56

​“คุณเพลิง ตวงบอกแล้วว่าไม่ให้ดื่มมาก เมาอีกแล้ว”

​“ขอโทษนะครับ”

เพลิงหัวเราะหึ หึ ก่อนจะแกล้งทิ้งน้ำหนักตัวไปทางคนที่กำลังประคองเขาเข้าบ้านมากขึ้น ตวงรักล้วงหากุญแจบ้าน และพยายามทำตัวแข็งเป็นหลังให้เขาไปด้วย แขนเขาข้างหนึ่งพาดที่บ่าเธอ เพลิงแอบลอบมองเสี้ยวหน้าหวานอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วเขาก็เอาแขนอีกข้าง อ้อมพาดบ่าเธอมาจับกับมือที่พาดไว้ก่อนแล้ว ตวงรักมองค้อนเขาไป ก็ควานหากุญแจบ้านที่อยู่ในกระเป๋าใบเล็กของเธอไปด้วย เธอบ่นเขาพึมพำ

​“หนักนะคะ ยืนดีๆ โอ๊ย หาไม่เจอ ไฟหน้าบ้านลุงคำปันก็ไม่ยอมเปิดทิ้งไว้ ตวงมองไม่เห็น รู้แบบนี้เอาอะไรห้อยไว้ด้วยดีกว่า จะได้หาได้ง่ายๆ”

​ฟังเธอว่าคนตัวโตที่แกล้งเมาก็ยิ่งแกล้งหนัก เขาซบหน้ากับซอกคอเธอเอาดื้อๆ ทำเอาตวงรักหน้าแดงก่ำ มือเรียวดันหน้าเขาออกแล้วเอ็ดเขาเสียงเขียว

​“คุณเพลิง ! ยืนดีๆ หน่อยได้ไหม ตวงอยากจะหยิกคุณเพลิงจริงๆ นี่แนะๆ”

ว่าแล้วเจ้าตัวก็หยิกเขาเข้าจริงๆ ที่แขน ทำเอาเพลิงถึงกับปล่อยร่างบางแล้วสูดปาก ใช้มือคลำตรงรอยเล็บเธอป้อย แล้วบ่นพึมพำเสียงอ่อยๆ

​“หยิกผมทำไมล่ะครับ รังแกคนเมาบาปนะ”

​“คุณเพลิงน่ะแหละ อย่ามาทำเป็นไม่รู้นะคะ ไม่เห็นหน้าคุณขวัญหรือไง เขี้ยวจะงอกอยู่แล้วตอนเธอเอาเค้กมาแจกโต๊ะเราน่ะค่ะ ไปพูดกำกวมให้พวกคนอื่นเข้าใจอะไรผิด ๆ อยู่ได้ รู้ไหมคะ ว่าคุณขวัญน่ะ ว่าตวงมาด้วย เธอตวาดตวงแว้ดเลยแล้วดูว่าเธอจะโกรธมาก เธอบอกว่าตวงน่ะเห็นเธอเป็นตัวอะไร ถึงมาหลอกเล่นกับเธอ ทั้งที่ตวงเป็นแฟนกับคุณเพลิง สงสัยจะชวดแน่ๆ เลยคุณเพลิง แล้วตวงจะไปหาสาวไหนมาให้คุณเพลิงล่ะเนี่ย”

​“หึ หึ”

เพลิงหัวเราะเบา ๆ นัยน์ตาเจ้าเล่ห์เป็นประกายระยับ แล้วผิวปากเบาๆ พลางเงยมองไปบนท้องฟ้า พลางพูดออกมาเสียงทุ้ม

​“ถ้าไม่มีจริงๆ ผมก็ตัดใจดีกว่าไหมครับ หึ หึ ผู้ชายเข้าใจกันง่ายกว่าผู้หญิงอีก”

​“อย่าพึ่งสิคะ”

ตวงรักรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วมองเขาอย่างตกใจ

“ใจเย็น ๆ นะคะ รับรองว่าตวงจะคัดแบบสวย ๆ เก่ง ๆ คุณสมบัติครบมาให้คุณเพลิงเลือกอีกแน่ๆ”

​“คุณน่ารักจัง”

เพลิงว่าแล้วก้มลงมองหญิงสาว สายตาสบกันโดยบังเอิญ ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม แสงจันทร์ยามข้างขึ้นสลัวเลือนราง หากแต่เขาจำเธอได้ทุกรายละเอียด และยิ่งจำแม่นขึ้นทุกวันเสียด้วย มือเขาเอื้อมคว้าร่างบางเข้ามาในวงแขน ตวงรักทำตาโต มือบางยันอกเขาไว้ เพลิงก้มลงมองกวาดทั่วใบหน้าสวยคม และมองสิ่งที่เขาหมายมาดมาตั้งแต่หัวค่ำตาปรอย ริมฝีปากได้รูปกล่าวกระซิบเสียงทุ้ม

​“ขอผมขอบคุณนะครับ”

​ตวงรักหลับตาพริ้มเสีย นึกว่าจมูกโด่งคงจะกดลงมากับแก้มนวลของเธอเหมือนอย่างเคย หากแต่ครั้งนี้เป้าหมายของเพลิงไม่ใช่แก้มนิ่ม มันกลายเป็นริมฝีปากเรื่อของตวงรักแทน หญิงสาวถึงกับหัวใจกระตุกเมื่อริมฝีปากอิ่มถูกประทับแน่นจากริมฝีปากได้รูป

​อ้อมแขนของเขาโอบร่างบางเข้าแน่นกว่าเดิม ขณะที่ตวงรักเบิกตาโพลงอย่างตกใจ เมื่อถูกเขาจูบเอาอย่างหนักหน่วงแบบนั้น ริมฝีปากเขากดแน่นแยกริมฝีปากอิ่มออก และสอดลิ้นเข้าไปควานหาความหวานด้านใน จนตวงรักถึงกับขาอ่อน แขนเรียวโอบรอบตัวเขาอย่างลืมตัว หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะโลดออกมานอกอก นัยน์ตากลมโตค่อยๆ หลับพริ้มเมื่อเขาเพิ่มความหวานของจุมพิตให้มากขึ้น

​เพลิงถอนจูบ แต่ก็แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง เพียงแค่สูดลมหายใจ เขากดมันลงไปใหม่ คราวนี้สำรวจไปทั่วริมฝีปากหวาน มือใหญ่ไต่ไปทั่วแผ่นหลังเนียน เอวคอด สะโพกผายยามเจ้าของเผลอ เขาถอนใจอย่างมีความสุข และเมื่อทำใจให้ผละจากริมฝีปากหวานที่เขาลิ้มรสแล้วว่า หวานชุ่มชื่นใจแค่ไหน เพลิงก็ปล่อยร่างบางอย่างละม่อม ตวงรักถึงกับกระพริบตาปริบๆ อย่างงุนงง เมื่อสัมผัสที่หวานละมุนอบอุ่นผละไปจากเธอ เพลิงหัวเราะเบาๆ มือเขาล้วงไปที่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะเอากุญแจสำรองที่ติดกับกุญแจรถของเขา ไขเข้าบ้านไปอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มเปิดประตู ก่อนจะเดินหนีเข้าบ้านไปเลย ก่อนที่ตวงรักจะทันได้ตั้งตัวว่า เมื่อครู่...มันอะไรกันแน่นะ