ฮูหยินผู้อวบอ้วนผู้นี้เป็นของท่านนะเจ้าคะ

ฮูหยินผู้อวบอ้วนผู้นี้เป็นของท่านนะเจ้าคะ

last update最終更新日 : 2024-12-10
作家:  Lovedee完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
26チャプター
3.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

สะใจ

คุณหนู

แม่ทัพ

ท่านอ๋อง

เกิดใหม่

แม่ทัพไป๋เฟยหลงจากคนช้ำรัก ที่ต้องมากลายเป็นคนหนีรัก เขาไม่มีทางจะหลบหนีฮูหยินพระราชทานที่ไม่เต็มใจรับผู้นี้ได้ เขาเป็นบุรุษที่ชื่นชอบหญิงงาม รูปร่างกำลังดีน่ารักน่าใคร่ แต่องค์หญิงที่ตัวอ้วนใหญ่ผู้นี้เขาเกิดมาหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบหน้า นางไปขอสมรสพระราชทานยัดเยียดตนเองมาเป็นฮูหยินของเขาจนได้ ทำให้เขาจำใจแต่งนางเข้ามา แต่เขาก็มิได้สนใจนางเลย เขาไม่ไปเข้าหอ ไม่นับว่านางเป็นเมีย เพราะแม่กายของเขาถูกบังคับ แต่ยังเหลือจิตใจที่ใครจะมาบังคับเขามิได้ เขาพยายามหลีกเลี่ยงนางให้มากที่สุด จนเขาหนีไปรบที่ชายแดนไม่กลับจวนเป็นเวลาสามปี แม้นางจะเขียนจมหมายส่งไปหาเขามิได้ขาด แต่เขาไม่เคยตอบจดหมายของนางเลย จนวันหนึ่งเขากลับมายังจวนของตนเอง พบกับหญิงงามผู้หนึ่งที่ยื่นหนังสือหย่าที่นางลงชื่อแล้วให้เขา แล้วก็ย้ายออกจากจวนของเขาไป แต่เขาที่จ้องมองหญิงงามที่บัดนี้งดงามปานจะล่มเมือง รูปร่างอวบอิ่มน่ารักน่าใคร่ยิ่งนัก และเป็นสตรีแบบที่เขาชื่นชอบ เขาตกหลุมรักนางทันที แต่มันสายไปเสียแล้ว นางเดินออกไปไม่หันมามองเขาเลยด้วยซ้ำ แม่ทัพหนุ่มจะทำเช่นไรต่อไป …..

もっと見る

第1話

บทที่ 1 งานแต่งที่ฝืนใจ

“Let’s get a divorce, Renee.”

The man’s cold voice sounded from behind while Renee Everheart was in the middle of searing steaks. After hearing those words, she became seemingly numb to the hot oil splattering on her cheeks from the lightly sizzling pan.

“We’re only husband and wife on paper. Now that four years have passed, it’s time to end this,” Stefan Hunt said with a cold, distant tone.

Renee bit her lip anxiously.

‘Looks like this day was inevitable after all…’

Her family was declared bankrupt four years ago. Her parents, unable to endure the stress of financial hardship, took their lives together, leaving young Renee to handle the mess alone.

In the past, Renee’s grandfather fought alongside Stefan’s grandfather on the battlefield, and he even saved the latter’s life once. In his dying moments, he voiced out to his old pal his concern for his granddaughter and left Renee under his care.

And so, a marriage of convenience was arranged between Stefan and Renee to put the old man’s concerns to rest.

As time passed, Renee found herself falling in love with the man she married. She thought that as long as she played the role of a good wife, he would reciprocate her feelings one day.

However, what transpired was the complete opposite of what she had hoped for.

“I’ll give you 40 million dollars and a penthouse at Long Beach. Here are the divorce papers. Sign them if you have no objections.”

Stefan then pushed a document towards Renee. His stern expression indicated that this was no more than another business transaction to him.

Renee skimmed through the string of numbers.

‘40 million dollars for four years, huh? The Hunts are still as wealthy as ever,’ she thought to herself.

“Do we have to?” She put down the document and stared at her husband.

The man she had loved for four years was drop-dead gorgeous, yet his beautiful face was always stern and distant.

“Yes,” Stefan replied without a hint of hesitation.

Renee’s heart stung, but she was not one to drag things out. As her objections had fallen on deaf ears, she knew it was time for her to go.

‘Whatever, I got 40 million for the years I’ve spent being his wife. This is more than worth it!’

“Alright.” She picked up a pen and scribbled her signature on the papers decisively.

Stefan was taken aback by her resoluteness. The Renee he knew was fragile and indecisive, and he had never seen this side of her.

For some reason, this left a sour taste in his mouth.

“I’ll let you know once this is processed. If it’s possible, I’d like you to move out by tonight.” The man said, brushing off the unpleasant feeling in his chest before leaving.

It was painfully obvious that he didn’t intend on discussing the matter over.

On the very same night, the housekeeper immediately threw Renee’s belongings out of the villa after receiving news of the divorce. It wasn’t like she respected Renee back then, but now that they were officially separating, she became openly hostile.

“Serves you right, you gold-digging leech! It’s about time they decided to kick you out!”

Renee had no choice but to crouch down and pick her scattered clothing up. The cold night breeze only served to rub salt in her wound.

Just then, she heard the sound of a car rolling to a stop behind her. A tall slender woman emerged from the vehicle.

“Ms. Desrosiers, you’re here! Welcome, welcome!” The housekeeper, who was just yelling profanities at Renee, immediately jumped to the guest’s assistance.

However, Briar Desrosiers didn’t even bother to spare the housekeeper a glance. “Be careful with my belongings. If you break even a single thing, you wouldn’t be able to pay it back within a lifetime.”

Renee’s entire body stiffened up. In mere seconds, the pieces fell into place in her mind.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
26 チャプター
บทที่ 1 งานแต่งที่ฝืนใจ
วันแต่งงานของแม่ทัพไป๋เฟยหลง เขาที่ยังมึนๆจากการดื่มเหล้าอย่างหนักมาเมื่อคืนนี้ เพราะในอกใจของเขามันแสนจะอึดอัดเหลือเกิน เขาคิดว่าเขาเป็นบุรุษที่โชคร้ายยิ่งนัก เพิ่งพลาดรักจากคุณหนูเจียเหลียนฮวาน้องสาวของสหายสนิทที่เขาแอบมีใจให้นางมาหลายปี จนนางถอนหมั้นเขาก็มีความหวังขึ้นมาอีกครั้งแต่เมื่อนางหวนกลับไปแต่งงานกับอดีตคู่หมั้นของนางเขาจึงช้ำรักจากนางเป็นครั้งที่สอง ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้รับสมรสพระราชทานกับองค์หญิงที่ตัวอ้วนใหญ่เหลือเกินตัวของนางใหญ่กว่าเขาเกือบสามเท่า แม่ทัพหนุ่มที่หล่อเหลาและรูปร่างสูงสง่าองอาจเช่นเขา กลับจะต้องมามีเมียที่ตัวอ้วนใหญ่เช่นนาง แม้จะมีศักดิ์สูงเป็นถึงองค์หญิงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ แต่เขาก็มิได้สนใจในอำนาจ เพราะเขาก็แสวงหามันได้ด้วยตนเองอยู่แล้ว แต่เรื่องความรัก เขากลับไม่มีวาสนาเรื่องนี้เลย วันแต่งงานเขาไปรับเจ้าสาวที่ขึ้นเกี้ยวขนาดใหญ่กว่าเจ้าสาวทั่วไปเข้้าจวนมาด้วยใบหน้าเฉยชา ดวงตาก็ว่างเปล่าแทบจะไม่รู้สึกยินดียินร้าย เหล่าสหายก็จ้องมองเขาอย่างปลอบใจ แต่ก็ไม่มีใครช่วยอะไรได้ เมื่อเกี้ยวเจ้าสาวแปดคนหามมาถึงหน้าจวนแม่ทัพ นางกำนัลที่ติดตามเจ้าหญิงร่างใหญ่ผู
続きを読む
บทที่ 2 ห้องหอที่เดียวดาย
องค์หญิงหลี่น่านั่งรอสามีตั้งแต่แม่สื่อพานางมา จนนางกินขนมและผลไม้รองท้องจนเสร็จและนั่งฟังเสียงแขกเหรื่อสนทนากันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะและเสียงบรรเลงพิณในงานเลี้ยง เสียงการดื่มอวยพรที่ดูครึกครื้นไม่น้อย เสียงหัวเราะอย่างครื้นเครงในงานเลี้ยง สองนางกำนัลที่แอบออกไปดูบรรยากาศด้านนอกกลับมาบอกว่าข้างนอกครึกครื้นเหลือเกิน นางขยับร่างกายไปมาด้วยความปวดเมื่อยเนื้อตัว แม้เปลี่ยนท่าทางการนั่งมาทุกท่าก็ยังไม่มีวี่แววของเจ้าบ่าวที่จะเข้ามาในห้องหอ นางนั่งรอบนเตียงวิวาห์โดยยังอยู่ในชุดที่เต็มยศของเจ้าสาว จนกระทั่งเสียงทุกอย่างด้านนอกค่อยๆเงียบลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งทุกอย่างเงียบสนิทลง ไม่มีแม้แต่เสียงบ่าวไพร่ที่กำลังช่วยกันเก็บข้าวของหลังจากงานเลี้ยงเสร็จสิ้นแล้ว ทุกอย่างในจวนแม่ทัพเงียบสนิทโดยสิ้นเชิง องค์หญิงหลีน่าหันไปมองสองนางกำนัลที่ง่วงนอนจนทนไม่ไหว นั่งหลับบนเก้าอี้กลมที่อยู่กลางห้องนั้น คนหนึ่งฟุบลงกับโต๊ะกลมนั้น อีกคนหนึ่งนั่งสัปหงกหัวโยกไปมาดูน่าเวทนา องค์หญิงหลี่น่าที่ทนต่อไปไม่ไหวจึงได้เรียกทั้งสองเบาๆ “ เหม่ยอี้เพ่ยอี้ มาช่วยข้าเปลี่ยนอาภรณ์ก่อน ข้าอยากจะอาบน้ำและเข้านอนแล้ว ปวดเม
続きを読む
บทที่ 3 วันแรกในจวนแม่ทัพ
นางผิดเองที่หลงรักเขาอย่างมากมายตั้งแต่เมื่อแรกเห็น นางไม่เคยคิดเลยว่าการบีบบังคับผู้อื่นให้รักตนเองนั้นมันจะนำความทุกข์มาให้ทั้งตัวของนางเองและบุรุษผู้นั้นด้วย แม้ตอนนี้นางจะเริ่มคิดได้แล้ว ว่าครั้งนี้นางอาจจะตัดสินใจผิดไป แต่เรื่องแต่งงานนี้เป็นเรื่องใหญ่ของราชวงศ์ นางรู้แล้วว่าเขารังเกียจนางมาก เมื่อตอนที่นางกำลังจะเดินมายังเรือนตะวันตก นางก็ยังแอบได้ยินสาวใช้ซุบซิบกันเบา ๆเรื่องที่แม่ทัพไป๋ที่เป็นคุณชายของจวนนี้มิได้ต้องการฮูหยินที่อัปลักษณ์และมีรูปร่างอ้วนใหญ่เช่นนี้ แต่จำใจเพราะเป็นสมรสพระราชทานและเมื่อตอนที่เขาได้รับราชโองการเขาแทบจะเป็นลมล้มลงด้วยซ้ำ ตอนที่สาวใช้ซุบซิบกันนั้น พวกเขาไม่เห็นว่านางหยุดยืนฟังพวกเขา และนางก็ไม่อยากให้ผู้ติดตามทั้งหลายมาได้ยินเข้าด้วย แต่ก็ดีแล้วที่นางได้ยินความในใจของพวกเขา นางจะได้รู้ว่าพวกเขาคิดกับนางเช่นไร และนางต้องขอบคุณสาวใช้ทั้งสองคนที่ซุบซิบกันให้นางได้ยิน เพราะเมื่อเจ้าบ่าวไม่มาเข้าหอนางจึงไม่ได้แปลกใจอันใดเพราะนางคิดไว้อยู่แล้ว ว่าถ้าเขารังเกียจนางมากถึงขนาดนั้น ก็คงจะไม่ยอมมาเข้าหออย่างแน่นอน องค์หญิงหลีน่าเทสุราลงจอกยกขึ้นดื่มช้าๆ
続きを読む
บทที่ 4 ความเฉยชาที่เจ็บปวด
“ อ้อ !! ลืมบอกไป ข้าคือหูหลินซวงหลานสาวแม่นมหู ที่เป็นแม่นมของท่านแม่ทัพมาตั้งแต่ยังเล็กๆ ที่จริงข้าเองก็ควรจะได้แต่งงานกับเขาเพราะข้าปรนนิบัติดูแลท่านพี่มาหลายปีแล้ว แต่ในเมื่อมีหญิงที่เขามิได้พึงใจบังคับให้เขาจำต้องแต่งงานรับนางเป็นฮูหยินเอกเสียแล้วข้าคงต้องเสียสละเป็นฮูหยินรองกระมัง แต่น่าเสียดายที่นายของเจ้าคงจะเป็นฮูหยินเพียงแค่ตำแหน่งเท่านั้น หญิงที่สามีไม่ปรารถนา ไม่อยากจะร่วมหอ รูปร่างก็อ้วนใหญ่เช่นนั้นยังจะหลงไหลบุรุษจนบีบบังคับให้เขาจำต้องแต่งงานด้วยอีก ช่างหน้าไม่อายจริงๆ ท่านพี่ก็ออกจะหล่อเหลาปานนั้นท่าทางก็องอาจผึ่งผาย แต่จำต้องมีเมียอัปลักษณ์เช่นนี้ บุรุษใดจะทนได้กัน นายของเจ้ารู้หรือไม่ ท่านพี่ดื่มเหล้าเมามายมาหลายวันแล้ว เขาต้องทนทุกข์ที่จำต้องแต่งงานกับหญิงที่เขาไม่ได้รักไม่ได้ชอบ แถมยังรังเกียจเสียด้วยซ้ำ ” หูหลินซวงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงอย่างไม่ค่อยจะพอใจ “ วาจาสามหาวยิ่งนัก หญิงที่เจ้ากล้าด่าทอเป็นถึงองค์หญิงของแคว้นชิงแห่งนี้ หากข้านำคำพูดของเจ้าไปทูลฮองเฮาหัวของพวกเจ้ามีเท่าไหร่ก็คงจะไม่พอให้ตัดเป็นแน่ เป็นแค่หลานสาวแม่นมในจวนแม่ทัพ มาอาศัยเขาอยู่มิไ
続きを読む
บทที่ 5 ปรับปรุงตนเองเพื่อความงาม
สองนางกำนัลหันมามองหน้ากันแล้วเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจว่า “ องค์หญิงอยากจะลดความอ้วนหรือเพคะ ทำไมเมื่อก่อนไม่เห็นจะสนใจเรื่องนี้เลย ” องค์หญิงหลีน่าหันมองสีหน้าของสองนางกำนัลที่มีท่าทางสงสัยในท่าทีของนางที่เปลี่ยนไปกระทันหันอย่างที่ไม่เคยมาก่อน “ ข้าอยากจะลดความอ้วนให้มีรูปร่างที่ผอมลงจะได้แต่งกายได้งดงามดังเช่นคุณหนูในห้องหออื่นๆที่ข้าเคยเห็น แต่มิได้ต้องการให้บุรุษใดพึงใจหรอกนะ ข้าทำเพื่อตัวข้าเองวันนี้ข้าเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า ข้ามัวแต่พึงใจผู้อื่น อยากให้ผู้อื่นเป็นดังใจของข้า แต่ไม่เคยมองดูตนเองว่ามีสิ่งใดให้ผู้อื่นพึงใจได้้บ้าง แต่ข้ามิได้หมายถึงสามีในนามของข้าหรอกนะ เพราะข้าได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าข้าจะยังรูปร่างอ้วนใหญ่ทำให้ไม่มีใครต้องการข้า หรือ ข้าจะงดงามยิ่งกว่านี้ีอีกมากมาย แต่ข้าก็จะไม่มีวันรักบุรุษผู้นี้อีก ข้าจะตัดใจจากเขาให้ได้ เพียงแต่ตอนนี้ตัดสินใจแต่งงานเข้าจวนแม่ทัพมาแล้ว ยังไม่สามารถจะหย่าขาดจากเขาได้ง่ายๆ คงต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ แต่ระหว่างรอเวลา ข้าจะปรับปรุงตนเองเสียใหม่ บำรุงตนเอง รักตนเองให้มากกว่านี้ ข้ารักตนเอง ข้าจึงต้องเป็นหญิงงามที่ดูแลตนเองได้ดีใช่หรือไม่ ”
続きを読む
บทที่ 6 หลงรักฮูหยินตนเองเข้าแล้ว
จนลืมไปว่าตนเองแอบปีนหลังคาเรือนฮูหยินของตนเองอยู่ พลันหูของเขาก็ได้ยินเสียงพูดคุยมาจากด้านล่าง “ องค์หญิงเพคะ แช่น้ำนานไปแล้วนะเพคะขึ้นมาจากน้ำเถิด เดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้ ” เพ่ยอิงที่เดินมายืนข้างถังน้ำใบใหญ่พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดกายมากางออกเพื่อรอให้องค์หญิงผู้เปลี่ยนโฉมจนกลายเป็นหญิงที่งดงามชวนตะลึงของนางขึ้นมาจากถังน้ำที่กำลังแช่เสียที หญิงงามรูปร่างอวบอิ่มขาวผ่องจนชวนตะลึงค่อยๆลุกขึ้นยืนในถังน้ำใบใหญ่นั้น บุรุษที่แอบดูฮูหยินของตนเองอยู่บนหลังคา เลือดแทบจะไหลออกมาจากจมูกโด่งคม เขาจ้องร่างอวบอิ่มของนางตาแทบไม่กระพริบหัวใจแกร่งกระตุกอย่างแรง แก้มสากของเขาแดงกำขึ้นมาทันที ตาก็จับจ้องมองหญิงงามด้านล่างที่มิได้รู้เรื่องอันใด นางก้าวออกจากถังอาบน้ำใบใหญ่แล้วยืนให้สองนางกำนัลเช็ดกายอวบจนแห้งแล้ว ทาเครื่องประทินผิวหอมกรุ่นให้นาง แล้วหยิบเสื้อคลุมบางเบาสีขาวเพียงตัวเดียวให้นาง เมื่อเสร็จขั้นตอนเรียบร้อย ร่างอวบอิ่มขาวผ่องจนชวนตะลึงยิ่งดูเย้ายวนเหลือเกิน จนคนที่แอบจ้องมองร่างอวบอิ่มของนางอยู่บนหลังคาแทบจะลืมหายใจ ร่างของนางสวมใส่อาภรณ์บางเบาสีขาวนั้น มันมองเห็นรายละเอียดของร่างอวบชัดเจน ตา
続きを読む
บทที่ 7 ไปงานวังหลวง
แม่ทัพหนุ่มที่เงี่ยหูฟังอยู่ด้านนอก เมื่อเสียงในห้องเงียบสงบลงแล้ว เขาเดินไปมาอยู่ข้างบานหน้าต่างในห้องนอนของฮูหยินในนามของเขา ใจหนึ่งอยากจะเปิดหน้าต่างแล้วกระโจนเข้าไปนอนกับนางเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่อีกใจก็ละอายใจตนเองที่ก่อนแต่งงานและหลังแต่งงานเขาเฉยชากับนางมากจนเกินไป ด้วยรังเกียจว่านางอ้วนใหญ่เกินไป ไม่ใช่ลักษณะของหญิงที่เขาชื่นชอบ แต่เมื่อตอนนี้นางลดความอ้วนลงได้จนร่างกายอวบอิ่มน่ารักน่าใคร่ และใบหน้าของนางก็งดงามปานจะล่มเมือง แถมผิวพรรณก็ขาวผ่องน่าลูบไล้เหลือเกิน ทำเอาอกใจของเขาสั่นไปหมดเมื่อเห็นร่างอวบของนางเมื่อครู่ แม่ทัพหนุ่มยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้ว คิดว่าเขาควรจะหาเวลามาพบนางและเกี้ยวพานางใหม่ดังเช่นชายที่พึงใจหญิงที่ตนเองชอบพอ อาจจะทำให้เขากระดากใจน้อยลงกว่านี้ เมื่อคิดได้ดังนี้แม่ทัพหนุ่มจึงได้ล่าถอยกลับไปยังเรือนของตนเองหลังจากที่แม่ทัพไป๋ยอมล่าถอยออกมาจากเรือนตะวันตกและเขาก็มิได้ไปหานางอีกในสามวันหลังจากนั้น แม้ใจก็อยากจะไปเหลือเกิน แต่ก็อดใจเอาไว้ก่อน รอดูท่าทีนางที่มีต่อเขาสักเล็กน้อย ค่อยๆ รุกนางก็ยังไม่สาย บ่ายวันนั้นมีหนังสือจากในวังแจ้งให้องค์หญิงหลี่น่าแ
続きを読む
บทที่ 8 เจ้ามีที่หมายใหม่เช่นนั้นหรือ
เมื่อรถม้าแล่นมาถึงหน้าวังหลวง คนที่ต่างหมางเมินกันก็เดินลงจากรถม้าแล้วก็เดินตามกันเข้าไปในประตูวังหลวง แม่ทัพหนุ่มเดินก้าวฉับ ๆตรงไปที่ในท้องพระโรงที่มีงานเลี้ยงต้อนรับองค์ชายจากแคว้นต้าเหนิงที่มาเยือน องค์หญิงหลีน่าก็เดินทอดน่องตามเขาไปทิ้งระยะห่างกันพอสมควร นางเดินเยื้องกรายอย่างเฉฺิดฉายสง่างามขึ้นกว่าเดิมผิดตาไปมาก จนนางกำนัลและขันทีที่เดินสวนมาต่างจ้องมองอย่างตกตะลึง องคหญิงหลีน่ารับการทำความเคารพอย่างอ่อนช้อยของทั้งนางกำนัลและขันทีเหล่านั้นแล้วก็ออกเดินตามบุรุษร่างสูงสง่าหลังตรงด้านหน้าไปเรื่อย ๆจนมาถึงท้องพระโรงที่มีการจัดการเลี้ยง เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปที่ประตูชั้นในสุดขันทีก็ร้องขานชื่อของทั้งสองว่ามาถึงแล้ว “ องค์หญิงซีหลีน่าและราชบุตรเขยแม่ทัพไป๋เฟยหลงมาถึงแล้ว ” จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไปในงานเลี้ยงโดยเดินตามกันเข้าไปและทิ้งระยะให้ห่างกันเล็กน้อยไม่ให้ผู้อื่นผิดสังเกตุจนเกินไป เมื่อองค์หญิงหลีน่าและแม่ทัพไปเดินไปทรุดนั่งลงตรงที่ประจำตำแหน่งที่มีการจัดเตรียมเอาไว้แล้ว เมื่อทรุดนั่งลงแล้วก็มีนางกำนัลนำป้านน้ำชามาวางลงตรงหน้าของทั้งสองและรินน้ำชาให้ทั้งคู่แล้วถอยออกไปด้านหล
続きを読む
บทที่ 9 อย่าคิดฝันถึงชายใดอีก
แต่ใบหน้าคมคายของเขาก็ถอดสีลงไปเล็กน้อย นางมีสามีแล้วเช่นนั้นหรือ สายตาคมของเขามองเลยผ่านไปที่บุรุษที่นั่งเคียงข้างนางอยู่ไม่ห่าง เจ้าหมอนั่นจ้องมองเขาตาเขม็งอย่างไม่ใคร่จะพอใจนัก เขามองออก นั่นคือสวามีของนางที่เพิ่งแต่งงานกันได้เพียงไม่นาน คงจะสังเกตุเห็นสายตาของเขาที่จ้องมองหญิงงามที่นั่งเคียงข้างมาหลายครั้งแล้ว น่าเสียดายเหลือเกินที่เขาพบองค์หญิงหลีน่าผู้งดงามเหลือเกินช้าไป หากนางยังไม่มีพันธะเขาจะต้องทูลขอพระราชทานสมรสระหว่างงเขากับนางอย่างแน่นอน เขาจะมิปล่อยให้หญิงที่งดงามปานจะล่มเมืองผู้นี้รอดพ้นจากเขาไปเป็นอันขาด เพียงแค่พบสบตากันในอกใจของเขาก็หวั่นไหวอย่างมากมาย เขาบอกตนเองว่าเขาอยากจะได้นางกลับไปเป็นพระชายาของเขาเหลือเกิน แม้ขณะนี้จะรู้ว่านางแต่งงานไปกับบุรุษอื่นเสียแล้ว เขาก็ยังพึงใจนางเหลือเกิน เขาหันไปกระซิบกับขันทีที่ยืนอยู่ด้านหลังอีกครั้ง ขันทีผู้นั้นพยักหน้าแล้วเดินอ้อมไปทางด้านหลังแล้วไปปรากฏกายที่ด้านหลังองค์รัชทายาทและกระซิบกระซาบบางอย่่างกับเขา เมื่อองค์รัชทายาทรับรู้สิ่งที่ขันทีนำมารายงาน เขาก็ชะโงกตัวไปปรึกษากับองค์ชายรองที่นั่งข้าง ๆ เขาทันที สองพี่น้องหันมาสบต
続きを読む
บทที่ 10 เข้าหอย้อนหลัง nc
เมื่อทำรอยไว้จนพอใจแล้ว ก็ไล้เลียเนินอกอวบใหญ่ของนาง มือหนาปัดสาปเสื้อสีขาวเนื้อผ้าโปร่งบางเบาจนมองทะลุเห็นเนื้อแท้ของร่างอวบอิ่มขาวผ่องของนาง ที่มีอิทธิพลต่อเจ้าลูกชายด้านล่างของเขาเหลือเกิน ตอนนี้มันคับจนตึงแน่นอยากจะออกมาผงาดเต็มทีแล้ว ต่อไปเขาจะไม่ยอมให้นางใส่ชุดนอนตัวนี้ให้ผู้ใดเห็นอย่างเด็ดขาด เขาจะเก็บเอาไว้ดูเพียงผู้เดียวเท่านั้น แล้วยิ่งนึกถึงชุดโชว์ร่องอกของนางในวันนี้ใบหน้าของเขาบึ้งตึงขึ้นมาทันที นางอยากจะเปิดเผยเนื้อตัวให้ผู้ใดเห็นกัน หรือเจ้าองค์ชายนั่นที่มันมองนางตาหวานเยิ้มแทบจะตลอดเวลานั่น แม่ทัพหนุ่มครุ่นคิด ขณะที่ก้มลงไล้เลียผลอิงเถาของนางที่มันสั่นระริกเหมือนรอคอยเขาอยู่ ทันทีที่ลิ้นสากร้อนที่ชุ่มชื่นของเขาสัมผัสเข้ากับผลอิงเถาของนาง ร่างอวบก็ร้องครวญครางออกมาอย่างเสียวซ่านยิ่งนัก “ อ๊าย อ๊าา อ๊าา อ๊ายย ไม่นะ อย่าทำข้า ไม่นะ อ๊าย อ๊าาา ” องค์หญิิงน้อยพยายามดิ้นรนหนีออกจากใต้ร่างแข็งแกร่งของแม่ทัพหนุ่ม แต่มีหรือที่เสือหิวที่กำลังจะตะครุบเหยื่อเนื้อหวานเช่นนางจะปล่อยนางให้รอดเงื้อมมือของเขาไป เขาอ้าปากครอบลงบนอกอวบใหญ่ของนางแล้วดูดดื่มผลอิงเถาของนางอย่างดูดดื่มย
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status