Novel & Cerita 12

โต๊ะที่ 1 ชายญี่ปุ่นมีดาวซามูไรวางบนโต๊ะ เขาเงียบขรีม เขากำลังจิบชา บนโต๊ะมีเนื้อแพะตุ๋นหอมฉุยจานเล็ก ๆ วางอยู่ โต๊ะที่ 2 เป็นชายอาหรับ 2 คน มีจัมบิยา(มีดสั้น ชนิดหนึ่งที่มีใบโค้ง 2 คมสั้นและมีสันตรงกลาง) เหน็บไว้ที่เอว และคนหนึ่งมีผ้าสีดำปิดตาข้าง หนึ่งด้วย

้โชว์ “เอสเพลสโซ่ เอ๊ย! ไม่ใช่ค่ะ ไม่เอาเอสแพลสโซ่นะคะ คาปูร้อนหนึ่ง และก็ลาเต้เย็นสองแก้วค่ะ ทุกแก้วหวานน้อยนะคะ” ขณะยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เธออดหันไปมองโต๊ะประจำส่วนตัวของเขาไม่ได้ แล้วก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา เธอไม่โทษตัวเองเลยที่ยังอาลัยอาวรณ์ผู้ชา ยคนนั้นอยู่ และอาจจะต้องใช้เวลาอีกนานด้วยกว่าจะสงบจิตสงบใจไม่ให้เว้าวอนคิดถึงได้ แต่เธอเชื่อว่าสักวันเธอจะต้องทำได้แน่นอน เธอจะลืมเขาได้ในที่สุด

เขาโอดครวญ สายตาที่จ้องมองเธอนั้นมันเต็มไปด้วยอารมณ์หื่น ขณะท่อนเนื้อขนาดจัมโบ้ยังแข็งทื่อเหมือนสากกะเบือ “ดูของลุงสิคุณอร มันยังอยากอยู่เลย” “หยุดหื่นได้แล้ว” แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะกดสายตาลงมองตรงส่วนกลางลำตัวของตาแก่ จนทำให้ได้เห็นหัวป้านแดงเถือกที่มีรอยผ่าตามธ รรมชาติและลำตัวอวบอ้วนขนาดใหญ่ใกล้เคียงกับไซส์ของฝรั่ง ลักษณะของมันดูเหมือนของปลอมที่เธอเคยใช้ไม่มีผิด เธอเพิ่งจะเห็นมันชัดตาก็วินาทีนี้ หลังจากที่ปล่อยให้มันเข้าไปในกายของเธออย่างป่าเถื่อนและไร้มารยาทมาสักพักใหญ่ ๆ

ตอนที่ 103 เด็กสาวกดโทรศัพท์โทรเข้าโทรศัพท์มือถือของเมธาพัฒน์อย่างร้อนรน แต่เสียงจากปลายสาย บอกให้ฝากข้อความตลอดเวลา พวงชมพูกัดเรียวปากของตัวเองแน่น น้ำตาเริ่มไหลออกมา เมื่อลางร้ายบางอย่างเริ่มก่อตัวในหัวใจอย่างมหาศาล

"เอ่อ...อื้มมม" หนูคิดถูกแล้วลูกกก...แพรชมพู จะไม่มีครั้งที่สองเด็ดขาด แต่จะมีครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ และครั้งที่นับไม่ถ้วนต่างหากเนอะ😁 1 คอมเมนท์ = 1 กำลังใจ♥️

s All the sweetness of the last three years together an illusion? "You don't think, I really have a crush on you? " Shen Yi gracefully stood up, took a side of the paper wiped just touched Su Mo's fingertips, as if touched by something dirty, extremely disgusted expression. Su Mo even tears have forgotten to flow, like a puppet standing still in place. "A woman like you has no brain in her head, as if all I have to do is put my hands on my head, and I don't know how many women are going to climb into my bed, and where do you get the confidence that I have special feelings for you? " The original, all of everything, is she self-love it? "then why are you bothering me? " In her mind's eye, she

Rrrrrrr สัญญาณเตือนจากเครื่องสื่อสารข้างหูผมดังขึ้น เสียงของนักวิจัยลอดผ่านเข้ามาพร้อมกับโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาจ้องมองผมด้วยสายตาเย็นชา แต่ในแววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายข้อมูล "เอ็กซ์ ภารกิจถัดไป มนุษย์ลูกครึ่งกบในหนองน้ำเขตปิดตาย น้ำเชื้อของพวกมัน มีเอนไซม์พิเศษที่ช่วยเรื่องการคงสภาพยีนส์ในอุณหภูมิสูง รีบหน่อยมันจะเปลี่ยนที่อาศัย"

เธอตอบเขาเสียงเบา “ยี่สิบสอง ไม่อยากจะเชื่อหน้าเด็กขนาดนี้ยี่สิบสอง” “ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันไม่ได้มาขโมยของนายจริงๆ ฉันแค่หลงมา”

​จู่ๆ เขาก็เอ่ยถามขึ้นลอยๆ คริมานิ่งคิดไปครู่ก็เอ่ยตอบออกมา ​“เดือนหน้าค่ะ วันที่ 26” ​“เทอมสองแล้วใช่ไหม?” ​“ค่ะ” ​“จบเทอมสองแล้วทำเรื่องดร็อปไว้ มาช่วยงานอา”

“ยังไง” คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างไม่เข้าใจในคำพูดของสาวน้อยนัก เอมมาลินไม่ได้อธิบายในทันที แต่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง แล้วเขย่งปลายเท้าขึ้น จรดริมฝีปากนุ่มจุ๊บเบาๆ ที่แก้มของเขา พร้อมกับกดชัตเตอร์ถ่ายรูป จากนั้นก็กดส่งเข้าไปในกล่องสนทนาทันที