Emotion Mga Nobela at Kwento

เธอรู้สึกไม่ดีเลยที่อยู่ๆก็รู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับคลิปนั้น เธอรู้สึกผิดกับแฟนทอมของเธอและรู้สึกผิดกับสุภาวดีมาก แต่กระนั้น ความพยายามระงับอารมณ์ของเธอมันล้มเหลวทันทีที่เห็นเอ็นถอนพรวดออกมาแล้วฉีดน้ำใคร่จนกระจายไปทั่วเนินเหน่าของเพื่อนสาว “อ่า...” อรวิภาต้านแรง ราคะจากภายในไม่ไหวแล้ว เธอจำต้องปลดปล่อยร่างกายออกจากห้วงราคะที่จวนเจียนระเบิดเสียเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น เธออาจต้องทิ้งกางเกงในอีกตัวลงถังขยะ เพราะมันเปียกจนไม่อาจใส่กลับบ้านได้

แผล็บ แผล็บ แจ๊ะ แจ๊ะ ร่างกายของเธอที่กำลังหลงใหลและคล้อยไปตามอารมณ์ที่คุณปัณณ์มอบให้.. จิตใจและจิตวิญญาณของเธอกำลังล่องลอยไปตามห้วงอารมณ์แห่งความสุขสมทางกาย.. เธอไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของเธอได้อีกต่อไป.. เธอได้ปลดปล่อยสิ่งที่เธอต้องการออกมาให้เขาได้ช่วยป รนเปรอเธอ..

​ไม่ใช่อากริชค่ะ วี่ขอช่วยงานเองค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะคุณหลิว ​ค่ะพี่นึกเป็นห่วงเฉยๆ น่ะค่ะ เห็นจู่ๆ จะหยุดเรียน ​ไม่มีอะไรค่ะ วี่แค่เบื่อเรียนอยากทำงานกับอากริชน่ะค่ะ ​ ​ทางนั้นส่งสติ๊กเกอร์ตอบกลับมาเป็นรูปหัวใจ เหมือนว่ารับรู้ในสิ่งที่สงสัยพอแล้ว คริมาถอนใจเล็ก น้อย เธอไม่ชอบการโกหก แต่พักนี้เธอโกหกบ่อยมาก จนอึดอัด

“อา ไม่ไหวแล้วอินทร์ใกล้แล้วไอ้เทือก อ่า ไอ้เทือก อ่า เกลียด คนเลว อื้อ” “อ่า ชอบเหลือเกินเวลาเธอใส่อารมณ์โกรธมาด้วยแบบนี้ โอว์ พร้อมกัน แตกพร้อมกันทูนหัว อ่า”

ดาวนิลได้แต่ยืนนิ่งอย่างพ่ายแพ้ ปล่อยให้ปากสีคล้ำบดขยี้ปากอิ่มอย่างบ้าคลั่ง รสชาติของการระบายอารมณ์โกรธคือคาวเลือดที่ปริแตกอยู่ในโพรงปาก แต่มันจะไปเทียบอะไรกับความบอบช้ำจิตใจที่ผ่าน ๆ มา พายุอารมณ์ของติณค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นลมอุ่น… แรงบีบปลายคาง กลายเป็นกางออกประค องแก้มนวลแล้วลูบไล้แผ่วเบา ใจหายวาบเมื่อสัมผัสน้ำตาอุ่น ๆ ที่ไหลทะลักออกมาทันที

รสชาติคาวๆ ของเลือด ผสมกับรสเค็มปร่าของน้ำตา ไหลกำซาบเข้าสู่ปากและลิ้นของคนที่กำลังถูกอารมณ์โกรธครอบงำ จากนั้นไม่ถึงวินาทีเขาก็ผลักเธอออกห่าง โดยไม่ต้องร้องขอใดๆ อีก “ไปเก็บของ ผมจะพาไปส่งบ้าน” “เอมกลับเองได้” เธอเอ่ยตอบเสียงเย็นชาทว่าก็ยังสั่นเครือ จนคนมองต้องใ ช้เสียงดุๆ เข้าข่มความอ่อนไหวในใจตัวเอง

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”

EP27 - ความต่าง (ฮาโล) เสียงๆนึงดังขึ้นไม่ห่าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ HALO TALK

“เธอทำอะไรหรือครับ” เขาพูดไม่ออก แล้วก็อึกอัก “ทำให้ผมไม่พอใจ ทำให้ผมอารมณ์เสีย พอใจมั้ยครับ ซึ่งถ้าใครทำให้ผมอารมณ์เสีย ผมก็อาจจะไล่ออกได้ง่าย ๆ” “งั้นผมไปทำงานต่อนะครับ”

อารมณ์โกรธแสดงออกมาทางสีหน้า แววตาและน้ำเสียงอย่างชัดเจน เลโอมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างใช้ความคิดอยู่อึดใจหนึ่ง “ อืม ฉันก็ไม่ได้คิดแบบที่เธอพูด แค่อยากให้ ไม่ได้เหรอ? ” “ หนูไม่อยากได้ ” “ รับไว้เถอะ ”เลโอขยับตัวออกห่าง สายตาเหลือบมองเวลาตรงผนังห้อง