10 Year Gap Mga Nobela at Kwento

At lalong hindi sapat ang tatlong taon ng katahimikan. Huminga ako nang malalim habang patuloy na lumalapit. Sa pagkakataong ito, wala nang bar. Wala nang alak. Wala nang aksidente o maling timing. Ako. At si Mich. Sa unang pagkakataon matapos ang tatlong taon. At sa wakas, mukhang matatapos na rin ang paghihintay ko.

Namula ang pisngi niya, at dali-dali siyang umatras para magkaroon ng distansya. “Since… since we met,” pautal niyang sagot. Bahagyang gumalaw ang tingin ni Sven, at may kakaibang kahulugan habang muli siyang lumapit ng isang hakbang. “So that’s ten years ago.” Napatingin si Nevaeh sa kanya at tumango nang mahina. “Hmm.” May kakaiba sa tono niya. Hindi maintindihan ni Nevaeh kung bakit.

She said pero hinawakan ko siya sa kamay and I used my paawa effect face. "Dali na please!" Pagmamakaawa ko sa kaniya, She rolled her eyes and raised her two hands as a sign of surrender. Napangiti naman ako sa kaniya dahil hindi niya ako matiis, sus! "Fine fine!" She stopped at hinintay ko ang sunod niyang sasabihin, "I think tumagal sila ng 4 years? Since first year highschool until forth, No one knows the real reason behind their break up but there's a gossip that it's a third party. They called as a 'perfect couple' here in FAW, but not until Derry decided to start College in Canada. But look at her now, hindi nakatiis. She came back." She said at halata ang pagkairita sa mukha niya.

"Is that how you talk to your mother? After twenty years?" ​"Exactly. Twenty years," I countered. "Twenty years since you left me with Lola. Twenty years of no letters, no calls. Tapos ngayon, bigla kang susulpot kasi nakita mo sa balita na shareholder ako?" ​"I was working abroad!" Eleanor defended herself. "Para sa'yo 'yon!"

Siya ang nagto-tolerate sa kahibangan ko para kay baby girl. Imagine ilang years ang gap namin ni baby girl? Pero sabi ni Dad walang problema sa age gap. Sila nga din daw ni Mommy malaki ang agwat ng edad wala naman daw problema.Sabagay di naman halata. Pati nga ako naloko din ni Daddy sa appearance niya, he looks young pero gurang na pala siya. Ten years ang age gap nila ni Mom pero hindi lang halata dahil nga maalaga si daddy sa katawan niya.

Siguro kahit dalawa hanggang tatlong palapag lamang. Simula rin nang mag-isa ako ay hindi ko hinayaan ang sarili ko na lapitan si mom. Kaya siguro noon ay gusto ni dad na makipag-usap ako kay mom dahil alam niyang mangyayari sa kaniya 'yon. Pero I don't want to be with mom, nandoon ang babaeng kinaiinisan ko at ngayon ay nasa harapan ko na siya. Napapaisip tuloy ako kung sila pa rin. It's been what? Ten years? Ang tatag naman nila kung gano'n at saka couple goals pa sila. Engineer and architect? Hmm... What a perfect match, right?

"Hindi mo ba siya nami-miss?" Natigilan ako sa tanong ni Nadia. Dahan-dahan kong ibinaba ang wine glass ko at tumingin sa labas ng kumpanya. It's been six years since Ninong Radleigh left. Akala ko isa o hanggang tatlong taon lang siyang mawawala, pero hindi, umabot ng anim na taon. I don't know why I'm still waiting despite everything that happened.

Zai remained calm, "I am a cardiologist." Kung pwede lang sumipol ay ginawa ko na, hindi ko alam kung papaano ako magsasalita para mabago ang tensyon o ano pa man. "Okay, that's nice. You're at my age I guess—" "No. 2 years more and I'll turn 40." Lumunok ako ng hindi niya sabihin ang exact age niya, we have 8 years age gap yet he looks like he's just at our age mukha pa nga siyang mas fresh kesa sa mga 30's na tulad ng iba.

nakapamewang niyang tanong na tinaasan pa ako ng isa niyang kilay. Thirteen years kaming walang komunikasyon. Wala akong alam sa mga nangyari sa kaniya sa loob ng thirteen years.” “Wala ba siyang sinabi sayo?” Marahas akong napabuntong hininga. “Wala. Ito ang dahilan kung bat galit na galit ako sakaniya nang magkita kami. Pakiramdam ko, balewala lang ako sa kaniya kaya nagawa niya akong iwan ng walang paalam. Ni Ha, ni Ho, wala. Bigla na lang niyang pinutol ang komunikasyon namin ng walang pasabi, saka naisipang bumalik after 13 years na parang walang nangyari. Ayoko ng maulit ang ginawa niya saakin. Kaya kung ano man ang nakikita mo saamin, hanggang pagkakaibigan na lang yon. Ayokong mag-in

"Ang alin?" I raised my head so that I can see him only to find out that he's intently staring at me. Huminto pala siya sa pagkain habang kausap ako at mataman akong tinitignan ngayon. Ganoon din ang ginawa ko. Ibinaba ko ang kutsara't tinidor sa plato pagkatapos ay mataman rin siyang tinignan. "I was just wondering..." pinutol ko ang sasabihin ko dahil nagdadalawang isip din ako kung dapat ko pa bang sabihin 'yon o hindi. "...14 years gap doesn't matter to you, huh?"