โลลิต้า Novels & Stories

ชายหนุ่มมองช่อดอกไม้ในมือแล้วจินตนาการถึงเจ้าของใบหน้าหวานยามรับช่อดอกไม้ของเขา “งั้นเจ๊ขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวให้เด็กยกชามาให้ค่ะ” จิ่นไจ๋ เป็นชื่อจริงของบุษบาผู้เลื่องชื่อที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จัก สาวงามที่ยืนหนึ่งเรื่องความสามารถ เจ้าของเรือนร่างขาวผุดผ่องประดุจหิมะแรก ร ูปร่างอรชรอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม เธอเป็นนางรำประจำร้านที่มีความสามารถร้อง เล่น เต้นรำแบบฉบับจีนดั้งเดิม

ชลินทราที่ตกใจถึงขนาดอันมโหราฬของอนาคอนด้าน้อยที่เธอเกาะกุมอยู่ เธอลดกายลงต่ำอย่างรวดเร็วเพื่อดูมันอย่างไกล้ชิด " เจ้าจักทำอันใดแม่บัว....ิุอุ....โอ้วววว์....." เขาครางออกมาอย่างลืมตัวเมื่อปากน้อยๆนั้นกลืนกินอนาคอนด้าของเขาเข้าไป ลิ้นอุ่นๆชำนาญกว่าสิ่งใดโอบล้อมมันเอาไว้จนเข้า ถึงกับเกรงไปทั้งกาย ชลินทราขยับหัวรัวจังหวะอย่างรุนแรงดูดกลืนมันอย่างบ้าคลั่ง จนน้ำขุ่นข้น พุ่งกระฉูดเข้าเต็มปากเต็มคอ เธอกลืนมันลงท้องอย่างไม่ตะขวิตะขวงใจ

ะตูห้อง “มีอะไรหรือจ้ะจิ้ม” ญาตาวีเรียกชื่อคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง จิ้มมองเห็นสภาพอิดโรยและร่องรอยความป่าเถื่อนของผู้เป็นนายที่กระจายอยู่รอบลำคอและอีกหลายจุดตามแขนของญาตาวีแล้วพาเศร้าใจ จิ้มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ราชสีห์จึงได้กลายร่างเป็นซาตาน ทำร้ายผู้หญิงบอบบ

ดวงตาหวานหันมาสบตาวิหคเพลิงชิงชิง คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมสงสัย “ที่นี่คือที่พักของค้างคาวทมิฬ” ดวงตาหวานเบิกกว้าง นางเคยอ่านจากตำราในหอตำราว่าค้างคาวทมิฬเป็นสัตว์เทพชนิดหนึ่ง มักอาศัยในถ้ำ นิสัยหงุดหงิดง่ายและขี้โมโห พลังโจมตีเป็นธาตุไฟ และมีพลังเสียงทำลาย ล้าง จุดอ่อนคือบริเวณระหว่างคิ้ว เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มกว้าง นัยน์ตาเปล่งประกายพอใจ ในที่สุดหนูตัวแรกก็ปรากฏแล้ว แถมเป็นหนูมีปีกเสียด้วย

ทุกอย่างกลับหยุดนิ่งเมื่อรสิตาเดินออกมาจากห้องน้ำ สิ่งที่เขาคิดกลับผิดทั้งหมด ไม่มีชุดกางเกงขายาว ไม่มีชุดลายหมี มีแต่ชุดนอนสายเดี่ยวสีดำเนื้อผ้าลื่นและบางจนเห็นสัดส่วนของร่างกาย ยอดอกที่มันชูชันโผล่พ้นเนื้อผ้าออกมา ทำรณกรต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาคิดผิดมาตลอดว่าเธอคือ แมวน้อยของเขา ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วเธอคนนี้คือแม่เสือสาวนั่นเอง “เธอจะฆ่าฉันหรือไง” “ทำไมคะ” รสิตาไม่เข้าใจในสิ่งที่รณกรพูด “มาใกล้ ๆ นี่มา” รสิตาก็เดินเข้าไปหารณกรโดยไม่อิดออด พรึ่บ!! “เธอกล้าซื้อชุดนี้มาใส่ได้ยังไง”

ร้องประท้วงเมื่อเขาถอนปากออก แต่ใบหน้าหล่อเหลายังคลอเคลียอยู่กับใบหน้าของเธอ จมูกโด่งเป็นสันหยอกล้ออยู่กับจมูกเล็กอย่างแสนรัก “คุณใหญ่ขา” ปนันชิตาทำอะไรไม่ถูก ตรงจุดที่เขาและเธอยืนอยู่ไม่มิดชิด กลัวว่าจะมีคนมาเห็นเข้า

ล้โซฟาสีขาว แล้วปีนขึ้นไปแกะเอากล้องเล็กๆ ที่ซ่อนไว้บนโคมไฟลงมา บรรจงแกะมันแล้วเอาเมมโมรี่ข้างในมาใส่กล้องถ่ายรูปที่เตรียมใส่กระเป๋ามาด้วย เธอนั่งลงที่เดิม ก่อนจะเปิดโปรแกรมอ่านไฟล์วิดีโอ...แล้วภาพเคลื่อนไหวบนจอกล้อง ก็ดำเนินไปเรื่อยๆ เธอต้องกดกรอให้มันเร็ว ขึ้น จะได้ไม่ต้องเสียเวลา เธอนั่งรอครู่ใหญ่ เกือบจะถอดใจไปแล้ว เพราะในวิดีโอมีแต่จีรวัฒน์ในอิริยาบถต่างๆ ตามปกติ ทว่าเมื่อวิดีโอเล่นจวนจะหมด ในเวลาเที่ยงคืนของเมื่อคืนนี้ ร่างอรชรของใครบางคนก็ปรากฏเข้ามาในเฟรม

ไม่นานคนดูแลม้าก็เดินจูงม้าตัวหนึ่งเข้ามาหาพวกเขาทั้งสอง ขนของม้าตัวนี้เป็นสีขาวนวลไปทั้งตัว ยามต้องแสงแดดขนของมันก็สะท้อนแสงสีทองออกมา มันงดงาม ขนาดตัวพอดี เหมาะสมที่จะเป็นม้าสำหรับสตรีอย่างยิ่ง ท่าทางของเจ้าม้านั้นสวยสง่า ลักษณะการเคลื่อนไหวของมันราวกับสตรีสูงศักดิ์ก็ม ิปาน แต่ในทางกลับกันมันก็ดูเป็นมิตรเอามากๆ ด้วย แววตาของมันสดใสราวกับว่ากำลังส่งยิ้มให้พวกเขาทั้งสอง

ทุกคนจ้องลิลลี่เหมือนเธอเป็นมนุษย์ต่างดาว ส่วนฉันกลับรู้สึกภูมิใจกับความรู้รอบตัวของลูกสาวตนเอง “ไม่แปลกใจเลยที่คุณดูคุ้นตามากเลยนะคะ” ลิลลี่พูดกับเอวา “คุณก็คือคุณเอวา ชาร์ป ใช่ไหมคะ? ถึงจะเปลี่ยนนามสกุลแล้ว แต่มูลนิธินี้มีมูลค่าหลายล้านเลย และคุณก็เป็นผู้หญิงท ี่รวยที่สุดในประเทศ และยังติดอันดับหกของคนรวยที่สุดในโลกด้วยนะ”

มันช่างใหญ่โตเหลือเกิน ​ชุณห์สะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ที่อยู่ตรงแถวนั้น เมื่อสะใภ้กำลังแลบลิ้นเลียความเป็นชาย หล่อนตวัดลิ้มชิมรสรอบๆ บริเวณหัวของมันก่อน แล้วค่อยๆ ขยับมือสาวรูดท่อนเนื้อแข็งร้อน ก่อนจะอ้าปากอมครอบเขาไว้ มันแทบจะอมได้ไม่หมด...เพราะขนาดข องมัน