00:00 Novels & Stories

“Kailangang mabuhay ang nanay ko!” Ilang beses nang ginamit ang defibrillator pero hindi tumitigil ang matinis na tunog mula sa makina. Puro zero ang nakikita nilang status sa maliit na screen kaya lalo silang nawawalan ng pag-asa. Nangingilid na ang kaniyang mga luha, ngunit mabilis niyang pinapahid ang mga iyon dahil gusto niyang makita ang lahat ng mga nangyayari. Pero nang tuluyang huminto ang doktor habang umiiling, tumingin lang ito sa relong pambisig. “Time of death, 5:15pm.”

"sir, about Lion Del. ngayon din po pala ang launching ng latest creation nila. what a coincidence," "well, anong oras daw? tapos na ba?" "hindi pa po tapos. actually, kakastart lang din po nila. 6 pm din po sila nag-start." inabot sa 'kin ni beth ang kaniyang cellphone. "eto po, nakalive po sila ngayon."

|DAWN AZURE POV| "We're home." Napalingon ako sa pintuan ng marinig ang boses ni Zero mula roon "Bakit natagalan 'ata kayo? 6 ang uwian niyo at 30 minutes ang byahe pauwi rito mga, 6:30 dapat narito na kayo pero ngayon 6:50 na. Late kayo ng 20 minutes." Seryosong sabi ni Zior kaya napakamot sa ulo si Zero at Zera

Ten minutes later, pumasok si Sebastian sa condo. Tahimik. Tanging ilaw mula sa mga monitor ang nagbibigay-liwanag. Nandoon si Lucas, seryoso, nakatingin sa screen. “Bro,” mahina niyang sabi, “handa ka ba?” Tumango si Sebastian, malamig ang mukha at umupo sa harap ng laptop. “Play it.” Tumakbo ang video. Grainy, black-and-white footage. Sa timestamp: 11:43 PM.

Nakatulala lang ako na parang wala ng buhay ang katawan ko dahil habang nakatingin sa nag-iisang linya na lumalabas sa machine, sa paghinto nito ay kasabay din ang pag-anunsyo ng doctor ng oras ng kanyang pagkawala. “Time of death 11:58 pm."

"Alam ko na, Sebastian. 5:00 AM." "Sabi ko nga eh."

Hinigit niya iyon at tiningnan kung sino ang nagpadala ng mensahe. Napatingin siya sa wallclock niya. 12:20 na ng madaling araw. At gising pa si Darryl. Sabagay, baka gumimik pa ito. Agad na nireplayan niya ito. Marami na ring notification na nagmumula sa GC nila pero di niya pinapansin. Si Darryl lang ang naisip niyang replayan. Tinanong siya nito kung kumusta na. As usual, okay lang ang sinagot niya. Bigla niya itong natanong kung nasaan ito. 'Midnight stroll' lang ang sagot nito. Wala sa sariling nagreply siya ng 'sama', na agad naman nitong sinigundahan na susunduin nito.

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?

Sigaw ng isip ko. I shake the tremors away. Nagpalitan kami ng tingin ng best friend ko, kapwa iniilihan ng takot. "Bree?" "We're running out of time." Ipinakita ko sa kanya ang wrist watch. It says 8:15 PM. Wala nang nagawa pa si Karen nang pindutin ko ang buzzer. Parang opening ng horror film ang nilikha ng tarangkahan. Sumungaw doon ang mukha nang isa na namang goons with a menacing expression and a shiny nose piercing at isang malaking tattoo sa kanang pisingi.

Vanessa's POV “Where have you been?” tanong ko kay Sebastian nang pumasok siya sa kwarto namin. Naupo ako sa gilid ng kama habang nakakrus ang mga braso ko at padabog na tinatapik ang paa sa sahig. Nakalagay sa clock sa bedside table ang oras na 9:47 PM. Tanghali pa umalis si Sebastian. Siyam na oras.