ตอนที่ 13 ขุนนางกรมโยธา

บรรยากาศภายในตำหนักเฟิ่งหลัววันนี้ดูเงียบสงบเป็นพิเศษ ซ่งซือหนิงนั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้แกะสลัก จิบชาพลางทอดสายตามองดูจางอวิ๋นเซียวที่กำลังสอนซ่งเล่อคัง คัดลายมือและอธิบายหลักปรัชญาอย่างใจเย็นอยู่ห่างๆ

ภาพของพี่สาวที่เฝ้าดูน้องชายเรียนหนังสือช่างดูอบอุ่นและธรรมดา หากแต่เบื้องหลังนั้นคือการหล่อหลอมปัญญาเพื่อการชิงอำนาจ

ในจังหวะนั้นเอง ไป๋เมิ่งเทาก้าวเข้ามาพร้อมกับม้วนกระดาษแผ่นใหญ่ เขาคลี่แผนผังที่เต็มไปด้วยเส้นสายซับซ้อนลงบนโต๊ะข้างตัวองค์หญิงสาม แววตาของเขาฉายความกังวลเล็กน้อย

“องค์หญิง นี่คือแผนผังเมืองหลวงฉบับละเอียดที่กระหม่อมร่างขึ้น ทั้งระบบคลองส่งน้ำ เส้นทางเสบียง และจุดยุทธศาสตร์สำคัญ แต่กระหม่อมเกรงว่า หากจะให้องค์ชายสี่เริ่มศึกษาในตอนนี้ เนื้อหาอาจจะซับซ้อนและหนักหนาเกินไปสำหรับเด็กวัยเจ็ดขวบพ่ะย่ะค่ะ” เขาเอ่ยพลางชี้ไปยังจุดต่างๆ

ซ่งซือหนิงกวาดสายตามองแผนผังที่มีรายละเอียดละยิบละยับนั้นเพียงครู่เดียว ก่อนจะพยักหน้าเห็นพ้อง “เจ้าพูดถูก แผนผังนี้ลึกซึ้งเกินไป รากฐานของเล่อคังยังไม่แน่นพอที่จะแบกรับกลยุทธ์ระดับนี้ได้ ช่วงนี้ให้เขาเรียนวิชาความรู้และการควบคุมอารมณ์กับใต้เท้าจางไปก่อนเถิด”

ไป๋เมิ่งเทา ม้วนแผนผังเก็บพลางเอ่ยถามด้วยสีหน้าว่างเปล่า “หากเป็นเช่นนั้น ในช่วงที่รอองค์ชายพร้อม องค์หญิงจะให้กระหม่อมทำสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ”

ซ่งซือหนิง ปรายตามองเขา แววตาของนางเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบและจริงจัง

“ในเมื่อเจ้าเชี่ยวชาญเรื่องผังเมืองและการจัดการโครงสร้าง เช่นนั้นจงไปวิเคราะห์งานขององค์ชายรองเสียหน่อย ตอนนี้เขากำลังได้รับมอบหมายให้จัดการปัญหาภัยพิบัติและบูรณะเขตที่เสียหายจากน้ำท่วม เจ้าจงไปสืบดูว่าแผนการของเขาจะจัดการได้จริงหรือเป็นเพียงงานเอาหน้าเท่านั้น...” นางเว้นจังหวะพลางยกยิ้มที่มุมปาก

“หากเขาทำไม่ได้ หรือมีช่องโหว่ตรงไหน เจ้าจงหาทางจัดการในแบบของเจ้า เพื่อให้ปัญหาเหล่านั้นกลายเป็นทางตันสำหรับเขา แต่ต้องเป็นทางออกที่งดงามสำหรับข้า เจ้าทำได้หรือไม่”

ไป๋เมิ่งเทา ค้อมตัวลงรับคำ แววตาฉายแววมุ่งมั่น

“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะทำให้เห็นว่า ความผิดพลาดขององค์ชายรอง จะกลายเป็นบันไดที่มั่นคงที่สุดให้พระองค์ทรงก้าวข้ามไป”

“ดีมาก งานนี้ข้าฝากเจ้าด้วย อย่าทำให้ข้าผิดหวัง” องค์หญิงสามพึมพำพลางหันกลับไปมองน้องชายที่กำลังตั้งใจเรียน

ไป๋เมิ่งเทาก้าวออกจากตำหนักเฟิ่งหลัวด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป ความหอมหวานจากบทรักในคืนก่อนยังคงตราตรึง แต่แววตาเย็นเยียบของซ่งซือหนิงยามสั่งการทำให้เขารู้สำนึกว่า การจะเป็นคนโปรดของนางนั้น ลำพังเพียงรูปโฉมและการปรนนิบัติอย่างสุขสมย่อมไม่เพียงพอ หากเขาไร้ซึ่งประโยชน์ในกระดานอำนาจ นางย่อมเขี่ยเขาทิ้งได้โดยไม่ไยดี

เขาตรงไปยังหอจดหมายเหตุและกรมโยธา รวบรวมฎีกาและแผนการบูรณะเขตอุทกภัยที่องค์ชายรองเพิ่งเสนอต่อราชสำนักมาวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน

“องค์ชายรอง ท่านช่างมั่นใจในตนเองเกินไปแล้ว” ไป๋เมิ่งเทา พึมพำขณะปลายนิ้วไล่ไปตามตัวเลขงบประมาณและรายชื่อวัสดุก่อสร้าง เพื่อหาจุดบกพร่องตามที่องค์หญิงสามกำลังสงสัย

จากการวิเคราะห์อย่างหนักตลอดทั้งคืน เขาพบช่องโหว่ขนาดใหญ่ องค์ชายรองเน้นการสร้างเขื่อนกั้นน้ำที่ดูแข็งแรงทนทานเพื่อเอาใจราษฎรและอวดอ้างบารมี ทว่ากลับละเลยการขุดลอกคลองระบายน้ำที่อุดตันมานานปี อีกทั้งงบประมาณที่ใช้ซื้อหินและปูนจากตระกูลเสวียนฝ่ายพระมารดาขององค์ชายรองนั้นสูงเกินจริงจนน่าสงสัย

“สร้างเขื่อนสูงแต่ไร้ทางระบาย พอถึงฤดูน้ำหลากน้ำย่อมเอ่อล้นเข้าท่วมพื้นที่เกษตรกรรมหนักกว่าเดิม แถมการกินส่วนต่างงบประมาณวัสดุ หากเกิดเหตุเขื่อนพังทลายขึ้นมาช นี่แหละจะเป็นบ่วงรัดคอองค์ชายรองที่ข้าจะจัดเตรียมไว้” เขาจดบันทึกจุดตายของแผนการนี้ลงในหัวเรียบร้อย

ขุนนางหนุ่มไม่เพียงแต่วิเคราะห์ปัญหา แต่เขายังเริ่มร่างแผนสำรองที่ดูเหมือนการช่วยเหลือ แต่แท้จริงแล้วคือการขุดหลุมพราง เขาวางแผนจะเสนอแนะผ่านขุนนางในเครือข่ายให้องค์ชายรองเร่งรีบสร้างให้เสร็จทันงานเทศกาลเพื่อเอาหน้า ยิ่งเร่งรีบความผิดพลาดย่อมยิ่งปรากฏชัด

เขายิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ แววตาที่เคยอ่อนโยนยามอยู่ต่อหน้าองค์หญิงสาม บัดนี้กลับคมปราบและเปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม

“กระหม่อมจะทำให้พระองค์เห็น ว่าที่ปรึกษาอย่างไป๋เมิ่งเทา มีดีมากกว่าแค่เรื่องบนเตียง” เขากล่าวพึมพำกับตัวเอง พลางนึกเสียดายที่ครั้งก่อนมีจางอวิ๋นเซียวมาร่วม หารือพิเศษ ด้วย เขาอยากอยู่กับนางตามลำพังตลอดทั้งคืน

ต้องยอมรับว่านอกจากอำนาจและความคิดที่ดูเต็มไปด้วยแผนการที่ซับซ้อนของนาง เรือนร่างขององค์หญิงสามนั้นก็น่าหลงใหลกว่าสตรีใดที่เคยเห็น โดยเฉพาะใบหน้าที่งามล่มเมืองนั้น นางเขาได้ครอบครองผู้เดียวคงจะดีไม่น้อย

**********************