ฮูหยินนางโลมของท่านแม่ทัพ

ฮูหยินนางโลมของท่านแม่ทัพ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-03
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
73บท
771views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เพราะฤทธิยารัญจวนจิต ทำให้ ‘อี้จี้’ แห่งหอบุปผาสำราญนางผู้มีความงามลือเลื่อง ต้องตกเป็นของแม่ทัพใหญ่แห่งอันฉี ... อุปสรรคระหว่างชนชั้น สตรีนางโลมเช่นนางจะก้าวข้ามขึ้นเป็นฮูหยินได้เช่นไร ...

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 - หอบุปผาสำราญ (แขกพิเศษ)

“정 사장님, 검사결과가 나왔습니다! 강하영 씨는 각종 산부인과 검사 결과 모두 깨끗합니다. 완벽한 처녀입니다.”

병원 검사실 입구에서 경호원이 전화기 저편에 있는 남자에게 공손하게 말했다.

강하영은 고개를 숙이고 사람들이 오가는 복도에서 행인들의 이상한 시선을 최대한 견뎌야 했다.

어머니는 아픈 상태이고, 아버지는 거액의 노름빚을 졌다.

이 두 큰 짐은 그녀가 어쩔 수 없이 자기 몸을 밑천으로 삼아 정유준의 침대에 올랐다.

잠시 후, 경호원의 전화에서 남자의 낮고 부드러운 목소리가 들려왔다.

[난원으로 보내.]

……

난원.

어두컴컴한 불빛 아래 하영은 실오라기 하나 안 걸친 상태로 긴장한 채 이불 속에 움츠러들었다.

침대 옆에 서 있는 남자는 잘생기다 못해 아름답기 그지없었다. 그의 그림 같은 눈썹 아래에는 깊고 차가운 봉황의 눈동자가 있다.

정유준, 김제를 휩쓸고 있는 막강한 제왕.

하영은 그의 존재를 알고 있다.

남자가 이불을 들추자 강하영의 깨끗하고 매끈한 몸이 그의 칠흑 같은 눈동자에 들어왔다.

곧 뜨거운 키스가 그녀의 몸에 떨어졌다.

몸의 마지막 장애물이 뚫렸을 때 강하영은 아픈 나머지 자기도 모르게 작은 신음소리를 냈다.

정유준은 갑자기 그녀의 입술을 깨물고, 그녀의 귓가에 속삭였다.

“눈물 흘리지 마. 네가 선택한 일이야. 그리고 기억해. 아무나 내 침대에 오를 자격이 있는 것은 아니라는 거…….”

어느덧 잠에서 눈을 뜬 하영은 귓가에 남자의 목소리가 울려 퍼지는 것 같았다.

천천히 고개를 돌려보니, 정유준은 옆에서 고요히 자고 있었다.

하영의 기억이 잠시 흐릿해졌다.

어느덧 정유준과 알게 된 지 이미 3년이 흘렀다.

3년 동안 그녀는 그의 개인 비서였고, 더욱이 그의 오피스 와이프였다.

뜻밖에도 어젯밤에 그들이 처음 만난 날의 꿈을 꾸었다.

하영은 지긋지긋 아파오는 머리를 문지르며 일어나려고 했다. 이 때 침대 머리맡의 휴대전화가 울렸다.

전화벨 소리에 눈을 뜬 유준은 재빨리 일어나 핸드폰을 받았다.

“얘기해.”

그는 핸드폰을 귓가에 바짝 붙였다. 날카롭고 깔끔한 윤곽의 옆모습이 하영의 눈에 그렸다.

핸드폰 저편에서 들려오는 소리에 하영은 고개를 돌렸다.

“사장님, 알아봤는데…… 그 여자는 사장님께서 찾는 사람이 아니었습니다.”

한순간, 유준의 그윽한 눈동자는 더욱 어두워졌다.

하영은 남자의 흐린 얼굴을 보고 씁쓸했다.

정유준의 애인으로 산 지 3년, 그동안 그는 줄곧 첫사랑 그녀를 찾고 있었다.

어렸을 때 그의 목숨을 구했던 소녀, 정유준은 지금까지도 그 여자를 잊고 못하고 있다. 백방으로 찾고 수소문하고 있지만, 마치 이 세상에서 사라진 것처럼 그 어디에서도 그녀의 종적을 찾을 수 없었다.

하영의 시선을 느끼자, 정유준은 곁눈질로 바라보며 가라앉은 목소리로 말했다.

“나가!”

하영은 아무 말없이 무덤덤하게 침대에서 내렸다. 바닥에 있는 옷을 주섬주섬 입고 맨발로 방문을 나섰다.

욕실에 들어간 그녀는 샤워기를 틀었다. 해바라기 샤워기에서 뿌려지는 물보라가 얼굴을 사정없이 뿌려지도록 내버려 두었다.

남자의 태도는 그녀를 슬프게 했다. 하지만, 하영은 자신이 슬퍼할 자격이 없다는 것을 잘 알고 있다.

그의 곁에 있을 수 있었던 것도 단지 자기의 오른쪽 귓불에 그가 찾고자 하는 여자와 비슷한 붉은 반점이 있기 때문이다.

정유준의 눈에 하영은 단지 그가 줄곧 찾고 있는 첫사랑의 대역일 뿐이다. 그리고 돈으로 정욕을 해소하고 있는 노리개.

……

강하영이 샤워를 마치고 나왔을 때, 정유준도 성큼성큼 침실을 나왔다.

적절하게 재단된 양복을 입고 있는 그의 몸에서 제왕의 아우라가 느껴졌다.

하영은 평소대로 말을 걸었다.

“아침 준비할게요.”

정유준은 차가운 시선으로 하영을 힐끗 보고, 몸을 돌려 아래층으로 내려갔다.

하영이 커피와 아침밥을 내놓았을 때, 유준의 비서 허시원이 문 어귀에서 걸어 들어왔다.

검은색 약봉지를 들고.

“강 비서님, 약입니다.”

하영은 잠깐 머뭇머뭇했다가, 음식을 정유준 앞에 놓고서야 담담하게 대답했다.

“네, 알았어요.”

그녀는 하얀 알약을 꺼내 아무렇지 않은 듯 먹었다.

하영이 약을 먹는 것을 보고서야 허시원은 별장을 나와 밖에서 기다렸다.

하영은 냉담한 표정으로 소파에 앉아있는 유준을 멀리 지켜봤다.

“사장님, 아침 식사 준비 다 됐습니다.”

유준은 손에 든 신문을 놓고, 식탁 옆으로 가서 앉았다.

그는 커피를 가볍게 한 모금 마시고 나서야 나른하게 눈을 들어 하영을 바라보았다.

“내 곁에 남아 있는 것은 너의 자발적 선택이야. 그러니까 자신의 위치를, 주제를 잘 파악하길 바란다, 네 기분 너무 티 내지 말고…… 근데 너무 티 난다.”

하영도 자신의 속마음을 감추려고 무진장 애쓰는데, 왠지 유준 앞에서는 모든 감정이 여과없이 드러났다.

그러나 그녀는 아무렇지 않은 척 정유준 맞은편에 앉아 커피를 들었다.

“사장님, 별걱정 다 하시네요. 단지 오늘의 스케줄때문에 잠깐 딴생각했어요.”

‘들키면 어때? 둘러대면 되지.’

그녀는 마지막 남은 자존심은 지키고 싶었다.

정유준은 더 이상 입을 열지 않았다. 오늘 아침 식사는 분위기가 너무 무거웠다.

……

여덟 시.

허시원은 차로 두 사람을 회사 입구까지 데려다주었다.

김제시 제1의 기업인 정유준의 회사는 시내에서 가장 중심가의 위치에 우뚝 솟아 있다.

건물의 오만한 기세가 그 주인처럼 기세등등하였다.

하영이 차에서 내리려고 할 때, 유준은 갑자기 서류 한 부를 그녀에게 던져 주었다.

“오늘 저녁에 모임이 하나 있는데, 나 대신 참석해. 매튜의 계약만 따면 5천만원의 성과금도 있을 꺼야.”

하영은 멍하니 놀라서 손에 든 계약서를 쳐다보았다.

독이든 성배다.

매튜, 김제시 RT 외국기업 대표.

전해지는 소문에 의하면, 매튜는 양성애자로 남녀 가리지 않고 극단적인 게임을 즐기는 변태 성애자이다.

무릇 그놈의 손아귀에 들어간 사람은 남녀 불문하고 멀쩡하게 방에서 걸어 나온 사람은 아무도 없다고 한다.

혈혈단신 여자 혼자 간다는 건 제 발로 호랑이 굴에 들어가는 것과 다름없다.

그러나 5천만 원 성과금의 유혹이 너무 크다.

이 돈만 있으면 어머니의 병원비와 아버지의 도박 빚도 모두 해결된다.

“싫으면 거절해도 되.”

정유준은 차가운 눈빛으로 하영을 쳐다보았다. 목소리도 냉담했다

하영은 잠시 침묵하다가 계약서를 꽉 쥐었다.

“할게요.”

정유준의 입술꼬리가 부자연스럽게 올라가며 냉소하였다.

분명히 아무 말도 하지 않았는데, 하영은 그의 얼굴에 자신에 대한 경멸로 가득 차 있다는 걸 느꼈다.

역시 정유준의 눈에, 자신은 돈만 밝히는 속물이다.

……

저녁 무렵.

하영은 보수적이지만 우아함을 잃지 않는 드레스로 갈아입고 계약서를 가지고 가람호텔에 도착했다.

호텔로 오는 30분 동안, 괜찮을 거라고, 할 수 있을 거라며 자신을 다독였다.

그러나 호텔 엘리베이터에 발을 들여놓는 순간, 심장이 터질 것만 같았다.

오늘 매튜에게 연락했을 때, 매튜는 1층 호텔 라운지가 아닌 스위트 룸에서 만나자고 했기 때문이다.

매튜의 목적은 자명하다.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
73
ตอนที่ 1 - หอบุปผาสำราญ (แขกพิเศษ)
ในยามราตรี ณ หอบุปผาสำราญสถานเริงรมย์ แหล่งรวมโฉมสะคราญที่ชวนเชิญให้บุรุษต่างเคลิ้มหลงใหล บรรดาขุนนาง และคหบดีต่างยินดีหอบเงินมาเที่ยวหาความสุข ความสำราญกันที่นี่สายตาคู่สวยของซุนอันเล่อสตรีผู้ดูแลหอบุปผาสำราญแห่งนี้ กวาดมองไปรอบ ๆ ก่อนพยักหน้าให้สตรีอีกนางที่ยืนอยู่ทางด้านหน้าให้เข้ามาหา“แม่นางใหญ่ซุนมีอันใดหรือเจ้าคะ”“เจ้าไปบอกเชิญคุณชายสี่ท่านนั้นว่าข้าเชิญที่ห้องรับรองแขกพิเศษ แล้วให้เถิงซีจัดเตรียมสุราชั้นดีให้ข้าด้วย”“เจ้าค่ะ”นางรับคำแล้วจึงเดินตรงไปยังบุรุษน่าเกรงขามทั้งสี่ตามคำบอกของผู้ดีแลหอฯ แห่งนี้“ช้าก่อนเจ้าค่ะคุณชายทั้งสี่”ถีหลันเอ่ยทักชายทั้งสี่เอาไว้ พร้อมกับส่งยิ้มให้“แม่นางใหญ่ซุนผู้ดูแลหอบุปผาสำราญให้ข้ามาเชิญคุณชายทั้งสี่ไปที่ห้องรับรองแขกพิเศษเจ้าค่ะ”นางเอ่ยขึ้นต่อด้วยวาจาอ่อนหวาน ทว่าหูตานั้นแพรวพราวสมเป็นคณิกาสาว“เชิญพวกข้าเช่นนั้นหรือ เพราะเหตุใดจึงต้องเชิญพวกข้าด้วย”บุรุษหนึ่งในสี่เอ่ยขึ้นน้ำเสียงอ่อน แววตากรุ้มกริ่มไม่ต่างไปจากสตรีผู้เชื้อเชิญ“ข้อนี้ข้าไม่อาจล่วงรู้ความคิดของผู้ดูแลหอนี้ได้ หากคุณชายอยากรู้เมื่อถึงห้องแล้วคงได้ทราบเจ้าค่ะ”คณิกาสาว
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 - ยาปลุกกำหนัด ‘รัญจวนจิต’
เพียงแค่เปิดฉากกั้นห้องเข้าไป กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกจื่อเถิง ซึ่งเป็นดอกไม้ที่นางโปรดก็ลอยมาเตะที่ปลายจมูก ผสมกับกลิ่นดอกไม้หอมหลากชนิดที่ลอยเหนือน้ำในสระเล็กนั้น“หอมมาก ... กลิ่นอันใด”จางหลี่จวินเอ่ยขึ้นน้ำเสียงแหบพร่า เวลานี้ดูเหมือนสติเขากำลังล่องลอยไปกับกลิ่นหอมยั่วยวนนั้น“คุณชายท่านต้องมีสตินะเจ้าคะ ...”ขณะที่บอกให้อีกฝ่ายตั้งสติ ร่างกายนางก็ร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง‘ไม่นะหย่งเล่อเจ้าจะมาร้อนในเวลานี้ไม่ได้นะ’ นางรีบปรามความร้อนที่เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง“เมื่อเวลาที่เจ้าเข้าไปภายในหอบุปผาสำราญ สิ่งที่ต้องห้ามคือ ... ห้ามใส่เครื่องหอมไปที่นั่นเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่” จู่ ๆ เสียงผู้เป็นน้าสาวก็ดังขึ้นข้าง ๆ หูนาง“เหตุใดข้าจึงใส่เครื่องหอมเข้าไปไม่ได้เจ้าคะ” “ภายในนั้นเจ้าย่อมรู้ว่ามีหลายสิ่งที่ยั่วยุ อีกทั้งยังมียาปลุกกำหนัดที่แขกต่างเรียกหา เครื่องหอมเหล่านี้จะยิ่งเป็นตัวกระตุ้นความต้องการให้กับบุรุษเหล่านั้นเป็นอย่างดี เพราะยาปลุกกำหนัดของข้าไม่เหมือนที่อื่น เจ้าจงรู้และจำเอาไว้” ใช่! หากคุณชายนี้โดนยาปลุกกำหนัดจริง ๆ กลิ่นหอมเหล่านี้จะยิ่งทำให้ฤทธิ์ยามีประสิทธิภาพขึ้นได้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 - สุรารสดี
“ท่านพี่”แม้ซุนอันเล่อจะมีศักดิ์เป็นน้าสาวแท้ ๆ ของซุนหย่งเล่อ แต่อายุที่ใกล้เคียง ห่างกันเพียงห้าปีทำให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันเช่นพี่น้องเสียมากกว่า เช่นนั้นซุนอันเล่อจึงให้หลานสาวเรียกนางว่า ‘พี่สาว’ แทนที่จะเรียกน้าเช่นนี้มาตั้งแต่เริ่มหัดพูด“เจ้าวางใจเถิด สุราจอกนี้อ่อนมาก ข้าถึงวางใจให้เจ้าได้ดื่ม”นางบอกหลานสาวพร้อมกับส่งจอกในมือให้ แล้วจึงรับจอกในมือของบุรุษหนุ่มผู้นั้นแทน“มีสุราอ่อน ๆ เช่นนี้ด้วยหรือ”“ที่หอบุปผาสำราญของข้าย่อมมีทุกสิ่งอยู่แล้ว”“เช่นนั้นให้ข้าได้ลองสักจอกจะได้หรือไม่”บุรุษหนุ่มคนเดิมเอ่ยขึ้น“ย่อมได้ ๆ รอข้าสักครู่”“เดี๋ยวข้าไปรินให้เองขอรับ” หานเถิงซีรีบขันอาสา“ไม่ต้อง ๆ เดี๋ยวข้าจัดการเอง”ซุนอันเล่อยกมือขึ้นห้ามไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามายุ่ง ชายหนุ่มในวัยเดียวกับหลานสาวต้องเดินคอตกกลับไปยืนประจำที่เดิมอีกครั้งหานเถิงซี เป็นหนึ่งในผู้ดูแลหอบุปผาสำราญ และเป็นคนสนิทของซุนอันเล่อ อีกทั้งยังเป็นสหายสนิทของซุนหย่งเล่อและฟางลี่อิง ซึ่งเป็นสหายรักของนางอีกคนทั้งสามคนเติบโตในหอนางโลมมาด้วยกันจวบจนตอนนี้อายุเข้าสิบเจ็ดปีแล้ว ทว่าหานเถิงซียังคงไม่ยอมห่างกายนาง เว้นแต่ในส
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 - ฤทธิ์พิษหยิน - หยาง (ยารัญจวนจิต)
จางหลี่จวินมองหน้าเจ้าของห้องนิ่ง นัยน์ตาคมดูดุดันที่เคยได้เห็นเมื่อตอนอยู่ในห้องรับรองแขกพิเศษเมื่อสองชั่วยามที่ผ่านมาช่างต่างกันราวกับคนละคน เวลานี้แววตาเรียบนิ่งดูน่าเกรงขามของเขาเปลี่ยนเป็นหวานเยิ้มราวกับคนเมาสุรา“เหตุใดคุณชายจึงได้มองหน้าข้าเช่นนี้”ซุนหย่งเล่อมองหน้าอีกฝ่าย มือข้างที่ไม่ได้ถูกเขาจับเอาไว้ก็ปาดเม็ดเหงื่อบนใบหน้าที่เวลานี้เริ่มผุดออกมาให้เห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ“เจ้ามีอาการร้อนเช่นเดียวกับข้าใช่หรือไม่แม่นางซุน”ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นอย่างพึงใจ“ข้า ...”“เจ้าต้องรับผิดชอบต่อข้า ซุนหย่งเล่อ”“รับผิดชอบต่อท่าน เหตุใดข้าต้องรับผิดชอบต่อท่านด้วย เราไม่เคยมีเรื่องอันใดต่อกัน”“พี่สาวเจ้าเป็นคนทำให้ข้าต้องเป็นเช่นนี้”พูดจบลำแขนแข็งแรงก็รวบรอบเอวเล็ก แล้วดึงมาแนบกายเขาไว้ โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว“ว้ายยยย! ... คุณชายท่านจะทำอะไร ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะไม่เช่นนั้นข้าจะร้องเรียกให้คนมาช่วย”ซุนหย่งเล่อปล่อยเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ สายตาคู่สวยพลางมองผ่านประตูห้องออกไปด้านนอก ด้วยกลัวจะมีใครได้ยินเสียงนาง เพราะหากมีใครมาเห็นตัวเองกับชายแปลกหน้าผู้นี้คงไม่ใช่เรื่องดีงามเป็นแน
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 - ข้ามิใช่สตรีที่คู่ควร
เขาบรรจงวางร่างบอบบางนั้นลงบนเตียงใหญ่ จากนั้นก็ทาบทับตัวเองเหนือร่างนาง แม่ทัพหนุ่มไม่รีรอที่จะสอนบทรักให้อี้จี้สาวอีกสักบทเพลงแม้ว่าทุกบทเพลงรักที่จางหลี่จวินสอนให้นางในค่ำคืนนี้ จะมีฤทธิ์จากยารัญจวนจิตอยู่ด้วย แต่ใช่ว่าแม่ทัพหนุ่มจะปล่อยให้ฤทธิ์ของมันควบคุมตัวเองเอาไว้จนไม่สามารถแยกความรู้สึกแท้จริงได้ จางหลี่จวินล้วนมีสติในทุก ๆ บทเพลงรัก ที่ได้ทำการขับกล่อมร่วมกับซุนหย่งเล่อตลอดค่ำคืนมือเรียวเล็กลูบไล้ไปที่แขนแข็งแรง ที่พาดผ่านรอบเอวตัวเองเอาไว้อย่างเบามือ ก่อนค่อย ๆ จับท่อนแขนนั้นออกให้พ้นจากตัว ซุนหย่งเล่อลงจากเตียงช้า ๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นนางเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะกระจกแล้วค่อย ๆ ทิ้งตัวลงนั่งอย่างช้า ๆ น้ำใส ๆ เอ่อจนล้นออกมานอกกรอบตาคู่สวย“เหตุใดสวรรค์ถึงต้องกลั่นแกล้งข้าเช่นนี้ด้วย”ริมฝีปากเล็กที่เวลานี้บวมช้ำหน่อย ๆ จากการที่ถูกคนบนเตียงระดมจูบอยู่หลายครั้งหลายหน ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าอันงดงามของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่“เวลานี้ข้าก็ไม่ต่างอะไรจากคณิกาในหอบุปผาแห่งนี้ ... ความบริสุทธิ์ได้ถูกเขาทำลายมันลงไปแล้ว วันพรุ่งนี้ข้ายังจะมีหน้าไปพบใครได้อีก”ริมฝีปากเล็กเอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 - ฝีมือแม่นางใหญ่ซุน
“เหตุใดแม่นางใหญ่ซุนจึงได้ทำเช่นนี้!”หานเถิงซีเมื่อรู้ว่า ที่ซุนอันเล่อให้การต้อนรับคุณชายทั้งสี่เป็นการพิเศษเมื่อคืนเพราะอะไร เขาผู้ที่จงรักภักดีต่อนางทั้งสอง และนางย่อมรู้ดีว่าเขามีใจผูกสมัครต่อซุนหย่งเล่อ เหตุใดต้องฆ่าเขาให้ตายทั้งเป็นเช่นนี้“เจ้าใจเย็น ๆ ก่อน อาจจะไม่เป็นอย่างที่คิดก็ได้ รอให้ได้ยินจากปากหย่งเล่อก่อนดีกว่าหรือไม่”ฟางลี่อิง อี้จี้แห่งหอบุปผาสำราญอีกหนึ่งนาง ที่มีความงามไม่ได้ด้อยไปจากซุนหย่งเล่อเลยแม้แต่น้อยหอบุปผาสำราญแห่งนี้ใช่มีเพียงความงามของอี้จี้ที่ให้กล่าวขาน หากแต่คณิกาของที่นี่ล้วนมีรูปโฉมงดงามจนเป็นที่กล่าวขานไปทั่วอันฉี หากผู้ใดที่ได้ผ่านเข้ามาที่เมืองอันฉีจำต้องแวะมาชมความงามของอี้จี้และหาความสำราญกับคณิกาที่นี่สักครา“แต่เมื่อคืนข้าก็เห็นอยู่ว่า แม่นางใหญ่ซุนใช้ยารัญจวนจิตกับคุณชายท่านนั้น หากข้ารู้ว่าในสุราจอกที่ให้หย่งเล่อดื่มมียารัญจวนจิตอีกตัว ข้าคงปัดให้มันตกไปเสียแล้ว”นึกแล้วก็รู้สึกโกรธตัวเองที่รู้ไม่เท่าทันซุนอันเล่อ“แต่เจ้าก็น่าจะรู้ว่า อะไรที่แม่นางใหญ่ซุนต้องการแล้ว ไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปได้”ฟางลี่อิงเตือนสติสหายที่เติบโตด้วยกันมา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 - หมู่บ้านจื่อเถิง
หมู่บ้านจื่อเถิงแห่งนี้เป็นหมู่บ้านซึ่งอยู่ชานเมืองออกไปทางทิศเหนือของเมืองหลวง หากเดินทางโดยรถม้าจะกินเวลาโดยประมาณหนึ่งชั่วยามซุนหย่งเล่อจะมาที่หมู่บ้านนี้สามวันครั้งในยามเฉิน นางจะอยู่จนกระทั่งถึงยามเซินก็จะเดินทางกลับ ค้างแรมบ้างเป็นครั้งคราว*** (ยามเฉิน 07.00 น. – 08.59 น. / ยามเซิน 15.00 น. – 16.59 น.)“เห็นแม่นางซุนมายืนตรงนี้แล้ว ให้ข้าอดคิดถึงมารดาของแม่­นางไม่ได้ เมื่อเข้าสู่วสันตฤดูนางก็ชอบมายืนมองดูต้นจื่อเถิงออกดอกเช่นนี้”ผู้อาวุโสเอ่ยขึ้นบอกน้ำเสียงติดเศร้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับคนที่เวลานี้ยังคงทอดสายตามองที่ต้นจื่อเถิงเบื้องหน้า*** วสันตฤดู (ฤดูใบไม้ผลิ) ช่วงเดือนเมษายน - พฤษภาคมของไทยทุกปี ดอกจื่อเถิงจะเริ่มบาน ***หม่ายี่เถียน หรือท่านป้าหม่าภรรยาเหรินเหิงอี้ ซึ่งเป็นผู้ดูแลความสงบเรียบร้อยของหมู่บ้านจื่อเถิงนี้ และเป็นบุคคลที่ซุนหย่งเล่อให้ความเคารพมากด้วยเช่นกัน“ท่านแม่คงชอบดอกจื่อเถิงนี้มากเลยใช่ไหมเจ้าคะ”“ชอบมากเลยเจ้าค่ะ ... ไม่เอาแล้วข้าไม่พูดถึงแล้ว กลับเข้าไปในหมู่บ้านกับข้าจะดีกว่า เวลานี้ชาวบ้านกับเด็ก ๆ รอแม่นางอยู่ที่แปลงผักกันแล้ว”พูดจบผู้อ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 - บุกจวนอ๋อง
ซุนเล่อเหยียน เข้าไปอยู่ในหอบุปผาสำราญตั้งแต่นางเพิ่งอยู่ในวัยปักปิ่น ซึ่งในตอนนั้นนางหอบเอาซุนอันเล่อไปขอทำงานกับ เห­ลี­ยงเจียผิง เจ้าของหอนางโลมนี้ ด้วยเพราะนางมีใบหน้างดงามอีกทั้งผิวพรรณดี และความสามารถของนางที่มีมากกว่าสตรีหลายคนในนั้น ทำให้เห­ลี­ยงเจียผิงสนใจและรับนางไว้ ในตอนนั้นซุน­เล่อ­เหยียนก็เป็นอี้จี้เช่นเดียวกับบุตรสาวในเวลานี้ทว่าด้วยอุบัติเหตุบวกกับความใจง่ายของนางทำให้ตกเป็นของบุรุษผู้หนึ่งจนกระทั่งตั้งท้อง และเมื่อเหลียงเจียผิงรู้นางไม่ได้โกรธเคือง แต่ยังมีเมตตายกบ้านและที่ดินทั้งหมดที่มีในหมู่บ้านนี้ให้ หวังให้นางออกมาใช้ชีวิตที่นี่กับลูกและน้องสาว โดยที่ไม่มีใครคิดว่า นางจะคิดสั้นเช่นนี้“เช่นนั้นข้าจะให้ชาวบ้านไปช่วยกันขนไม้ในป่ามาทำเล้าเป็ด ไก่ และเล้าหมูเพิ่มเอาไว้ก่อน”“คงต้องลำบากท่านลุงเหรินกับชาวบ้านแล้ว ... ข้าไม่มีเรื่องอันใดแล้วคงต้องขอตัวไปดูเด็ก ๆ อ่านเขียนสักหน่อยแล้ว”เมื่อได้บอกสิ่งที่ต้องการเรียบร้อย ซุนหย่งเล่อก็ลุกขึ้นยืนประสานมือไว้ข้างหน้าบริเวณเอวพร้อมกับยอบตัวลงเล็กน้อย เพื่อเป็นการคำนับผู้อาวุโส ซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ทำกันมาช้านาน ทว่ายังไม่ทันจ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 - เรื่องร้อนใจของท่านแม่ทัพ
ถ้อยคำเพียงสั้น ๆ ทว่าดึงดูดความสนใจให้กับหนานอ๋องได้ไม่น้อย ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมีคำนี้หลุดออกจากปากแม่ทัพใหญ่ผู้นี้“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าจะมาปรึกษาข้า ... นี่หูข้าไม่ได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่”อ๋องหนุ่มเอ่ยถามอีกครั้ง มือก็พลางจับที่หูตัวเองไปด้วยจางหลี่จวินยังคงนิ่ง สายตาคมดุจเหยี่ยวจ้องมองที่จอกสุราตรงหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไร“เมื่อคืนน้องสาวข้าทำให้คุณชายสุขสำราญดีหรือไม่”ซุนอันเล่อเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อได้พบหน้าแขกคนพิเศษหลังจากที่จางหลี่จวินจัดการเกี่ยวกับตัวเองเรียบร้อย เขาก็ตามถีหลันไปยังเรือนรับรองตามคำเชิญของซุนอันเล่อ“เพราะอะไรแม่นางซุนจึงได้ทำเช่นนี้”แม่ทัพหนุ่มเลี่ยงที่จะตอบ เพราะความสุขที่ได้รับจากแม่นางซุนนั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะนำออกมาพูดให้ใครฟังได้ เช่นนั้นแล้วเขาจึงเปลี่ยนเป็นถามกลับอีกฝ่ายแทน“น้องสาวข้าไม่ใช่คณิกา คุณชายย่อมรู้ดี”ซุนอันเล่อก็เลี่ยงที่จะตอบคำถามของอีกฝ่ายเช่นกัน“เช่นนั้นแม่นางต้องการสิ่งใด”“ข้าต้องการให้คุณชายรับผิดชอบต่อน้องสาวข้า”แม่นางซุนบอกเจตนาของตัวเองออกไปอย่างชัดเจน นางไม่จำเป็นต้องพูดอ้อมค้อมให้เสียเวลา“อาศัยอะไรให้ข้าต้องรับผิดชอบต่อแ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 - เห็นทีจะเลี่ยงไม่ได้ - 1
หลังจากคืนวันนั้นซุนหย่งเล่อก็พาตัวเองหลบไปอยู่ที่หมู่บ้านจื่­อเถิงอยู่สามราตรีมิได้กลับมา“แม่นางใหญ่ซุน ให้ข้ามาดักรอเจ้า”“ท่านพี่อันเล่อมีอะไรกับข้าหรือ”“เรื่องนี้ข้าไม่อาจรู้ได้ เจ้าอยากรู้ก็ไปหานางเถิด นางรออยู่ในห้องพักเจ้าค่ะ”ซุนหย่งเล่อได้ฟังก็พยักหน้ารับแล้วก็เดินจากไป ใช่ว่านางจะเชื่อในคำปฏิเสธของคนสนิทผู้เป็นน้าสาว เพราะไม่มีเรื่องใดที่ถีหลันจะไม่รู้โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับซุนอันเล่อด้วยแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้“มาแล้วหรือ”น้ำเสียงอย่างคนอารมณ์ดีดังขึ้นทักขึ้น เมื่อร่างหลานสาวเข้ามายังห้องส่วนตัวของนางเอง“เจ้าค่ะ เห็นถีหลันบอกว่า ท่านพี่ให้ข้ามาพบมีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”“เพิ่งมาถึงไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงไม่ไปอาบน้ำพักผ่อนให้สบายใจก่อนแล้วค่อยมาพบข้า”ซุนอันเล่อเอ่ยบอกริมฝีปากสวยสีชาดส่งยิ้มให้น้องสาว ดวงตาดอกท้อมองใบหน้างดงามของหลานสาว มือเรียวเล็กปลายเล็บยาวเคลือบสีแดงสด ไม่แพ้ชุดผ้าเนื้อดีที่สวมใส่ในตอนนี้ ค่อย ๆ รินน้ำชาลงถ้วยทั้งสองใบที่วางอยู่ตรงหน้า“ตอนข้าเดินทางกลับมาก็ไม่ได้ลำบากอันใด อีกอย่างข้ามีเรื่องอยากจะรบกวนท่านพี่ด้วยเลยเร่งมาพบก่อนเจ้าค่ะ”“มา ๆ เช่นนั้นม
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status