เกมรักเกมลวง

เกมรักเกมลวง

last updateLast Updated : 2025-07-23
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
109Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอท้องกับเขา...ผู้ชายไร้หัวใจที่เห็นเธอเป็นแค่...ลูกสาวของศัตรู! “นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้พบกันนะ!” ในที่สุด...เขาก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นเสียเอง ด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไร้ความรู้สึก เหมือนไม่ใช่คนเดิม เขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยใช้เวลาเพียงแค่ข้ามคืนเท่านั้นหรือ? “ทำไมคุณถึงทำกับฉันอย่างนี้?” เธอเสียงสั่นเครือ น้ำตาจะไหลอยู่รอมร่อ แม้พยายามจะกดกลั้นความอ่อนแอเอาไว้อย่างถึงที่สุด แต่เธอก็ไม่อาจทัดทานได้ “ก็เพราะ...คนอย่างคุณสมควรจะได้รับ” เขาพิพากษาเธออย่างเลือดเย็น แล้วหัวเราะหึ ๆ ในลำคออย่างสะใจ ก่อนจะหยิบหมากฝรั่งขึ้นมาแล้วโยนเข้าปาก เคี้ยวหยับ ๆ ดูกวนประสาทสุด ๆ “ความจริงผมไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรให้คุณฟัง...คุณแค่ไปซะ!” เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาดูถูก ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆราวกับเวทนาใจอย่างเหลือล้น “ฉะ...ฉัน...ฉันไม่เข้าใจ....” เธอร้องไห้โฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมาให้มันสาสมกับความเสียใจที่กำลังระเบิดขึ้นในอกเร่า ๆ

View More

Chapter 1

บทที่ 1...บทนำ | ฉันทำผิดอะไร

“Kamu pilih saja yang kamu suka, Sayang. Aku sedang sibuk sekali. Aku percayakan semuanya padamu.”

Pesan singkat itu muncul di layar ponsel Nana, bersamaan dengan suara notifikasi yang dingin nyaring, tapi terasa menusuk jantungnya.

Ia menatap lama tulisan itu, matanya kehilangan cahaya, bibirnya membentuk senyum getir yang bahkan ia sendiri tak sadar tengah ia paksakan.

“Selalu sibuk…” bisiknya pelan.

Hari ini seharusnya jadi momen bahagia hari di mana seorang calon pengantin memilih gaun impian sambil tersenyum cerah. Tapi butik mewah ini terasa kosong dan dingin. Tak ada tawa, tak ada tatapan hangat. Hanya ia, dan bayangan dirinya sendiri di cermin.

Dikta, tunangannya, kini seorang manajer di perusahaan besar. Sejak itu, ‘sibuk’ menjadi alasan suci yang menenggelamkan semua janji manis mereka.

“Silakan dicoba, Nona,” sapa seorang pelayan butik ramah, membuyarkan lamunannya. Wanita paruh baya itu menyodorkan sebuah gaun putih yang memantulkan cahaya lembut di bawah lampu kristal.

Kainnya jatuh elegan, lembut bagai air yang mengalir.

“Sederhana, tapi anggun,” ujar pelayan itu dengan tulus. “Seolah dibuat hanya untuk Anda.”

Nana menyentuhnya pelan, jemarinya menelusuri renda di bagian lengan. Dalam cermin, ia melihat sosok yang cantik, tapi matanya kosong. Gaun itu indah namun bukan kebahagiaan yang ia lihat di sana, melainkan kehampaan.

“Cantik sekali, bukan?” tanya pelayan itu.

“Iya…” Nana menunduk pelan. “Cantik.”

Senyumnya samar, lalu ia menambahkan dengan suara hampir tak terdengar, “Terima kasih. Saya ambil yang ini.”

Pelayan itu tersenyum hangat. “Calon suami Anda pasti sangat beruntung memiliki Anda.”

Nana hanya menjawab dengan senyum kecil. Dalam hati, ia bergumam lirih, andai saja dia punya waktu untuk melihatku hari ini.

Sore itu, langit Kota Andara berwarna jingga lembut. Udara hangat menyapu lembut kulitnya saat ia melangkah keluar dari butik. Tapi hatinya terasa dingin.

Pesan terakhir Dikta masih terbuka di layar ponselnya.

“Aku percayakan semuanya padamu…” ia mengulang kalimat itu getir. “Atau kau cuma tak peduli lagi?”

Langkahnya terhenti di depan toko bunga kecil di sudut jalan. Aroma mawar merah yang semerbak membuatnya berhenti. Ia melangkah masuk, disambut denting lonceng kecil di atas pintu.

“Mawar merah,” ujarnya lembut. “Yang paling segar. Buatkan satu buket, ya.”

Pelayan toko tersenyum dan mulai menata bunga-bunga. Nana ikut membantu, tapi saat tangannya mencoba membetulkan posisi tangkai, duri tajam menusuk jarinya.

“Aduh!” serunya lirih. Setetes darah muncul di ujung jarinya.

“Maaf, Kak, hati-hati. Duri mawar memang suka bersembunyi,” ujar pelayan itu cepat sambil menyodorkan tisu.

Nana menatap darah di jarinya, lalu tersenyum samar. “Iya… seperti duri yang selalu tersembunyi di balik keindahan.”

Ada firasat aneh yang bergetar di dadanya. Perasaan dingin, samar seperti pertanda buruk.

Dan ia belum tahu, betapa benar firasat itu.

Mobil Nana melaju membelah jalanan kota. Senja berganti malam, lampu-lampu mulai menyala. Tapi hatinya bergemuruh. Buket mawar merah di kursi penumpang tampak begitu kontras di antara kegelapan.

“Kenapa perasaanku nggak enak begini…” gumamnya lirih, menggenggam setir erat.

Sesampainya di basement apartemen Dikta, langkahnya terasa berat. Setiap denting langkah bergema di lorong sunyi. Lift terbuka, dan lorong panjang di depan matanya terasa terlalu sepi… terlalu sunyi.

Lalu...

Sebuah suara terdengar dari arah apartemen Dikta.

“Kamu yakin main di sini? Kalau Nana datang gimana?” suara perempuan. Terlalu familiar.

Suara Dikta menyusul, rendah tapi jelas, “Tenang aja. Dia pasti masih di butik. Kamu tahu sendiri kan kakakmu itu? Selalu lama kalau disuruh milih.”

Nana membeku. Matanya mulai panas.

Suara tawa itu suara adiknya sendiri. Maudy.

“Si lembut yang bodoh,” ucap Maudy disertai tawa kecil.

Darah Nana mendidih. Tangannya bergetar saat menyentuh gagang pintu. Nafasnya berat, matanya berair, tapi hatinya dingin.

Dengan satu gerakan cepat, ia membuka pintu.

Dan dunia runtuh.

Maudy duduk di pangkuan Dikta, keduanya tanpa sehelai benang pun, tertawa seperti sepasang kekasih sejati.

Buket mawar di tangan Nana jatuh berantakan ke lantai—kelopak merah berserakan, seolah menumpahkan darahnya sendiri.

Dikta membeku. Maudy menjerit kecil.

“Nana ini nggak seperti yang kamu lihat!” Dikta bersuara terbata.

Nana melangkah maju, wajahnya memucat tapi matanya menyala. Tamparan keras mendarat di pipi Dikta, menggema di seluruh ruangan.

“Bajingan!”

Maudy mencoba mendekat, “Kak, tolong dengar dulu. Kami cuma...”

“DIAM KAMU, PENGKHIANAT!” suara Nana pecah, histeris. Ia menampar wajah Maudy keras-keras.

Maudy balas menatap tajam, suaranya meninggi. “Selalu Kak Nana yang sempurna! Yang disayang semua orang! Apa salahku kalau aku juga mau bahagia?!”

Dikta langsung menampar Maudy, “Diam! Jangan tambah parah!”

Nana menatap keduanya dengan jijik. “Kalian pantas untuk saling menghancurkan.”

Air matanya jatuh deras, tapi nadanya tegas. “Pernikahan ini… batal.”

“Nana! Jangan lakukan ini, Sayang!” Dikta berlutut, meraih tangannya dengan panik. “Aku khilaf, aku mohon… aku cinta kamu!”

Nana menatapnya dingin. “Cinta?” ia menarik tangannya kasar. “Cinta yang kau buktikan di atas tubuh adikku sendiri?”

Dikta terdiam, matanya memohon. Tapi Nana sudah selesai. “Semua berakhir di sini.”

Ia berbalik dan berjalan keluar tanpa menoleh lagi.

Mawar merah di lantai menjadi saksi bisu kebohongan yang terbongkar.

Begitu pintu tertutup, Maudy mendekat ke Dikta yang masih tertegun.

“Biarin aja dia pergi. Kita bisa nikah, kan, Kak? Aku cinta Kakak.”

Dikta menatapnya dingin, lalu mendorongnya kasar. “Kamu gila?! Aku nggak bisa kehilangan Nana!”

Maudy terkejut. “Kenapa? Apa yang dia punya dan aku nggak punya?”

“Segalanya,” gumam Dikta pelan tapi penuh kebencian. “Jabatan, koneksi, semua yang aku punya sekarang karena dia! Kalau pernikahan ini batal, aku juga kehilangan pekerjaanku!”

Wajah Maudy menegang. “Jadi... kamu cinta aku atau dia?”

Dikta menatapnya dengan tawa sinis. “Cinta atau nggak cinta, itu urusan belakangan. Aku cuma ambil apa yang menguntungkan.”

Air mata Maudy jatuh. Ia berbisik pelan, getir, “Aku cuma mau jadi seperti dia.”

Dikta menatapnya tajam. “Kamu bukan dia. Kamu nggak akan pernah sebanding dengan Nadira Seraphine.”

Dan di saat itu, kebencian baru tumbuh di hati Maudy—tajam seperti duri di balik mawar.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ขวัญเรือน เมืองสกล
ขวัญเรือน เมืองสกล
มีใครได้อ่านแล้วบ้างค่ะ
2025-12-13 12:40:10
1
0
109 Chapters
บทที่ 1...บทนำ | ฉันทำผิดอะไร
บทนำ.“ผมขอประกาศว่า ผมกับคุณสิริวิไลได้หมั้นหมายกันแล้วเมื่อสองชั่วโมงที่ผ่านมา!!!”ทุกคนฮือฮา เซอร์ไพรส์กันถ้วนหน้า ก่อนที่เสียงปรบมือจะดังลั่นยาวนานเพื่อฉลองข่าวดีของตระกูลดัง...และแสงแฟลชจากกล้องทุกกล้องกระหน่ำสาดไปบนเวทีอันทรงเกียรติ"อะ...หมั้นกันแล้ว? ""ขอบคุณทุกท่านครับ..." จอมทัพยิ้มหน้าระรื่น ยื่นมือให้สิริวิไลจับ พร้อมสายตาเจ้าเล่ห์ยั่วยวน เจ้าหล่อนยิ้มดีใจจนปากจะฉีกถึงหู เพราะไม่คิดว่าจะถูกหวยสองเด้งแบบนี้...อยู่ ๆ ก็ได้ทั้งงานได้ทั้งผัว แถมว่าที่ผัวยังรวยระดับหมื่นล้านซะด้วย“และเราสองคน...จะแต่งงานกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้... ผมจึงขออนุญาตเรียนเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านล่วงหน้าเลยครับ”เสียงปรบมือเกรียวกราวดังไปทั้งห้องจัดเลี้ยง...อีกครั้งแต่ขวัญชนกกลับไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นอกจากเสียงของเขา เสียงที่กระแทกความรู้สึกของเธอทุกคำ เธอรู้สึกว่าเขากำลังพูดอยู่กับเธอ เพราะขณะที่เขาพูดอยู่นั้น สายตาของเขาจ้องแต่เธอ...มองแต่เธอ สื่อสารมายังเธอ...ตลอดเวลาทว่า คนที่เขากำลังจะแต่งงานด้วย กลับไม่ใช่เธอ แต่เป็นผู้หญิงอีกคน คนที่ยืนข้างเข้าบนเวทีนั่น !!!!วินาทีนี้...เธอรู้สึกเ
Read more
บทที่ 2...ยัยนั่นเป็นใคร!
ชายหนุ่มกำลังแกะถุงยางอนามัยออกจากกล่องแล้วจัดการสวมมันเข้าไปได้ครึ่งหนึ่ง...ตอนที่โทรศัพท์มือถือของเขาลั่นขึ้นขณะมันยังซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนซึ่งกองอยู่บนพื้นห้องมันวาว บริเวณปลายเตียงของห้องหรูหรา บรรจุในโรงแรมสูงใจกลางเมืองบอสตัน เมืองที่ใหญ่โตหรูหราและมั่งคั่งที่สุดในเขตนิวอิงแลนด์“ใครบังอาจโทรมาป่านนี้วะ!!!”เขาบ่นอุบ เหลียวหลังกลับไปมองสองสาวที่ยังนอนรอเขาอยู่บนเตียงด้วยอารมณ์คุกรุ่น กระหายอยากในรสรักอันเร่าร้อนและรุนแรงจากขีปนาวุธสุดอลังการของเขาจนแทบจะทนไม่ไหวพวกหล่อนเป็นฝาแฝดสาวสวยที่แอบลอบปีนหน้าต่างบ้านออกมาเพื่อฉลองวันเกิดปีที่สิบแปดที่ผับแห่งหนึ่งกับเพื่อนชายสองคน คงตั้งใจจะหิ้วกันไปต่อที่ไหนสักแห่ง เพื่อเปิดโลกใหม่แก่สาวพรหมจรรย์ ทว่า สองหนุ่มนั่นกลับทำให้พวกหล่อนเซ็ง เพราะแอบไปพลอดรักกันเองในห้องน้ำเขาเจอสองสาวที่ลานจอดรถ เขานัดเพื่อนไว้ แต่ไม่ทันได้เจอเพื่อน สองสาวเข้ามาเสนอให้เขาจัดการพรหมจรรย์ของพวกเธอให้ย่อยยับเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดให้หน่อย เขาเองเป็นผู้ใหญ่ใจดีพอสมควร เลยเปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้สองศรีพี่น้องขึ้นนั่ง แล้วจัดการขย่มสองสาวในรถไปคนละสองรอบ อี
Read more
บทที่ 3...ผมจะแก้แค้นยัยนั่นให้เอง
“ไม่ลูก อย่าคาดคั้นแม่”“บอกมาเถอะครับ ว่ายัยนั่นเป็นใคร” ชายหนุ่มรอให้มารดาเปิดปาก สายตาจดจ่อไปบนท้องฟ้าเหนือยอดตึกสูงที่รายรอบ โดยไม่ทันตั้งตัว แฝดสาวสองนางก็เข้ามากอดจูบลูบคลำเขาอย่างรุกเร้าเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของเขาให้พลุ่งพล่านต่อเนื่อง หลังจากโหมเซ็กซ์อย่างหนักมาตั้งแต่หลังเที่ยงคืนจนกระทั่งเช้าวันนี้“ไม่เอาน่า” เขากระซิบกระซาบใกล้หูหญิงสาว พลางปลดมือปลาหมึกของเธอทั้งสองออก และชี้ไปที่เตียง ส่งสัญญาณบอกว่ารอแป๊บ เดี๋ยวเขาจะจัดชุดใหญ่ให้แบบต้องคลานลงจากเตียงในตอนมื้อเที่ยงของวันนี้เลยทีเดียว“โอเค” แฝดผู้พี่เข้าใจง่ายกว่า เยื้องย่างกลับไปนอนรอบนเตียงแบบไม่ต้องสั่งหลายรอบ แต่แฝดผู้น้องยังพยายามจับไอ้หนูแข็งทื่อของเขาเล่นอย่างเอาแต่ใจ ปากก็ร่ำจะเข้ามารวบไม่หยุด“ผม...เตือน...แล้ว...นะ!” เขาส่งสายตาดุกร้าว หญิงสาวทำหน้างอ สะบัดหน้าใส่ แล้วเดินย้ายสะโพกไปนั่งแหมะที่โซฟา ดึงบุหรี่จากกล่องมาจุดสูบพ่นควันปรอยๆ “อย่า...”“จอมฟังแม่อยู่รึเปล่าลูก”ชายหนุ่มกระแอมในลำคอ แล้วพูดน้ำเสียงปกติ “ฟังสิครับ บอกมาสิครับ ว่าผู้หญิงโสโครกคนนั้นเป็นใคร เพราะถ้าคุณแม่ไม่บอก ผมกลับเมืองไทยพรุ่งนี้”
Read more
บทที่ 4...การเจอกันครั้งแรกของเรา
“บ้าจริงๆ !!!”เมื่อเขาเปิดประตูออกมา เขาก็บ่นทันที ไม่ใช่เรื่องสองสาวที่ไม่ยอมหย่าศึก แต่เพราะเขากำลังเครียดเรื่องมารดามากกว่า เขาหายใจแรงจนทำให้หน้าอกกระเพื่อมไหว เขาห้ามความเคียดแค้นที่ระอุขึ้นทุกวินาทีไม่ได้ เสียงสะอื้นของมารดายังวนเวียนอยู่ในหัว เขาไม่อาจสลัดมันให้พ้นไปจากห้วงความคิดได้สักวินาทีเดียว“ไม่ได้ว่ะ ต้องเคลียร์”ชายหนุ่มดึงโทรศัพท์ออกมา เพื่อจะต่อเบอร์โทรศัพท์ไปยังสายการบินแห่งหนึ่ง ทว่า เขากลับชะงักเพราะประตูห้องติดกันเปิดออกอย่างแรงเพราะฝ่าเท้าของหญิงสาว เธอยังสวมชุดคลุมสีขาวของโรงแรม ผมเปียกปอน เนื้อตัวชุ่มน้ำเหมือนเพิ่งลุกจากอ่าง สีหน้าทั้งแค้นทั้งหวาดกลัว วิ่งออกมาอย่างเร็วสภาพของเธอแทบไม่ต่างจากแฝดสาวฤทธิ์แรงของเขาที่ยังรอให้เขากลับไปชำระล้างความบริสุทธิ์ เธอวิ่งผ่านหน้าเข้าไปโดยไม่มองเขาด้วยซ้ำ บางทีเธออาจมองไม่เห็นเขาด้วย“โอ้...” เธอล่วงหน้าเขาไปไม่ถึงสามก้าว ชายคนหนึ่งโผล่ตามออกมาจากห้องนั้น หมอนั่นอายุน่าจะประมาณสี่สิบ เขายังอยู่ในชุดปกติ มีเสื้อผ้าครบครัน วิ่งตามจับแขนของเจ้าหล่อนไว้“ใจเย็นๆ น่า” เขาตะคอกด้วยภาษาไทย “ไปพูดกันดีๆ”“ไม่!” หญิงสาวสะบัดแขนอย
Read more
บทที่ 5...หนีเสือ ปะจระเข้
“ทำไมฉันถึงได้ซวยอย่างนี้”ขวัญชนกแน่ใจว่าเป็นเพราะความสวยและเซ็กซี่อย่างหาตัวจับยากของเธอ ที่ดึงดูดชายชั่วและนำอันตรายมาสู่ชีวิตบ่อยๆ และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ยืนยันโชคชะตาของเธอชายหนุ่มมากหน้าหลายตาที่แสดงเจตจำนงอย่างชัดเจนว่าต้องการครอบครองเรือนร่างของเธอ โดยแลกกับความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานและหนี้สินที่เธอต้องชดใช้แทนมารดา ข้อเสนอหอมหวานเย้ายวนรุนแรง แต่เธอปฏิเสธที่จะทำแบบนั้นมาตลอด“พี่เป๊กคนเลว ไม่น่าหลงกลเลย” หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบต้นๆ เป็นตากล้องชื่อดังคนหนึ่งของเมืองไทย เขาทำงานอยู่ที่โมเดลลิ่งที่เธอเพิ่งเข้าสังกัดได้เพียงหนึ่งเดือน เขาทำหน้าที่ถ่ายภาพให้บริษัท ทั้งยังเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของนิตยสารผู้หญิงชื่อดังฉบับหนึ่ง ซึ่งเจ้าของเป็นภรรยาเก่าของเขาที่เลิกรากันไปนานแล้วเวลานี้เขาโสด แต่เธอรู้มาว่าเขาแอบซุกผู้หญิงคนหนึ่งไว้ในห้อง เพียงแต่ไม่เปิดเผยว่าเป็นใครเท่านั้น เขาถูกใจเธอตั้งแต่แรกเห็น ตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามาสมัครเป็นนางแบบที่บริษัท หลังจากตะลอนหางานทำอยู่หลายวัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ“เอาเงินเอางานมาล่อ คิดว่าไอ้ขวัญมันใจง่ายขนาดนั้น” เธอไม่มีวันทำแบบนั้นแน่นอน กลับ
Read more
บทที่ 6...ผมไม่ได้ช่วยฟรีๆ
“ขวัญไม่รู้เลยว่าพี่จะคิดถึงขนาดนั้น”“เป็นของพี่เถอะขวัญ รับรองหนูได้ขึ้นปกนิตยสารทุกฉบับของเมืองไทย”“แต่...แต่ขวัญไม่เคยนะคะ” เธอพูดตะกุกตะกัก เขาหัวเราะร่า“พี่จะทำให้ขวัญเคยเดี๋ยวนี้แหละ ทำให้เคยจนชิน จะได้ไม่ดื้อ ไม่งอแงอีก”หนุ่มใหญ่ใจทรามขยับฝีเท้าเข้าหาหญิงสาวอย่างย่ามใจ วินาทีนี้ เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ นอกจากวิ่งไปที่ระเบียงแล้วกระโดดลงไป หรือต่อสู้อย่างสุดชีวิต อีกสักครั้ง“พี่เป๊ก...แต่ขวัญ...เอ่อ...ขวัญมี...” เธอเกือบจะพรวดออกไปแล้วว่าเธอมีวันนั้นของเดือน แต่เพราะสายตาของเธอเหลือบไปเห็นหนุ่มไทยคนเดิมที่เธอเจอในลิฟต์เดินผ่านหน้าห้องไป เธอคิดออกทันทีว่าจะเอาตัวรอดจากเสือร้ายได้อย่างไรเอาเหอะ...ถึงจะเป็นหนีเสือปะจระเข้ แต่เธอเชื่อว่าจระเข้ตัวนั้น ก็ยังดีกว่าเสือแก่จอมหื่นที่ล่อลวงเธอมาด้วยเล่ห์ด้วยกลอย่างน่ารังเกียจที่สุดคนนี้ เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็ตะโกนทันที“ที่รักคะ ห้องนี้ค่ะ” หญิงสาวเดินแทรกวิญญูที่ยังยืนเกร่ตรงประตูอย่างเร็ว เพื่อกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าห้อง วิญญูหันไปมองด้วยความประหลาดใจ แปลกใจและฉุนจนหน้าแดงจอมทัพตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เจ้าหล
Read more
บทที่ 7...ขอให้ง่ายทีเถอะ
หญิงสาวมองใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มด้วยความหวั่นไหว ดวงตาคู่คมงดงาม บางคราวก็ดูอบอุ่นสดใส แต่บางทีก็ดูเลือดเย็นจนน่าขนลุก สองสิ่งที่ผสมกันอย่างลงตัว แต่เธอต้องยอมรับว่าความเลือดเย็นของเขาดึงดูดเธอได้มากกว่าความอบอุ่นเสียอีก“มองนานไปแล้ว” เขาสะกิดเตือนผ่านคำพูดยโสนิดๆเธอคืนสติ รีบปั้นหน้าให้ดูรนรานน้อยที่สุด เพื่อไม่ให้เขาจับได้ว่าหัวใจเธอกำลังสั่นเพราะความหล่อลากดินของเขา ถอนสายตา แต่ไม่อาจถอนใจกลับมาได้ “ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณมีจุดเด่นอะไรบ้าง ฉันจะได้เรียกคุณจากสิ่งนั้น”“จุดเด่นเหรอ แล้วอะไรบ้างที่เด่น”“อืม...ตาโตเต็มไปด้วยประกาย จมูกโด่งสวย ริมฝีปากบางเฉียบแดงแปล๊ด ใบหน้ารูปไข่ ตัวสูง หุ่นกำยำ” เธอบรรยายลักษณะใบหน้าเขาและลามไปถึงเรือนร่างด้วยความเพลินโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งหันไปสบดวงตาคู่ร้ายของเขาเข้าอย่างจัง เธอจึงหยุด “เอ่อ...ฉัน...ฉันเลยคิดว่าอาจเรียกคุณว่า...”“ว่าอะไร” เขาจ้องเธอ ด้วยสายตาประหลาด ดูเร่งเร้าและร้อนแรงแฝงเร้น“แววตาของคุณเหมือนเสือ”เขายิ้มมุมปาก “เสือผู้หญิงเหรอ”“นิดหน่อย” เธอยอมรับ ก่อนจะเอ่ยต่อ “แล้วก็...” ดูมีอำนาจอย่างลึกลับ เธอรู้สึกตัวเล็กเท่ามดเมื่ออยู่ใกล้
Read more
บทที่ 8...นี่ไง...แฟนผม
หญิงสาวลืมตาขึ้น แล้วหันมายิ้มให้เขา ชายหนุ่มรีบละสายตาหวานเชื่อม แล้วหันไปมองอ่าวสวยเบื้องหน้าแก้เก้อ“อธิษฐานนานจัง”“ฉันขอให้ได้กลับมาที่นี่อีก และก็ขอให้ตัวเองรอดปลอดภัยจากคนคิดร้ายด้วย”เขาอ้าปากค้าง คำภาวนาของเขาถูกเธอแก้เสียแล้วเรียบร้อย “อืม ขอให้สมหวังล่ะกัน ว่าแต่คืนนี้คุณนอนที่ไหน”“สนามบิน ฉันเล็งที่เอาไว้แล้ว น่าจะนอนหลับสบายอยู่ พรุ่งนี้เช้า ฉันถึงจะบิน”เธอกลับเมืองไทยเวลาเดียวกับเขาเลย ต่างกันแค่เธอกลับเครื่องบินพานิชย์โดยสาร ส่วนเขาเช่าเครื่องบินส่วนตัวสุดทันสมัยจากบริษัทของเพื่อนสนิท“คุณไปนอนที่ห้องผมก็ได้นะ” เธอหันขวับมองเขา ชายหนุ่มรีบแก้ตัวอย่างงงๆ “ผมหมายถึงนอนจริงๆ ผมไม่แตะคุณหรอก บอกแล้วไง ไม่ยุ่งกับคนที่ไม่ยอม”หญิงสาวพยักหน้า ก่อนยกน้ำขึ้นซดไปหลายอึก “ฉันขอโทษด้วยนะคะ ที่ทำให้คุณพลอยลำบากไปด้วย”“ผมผิดเองที่เดินผ่านหน้าห้องคุณพอดี”ขวัญชนกยิ้มสดใส แววตาเป็นประกายครั้งแรกที่เขาเห็น เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าที่สุกสกาวไปด้วยดวงดาวนับพัน การมาที่นี่อาจเป็นเรื่องโชคร้ายสำหรับเธอ แต่การที่เธอได้มานั่งอยู่ตรงนี้ เวลานี้ ก็ถือว่าเธอยังโชคดีไม่น้อย“แต่เป็นเรื่องโชคดีของฉ
Read more
บทที่ 9...ฉันไม่ได้เป็นแฟนคุณ
“แฟน!!!” หญิงสาวทั้งสามตกใจไม่แพ้กัน โดยเฉพาะขวัญชนกที่อึ้งจนลืมหายใจไปเลย อยู่ๆ เธอก็กลายเป็นหมากตัวสำคัญในการสลัดหญิงสาวของหนุ่มจอมเจ้าชู้เหรอเนี่ย สำคัญกว่านั้นคือ ดวงตาเหลือกโปนของสองสาวพุ่งตรงมาที่เธอเป็นตาเดียว เธอกำลังจะถูกยำในไม่ช้านี้ เพราะคำโกหกของชายหนุ่มคนเดียว หากไม่อยากตายเสียที่นี่ เธอต้องรีบปฏิเสธเดี๋ยวนี้เลย“เอ่อ..คือ...”“ผมเคยบอกแล้วไง ถ้าผมจะแต่งงาน ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นคนไทย”คนไทยแต่ไม่ใช่เธอแน่“คุณจะแต่งงานกับแม่นี่เหรอ” แองจี้ชี้หน้าเธอ และด่าจนเธอพูดไม่ออก “นมก็ไม่มี ก้นก็แฟ่บ หุ่นก็เฟะ ท่าทางเซ็กซ์คงจะห่วยสะบัด”“ชัวร์” เขาว่า สามสาวจ้องเขาเขม็ง ขวัญชนกไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะปกป้องเธอได้แค่นี้“เซ็กซ์เธอห่วยแล้วคุณจะมีความสุขเหรอคะ”“เปล่า ชัวร์คือผมจะแต่งงานกับเธอชัวร์ เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่ผมรัก...” เขาหันมองหน้าเธอ ด้วยสายตาอ่อนหวาน รอยยิ้มที่อ่อนโยนจนเธอขนลุก “ผมรักเธอมาก เธอสวยที่สุดและผมมีความสุขเวลาที่ได้นอนกับเธอ”ขวัญชนกกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ ถึงแม้เขาจะพูดเพื่อเอาตัวรอด แต่หัวใจเธอก็เต้นรัวไปกับคำโกหกเหล่านั้นอย่างห้ามไม่อยู่ ใจเธออ่อนปวกเปียกเพรา
Read more
บทที่ 10...แฟนปลอมๆ
วิญญูเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งกับเธอ ด้วยสายตาที่ไม่พอใจและเคืองแค้น“ยังอยู่ด้วยกันจริง ๆ พี่ต้องเชื่อแล้วสินะว่าขวัญกับมันเป็นผัวเมียกันจริง ๆ”“พี่เป๊ก พูดให้มันดี ๆ หน่อยค่ะ เราเป็นแค่...แฟนกัน”หนุ่มใหญ่เดินมาถึงโต๊ะ ก้มลงมองใบหน้าหญิงสาว ด้วยสายตาเย้ยหยัน “ขามาก็คงบริสุทธิ์ไร้เดียงสาหรอกนะ แต่ขากลับคง...ไม่เหลืออะไรแล้วมั้ง”“เหลือไม่เหลือแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ” จอมทัพถามแทรกขึ้นด้วยอารมณ์เย็นเยือก ไร้ความฉุนเฉียว ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะพร้อมนับตัวเลขในใจ “ถ้าคุณยังขืนพูดจาดูถูกเธออีกล่ะก็ ผมจะไม่นั่งอยู่เฉย ๆ แล้วนะ”วิญญูหัวเราะหึ ๆ แต่แอบกลัว “ไม่อยากยุ่งด้วยหรอก แค่แวะมาเตือน อย่าคิดว่าแค่สวยแล้วจะอยู่วงการนี้ได้ เธอไม่กระเด็นหลุดจากวงการในวันสองวันนี้ แต่อีกไม่นานหรอก...ก็แค่นางแบบโนเนม!!!”“คุณก็เหมือนกัน...อีกไม่นานหรอก”“อย่าค่ะ” หญิงสาวปรามชายหนุ่มไว้ ก่อนหันมองวิญญู ด้วยสีหน้าเรียบเฉย “พี่เป๊กอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะค่ะ ถ้ามันจะทำให้พี่มีความสุข ส่วนขวัญ จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป เท่านั้นเอง ขวัญเข้ามาก็ไม่เคยหวังชื่อเสียงอยู่แล้ว ขว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status