9.2

อวี่จิ้งเซียงถอนใจก่อนที่จะเล่าให้ฟังต่อ

“สุดท้ายข้าเลยปลอมตัวไปสอบจอหงวน แต่กรรมการคุมสอบวันนั้นดันเป็นท่านอ๋องหลี่หวู่หมิงซึ่งเขาจับได้ว่าข้าเป็นสตรีปลอมตัวมา แต่เมื่อท่านอ๋องได้ทดสอบความรู้ของข้า ท่านอ๋องเห็นว่าเองก็มีความสามารถก็เลย ได้มาเป็นมือปราบนี่ล่ะ”

“ขอบคุณที่เล่าเรื่องดี ๆ แบบนี้ให้ฟังนะ เจ้าเก่งมากจริง ๆ อย่างน้อย ๆ ข้าก็ถูกจัดการโดยคนเก่ง ๆ อย่างเจ้านั่นล่ะ ” เซาโลพูดแบบปลง ๆ อวี่จิ้งเซี่ยงมองเซาโลเธอรู้สึกว่าเขาอาจไม่ใช่ปีศาจร้ายอะไรขนาดนั้น

“ทำไมใช้พลังประหลาด ๆ ของเจ้าหนีไปซะล่ะ”

“ก็โดนทั้งน้ำศักดิ์สิทธิ์สาด โดนกระบี่เหรียญติดตัวแบบจะให้ทำอะไรขนาดนั้นได้ไงล่ะ เอาจริง ๆ ตอนนี้พูดกับเจ้าได้ข้าก็เต็มกลืนแล้ว” เซาโลพูดขึ้นมา อวี่จิ้งเซียงมองเขาแล้วพูดว่า

“ขะ...ข้าขอโทษ”

“เจ้าไม่ผิดหรอก มันเป็นการทำตามหน้าที่ของเจ้า อีกอย่างนะไอ้คนอย่างข้าเนี่ย ไม่สิข้าเป็นปีศาจนะ ก็ต้องโดนแบบนี้อยู่ดี ขนาดว่าข้าเลี่ยงแล้วนะ แต่เจ้าอาจไม่เข้าใจเวลาข้าหิว ข้าก็ต้องใช้เลือดแล้วไม่ใช่ว่าทุกครั้งจะมีสัตว์ให้ข้าจับกินได้ตลอดเวลาสักหน่อย” พูดจบเซาโลก็นอนลงไป อวี่จิ้งเซียงมองตามอย่างเศร้า ๆ เธอไม่รู้สึกถึงจิตสังหารอะไรเลยตอนนี้เธอรู้สึกแต่ความเศร้าเท่านั้น

คังหวั่นฟางหนีไปเจอพวกมือปราบที่เหลือ

“แย่แล้วแม่นางอวี่โดยจับตัวไปแล้ว พร้อมกับเจ้านั่น” เมื่อได้ข่าวก็เหล่ามือปราบตกใจมาก

            “บ้าเฮ้ย ! เราต้องรีบหาทางช่วยนางให้ได้นะ” เถี่ยวเสี่ยวฟู่พูดขึ้นมา

            “นางถูกจับไปพร้อมกับตัวอันตรายแบบนี้ นางยิ่งเป็นอันตรายนะ” คังหวั่นฟางดูด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลเพราะอวี่จิ้งเซี่ยงนางเลยรอดมาได้

“นางเป็นคนของทางการแท้ ๆ เลยนะทำไมพวกนี้กล้าขนาดนี้” คังหวั่นฟางพูด

“ชาวบ้านนับถือ แถมยังมีเจินกงกงแอบหนุนหลังอีก มันคงไม่กลัวอะไรแล้วล่ะ” เถียวเสี่ยวฟู่พูดขึ้นมาบ้าง ขณะที่กำลังวางแผนกันอยู่นั้น บิงโก้ก็ปรากฏตัวขึ้นมา  เหล่ามือปราบเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ แต่บิงโก้กลับพูดว่า

            “ฟังข้าก่อนได้มั้ย ตอนข้าก็สู้พวกเจ้าไม่ได้ ช่วยฟังข้าเถอะ”

เฟิงต้ายงนิ่งคิดสักพัก เขาส่งสัญญาณให้มือปราบที่เหลือลดอาวุธ แล้วพูดว่า

            “ได้เจ้าอยากพูดอะไรก็พูดมา”

            “ตอนนี้ข้าบาดเจ็บ และไม่มีกำลังมากพอที่จะไปช่วยนายท่าน อยากให้พวกเจ้าช่วย” บิงโก้พูดขึ้นมา เถียวเสี่ยวฝู่รีบแย้งว่า

            “จะให้ร่วมมือกับผีแบบเจ้าเนี่ยนะ พวกเจ้ามีแผนร้ายอะไรหรือเปล่า”

            “ข้าแค่อยากช่วยนายท่านเท่านั้น” บิงโก้หันมาไปทางคังหวั่นฟางแล้วพูดว่า

            “เจ้าเอายันต์มาแปะข้าได้เลย เอาแบบที่ฆ่าได้ทุกเวลาเลย ขอแค่ช่วยนายท่านได้ ข้ายอมทุกอย่าง”

            “อะไรนะ” คังหวั่นฟางแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลย

            “ชีวิตข้านายท่านเป็นคนมอบให้ข้า เพราะฉะนั้นให้ทำอะไรก็ได้เพื่อไปช่วยนายท่าน ลำพังข้าคนเดียวก็คงทำอะไร ขอร้องล่ะช่วยนายท่านที” ทุกคนมองหน้ากัน คิดไม่ถึงเวลาปีศาจอย่างเซาโลจะมีผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ขนาดนี้

            “นี่เราต้องไปช่วยไอ้ปีศาจนั่นจริง ๆ เหรอเนี่ย” เถี่ยวเสียวฟูพูดขึ้นมา

            “แน่สิจิ้งเซี่ยงก็ถูกจับอยู่นะ เราปล่อยนางไว้แบบนั้นไม่ได้ นางโดนพิษด้วย นางคือน้องสาวคนสำคัญของพวกเรานะ” เฟิงต้ายงพูดขึ้นมา ทุกคนมองไปที่บิงโก้ เฟิงต้ยางถอนใจก่อนจะพูดว่า

            “ได้เราจะร่วมมือกับเจ้า แต่บอกไว้ก่อนหลังจากช่วยออกมาเราจะนำตัวเจ้านายให้ทางการทันที”

            “ได้ !” บิงโก้ตอบสั้น ๆ  ยันถูกแปะไว้ตัวของบิงโก้ตอนนี้เขาจะทำร้ายพวกเขาไม่ได้

            เฟิงต้ายง พาทุกคนมาบุกที่ตำหนักและซึ่ง นักดาบ เอาสาวกส่วนหนึ่งมาขว้างเอาไว้

            “พวกเจ้าจับมือปราบของทางการมา คืนนางให้เราซะ” เฟิงต้ายงประกาศ

            “น่าขำ ! นางคิดขัดบัญชาสวรรค์นะ เราเลยต้องขังนางไว้ก่อน ไม่ต้องกลัวหรอกเราสกัดยาเสร็จก็จะคืนนางให้กับเจ้าเอง” นักดาบพูดขึ้นมา

            “เจ้าสิพูดบ้าอะไรลักพาตัวเจ้าหน้าที่ทางการมาแบบนี้ เจ้าคิดจะเป็นศัตรูกับทางการเหรอ” เฟิงต้ายงพูดเสียงดังลั่น

            “พวกเราคือผู้รับบัญชาสวรรค์ เจ้านั่นล่ะคิดอะไรอยู่ เอาไอ้ศพเดินได้ มันด้วยทำไม หรือว่าตอนนี้พวกเจ้าคิดเป็นศัตรูกับสวรรค์เหรอ”

            “ข้าต้องการเจ้านายของข้าคืน คืนเขามาเดียวนี้” บิงโกตะโกนเสียงดังลั่น

            “เอาผีร้ายมาด้วยแบบนี้ พวกเราจัดการเลย” นักดาบประกาศทันที

เกิดการต่อสู้ขึ้นทันที นักดาบเข้าต้องสู้กับเฟิงต้ายง ทำให้เขารู้ว่านักดาบคนนี้ฝีมือไม่ธรรมดาเลยและวิธีดาบมันเป็นของกองทัพ

            “เฮ้ย ! นี่เจ้าเป็นทหารเหรอ”

            “ก็แล้วจะทำไมล่ะ ตอนนี้ข้ารับใช้บัญชาสวรรค์”

เถี่ยวเสี่ยวฟูเริ่มเปิดทางให้ ให้ซุ่นมู่ซาน กับ คังหวั่นฟางและบิงโก้เข้าไป แต่มือกระบี่มาขว้างเอาไว้ และเขาใช้กระบี่ที่ปลุกเสกมา ทำให้บิงโก้โดนแทงเข้าไปก็เจ็บปวดอย่างมาก  

            “นึกแกจะพิเศษกว่าตัวอื่นแต่ก็เป็นผีตายซากไม่ต่างกันหรอกนะ” 

บิงโก้เข้าโจมตีครั้ง เขาก็ยังโดนแทงอีก แต่คราวนี้เขารู้สึกว่าเจ็บน้อยลงและมีพลังเพิ่มขึ้น คังหวั่นฟางนั่นเองที่ร่ายมนตร์ช่วยเขา

            “วิชาเพิ่มพลังให้เจียงสือน่ะ ! แต่ว่าข้าไม่ได้อยากใช้นักหรอก”

เมื่อมีคนบุกเข้ามาอู๋ซาน ก็เริ่มนั่งไม่ติดเขาเลยคิดว่า จะแอบเซาโลเอาออกไป เวลานี้เซาโลอ่อนแอมาก เขาเลยคิดว่าน่าจะไม่ยากเย็นอะไร เห็นเซาโลกำลังนอนอยู่

“ลุกขึ้นมาได้ไอ้โอสถทิพย์” อู๋ซานร้องสั่ง

“เจ้าคิดจะทำอะไร” อวี่จิ้งเซียงถามเสียงดังลั่น

“ก็เอาตัวมันไปน่ะสิ ตอนนี้มันอ่อนแออยู่”  อู่ซานพูดหน้าตาเฉย

“เขาเป็นปีศาจ ไม่ใช่โอสถทิพย์ อย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า” อวี่จิ้งเซียงรีบพูดห้าม

“ข้าบอกแล้วไงว่า ข้าเข้าณานแล้วทำให้รู้ว่า ต้องสกัดตัวยาจากเข้ายังไง” อู่ซานร่างมนตร์ให้กระบี่เหรียญอีกเล่มไปปักร่างของเขาเพิ่มเซาโลกัดฟันด้วยความเจ็บปวด

“ลุกขึ้นมาซะไอ้โอสถทิพย์”

เซาโลแข็งใจยืนขึ้นมา สายตาของเขามองอู๋ซานด้วยความเจ็บแค้น แต่ก็ลุกขึ้นมา อวี่จิ้งเซี่ยงมองเขา จริงอยู่ว่าตามล่ากันหลายครั้งแล้วแต่ว่า พอได้คุยกันแล้วทำให้รู้ว่า เซาโลอาจไม่คนเลวร้ายอะไร หลายครั้งที่เขาอาจต้องสังหารผู้คนแต่เอาเข้าจริง ๆ คนอื่นต่างหากที่ไปยุ่งกับเขาเอง เพราะความเชื่อผิด ๆ แท้ ๆ เขาลุกขึ้นมา อู๋ซานซัดยันต์ไปแปะหน้าเขาเอา และสั่นกระดิ่งเพื่อให้เดินตามมา เซาโลจำต้องเดินตามไป

            ซุ่นมู่ซานเดินเข้ามาเจออวี่จิ้งเซียงกำลังกัดฟันด้วยความแค้น  เขารีบเอายาถอนพิษให้กินทันที

            “ข้าจะตามอู๋ซานไปนะ มันเอาตัวเซาโลไป”

            “เฮ้ย ! อะไรนะ” ซุ่นมู่ซานแทบไม่อยากจะเชิญหูตัวเองเลย

            “อย่าห้ามข้า” อวี่จิ้งเซียงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

            “ไม่ได้จะห้าม อย่างเจ้าใครห้ามได้เหรอ เอาร่มนี่ไป ข้าจะดูพวกที่เหลือนะ ระวังตัวด้วย” ซุ่นมู่ซานส่งร่มให้ อวี่จิ้งเซียงพยักหน้ารับรู้ และวิ่งตามไปทันที

            เฟิงต้ายงปะทะกับนักดาบ เพลงกระบี่ของเฟิงต้ายงเน้นความเร็ว ปะทะกับเพลงดาบอันดุดัน ทำให้เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดต่างฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับได้ตลอด

            “เก่งนี่สมกับเป็นมือปราบ สนใจมาร่วมลัทธิกับพวกเรามั้ยล่ะ” นักดาบชวน

            “ข้าเป็นคนของทางการนะจะให้มาร่วมลัทธิบ้า ๆ บอ ๆ  แบบนี่เหรอ” เฟิงต้ายงพูดสวนไป

            “ต่อไปจะไม่มีแล้วทางการอะไรของเจ้า จะมีแต่พวกเราผู้รับบัญชาสวรรค์เท่านั้นเอง” นักดาบพูดเสียงดัง

            “เฮ้ย ! พวกเจ้าคิดกบฏนี่ !” เฟิงต้ายงพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ

            “ไม่ใช่นี่คือ บัญชาสวรรค์”

มีกลิ่นหอม ๆ ลอยมาเตะจมูกจู่ ๆ เฟิ่งต้ายง ก็เริ่มอ่อนแรง คังหวันฟาง กับเถียวเสียวฟู่ก็เช่นกัน ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเจอยาพิษเข้าแล้ว

            “พวกเจ้านี่รนหาที่จริง ๆ ไม่ต้องกลัวหรอกนะพิษนี่ไม่ทำให้ถึงตายหรอก” เฮยเหอเซียงกูพูดด้วยน้ำเสียงยียวนแต่ว่า มือกระบี่กลับยังต่อสู้กับบิงโก้ต่อไป

            “บ้าน่าเจ้าไม่โดนพิษเหรอ” เฮยเหอเซียนกูตกใจมากกับสิ่งที่ได้เห็น

            “ข้าไม่มีลมหายใจ ! และเอาจริง ๆ ข้าก็ไม่ได้มีชีวิต” บิงโก้พูดขึ้นมา มือกระบี่ต้องรับมือการโจมตีของบิงโก้ไม่ว่าเจ้าจะแทงไปเท่าไหร่ บิงโก้ก็ไม่หยุดการโจมตีเลย ขนาดว่ากระบี่ของปลุกเสกมาแล้วก็ตาม แต่เหมือนบิงโก้กัดฟันสู้

            “ไอ้ผีตายซาก ! ทำไมแกยังไม่ล้มลงไปอีก”

            “ชีวิตข้าเพื่อนายท่านโวย ต่อให้ร่างนี้แหลกไป ข้าก็ต้องช่วยนายท่านให้ได้”

มือกระบี่เริ่มลนลานแล้ว ตอนแรกบิงโก้มีคังหวั่นฟางเสริมพลังให้ เขาคิดว่าพอนางขยับไม่ได้แล้ว บิงโก้จะพลังลดแต่กลายเป็นว่าบิงโก้โจมตีอย่างบ้าคลั่ง ไม่กลัวตาย ไม่กลัวเจ็บแล้ว

            “ช่วยข้าด้วย !” มือกระบี่โวยวาย เฮยเหอเซียงกูตัดสินปล่อยกู่ไปกับบิงโก้ พิษทำให้บิงโก้ เซและกระอักเลือดพิษออกมา กระบี่เลยตัดสินใจจะแทงซ้ำแต่ว่า บิงโก้พ่นเลือดใส่หน้าของมือกระบี่ เลือดที่เป็นพิษทำให้ หน้ากากที่สวมอยู่ละลาย เขารีบถอดออก เป็นโอกาสของบิงโก้แล้วกระโดดแทงนิ้วเข้าที่ตาของมือกระบี่ แม้ว่าจะโดนกระบี่แทงทะลุก็ตามที่ แต่ก็ทำให้มือกระบี่ตาบอดเลือดไหลอาบหน้า ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ตอนนี้มันหมดสภาพไปแล้ว แต่กระนั่นบิงโก้เองก็ยืนแทบไม่ได้แล้ว นักดาบเลยหมายจะไปตัดหัว

แต่ว่า นักดาบถูกถีบกระเด็นไปก่อน ซุ่นมู่ซานนั่นเอง

“ทำไมเจ้าไม่เป็นอะไรเลย” นักดาบตกใจมาก