล้งโง่ แต่ฝ่ามือใหญ่เรียวเลื่อนลงลูบเบาๆ ที่เอวคอด ถ้าหล่อนปัดมือเขาออกก็ไม่คิดจะดันทุรัง ทว่านารากลับนิ่งเฉย มิหนำซ้ำยังสบตาเขาตรงๆ แล้วตอบออกมาอย่างคนที่คิดมาดีแล้ว “ก็ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของคุณ ตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงเข้านอน อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ” ริมฝีปากได้รูปสวยของจินณ์กระตุกยิ้ม พลางเคลื่อนใบหน้าเข้าหา หญิงสาวใจเต้นแรงรัว หลบตาลงแต่ไม่คิดจะถอยหนีโดยพยายามเตือนตนเองว่าหล่อนต้องทำได้ เขาไม่ใช่คนเลว ไม่ใช่คนชอบเอาเปรียบใคร เขาคงไม่ใจร้ายกับหล่อนนักหรอก...

더 보기

1화

EP.1 บทนำ

夏山家の家訓には、貧しい家の娘を跡継ぎの妻に迎えてはならないという掟があった。

だが、社交界で名を馳せる夏山家の御曹司、夏山清輔(なつやま せいすけ)は、あろうことか魚屋の娘である伏見絵麻(ふしみ えま)と恋に落ちてしまう。

彼女と一緒になるため、清輔は跡継ぎの座も家も捨てた。勘当を言い渡され、父に何度殴られても決意を曲げず、本家の仏間で3日3晩、正座を続けた。白いシャツを血で染めながらも、彼は笑ってこう言った。

「絵麻、怖がるな。俺には君だけがいればいい」

やがて夏山家もついに折れ、ふたりが家を離れて暮らすことを許した。ただし、家のために跡継ぎをひとりだけ残すという条件付きだった。

それから、清輔が絵麻に最も多く口にした言葉は……

「もう少し待ってくれ」

彼は彼女を待たせた。自分が別の女を孕ませる、その日まで。

……

1度目、彼は絵麻に「待ってくれ」と言った。自分が別の女を孕ませるまで、と。

そうして彼は草間知夏(くさま ちなつ)と何度も肌を重ね、彼女が子を宿すまで待ち続けた。

2度目、彼はまた絵麻に待てと言った。生まれたのが娘であり、夏山家には男の跡継ぎが必要だから、と。

そうして彼は再び知夏と数えきれないほど肌を重ね、彼女がまた身ごもるまで待ち続けた。

ようやく報われる。絵麻がそう思い始めた矢先のことだった。清輔と知夏の娘が百日祝いを終えた直後、突然高熱を出して血を吐いたのだ。誰もが、それを絵麻の仕業だと決めつけた。

知夏は狂乱して飛びかかり、爪で絵麻の顔を引っ掻きながら、身も世もなく泣き叫んだ。「恨むなら私を恨めばいいじゃない!どうしてあの子にまで手をかけるのよ!?」

清輔の両親は激怒した。

「これがうちの初孫だぞ、よくもそんな真似ができたな!」

絵麻が服を剥ぎ取られ、マイナス20度の冷凍倉庫へ放り込まれたとき、清輔は扉の外に立っていた。

霜の降りたガラス越しに、彼女はタバコに火を点ける彼の手が震えているのを見た。だが、かつて愛情に満ちていたはずのその瞳には、今はもう、骨まで凍らせるような冷たさしか残っていなかった。

「もう少し待てと言ったはずだ」彼はタバコをもみ消し、失望の色を隠さずに言った。「なんで俺の子供に手を出した」

――なるほど。「俺の」子供、か。

絵麻は痛みに体を折った。心臓を生きたまま抉り取られるような痛みだった。

ふと、脳裏によみがえる記憶があった。

雨の中で跪き、彼はこう誓った。「絵麻、この先の人生、俺には君だけでいい」

彼女の額に己の額を重ね、彼はこう言った。「絵麻、俺が我が子と呼べるのは、君の腹から生まれた子だけだ」

情事の余韻の中、彼女の指先に口づけながら、彼はこう約束した。「絵麻、もう少し待ってくれ。もうすぐ、俺たちふたりだけになれるから」

それなのに今、彼は知夏の傍らに立ち、腕にはふたりの子を抱き、彼女に向ける眼差しはまるで悪意ある赤の他人を見るようだった。

冷凍倉庫の扉が再び開いたとき、絵麻の凍りついた指は、なおも固く掌に爪を食い込ませていた。

今度はもう、待たない。

絵麻は夏山家の本邸へと電話をかけた。

「清輔とは別れます」その声は、恐ろしいほど平静だった。「ただし、ひとつだけ条件があります。彼が絶対に見つけられない場所へ、私を送ってください」

電話の向こうから、夏山也哉子(なつやま ややこ)の満足げな笑い声が漏れた。

「ふふふ。最初からそう素直だったらよかったのよ。冷凍倉庫に一度入れられただけで、ずいぶん賢くなったこと。魚屋の娘風情が、うちの敷居をまたごうなんて」

「半月後には、こちらですべて手配しておく」夏山繁晴(なつやま しげはる)の声には、隠しきれない侮蔑が滲んでいた。「その後は、二度と清輔の前に姿を見せるな」

通話が切れた後も、絵麻は屋敷の玄関先に立ち尽くしたまま、指先を震わせていた。

リビングでは清輔が娘をあやし、知夏がその肩にもたれて優しく微笑んでいる。それは、どこから見ても仲睦まじい親子3人の光景だった。

絵麻はその場に立ち尽くしたまま、胸の奥を鋭い刃で抉られるような痛みを覚えた。

「あっ、絵麻さん、お帰りなさい」先に気づいた知夏が、慌てて背筋を伸ばした。

清輔は反射的に娘を家政婦へ預け、「二階へ連れていってくれ」と命じた。

その警戒するような眼差しが、刃物のように絵麻の胸へ突き刺さる。

彼は、彼女が我が子を傷つけると恐れているのだ。

かつて「我が子と呼べるのは君の腹から生まれた子だけだ」と言った男が、今は彼女を殺人犯でも見るように警戒していた。

娘が2階へ連れて行かれるのを見届けてから、清輔はようやく絵麻に歩み寄り、彼女の無事を確かめようと手を伸ばした。「戻ったか。倉庫で……怪我はなかったか?」

絵麻は、かつて自分をかばい、父に何度殴られても耐え抜いた男を見つめた。胸の奥が激しく痛み、思わず顔を背けて、差し伸べられた手を避けた。

彼は眉をひそめ、弁解するように口を開いた。

「絵麻、昨夜のあの状況では、俺が君をかばえばかばうほど、罰が重くなるだけだったんだ。

もうすぐふたりでここを出るだろ?今、余計な波風は立てたくない。それに、あの子に罪はないだろう。何もそこまで……」

「私じゃないって言ってるでしょう!」絵麻は突然、目を真っ赤にした。

清輔は彼女の激しい反応に驚いたように一瞬固まり、それから語調を和らげた。「わかった、わかったから。もういいだろう」

もういい。

その一言が、氷の錐となって胸を貫いた。

彼はまだ、自分を信じていない。

張り詰めた空気の中、知夏がふくらみかけた腹を撫でながら歩み寄り、殊勝な顔つきで言った。「絵麻さん、私からも謝らせて。あのときは、私も気が動転していたの。子供を産んだことのない絵麻さんには、母親の気持ちなんて分からないでしょうけれど……」

そう言って、彼女は髪をかき上げるように手を上げた。その手首にはめられたブレスレットが、照明の下で光を放った。

絵麻は瞳を震わせ、思わずその手首を掴んだ。「そのブレスレット、どこで手に入れたの」

「知夏が気に入ったようだったから、俺が譲ったんだ」清輔が彼女の手を振り払った。「君からの詫びの品だと思えばいい」

「これは母の形見よ!」絵麻の声が震えた。「なんで勝手に人にあげたりできるの?私にとってどれだけ大切なものか、知らないわけじゃないでしょう!」

彼女がそれを取り返そうと手を伸ばした瞬間、知夏がよろめきながら後ろに倒れ、腹を押さえて悲鳴を上げた。

「あっ……お腹が……」

「絵麻!」清輔は真っ先に彼女を突き飛ばし、ぞっとするほど冷たい目で言い放った。「彼女のお腹には俺の子供がいるんだぞ、いい加減にしろ!」

その力があまりに強く、絵麻はテーブルの角に叩きつけられ、後頭部を激しく打った。みるみるうちに鮮血が溢れ出した。

だが清輔は振り返りもせず、知夏を抱き上げて外へと駆け出していった。

「清輔さん……」知夏は彼の腕の中で、弱々しく泣いた。「子供、大丈夫かな……」

「大丈夫だ、俺がついてる」その声は、耳を疑うほど優しかった。「君も、子供も、何も心配いらない」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
54 챕터
EP.1 บทนำ
บทนำร่างสูงที่มีผู้ติดตามเช่นทุกวันกำลังเดินผ่านพนักงานนับสิบ ต่างรีบหลบทางอย่างพร้อมเพรียงให้กับนายใหญ่ก้าวตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัวได้อย่างสะดวก เพียงไม่กี่อึดใจ จินณ์ รดิศไชยนันท์ ก็เข้ามาอยู่ในห้องทำงานประจำตำแหน่ง รองประธานกรรมการ คือตำแหน่งของจินณ์ในเวลานี้ แต่ทุกคนรู้ดีว่าเขาคือบุคคลที่มีอิทธิพลสูงสุดในบริษัท ส่วนตำแหน่งประธานกรรมการเป็นของคุณอำนวยศักดิ์ ผู้เป็นลุงของเขานั่นเอง เมื่อภรรยามาด่วนจากไปจึงครองความโสดมาจนถึงอายุหกสิบห้าปีเต็มโดยไร้บุตรชายหญิง จินณ์จึงเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของท่านและเป็นผู้สืบทอดอันดับหนึ่งของบริษัทอีสเทิร์น... ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ขณะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ผู้บริหาร เพียงอึดใจเสียงเคาะประตูดังขึ้น จากนั้นร่างสูงของเลขาฯ หนุ่มก็ก้าวเข้ามาพร้อมกับเอกสารห้าเล่ม “วันนี้ดูล้าๆ นะครับ” กริชกวาดสายตามองเจ้านายของตน ขณะที่จินณ์เพียงยกยิ้มน้อยๆ “เช้านี้มีแค่นี้เหรอ” เขาหลุบตามองเอกสาร แล้วหยิบออกมาหนึ่งเล่มพร้อมเปิดกว้าง เป็นอันตัดบทเรื่องก่อนหน้านี้ “ยังเหลืออีกห้าฉบับครับ” คนฟังเคาะปลายนิ้วกับโต๊ะขณะกวาด
더 보기
EP.2 บทนำ
หล่อนอาจเป็นเด็กหัวไวในเรื่องงาน แต่ดูเหมือนยังอ่อนประสบการณ์ในเรื่องรัก แม้จินณ์จะไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเด็กดีๆ แต่อีกฝ่ายก็มีวิธีพิสูจน์ว่าเด็กคนนั้น ‘ดีจริงหรือดีแตก’ นี่แหละที่เขานึกเป็นห่วง เพราะแววตาที่เด็กสาวมองเจ้านายของเขาเปิดเผยออกมาโต้งๆ ว่าชื่นชมอีกฝ่ายมากเพียงใด ไม่มีทางตามทันความคิดของจินณ์แน่ๆ และบางทีสิ่งนี้อาจทำให้เด็กดีๆ อาจจะกลายเป็น ‘เสียเด็ก’ เพราะหลงคารมหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ก็เป็นได้ นารา เงยหน้าขึ้นแล้วต้องชะงักเมื่อได้สบตาของกริชเข้า “คุณกริชมีอะไรจะใช้หนูดีหรือเปล่าคะ” เอ่ยถามเลขาฯ หนุ่มด้วยสีหน้าเก้อๆ เล็กน้อย “เปล่าหรอก” กริชยิ้มจางกับท่าทางของเด็กสาวตรงหน้า “พอดีกำลังคิดอะไรเพลินๆ แล้วเรียกพี่ว่าพี่กริชดีกว่านะ อย่าเรียกคุณกริชเลย ฟังดูห่างเหินเป็นทางการยังไงก็ไม่รู้”เขาเอ่ยกระเซ้า ทำให้หญิงสาวยิ้มเขินก่อนรับคำเบาๆ จากนั้นกริชก็เริ่มจ่ายงานให้สาวน้อยหัดทำ เริ่มแรกเขาให้หล่อนอ่านวาระการประชุมและทำการสรุปตามหัวข้อต่างๆ หญิงสาวทำได้รวดเร็วและเป็นที่น่าพอใจมากสำหรับนักศึกษาฝึกงาน เขามองเห็นแววว่าในอนาคตนาราจะต้องเป็นเลขานุการที่มีประสิทธิภ
더 보기
EP.3
๑เสียงซอยเท้าเบาๆ จากชั้นบนของบ้านลงมาตามขั้นบันไดทำให้วิมลหันไปยิ้มให้เจ้าของร่างเล็กแต่กลมกลึงซึ่งวิ่งตรงเข้ามากอดตนเอาไว้จากด้านหลัง “ว่าไงลูก” นารายิ้มหวานให้มารดา ดวงหน้าเรียวเล็กดวงตาสดใสส่งยิ้มหวานให้ “หอมจังค่ะ กลิ่นลอยฟุ้งขึ้นไปถึงห้องหนูดีเลย” เสียงพูดคุยกะหนุงกะหนิงของสองแม่ลูกทำให้เลิศที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านอดยิ้มกับภาพที่เห็นไม่ได้ “สวีตกันแต่เช้าเลยนะ” สาวน้อยหันไปยิ้มให้บิดาแล้วผละจากมารดาตรงไปยังโต๊ะอาหารพร้อมกับคดข้าวใส่จานให้ทุกคน “อิจฉาหรือไงล่ะพ่อ” วิมลเปรยถามสามี สีหน้าเจือยิ้มขบขัน “ก็นิดหน่อย” เลิศโต้กลับทีเล่นทีจริง ก่อนจะหันไปมองลูกสาวด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความรักและภูมิใจ “ฝึกงานเป็นไงบ้างลูก” สาวน้อยวางโถข้าวลงบนมุมโต๊ะด้านหนึ่ง แล้วนั่งประจำที่ยิ้มกว้างให้กับบิดา “สนุกค่ะ แรกๆ แอบกดดันนิดหน่อย แต่พอเริ่มชินก็ไม่ค่อยกดดันแล้ว” เลิศมองท่าทางกระตือรือร้นของลูกสาวแล้วก็สบายใจระดับหนึ่ง เขาและภรรยามีลูกสองคน คนโตคือนารา ใกล้เรียนจบระดับมหาวิทยาลัย และกำล
더 보기
EP.4
นาราคิดว่าตนเองมาเช้ามากแล้ว แต่ในความเป็นจริงยังคงช้ากว่ากริชตามเคย เพราะเมื่อหล่อนมาถึงก็พบว่าเขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานแล้ว ทันทีที่เห็นหล่อนก็ส่งยิ้มให้ หญิงสาวจึงยกมือไหว้ทำความเคารพอีกฝ่าย “สวัสดีค่ะ หนูดีต้องขอโทษที่มาช้า พรุ่งนี้จะมาให้เช้ากว่านี้นะคะ” สาวน้อยกล่าวอย่างรู้สึกละอายแก่ใจ ทำให้เลขานุการมือฉมังหัวเราะออกมาเบาๆ “ไม่ต้องรีบขนาดนั้น ตอนนี้ก็ยังเช้าอยู่ เหลือเวลาอีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลางาน ส่วนพี่เองที่มาเช้าเพราะคอนโดฯ พี่อยู่ใกล้บริษัทแค่นี้เอง” เขาอธิบายอย่างใจเย็น ก่อนจะเรียงแฟ้มเอกสารเอาไว้เพื่อเตรียมนำเข้าไปวางไว้ในห้องของจินณ์เหมือนทุกเช้า นารายิ้มให้กับชายหนุ่ม พลางชำเลืองมองเขาอย่างนึกชื่นชม กริชเป็นเลขานุการที่เก่งมาก เขาทำงานเป๊ะเวอร์ เป็นหนุ่มหล่อ ใจดี และไม่มีท่าทีเจ้าชู้ตาหวานเลยสักนิด ทุกวินาทีที่ผ่านไปของเขาล้วนเกี่ยวกับงานทั้งสิ้น ทำให้หล่อนมีความรู้สึกดีต่อคนตรงหน้าและให้ความเคารพนับถือเขาอยู่เงียบๆ “อ่ะ วันนี้หนูดีช่วยพี่ดูจดหมายพวกนี้หน่อย แล้วใช้ปากกาสีนี้ไฮไลต์เอาไว้ให้พี่ที เน้นตรงจุดสำคัญเป็นพิเศษนะ”
더 보기
EP.5
หนึ่งเดือนต่อมา... การได้ฝึกงานกับกริชอย่างเต็มตัว ทำให้นาราได้เรียนรู้ว่าการเป็นเลขานุการมืออาชีพนั้นต้องอึดและถึกไม่ใช่น้อย เพราะต้องเตรียมพร้อมและมีความกระตือรือร้นอยู่เสมอ เรื่องที่หล่อนไม่เคยรู้ ไม่เคยพบเจอ ก็ได้เรียนรู้ พบเจอและหัดแก้ปัญหาเมื่อมาอยู่ที่นี่ ซึ่งหล่อนภูมิใจที่ได้เรียนรู้จากกริช เพราะเขาเป็นเลขาฯ ที่มีประสิทธิภาพสูงมาก ความละเอียดรอบคอบทำให้เขาไม่เคยทำงานผิดพลาดให้หล่อนเห็น นาราจึงค่อยๆ ซึมซับการทำงานของชายหนุ่มไปทีละนิด ขณะเดียวกันก็ได้รู้ว่าเจ้านายของเขานอกจากจะทำงานหนักและเก่งไม่แพ้กันแล้ว ยังมีสาวเยอะที่เยี่ยมหน้ามาหาแทบไม่เว้นแต่ละวัน ชนิดที่ว่าบางครั้งยังมีเหตุการณ์รถไฟชนกันให้เห็นตำตาอีกด้วย ทว่ากริชก็รับมือกับสาวๆ เหล่านี้ได้อย่างน่าทึ่ง โดยที่ไม่ทำให้ตัวต้นเหตุระคายใจเลยสักนิดเดียว ในบางครั้งจากที่เคยแอบชื่นชมจินณ์อยู่เงียบๆ ก็แปรเปลี่ยนเป็นหมั่นไส้อย่างอดไม่ได้จริงๆ เพราะนับนิ้วมือดูแล้วทั้งสิบนิ้วของหล่อนยังคงไม่พอสำหรับกิ๊กทั้งหลายแหล่ของเขาเลย อาจจะต้องขอยืมนิ้วเท้ามานับด้วยกระมังถึงจะพอ...สาวน้อยก้าวเข้าลิฟต์พร้อมกริชตอนเลิกงาน แล
더 보기
EP.6
๒วันนี้เป็นวันหยุด แต่นาราไม่หยุด เพราะหล่อนยังคงทำงานพาร์ตไทม์ด้วยการเป็นพนักงานเสิร์ฟของร้านอาหารภายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำกลางใจเมือง ร่างกลมกลึงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวมีสัญลักษณ์ร้านอาหารสวมทับกางเกงผ้าขายาวสีดำ สะพายกระเป๋าคู่ใจตรงไปยังประตูบ้าน “จะไปแล้วเหรอลูก” เลิศร้องถามลูกสาว ขณะที่ตัวเขาเองก็กำลังเตรียมตัวออกไปส่งขนมกับภรรยา “ค่ะพ่อ หนูไปก่อนนะคะ” “ให้พ่อไปรับตอนเลิกงานไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ หนูมีนัดกับเพื่อนว่าจะไปเดินซื้อของกันนิดหน่อย” “งั้นก็ไปเถอะลูก” เมื่อร่างบางเดินออกไป เลิศก็ผ่อนลมหายใจยาว เขาอยากให้ลูกสาวได้พักผ่อนและเที่ยวเตร่เหมือนกับเด็กคนอื่นๆ บ้าง แต่ดูเหมือนนาราจะชอบทำงานมากกว่า เขาจึงไม่เซ้าซี้หล่อนอีกต่อไป ปล่อยให้ลูกสาวคนโตได้ทำอย่างที่หล่อนต้องการ ขณะที่ลูกชายก็ดูเหมือนจะดำเนินรอยตามพี่สาวไม่ผิด สองพี่น้องคู่นี้ทำให้เขาและภรรยาภาคภูมิใจเสมอ นาราเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าก่อนเวลาเปิดร้านครึ่งชั่วโมงพร้อมกับเพื่อนร่วมงานอีกสามสี่คน จากนั้นก็ปัดกวาดเช็ดถูโต๊ะ เก้าอี้ รวมทั้งเตรียมจาน ชาม แก้วและอุปกรณ
더 보기
EP.7
“เธอมีชื่อเล่นใช่ไหม” คำถามของเขาทำให้หญิงสาวหุบปากลง ก่อนตอบ... “มีค่ะ” เขาตวัดสายตามองคนตัวบางแวบหนึ่งก่อนมองตรงไปเบื้องหน้า “งั้นเรียกชื่อเล่นตัวเองแทนคำว่า ‘ดิฉัน’” คนฟังเม้มปากเข้าหากัน ท่าทางเหมือนดื้อดึงแต่อันที่จริงหล่อนกำลังอับอาย และอาการแบบนั้นจินณ์ก็เห็น มุมปากได้รูปของชายหนุ่มจึงยกขึ้นเล็กน้อยก่อนคลายลงเมื่อนาราเอ่ยขึ้นว่า “คุณจินณ์จอดให้หนูดีลงที่ป้ายหน้าก็ได้ค่ะ” คราวนี้คิ้วสีเข้มขมวดเล็กน้อย แต่กลับไม่มีวี่แววจะเทียบท่ายังป้ายรถเมล์เหมือนที่หญิงสาวร้องขอ “ฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน บอกทางมา” หัวคิ้วเรียวงามย่นเข้าหากันเมื่อได้ยินเช่นนั้น พลางคิดในใจว่าเขาคงจะติดออกคำสั่งจากที่ทำงานมาล่ะสินะ จินณ์ตวัดสายตากลับมาจากเจ้าของร่างเล็กข้างกาย มุมปากหักโค้งขึ้นนิดหน่อยเมื่อเห็นความเป็นขบถในตัวของสาวน้อยที่นั่งข้าง ท่าทางของหล่อนบอกชัดว่ากลัวเขา แต่อีกนัยหนึ่งก็ต่อต้านอยู่กลายๆ ท่าทางของหล่อนทำให้เขาคิดถึงลูกกวางตัวน้อยกำลังหาทางออกหากอกแม่ จึงมีทีท่ากล้าๆ กลัวๆ อย่างไรอย่างนั้น เหมือนกับเวลานี
더 보기
EP.8
๓วันนี้นารามาถึงที่ทำงานก่อนกริช หญิงสาวยิ้มให้กับตัวเองอย่างดีใจที่มาเช้ากว่าเขาได้สำเร็จเสียที ขณะที่กำลังจัดโต๊ะทำงาน กริชก็เดินทางมาถึง เขาเลิกคิ้วขึ้นพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ขณะมองหญิงสาว “มาแต่เช้าเลยนะ” นารายิ้มกว้างพลางยกมือขึ้นสวัสดี “สวัสดีค่ะพี่กริช ดื่มกาแฟไหมคะ หนูดีชงให้” คนที่วางกระเป๋าลงบนโต๊ะข้างๆ หันมายิ้มให้ “ขอบใจ แต่พี่ดื่มมาแล้ว เตรียมแค่ของบอสก็พอ” เมื่อเขาบอกเช่นนั้นหญิงสาวก็หันไปเตรียมตัวทำงาน ไม่นานนักกริชก็ทยอยส่งงานมาให้หล่อนทำ พอทำเสร็จ ก็ส่งให้กริชตรวจสอบ เมื่อเรียบร้อยดี ชายหนุ่มก็นำใส่แฟ้มเตรียมเอาเข้าไปไว้ในห้องของจินณ์ เวลาแปดโมงตรง จินณ์เดินทางมาถึงพร้อมกับคุณบรรพต พวกเขาเดินไปคุยไป แต่ขณะที่เดินผ่านหน้าโต๊ะของนาราหญิงสาวแอบมองเขาแวบหนึ่ง ทว่าชายหนุ่มไม่ได้มองมาทางหล่อนเลยสักนิด ดูท่าทางพวกเขากำลังคุยติดพันอยู่ เข้าไปได้ไม่นาน เครื่องสื่อสารบนโต๊ะของกริชก็ดังขึ้น พร้อมคำสั่งจากจินณ์ เลขานุการหนุ่มหันไปสบตาหญิงสาวแล้วบอก “หนูดี วันนี้เข้าห้องประชุมกับพี่นะ” หญิงสาวยืด
더 보기
EP.9
“ขอโทษนะคะ” ชายหนุ่มทั้งสองหยุดพูดและหันมามองดลยา “คุณจินณ์จะออกไปกับดาด้าได้ไหมคะ” จินณ์หลุบตามองนาฬิกาข้อมือ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาดาราสาว “ผมต้องขอโทษด้วย วันนี้คงออกไปกับคุณไม่ได้จริงๆ” ได้ฟังคำตอบหญิงสาวก็ได้แต่ฝืนยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ดาด้าผิดเองที่มาหาโดยไม่บอกล่วงหน้า เอาไว้คราวหน้าเราค่อยออกไปด้วยกันนะคะ” พูดจบร่างงดงามก็ลุกขึ้นยืน พลางหันไปสบตากริช “ด้ากลับก่อนนะคะ” กริชโน้มศีรษะให้ดาราสาว แล้วเดินไปเปิดประตูให้อีกฝ่าย พอดลยากลับออกไปเขาก็ปิดประตูและเดินกลับมายังโต๊ะทำงานของเจ้านาย เสียงถอนหายใจเบาๆ ของจินณ์ทำให้กริชยิ้มออกมาจางๆ “ผมต้องขอโทษที่กลับมาช้าไปนิด” อันที่จริงเขายังกลับมาไม่ได้หรอก แต่เพราะจินณ์ส่งข้อความไปเร่ง จึงต้องรีบทำธุระให้เสร็จแล้วกลับเข้าจัดการปัญหาเฉพาะหน้า “ท่าทางเด็กคุณจะตกใจ” จินณ์กล่าวลอยๆ สีหน้ายังคงราบเรียบ แต่แววตามีร่องรอยขบขัน กริชเห็นดังนั้นจึงยิ้ม “หนูดีไม่ใช่เด็กของผมครับ” เขาตอบพลางมองสบตาคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน และดูเหมือนจะว่างงานลงทันทีหลังจากท
더 보기
EP.10
๔กริชเลื่อนเก้าอี้ให้นารา หญิงสาวจึงเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มเบาๆ ส่วนเขาเองนั่งลงข้างๆ สาวน้อย ซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับจินณ์ เมื่อทุกคนนั่งลงเรียบร้อย พนักงานชายจึงเดินมาพร้อมกับรายการอาหาร จินณ์และกริชนั่งดูเมนูที่จะสั่งอย่างคุ้นชิน คงมีแค่นาราเท่านั้นที่ไม่รู้จะสั่งอะไร เพราะแต่ละรายการนั้นราคาทำเอาเหงื่อแตก กริชเห็นหญิงสาวมึนงงกับรายการอาหาร เขาจึงหันไปแนะนำหล่อน ทั้งสองพูดคุยกันเบาๆ อยู่ในสายตาของจินณ์ ชายหนุ่มจึงหันไปทางพนักงานคนเดิม ทันทีที่เขาสั่ง กริชก็หันไปมองเจ้านาย ก่อนจะยิ้มอ่อนเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายสั่งเผื่อนาราเรียบร้อย ในขณะที่หญิงสาวยังคงขบคิดว่าจะกินอะไรดี... “ผมสั่งให้หนูดีแล้ว แล้วคุณล่ะกินอะไร” สายตาที่มองกริชนั้นมีแววข่มขวัญเล็กน้อย แต่คนที่รู้ตัวมาตลอดว่าคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอดขบขันในใจไม่ได้ นารามองเจ้านายด้วยความรู้สึกอึดอัด บอกตามตรงว่าไม่ชินเอาเสียเลยกับสังคมแบบนี้ หล่อนเป็นแค่เด็กสาวที่มาจากครอบครัวอบอุ่นฐานะปานกลาง ไม่เคยมีช่วงเวลาหรูหรามาก่อน และไม่เคยคิดถึง ยิ่งต้องนั่งอยู่กับผู้ชายสองคนที่ดูจะมองตากันก็รู้ว่าคิดอะไรก็
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status