Novel & Cerita 12

เธอไม่อยากใส่ใจในรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พลอยจะทำให้การเดินทางต้องมีอันสะดุด “หนาวหรือเปล่าครับ...คุณพลอย?” เบนถามขึ้นเมื่อเครื่องบินทะยานขึ้นจากรันเวย์มาอยู่ในระดับความสูงของการบินปกติ ภาพทิวทัศน์นอกหน้าต่างมืดลงทุกขณะหากแต่หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดเมื่อร่างสู งใหญ่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขานั่งชิดเธอมากบนเบาะตัวเดียวกันและความเป็นห่วงเป็นใยจากแววตาสีน้ำเงินเป็นประกายคู่นั้นก็ช่างมีเสน่ห์สะกดใจ

Gray Part End 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 😻ความฟินนี้ ไหนใครชอบ คอมเมนต์กันมาเลย!!👇👇

ดก็ว่าได้ในตอนนี้ “อ่า...อยากเห็นตรงนี้ชัดๆ แต่ไม่ไหว ขอหลังจากนี้แล้วกันคนสวย อ่า...” เขาผละออกมาเอ่ยกับปากน้อยบวมเจ่อแล้วก็ยกอุ้มเธอขึ้นเหนือพื้นจนเท้าทั้งสองลอยและกระโปรงก็หลุดออกจากเท้าไปกองกับพื้น ส่วนกางเกงชั้นในและกางเกงซับในยังคงติดอยู่ที่ข้อเท้าเล็กทั้งสองข องบูรณิการ์

ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าดลธรรมนั่งโอบพาลินอยู่ทางด้านหลัง ขณะที่เขาอธิบายการใช้งานพาลินก็แทบไม่มีสมาธิฟัง หัวใจเขาเต้นแรงจนหน้าปัดบอกตัวเลขอัตราการเต้นของหัวใจสูงกว่าค่าปกติ “ใจเต้นแรงเลย” “ผมว่านาฬิกามันเพี้ยน” เขารีบเถียงและขยับออกห่าง “มันคงไม่เพี้ยนพร้อมกันทั้งสองเครื่อง หรอกใช่ไหม” เขาให้พาลินดูนาฬิกาในข้อมือของตนเองที่ตัวเลขก็สูงไม่ต่างกัน