10:12 Mga Nobela at Kwento

Hindi mapigilang magtanong ni Charlie, “Gagawa kayo ng isang engrandeng seremonya sa tanghaling tapat?” Agad na tumugon si Helena, “Hindi. Gaganapin ito ng 10:00 A.M.” “Oh…” Saka lamang naalala ni Charlie na magkaiba ang time zones nila. Tumawa siya saka siya nagsalita, “Pasensya na talaga. Nakalimutan kong magkaiba ang oras natin. Ibig sabihin, alas sais pa lang ng umaga sa inyo ngayon, tama ba?”

ELIRA POV Tiningnan ko ang digital clock sa dashboard ng itim na van. 8:12 AM. May kulang-kulang isang oras pa bago ang pormal na pagtatapos ng klase ni Zion para sa araw na ito. Sa labas ng bintana ng sasakyan, patuloy pa rin ang pag-agos ng tubig-ulan sa mga sementadong poste ng underground parking, lumilikha ng mga maliliit na sapa sa sahig na sumasalamin sa malalamig na ilaw ng neon. Si Azriel ay bahagyang lumingon sa likod, iniabot sa akin ang isang maliit na basang tissue para punasan ang kaunting natapong tsaa sa gilid ng cup holder.

Napabalikwas ako ng bangon nang makarinig ako ng isang bulong na nanggagaling sa kung saang sulok ng kwartong aking tinutulugan. Napatingin ako sa wrist watch ko nang tuluyan akong makaalis sa kama. It's 12 in the midnight.

It was an unknown number na agad namang ikinakunot ng aking noo. Napasadahan naman ng aking mga mata ang oras 11:11 am. From: Unknown number See you.

Malapit ng mag midnight. Tumingin sa kaniyang relo ang isang bantay. "Alas otso." Billionaire's Possession Chapter 10 Part 15 It's already 9. Nasa loob na ng hunter si Ave pero wala pa rin si Hanna. Sabik na siyang malaman kung anong isasagot sa kaniya ng babaeng napupusuan niya. Muling tumingin si Ave sa kaniyang relo. "9:05.Ang tagal mag alas diyes." Napakalakas ng tugtog sa club. Ilang performer na ang natapos sa kanilang pagkanta at pagsayaw.

tanong ni Fred na hanggang ngayon ay hindi pa rin maka move on sa natuklasan. Bumaling sa kanya si Diego pero inbis na sagutin niya si Fred tinanong niya ito. “Anong oras na?” Napakunot ang noo nilang nakatingin kay Diego, iniisip na nga nilang nababaliw na si Diego. “It’s already twelve—” “Damn it!”

Hindi ko rin alam kung bakti bigla siyang sumagi sa isipan ko. Bumaba ako sa sala para doon abangan si Noah sa pagbabalik niya. It’s 9 in the morning kaya maaga-aga pa. Pero nakakapagtaka dahil habang tumatagal ang oras ay wala pa ring Noah na bumabalik. Malapit lang naman ang palengke dito pero bakit ang tagal niya? 10:30 na ng umaga pero wala pa rin siya dito.

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. Mariin naman siyang tinitigan ni Ashton bago sumagot. "It's already 12:01 in the morning, Amber. Araw na ng martes kaya sinusundo ko na kayo."

May bahagyang pag-click sa kabilang linya. “Kaya,” sagot niya sa wakas. “Pero kailangan ko ng eksaktong oras.” “7:12 to 7:18 a.m.” “Specific.” “I am.” Tahimik ulit siya. “Nyx,” sabi niya, mas mababa ang tono. “Hmm?” “Hindi ito bahagi ng mission outline.” “Alam ko.” “Then why?”

Kumuyom ang kaniyang panga bago nagbawi ng tingin. "Okay, Kelsey." Umangat ang gilid ng kaniyang labi at napailing. "No one would even suspect that you'll be here, Zeph. Kung meron mang makakakita sa'yo, iisipin nila kahawig mo lang. Isa pa, it's nearly 12. Walang katao tao." Kumbinsi ko habang pinapahinto niya ang sasakyan sa gilid ng convenience store.