10 Year Gap Novels & Stories

I feel familiarity. He let go of my hand, kaya hinawakan ko iyon at ramdam ko ang panlalamig ng kamay ko. Kinakabahan ako. I know Thaddeus is full of surprises and I should be used to it by now, but it's been ten years. Ten years kaming nagkahiwalay. But even after ten years, he never fail to surprise me. "Wait for me," sabi niya kaya naghintay ako doon, nakatayo.

Kailangan kong maipaliwanag sa kanya ang panig ko. Ten years, ten long years that I've been waiting to meet her again. Napakahabang panahon na nangulila ako sa kanya. Kailangan niyang marinig ang mga paliwanag ko. Ten years ago ay hindi ako nagkaroon ng chance na makapagpaliwanag sa kanya dahil pagbalik ko mula s contest ay wala na ang pamilya niya. Umalis na papuntang Maynila ang pamilya niya at walang nakakaalam kung bakit biglang umalis ang pamilya nito at kung saan lumipat ang mga ito. Kahit si Peter na matalik na kaibigan ni Brianna ay hindi rin nakakaalam kung saan ang bagong tirahan ng pamilya ni Brianna. Ngunit kahit umabot pa ako ng sampung taon sa paghihintay sa kanya ay kakayanin

Pero sa ginagawa nitong yun ay kinikilig ako. Putek na yan sa tanda ko ng ito ay kinikilig pa ako at bata pa ang may gawa nito. Pero ano ang magagawa ko kubg siya na ang napili ng puso ko. At hindi naman ako nagagalit dahil doon. Naiinis lang ako kasi naman ay napaka layo ng age gap namin nito.. Kung sana ay 10 years lang ang gap namin ay kayang kaya ko pang tanggapin pero kasi naman nakakainis 23 years ang gap namin.

I held my chin high and sharply looked at him. "Yeah, maling-mali. You shouldn't feel that way, wala ka naman dapat ikaselos kasi matagal naman na tayong tapos, Mr. Montoya. Its been ten years. Let's just mind our own business, okay? Keep that in your mind." Madiin kong sambit.

Grace and Saint have been together for ten years at sa wakas ay ikakasal na sila sa susunod na taon. Hindi ko maiwasang magtanong sa aking sarili kung hindi ba sila nagkasawaan pagkatapos ng sampung taon. Ako nga ay hirap na hirap tumagal sa mukha ng isang tao kapag araw-araw ko na itong nakikita kaya nga bihira akong makipag-date noon kay Mira. Umabot ng isang taon ang relasyon namin at madalas pa kaming on-and-off ang komunikasyon.

Dapat ako ang mas maalam sa ganitong bagay pero wala din naman akong experience. Kahit hating gabi na ay nagsasagot pa din ako sa pondok kong mga activities. Actually, okay na kung gugustuhin kung ‘di pumasok, tutal aalis din naman ako sa susunod na taon, bali ‘di ko na talaga matatapos tong school year. Pero gusto kong sulitin to, baka kapag magsimula na akong magtrabaho ay ma miss ko tong pag-aaral ko.

Chapter 57 “Pero naiintindihan ko din naman na hindi kayo butó sa akin… lalo na’t isa niya akong ninang, di’ba? At may ten years gap kaming dalawa.” Mahina ang boses ni Ruth. Walang paninisi. Mas masakit. “But it’s okay,” pilit siyang ngumiti. “Past is past. Naka-move on na ako.” Parang may kumurot sa puso ko.

“Twenty years of fighting for land. Who would’ve thought na kasal lang pala ang solusyon?” “Old people na nagpapa-taasan ng ego, what else did you think?” Tia sighed as the bartender also served her a glass of champagne. “Plus, you’ve been gone for almost, what, eight years? It’s honestly a pity how you didn’t see them lose their shit over things.” I smirked. “Ten, actually.” I corrected her, “I’ve been gone for ten years.” Sumandal ako sa bar table as I watched visitors come into the resort. “I think there’s still time, para mapanood silang maubusan ng bait, though.”

Hindi ko mapigilang magpakawala ng ungol na siyang dapat pinipigilan ko dahil ayokong marinig ako ng ibang tao, pero hindi ko mapigilan, lalo na’t nanatili sa balat at isip ko ang bawat haplos ni Fabian. Bago tuluyang mawala lahat ng pagkainit sa katawan ko ay napaungol akong muli nang malabasan ako. Hindi dahil sa sarap. Kun’di dahil sa inis at galit na nararamdaman ko para sa kanya. It’s been ten fvking years since I left him. But his touch was still the only one who could make me feel good. And it makes me fvking mad knowing that I can’t resist him—not with his touch.

hindi ko mapigilan ang umiyak. Dahil sa sobrang dami ng dinanas naming pagsubok. 10 years na nawalay kami sa isa't-isa. 10 years ang ninakaw sa amin ng babaeng iyon na ngayon ay nasa lupa na at inu-uod. Ngayon na magkakasama na sana kami. Saka pa lang nangyari sa amin ito. Another trials na naman.