The Ten Year Gap Novels & Stories

"Please answer me honestly. What's stopping you from pursuing this girl, Raegan? Because from the looks of it, you're still dealing with pent-up sexual frustration since you never had her." Ako naman ngayon ang huminga nang malalim. Well, for starters... nine years ago, she was just a kid. Ako rin naman. But she was only ten, and I was already seventeen. Mas matanda ako sa kanya ng pitong taon, and that age gap already says a lot. My skin would itch whenever I unconsciously imagined her in ways that I shouldn't. That's why I resorted to... other things... to keep her at a distance.

"A-And why was that?" "Dahil nakatakda pa tayong maghiwalay noon, Jossa. Na ang dami pa nating pagdadaanan bago tuluyang magkasama. Na hindi naman tayo agad-agad magiging masaya," wika niya sa seryosong tinig. "We were separated for ten years. Ang daming nangyari. Halos gusto ko nang isiping hindi tayo para sa isa't isa."

sabat ni Romanoff. "Hindi naman maipagkaila na anak mo nga siya. 10 years gap niyo ni Viviana, hindi ba? We were just so young back then, at hindi ko talaga inakala na may nangyari sa inyo. Akala ko tatahimik ka lang pero, iba ka rin pala. Bilib talaga ako sa'yo," nakangiting wika ni Romano.

Dapat ako ang mas maalam sa ganitong bagay pero wala din naman akong experience. Kahit hating gabi na ay nagsasagot pa din ako sa pondok kong mga activities. Actually, okay na kung gugustuhin kung ‘di pumasok, tutal aalis din naman ako sa susunod na taon, bali ‘di ko na talaga matatapos tong school year. Pero gusto kong sulitin to, baka kapag magsimula na akong magtrabaho ay ma miss ko tong pag-aaral ko.

nagulat ako na biglang siyang tumayo. Napa-atras ako na sa akin siya papunta at madilim ang mga matang nakatitig sa akin. “Ano naman ngayon kung 10 years gap ang pagitan natin? Matanda na ba ako sa paningin mo?" Mas lalo pa akong napa-atras kaya lumapit pa siya sa akin. At nang wala na akong maatrasan dahil ramdam ko na ang pagtama ng gilid ng kama sa likod ng binti ko kaya napaupo na lamang ako.

Kailangan kong maipaliwanag sa kanya ang panig ko. Ten years, ten long years that I've been waiting to meet her again. Napakahabang panahon na nangulila ako sa kanya. Kailangan niyang marinig ang mga paliwanag ko. Ten years ago ay hindi ako nagkaroon ng chance na makapagpaliwanag sa kanya dahil pagbalik ko mula s contest ay wala na ang pamilya niya. Umalis na papuntang Maynila ang pamilya niya at walang nakakaalam kung bakit biglang umalis ang pamilya nito at kung saan lumipat ang mga ito. Kahit si Peter na matalik na kaibigan ni Brianna ay hindi rin nakakaalam kung saan ang bagong tirahan ng pamilya ni Brianna. Ngunit kahit umabot pa ako ng sampung taon sa paghihintay sa kanya ay kakayanin

Narinig kasi ng dalaga kung paano nila tampulan ng mga tukso at hindi magagandang komento ang daddy niya pati na si Katherine. “I didn’t realize the big deal pala ang ten-year age gap,” singit nito sa usapan nila. Hindi na siya nakapagtimpi sa tabas ng dila ng mga ito. “What about a twenty-year age gap? Hindi ba mas big deal iyon? Lalo na kung pinikot mo ang lalaki.” Tinapunan niya ang matalim na tingin ang babaeng nakadamit ng kulay pulang off-shoulder na gown, saka niya ito tiningnan mula ulo hanggang paa.

' Patay kana ' Hindi ko mapigilang sabihin iyon sa aking sarili, na nais ko nang sabihin sa mismong harapan niya. " Ten years, Lia. I've been gone for ten years. " Habang sinasabi niya ang mga katagang iyon ay umabot na ang kanang pisngi ko at marahan itong hinaplos. Napapalunok ako, sa t'wing nararamdaman kong muli ang haplos ng kanyang kamay, na sampung taon kong hindi naramdaman.

I feel familiarity. He let go of my hand, kaya hinawakan ko iyon at ramdam ko ang panlalamig ng kamay ko. Kinakabahan ako. I know Thaddeus is full of surprises and I should be used to it by now, but it's been ten years. Ten years kaming nagkahiwalay. But even after ten years, he never fail to surprise me. "Wait for me," sabi niya kaya naghintay ako doon, nakatayo.

Hindi naman ako naiinis dahil nahihiya nga ako sa nangyaring ‘yon sa akin. “Sakto lang, mom. Malay mo hindi na,” natatawa na sabi ko dahil nakakahiya talaga ang nangyari sa akin. Hindi ko talaga inaasahan na mahihimatay ako. “Lagyan niyo ng gap. Pero huwag mo naman kaming gayahin na ang laki. Okay na siguro ang three or five years na gap. Mas okay ‘yon kaysa naman taon-taon dahil kawawa ang asawa mo. Kahit pa sabihin natin na mabilis siyang manganak ay hindi ‘yan magiging pare-pareho. Alagaan mo ang asawa mo,” sabi sa akin ni mommy.