กรงรักกับดักมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“รีบกลับจังเลยเนอะ” “ก็บอกมีธุระต้องทำต่อ” “อืม เข้าใจ แต่หวังว่าธุระของเฮียคงไม่ใช่ไปหาผู้หญิงที่ไหนหรอกนะ” คำถามกึ่งประชดส่อแววจับพิรุธเป็นอีกหนึ่งอย่างที่คิเรย์ไม่ชอบ ยิ่งผู้พูดคือสาวสวยคนนี้ด้วยแล้วก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอกำลังกดดันเขาชัดๆ ชายหนุ่มถอนหายใจ นิ้วหยุดเคาะพวงมาลัยรถ ตวัดสายตาคมปลาบคู่นั้นมองร่างเพรียวหุ่นดีซึ่งยืนกอดอกจ้องเขาหลังเพิ่งมาส่งถึงที่พัก “รีบขึ้นห้องเถอะ” เขาตัดบทก่อนที่คู่สนทนาจะพาวกเข้าเรื่องไม่เป็นเรื่องให้ต้องทะเลาะกัน คิเรย์เบื่อกับนิสัยอีกฝ่ายเต็มทน หากไม่ติดที่ต้องดีลธุรกิจให้ได้ มันก็ไม่มีความจำเป็นอะไรให้เขาต้องทำเรื่องน่าปวดหัวแบบนี้ หญิงสาวกดสายตาราบเรียบมองเขา หากแต่คิเรย์สัมผัสได้ว่าข้างในคงเต็มไปด้วยความไม่พอใจอยู่บ้าง กระนั้นเธอไม่เซ้าซี้อะไรต่อ หมุนตัวเดินกลับเข้าที่พักยังโรงแรมสุดหรู คิเรย์มองแผ่นหลังของผู้หญิงคนนั้นจนลับสายตา เธอเป็นคนสวยมากๆ คนหนึ่ง แต่ด้วยนิสัยหยิ่งยโส เอาแต่ใจเพราะถูกเลี้ยงมาให้เป็นแบบนั้น มันลดทอนความสวยที่มีให้หายไปหมดเมื่อได้รู้จัก ตัวเขาเองไม่ได้พิศวาสและนึกชอบอะไรในตัวเธอหรอก แต่เพราะองค์กรต้องการดึงต

คิเรย์มองตามร่างเล็กที่เดินจ้ำอ้าวเข้าบ้าน ไม่แม้แต่จะชายตาหันแลเขาอีก เดี๋ยวนี้นับวันยิ่งเอาใหญ่ เริ่มแผลงฤทธิ์มากขึ้นทุกที สงสัยเขาคงต้องคิดหาวิธีกำราบหน่อยแล้วคิเรย์เดินทางกลับคอนโดไม่คิดแวะเข้าผับ ปล่อยให้ผู้จัดการคนสนิทเป็นคนดูแลแทนเขาเหมือนปกติ วันนี้เหนื่อยล้ากับเรื่องไม่เป็นเรื่องมาทั้งวัน เขาอยากพักผ่อนบ้างแต่เพียงแค่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอนส่วนตัว ของบางอย่างที่วางเด่นบนเตียงคิงไซต์เริ่มทำให้หัวอุ่น ประกายตาวาววาบราวมีไฟร้อนเต้นระริกอยู่ในนั้น ครืด! ครืด! ประจวบเหมาะกับตัวการต่อสายเข้ามา คิเรย์รีบกดรับและกรอกน้ำเสียงห้วนจัดกับอีกฝ่าย“ทำอะไรของเธอ แอบเข้าห้องนอนเฮียตอนไหน”“อ้าว เห็นละเหรอ แล้วโป๊ะแตกไหมอะ อีผู้หญิงที่เฮียพามามันเห็นด้วยไหม” ประสาทจะกิน คิเรย์กุมขมับหน้าเคร่งเครียด เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองต้องมาดูแลผู้หญิงเอาแต่ใจไร้มารยาทแบบนี้มีอย่างที่ไหนบุกมาหาถึงห้องโดยพลการ หนำซ้ำยังแอบเข้าห้องคนอื่นและถอดบราวางโชว์บนเตียง คงคิดว่าหากเขาพาผู้หญิงเข้าห้องแล้วจะทำให้ผิดใจกันสินะ คิดได้ยังไงกันวะเนี่ย“ผู้หญิงอะไรของเธอ ทำแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ” ใจคิเรย์น

คิเรย์หยิบอีกสองสามชุดขึ้นมาดู มันมีแต่ชุดว่ายน้ำวาบหวิวทั้งนั้น ไม่รู้ไอ้ตินคิดบ้าอะไรถึงได้เหมาชุดพวกนี้เตรียมไว้ให้มุกดา เธอจะมองเพื่อนเขาเป็นคนหมกมุ่นไหมนะ“ให้ใส่ชุดแบบนี้ ไม่หวงเหรอ” “หวงทำไม ต้องรู้จักใจกว้าง” มาร์ตินยิ้มขำ สีหน้ากะล่อนมองคิเรย์ที่ให้ความสนอกสนใจกับกองชุดเหล่านี้ “หรือมึงหวง” เลิกคิ้วถามเสียงเรียบคิเรย์จ้องหน้าอีกฝ่ายกลับ ยอมรับว่าเมื่อครู่ใจเต้นแรงกับคำถามสุ่มสี่สุ่มห้าของมัน “ทำไมกูต้องหวง”“ก็เห็นมึงดูไม่สบายใจ ดูเป็นเดือนเป็นร้อนแทนคนใส่”“กูก็แค่ถามไปงั้น” คิเรย์กลบเกลื่อนความรู้สึกหงุดหงิดใจ โยนชุดที่ถือในมือบนเตียง “เห็นมึงหวงมุกดานักหนาแต่ยอมให้ใส่ชุดพวกนี้”“กูยังไม่ได้เป็นผัวน้องไหมล่ะ ออกตัวเยอะเดี๋ยวน้องไม่ปลื้ม” ตอบทีเล่นทีจริงด้วยอารมณ์ขัน แต่คนที่ไม่ขำด้วยก็คือคิเรย์ปากบอกยังไม่เป็นผัว แต่แม่งทุกวันนี้มันสนใจแต่มุกดาจนคนอื่นเขาคิดว่าคบกันหมดแล้ว และต่อให้หงุดหงิดใจแค่ไหน ก็ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ เก็บจนไปๆ มาๆ จะกลายเป็นระเบิดตู้มอยู่แล้วหลังลูกน้องสรรหาชุดที่โดนใจ ตรงสี ตรงไซต์มาได้สำเร็จเพื่อที่มาร์ตินจะเก็บชุดที่ว่าไว้เซอร์ไพรส์

มุกดา |Partฉันพูดได้เต็มปากอย่างไม่อายว่าชีวิตที่ดีขึ้นในทุกวันนี้นับตั้งแต่ได้เจอกับเฮียคิเรย์ รวมไปถึงเพื่อนๆ ของเขา หรือแม้แต่เฮียตินที่ตามจีบฉันอยู่ก็ตาม ชีวิตที่เคยขัดสนได้รับสิทธิพิเศษหลายอย่าง ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ ทานของอร่อยที่ไม่เคยทานมาก่อน มีคนคอยดูแลอารักขาราวกับเจ้าหญิง มีชีวิตหรูหราในแบบที่ไม่คิดว่าจะมี และถึงแม้โอมากาเสะคอร์สหมื่นจะอร่อยมากแค่ไหน ยังไงฉันก็ไม่ลืมแกงไตปลาปักษ์ใต้บ้านเกิดตัวเองหรอกนะ “พี่เมฆไปหาอะไรทำก่อนก็ได้ ไม่ต้องเดินตามฉันสองคนหรอก”“ไม่ได้ครับคุณมุกดา นายสั่งผมให้ดูแลคุณทั้งสองคน ผมต้องทำตามคำสั่งนายครับ” พี่เมฆบอกกับฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่ยอมห่างจากกันสักวินาที เดินตามราวเป็นหุ่นยนต์จนฉันและซาร่าห์อึดอัดอยู่บ้าง แต่จะทำไงให้ในเมื่อเฮียตินให้พี่เมฆผู้เป็นลูกน้องขับรถไปรับฉันและซาร่าห์เข้ามาในกรุงเทพเพื่อเดินทาง ทริปทะเลพรุ่งนี้จะได้เป็นไปอย่างสะดวก ฉันต้องการชอปปิงเสื้อผ้ารองเท้าตามประสาผู้หญิงกับซาร่าห์แค่สองคน เฮียตินก็ยังกำชับให้พี่เมฆตามมาคอยดูแล ไม่พอแค่นั้น เฮียยังสั่งพี่เมฆอีกว่าหากฉันและซาร่าห์ต้องการอะไรก็ให้พี่เมฆเป็นคนจัดก

หลังอาบน้ำเสร็จจัดการตัวเองอยู่ในชุดพร้อมนอน แต่ฉันและซาร่าห์ยังไม่ง่วง นอนเล่นมือถือได้นานนับชั่วโมง จากที่บอกเฮียตินว่าอยากพักผ่อน ถ้าเฮียมาเห็นเราในสภาพนี้คงขายหน้าแย่“เจ้ ดูอะไรนี่สิ” “หืม มีอะไร” ฉันเลิกคิ้วมองซาร่าห์ที่ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้ดูบางอย่าง สิ่งที่ปรากฏในจอคือข่าวเกี่ยวกับแม่นางแบบน้ำฟ้า พาดหัวข่าวทำนองว่าแอบเดตกับหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงฉันคงจะไม่สนใจหากไม่ติดตรงภาพในข่าวเพิ่งแอบโดนถ่ายสดๆ ร้อนๆ วันนี้ ดูได้จากชุดที่เธอใส่ กระเป๋าที่เธอถือ แล้วไหนจะหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงในข่าวแอบถ่ายได้ไกลมาก ต่อให้เห็นยัยน้ำฟ้าชัดแต่นักธุรกิจหนุ่มที่ว่าค่อนข้างจะเบลอไปหน่อย แต่ว่ารถนี่สิ รถที่พวกเขานั่งด้วยกันมันสะดุดตาสะดุดใจฉันเหลือเกิน “เห็นผู้ชายไม่ชัด แต่รถนี่คล้ายของเขามากเลยนะเจ้” ‘เขา’ ที่ซาร่าห์หมายถึงคงไม่ใช่ใครอื่นไกล และน้องก็คิดเหมือนฉันซะด้วยสิ“เฮียคิเรย์เหรอ..” เอ่ยออกไปแผ่วเบาเหมือนคนหาเสียงตัวเองไม่เจอ หัวสมองหนักอึ้งอย่างกับถูกทุบด้วยของแข็ง“แต่รถแบบเฮียไม่ได้มีคันเดียวสักหน่อยเนอะ เลขทะเบียนก็เห็นแบบลางๆ อาจไม่ใช่ก็ได้นะเจ้” น้องพยายามปลอบฉันเมื่อเห