10 Year Gap Novels & Stories

' Patay kana ' Hindi ko mapigilang sabihin iyon sa aking sarili, na nais ko nang sabihin sa mismong harapan niya. " Ten years, Lia. I've been gone for ten years. " Habang sinasabi niya ang mga katagang iyon ay umabot na ang kanang pisngi ko at marahan itong hinaplos. Napapalunok ako, sa t'wing nararamdaman kong muli ang haplos ng kanyang kamay, na sampung taon kong hindi naramdaman.

He smiled at me genuinely at niyakap ulit ako. “I couldn't believe it! Hindi mo alam kung gaano ako katagal nagpigil, Serene.” “And I didn't know na gusto mo rin ako. Ayaw ko umamin sa'yo dahil baka masira ang pagkakaibigan natin.” “Ayaw kitang biglain, gusto kong umamin sa'yo pero baka kuya ang tingin mo sa akin. Seven years gap, Serene.” napapikit siya at parang na-stress pa.

"A-And why was that?" "Dahil nakatakda pa tayong maghiwalay noon, Jossa. Na ang dami pa nating pagdadaanan bago tuluyang magkasama. Na hindi naman tayo agad-agad magiging masaya," wika niya sa seryosong tinig. "We were separated for ten years. Ang daming nangyari. Halos gusto ko nang isiping hindi tayo para sa isa't isa."

Marahang tinipa ni Dominic ang mesa. "Interesting ang timeline. Nag-skip siya ng senior year sa edad na nineteen, kung ganoon, twenty one years old dapat ay nasa graduate school siya." "Pero twenty one years old ito noong ikasal sa'yo. Wala ng ano pa mang school records na mahanap." Tiningnan ni Joshua si Dominic na puno ng kuryosidad. "Merong two-years gap bago kami ikasal." "Sa loob ng dalawang taon na 'yon, saan siya nagpunta? Anong ginawa niya? Blangko na ang records niya."

Ever since Prince and I got together laging issue ang age gap namin. "Makapagsalita ito parang nasa 40 na ako, paalala ko lang na 27 palang ako and he is 22 so 5 years lang ang gap namin." Kunwari'y hindi ko alintana ang pagkakaiba kahit na ang totoo kahit ako ay big deal din sa akin iyon.

Napahawak siya sa baso niya ng tubig, waring naghahanap ng lakas ng loob—or baka naghahanap ng lason para uminom na lang at matapos ang lahat. “Do you understand how insane this is?” bulong ko sa kanya habang nakayuko, kunwaring abala sa pagkain. “Trust me, I’m right there with you,” sagot niya, parehong tono ng frustration sa boses niya. Pasimple kaming nagkatinginan, parehong para bang gusto nang sumabog. Ang ironic lang talaga. Ten years kaming hindi nagkita. Ten years of peace. Tapos ngayong bumalik siya sa buhay ko, kasabay pa nito ang balitang kailangan kong magpanggap na mahal ko siya.

tila nagtatampong wika nito. Humugot muna siya ng malalim na hininga para habaan ang pasensya sa nobya. Oo nga’t 21 years old lang ito, samantalang siya naman ay 26. May 5-year gap sila, at medyo iba na ang pananaw niya sa buhay kumpara kay Yassy. Iniisip pa lang nito ang pag-aaral, samantalang siya ay naka-establish na ang negosyo at kilala bilang isang sikat na engineer. Pero dapat niyang ibaba ang sarili para maintindihan ang childish niyang girlfriend, lalo pa’t baby ito sa pamilya. "Okay, okay... Huwag ka nang magalit. Aalis na tayo." wika niyang tila sumusuko. Ayaw niyang ma-bad trip ang nobya dahil sa pagseselos niya.

ENRIQUE POV AFTER 10 YEARS Sampung taon akong naghintay, naghanap, at nagtanong-tanong kung nasaan siya. Sampung taon akong nangarap na makita ulit si Kerry , kahit isang beses lang. Kahit isang saglit lang. Gayunpaman kahit papano ay nakalimot na din ako sa sakit nito sakin. Tinuon ko na lang ang sarili ko sa pag-ma-manage ng aking negosyo kaya mabilis na lumipas ang araw.

Adrian's POV Hindi ko inakalang darating ang araw na muli ko siyang makita matapos ang pitong taon ng katahimikan. Pitong taon na walang balita, walang mensahe, at walang anumang koneksiyon.

Sa ilalim ng dim light, hindi mabasa ang emosyon niya, pero sa boses niya… may halo itong bigat. “Hindi five years.” Napakurap si Ashwin. “Ha?” Dahan-dahang tumingin si Evander sa kanya, at parang sa titig na iyon ay may isang buong kwento na hindi kailanman nasabi ito. “Ten.” Nanlaki ang mata ni Ashwin, halos mapatalon. “T-TEN YEARS?! Loko ka ba?! Ten years ago, ilang taon pa lang si Bettina nun! Evander, ‘wag mong sabihin—”