00:00 Novels & Stories

Pinaikot ko muna ang tatlong magnetic rings sa aking mga daliring puno ng alikabok at amoy semento, habang kinakagat ang tip ng toothpick. The clock ticks faster than yesterday. Hindi mo talaga mamalayan ang oras dahil nakakalibang panoorin at bilangin ang mga tao sa baba ng building hanggang sa halos lahat ng ilaw ay namamatay isa-isa. I checked my tiny scurfa diver watch, and guess what? The time is, 0000 meaning in the civilian time conversion table it says, 'it's time to kill!" Excitement and adrenaline starts to consume my veins.

“It’s already two in the morning.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Clyde. Mabilis niyang tiningnan ang oras, at oo nga, 2:03 AM na. Dumating siya rito ng alas-otso. Ibig sabihin, halos anim na oras siyang naghihintay.

Na parang wala ng bukas. It's exactly 11:00 pm sharp. At ramdam na ramdam na niya ang pawis na lumukob sa kanyang kahubdan. But Dwight is still active, hyper and...was never drained. Ito pa nga ang palaging nag-iinitiate sa pabago-bago nilang posisyon.

bakit naman ako uuwi e aga pa kaya mamaya pa ang off ko. "anong aga pa e mag 10- 10 pm na nga mag over time kaba? buti naman may kasama nako dito na mag over time "10 pm? "Oo bakit hindi moba alam kung anong oras na asan ba phone mo? "nasa bahay hindi ko nadala. pero panong 10 pm na e kanina lang "kanina kapa nga wala asan kaba? "sa office ni Mr.montaire

I snapped out, trying to get his attention. "Amethyst, it's still 5:23 in the afternoon. Wala pang bar na bukas sa ganitong oras. Alas otso o alas nuwebe pa ng gabi ang start niyon," sagot niya habang nasa camera pa rin ang atensyon.

RING! Nagulat kaming lahat nang biglang tumunog ang buzzer. Napalinggon ako sa likod habang binibilang silang lahat. Ha? Asan si Reece at Jim? Bigla akong napatayo at napapunta kaming lahat sa bintana habang nakitang, 3:00 PM na pala. Bumabagal ang oras ko habang papunta sa bintana at nakita ko na may mga tao sa ground zero.

😆 10:17 pm. Hindi naman sa... Aisssh! 10:17 pm. Natatawa talaga ako sa kanya. Napakapikonin e! Hanggang sa ang 'goodnight' kanina ay umabot pa ng alas dose. Grabe talaga! Nakadalawang oras pa tayo ah! 12:01 am. Oo nga! Naabutan pa tayo ng umaga. 😂 12:01 am. Hay naku! Last na talaga to!

Pinatunog niyang muli ang kaniyang mga daliri at bumalik nang muli sa normal ang galaw ng mga tao. Humagulgol ang babaeng nasa tabi ng bata pagkatapos sabihin ng doctor na wala na itong hininga. "Time of death: 11:45 pm."

pagbibigay alam ko nang mailapag ko ang lahat ng mga ngunguyain niyang chichirya. “What time is it?” Tanong niya habang naka-focus sa pinapanood niya. Mabuti naman at action movie na, hindi na horror. Iniikot-ikot niya ang remote sa kamay niya. Napatingin ako sa oras sa wall clock at nakita kong 9:30 PM na. “9:30 po, sir.”

"Wait...does it says 'Dear In game players, we are inviting you at this 8 pm to join our big announcement and event?" "How did you know?" "What the f*ck..." Dinig kong mura ni Daddy. Di ko nalang pinansin 'yon at mas binilisan nalang ang pagkain, kase 2 minutes nalang mag sisimula na. "Anong petsa ngayon?" "October 2, 2020." "O-October 2? Honey, it's the same day, ganito din 'yon noon--" narinig ko pa 'yong usapan nila pero tuluyan na akong pumasok sa kwarto.