All

องค์หญิงสิบสามหาเลี้ยงตนเองด้วยการแอบออกจากวังและวาดภาพบุรุษรูปงามและนำมาขายให้แก่บรรดาเชื้อพระวงศ์เพื่อเลี้ยงชีพ อีกทั้งองค์หญิงยังมีความลับที่พยายามปกปิดไว้ เพราะตัวเองคือธิดาพยากรณ์ด้วยเป็นสายเลือดของผู้ทำนายของตำหนักเทพ นางต้องกลายร่างเป็นสัตว์ต่าง ๆ ไม่ซ้ำกันในทุกวันพระจันทร์เต็มดวง และต้องปกปิดความลับนี้มาตั้งแต่ยังเด็กโดยที่มีเพียงท่านน้าของนางที่เป็นหัวหน้าตำหนักธิดาเทพที่รู้ความลับและคอยช่วยปกปิดเอาไว้ไม่ให้นางถูกจับ กระทั่งเมื่อแม่ทัพหยางเอ้อหลางบุรุษรูปงามหล่อเหลาองค์อาจที่มีชีวิตรอดเพียงคนเดียวของสกุลหยางกลับจากสงครามแห่งสกุลหยางกลับมา เดิมทีเขาได้รับการมาดหมายให้ต้องแต่งกับองค์หญิงใหญ่ที่หลงใหลในตัวเขา แต่เพราะเกิดเหตุพลิกผันทำให้เขากับองค์หญิงสิบสามต้องแต่งงานกัน เมื่อไม่สามารถหลีกเลี่ยง เพื่อรักษาความลับเอาไว้และไม่อยากถูกสามีจับขังเพราะคิดว่านางเป็นสัตว์ประหลาด องค์หญิงสิบสามจึงบุกไปหาเขาเพื่อให้เขายกเลิกงานแต่ง ผู้ใดจะรู้ว่าหยางเอ้อหลางผู้นี้นอกจากจะไม่ยอมยกเลิก เขายังเร่งรัดการแต่งงานและตามติดนางและพยายามจับผิดนางจนนางหวาดกลัว และต้องรีบหย่ากับเขาให้เร็วที่สุด!

หนิงเจียว หมอสูตินรีเวชผู้มีอาชีพเสริมลับ ๆ โดยการเป็น 'ที่ปรึกษาด้านความเสียว' ให้แก่หญิงสาวที่ไม่มีความกล้าในเรื่องบนเตียง แต่ทว่าเธอกลับเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ทำให้เธอทะลุมาอยู่ในร่างของสตรีโบราณ ที่มีชื่อว่า หนิงเจียว เหมือนกับเธอและยังหน้าเหมือนกันจนแยกไม่ออกราวกับแฝดที่พลัดพราก และนั่นทำให้ หนิงเจียว ได้แต่งงานกับ สวีจิ้งเทียน ชายหนุ่มที่เกลียดนางและคอยพูดจาเสียดสีไม่ให้เกียรตินางรวมถึงเขายังไม่ยอมร่วมหลับนอนกับนาง และมันก็ทำให้นางพบว่า สามีปากร้ายของนางผู้นี้มีงานอดิเรกคือการ 'ช่วยตนเอง' ทั้งยังชอบทำให้นางดูอีกด้วย สวรรค์นี่ส่งสามีวิปริตมาให้นางเช่นนั้นหรือ?

"เธอมันก็แค่นางบำเรอคอยสนองความต้องการบนเตียงเพราะฉะนั้นอย่าสะเออะมาสั่งสอนฉันจำเอาไว้!!! "

ม่านม่าน หญิงสาวที่ถูกองค์กรเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เล็ก และฝึกนางให้เป็นนักฆ่าทำงานให้องค์กร แต่ก่อนที่นางจะไปทำภารกิจใหม่ในวันรุ่งขึ้น วิญญาณนางดันถูก ตู้ลี่ม่านดึงเข้ามาแก้แค้นเรื่องที่นางถูกใส่ร้าย

"ฉันชื่อไต้ฝุ่น วิศวะเครื่องกลปีสาม จำไว้ให้ขึ้นใจด้วยนะ" "ผู้หญิงอย่างเธอ ระวังจะได้เจอกับไอ้คนปากปีจอ"

งานแต่งไม่ยอมเข้าหอหนีไปกอดจูบภาพวาดของสตรีอื่น สตรีคนนั้นตกน้ำไปเอง เขาโทษว่านางเป็นคนทำแล้วผลักนางตกน้ำสั่งห้ามใครช่วย นางทิ้งหนังสือหย่าไว้แล้วจากไป " เหยียนเอ๋อข้ารู้ว่าผิดแล้วกลับไปกับข้าเถอะ ข้าพร้อมเข้าหอกับเจ้าแล้ว" " มาอยากทำหน้าที่อะไรตอนนี้ เราหย่ากันแล้ว" " ไอ้อัปลักษณ์นั่นเป็นใคร" " สามีข้าเอง" " มันมีดีกว่าข้าตรงไหน ดำก็ดำ หน้าก็บาก ตาก็บอดข้างหนึ่ง แผลเป็นก็เต็มตัว เจ้าดูข้าสิผิวขาวราวหิมะ รูปงามราวเทพเซียน "

โชคชะตาส่งนักวิจัยหัวกะทิมาเข้าร่างเหวินซู่ชิง เธอพาลูกสาวหนีจากเงื้อมมือคู่หมั้นของสามีเพื่อเอาตัวรอด เส้นทางไม่ง่าย แต่เธอมีไพ่ตาย นั่นคือสูตรเคมีมากมายในหัว เธอจะใช้มันกรุยทางให้กับตนเองและลูกสาว!!

ในวันเรียนจบรัศมี มายา พลาดท่าเสียตัวให้คนรักของเพื่อน นั่นเป็นตราบาป เธอรู้สึกผิดมาตลอด เธอลักลอบมีสัมพันธ์กับคนรักของเพื่อน เธอกลายเป็นคนชั่ว เป็นผู้หญิงทุเรศ ใครบ้างจะเห็นใจ ไม่หรอก ไม่มีใครเห็นใจเห็นค่าคนที่แย่งของคนอื่น แม้จะบอกว่าถูกเขาข่มขู่มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้ เขาคนนั้นเล่นกับเธอจนเบื่อหน่ายแล้วก็เขี่ยเธอทิ้งเมื่อเจอคนใหม่ที่ถูกใจกว่า เขาโยนเงินมาหนึ่งก้อนพร้อมกับคำพูดว่า 'ไปเอามารหัวขนนี่ออกซะ พี่ไม่ต้องการและพี่คิดว่าเบลล์ก็คงไม่ต้องการ' . . ไลน์ ไลน์! แจ้งเตือนดังขณะที่ฉันกำลังเก็บของล้าง มิ้มที่ส่งวีดีโอ พี่กองทัพยิ้มและสวมกอดมิ้มด้วยความดีใจหลังจากที่เขารู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อคน แตกต่างกับวันนั้นที่เขารู้ว่าฉันท้อง ใบหน้าของเขาไม่มีรอยยิ้ม ซ้ำยังยื่นเช็คให้บอกว่าเอาไปจัดการกับเด็กในท้อง

"ขึ้นมานอนได้แล้วพราว มันจะสว่างยังมัวแต่ยืดยาดอาบน้ำเป็นชั่วโมงอยู่นั่นแหละ" สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองยังไปเตียงไข่มุกเธอใส่เพียงผ้าขนหนูนุ่งกระโจมอก เดินออกมาจากห้องน้ำ ชุดที่ใส่ไปในงานวันเกิดของเพลงมีนานั้นถูกฉีกขาดด้วยน้ำมือของพี่ชายเพื่อนสนิทตัวเอง พราวมุกถอนหายใจจ้องมองหน้าคนปากร้ายที่นอนบนเตียง "ถอนหายใจแบบนี้อยากออกไปจากคอนโดในสภาพนี้หรือเปล่า หรืออยากโดนเอาอีก" "อะไรพราวก็ผิดไปหมดเลยนะคะ ขนาดคุณข่มขืนพราว พราวยังกลายเป็นคนผิด หาว่าอ่อยคุณ ทั้งๆที่ไม่ได้อ่อยอะไรคุณเลย" อะไรก็ผิดไปหมดจริงๆ เธอเป็นคนอ่อยเขาอยากได้เขา เธอไม่เคยได้อ่อยเขาเลย แต่ถามว่ามองไหมมองเพราะคุณเพลิงเขาหล่อมีเสน่ห์ยิ่งมองไกล้ๆยิ่งแล้วเลยไม่อยากละสายตาเหมือนมีมนต์สะกตดึงดูดไว้ ไม่รู้เขาเอาความหล่อมาจากไหนมากขนาดนี้ "ไม่จริงหรอกที่เธอไม่อยากได้กู รู้ว่าคิดยังไงพราว และกูไม่ได้ข่มขืนนะอย่าเข้าใจผิด การข่มขืนคือฝ่ายผู้หญิงต้องไม่ยอม แต่นี่เธออ้าขาให้กับฉันเอาง่ายๆ" เธอรู้สึกจุกในคำพูดของคุณเพลิง เขาว่าเธอง่ายไม่ได้และขัดขืนเหมือนโดนข่มขืนจริงๆแต่เธอนั้นไม่ได้ยอมตั้งแต่แรก

จะมารักอะไรในวันที่เธอเดินออกมา ทำไมตอนที่เราสองคนอยู่ด้วยกันเขาจึงไม่เห็นคุณค่า นี่สินะที่เรียกว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

หัวใจที่สุมด้วยไฟแค้นของมาเฟียหนุ่ม เขาแก้แค้นเธอที่ทำลายชีวิตน้องสาวที่เขารัก ด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่า…เธอได้หอบสายเลือดตัวน้อย ๆ กับหัวใจที่บอบช้ำของเธอไปด้วย

นาชา : พริตตี้สาวสวยที่ไม่รู้จักอารมณ์รักจนวันหนึ่งมีเหตุจำเป็นที่ต้องสูญเสียความบริสุทธิ์ในผู้ชายคนหนึ่ง และเขาคือผู้จุดไฟร้อนร่านในตัวเธออย่างไม่มีวันสิ้นสุด เธอตกหลุมรักเขาแต่เขากลับไม่คิดจริงจังกับเธอและสุดท้ายทอดทิ้งเธอไปทำให้เธอเสียใจเป็นอย่างมาก และไม่อาจจะลืมความเจ็บปวดครั้งนั้นได้ เควิล : นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อที่ไม่ชอบการผูกมัด การซื้อผู้หญิงกินคือสิ่งที่เขาทำเป็นประจำ นอนกับพวกเธอแล้วโยนเศษเงินให้ กระทั่งวันหนึ่งเขายอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทเพื่อซื้อผู้หญิงบริสุทธิ์คนหนึ่ง หลังจากซื้อเธอมาเควิลก็โยนเธอทิ้งอย่างไม่ไยดี ไม่สนใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะเจ็บปวดเพียงใด แต่แล้วเรื่องของพวกเขาที่ทำท่าว่าจะจบ กลับไม่เป็นเช่นนั้นเมื่อเควิลได้กลับเข้ามาในชีวิตของนาชาอีกครั้ง นาชาจะทำเช่นใดเมื่อใจหนึ่งยังคงเจ็บปวดที่ถูกเขาทิ้งไป ในขณะที่อีกใจก็ยังรักเขาเหลือเกิน!

แค่สะดุดล้ม พอตื่นมาดันมาอยู่ในร่างของคุณหนูสี่ ที่อ่อนแอไม่มีใครเหลียวแล ทำไงได้ในเมื่อมาแล้วก็ต้องอยู่ต่อไป

“ทำไมขุนยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น….อยู่ตลอดเวลา….”“แต่กลับกัน….ขุนไม่เคยมีอะไรกับริเลย….” “เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น….เห็นริไปยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาแบบนี้….”“เขาคงจะไม่ปฏิเสธริ….เหมือนที่ขุนทำ"

เหอเหยาย้อนเวลากลับมาในช่วงอายุสิบสามปี ก่อนจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาตนเองให้หลุดพ้นจากความตาย โดยครั้งนี้นางเลือกที่จะแต่งงานกับบันฑิตผู้ซึ่งนอนไม่ได้สติมาหลายเดือน ยอมเป็นม่ายดีกว่าถูกกลั่นแกล้งจนตาย

"ถ้าช่วยเธอแล้วฉันจะได้อะไร" "คุณต้องการอะไรล่ะคะ" ในเมื่อเขาถามมาแบบนั้น แล้วเธอจะตอบยังไงล่ะ..นอกจาก ถามเขากลับว่าต้องการอะไรจากเธอ "ยังไม่ได้คิด" สายตาเขายังคงจ้องมองดูผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า อยากให้เธอเป็นคนเสนอมาเอง "คุณจะทำเป็นสัญญาขึ้นมา ก็ได้นะคะ ฉันจะทยอยใช้เงินคืนให้คุณ" "ยืมไปเป็นก้อน แต่จะใช้ทีละบาทสองบาท?" "คุณก็พูดมาสิคะว่าคุณต้องการแบบไหน" ตอนนี้เธอมองไม่เห็นทางไหนแล้วจริงๆ เขาจะดูถูกเธอแค่ไหนก็คงต้องทนเอา สายตาคมมองตั้งแต่ใบหน้าต่ำลงไปจนถึงจุดกึ่งกลางลำตัวของผู้หญิง จนคนที่ถูกมองรู้สึกอายสายตานั้น แต่เธอก็ยืนให้เขามองสำรวจเรือนร่างของเธอโดยไม่หลบไปไหน "ถ้าฉันบอกว่าต้องการตัวเธอล่ะ"

รุ่นพี่คณะวิศวะงั้นเหรอ…ขอให้เป็นรุ่นซีเคร็ทที่จุ่มเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันไม่อยากได้ซีเคร็ทตัวนี้

ชะตาชีวิตพลิกผันขึ้นลงตามแต่ใจท่านเทพจะลิขิตเพราะงั้นนางเลยได้มาอยู่ในยุคจีนโบราณแห่งนี้ เป็นเครื่องมือให้เหล่าผู้ต้องการอำนาจใช้ปีนป่าย จนไปต้องตาถูกใจคนผู้หนึ่งเข้า "หนึ่งสตรีแลกกับความสงบทั้งแคว้น"

“นิ่งซะเด็กดี คนเดียวที่อาจะใช้คำว่าเมียมีแค่เรา คนอื่นไม่มีไม่เคยคิด” นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออกจากสองข้างแก้มแผ่วเบา “หมายความว่าอาจะไม่มีคนอื่น มีหนูคนเดียวใช่ไหม?”

"เป็นบ้าหรือไง จู่ๆ ก็มาแก้ผ้าให้ผู้ชายดู!" "เอ้า! ลุงไม่ได้จับหนูมาเพราะอยากทำแบบนี้เหรอ? แก้แค้นไง ลุงบอกว่าหนูทำลุงเสียอนาคต ลุงก็ทำให้หนูเสียอนาคตด้วยสิถึงจะสาสม" "เธอมันประสาท!! ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้!!!"