Novel & Cerita 12

“ใช่ค่ะ” “ก็ถ้าแฟนพี่ไม่มี” “แล้วที่บอกว่าไม่จริงจังคือแบบไหน” “ก็แบบ one niight stand” มะนาวพยักหน้าเข้าใจ “พี่ชอบแบบนั้นเหรอ?” “ใครไม่ชอบบ้างล่ะ” มะนาวเงียบไป

เขาขึ้นด้วยความเป็นห่วง “วันนี้ฉันจะนอนคอนโด” เสียงเครื่องยนต์จากรถสปอร์ตรุ่นลิมิเต็ดที่มีเพียงสิบคันในโลกดังกระหึ่มก่อนจะพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่รถและชายหนุ่มที่อยู่ในนั้น แสงแดดที่ส่องกระทบกระจกรถทำให้เขามองเห็นภาพเบื้องหน้าเป็นสีขาวโพ ลน เพราะการอดนอนเป็นระยะเวลานานส่งผลกระทบต่อสายตาของเขาเป็นอย่างมาก เมื่อม่านตาของเมสันปรับแสงได้ไม่กี่วินาทีถัดไปก็เกิดเสียงดังขึ้น

พี่คนขายถึงกับยิ้มออกมากับคำพูดเชิงดุของเขา "เอาตัวนี้ครับ ความยาวกำลังดี เหนือเข่า เอาความยาวเท่านี้ แต่เป็นแบบอื่นบ้างก็ได้นะครับมาห้าตัวเลยครับ" "ได้ค่ะ ไม่ทราบว่าน้องคนสวยใส่ไซซ์อะไรคะ" "ไซซ์ S ค่ะ" "อ๋อพี่ครับขอหนึ่งตัวสำหรับเปลี่ยนตัวที่น้องเขาใส่อยู่ตอนนี้ แล้วรบ กวนฝากพี่ช่วยทิ้งตัวสั่นๆ ตัวนั้นให้ด้วยนะครับ"

ไม่รู้ว่าใช่ไหม เพราะปกติเขาควบคุมอารมณ์ได้ดีเสมอ และไม่ค่อยแสดงความรู้สึกออกมาสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่มันตาทำเพื่อสกุลวสุจิตตา ก็ไม่มีอะไรให้เขาต้องตั้งคำถาม เหตุผลมันมีมากพอให้เขาเป็นห่วงเด็กคนนั้น “ถ้าอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า ในท้องของตาหวานมีเลือดเนื้อเชื้อไขวสุจิตตา ตามความต้องการของคุณย่า ผมก็ควรจะเป็นห่วงไม่ใช่เหรอครับ...หรือคุณย่าไม่อยากได้เหลนแล้ว”

ลูกน้อยแข็งแรงมาก และสุขภาพดีมาก เมื่อเปิดดูหน้าสุดท้าย เป็นใบเสร็จอยู่หลายแผ่น และมีสมุดเวชระเบียนเล่มหนึ่งแนบมาด้วย พอเปิดสมุดเวชระเบียนออกมา เห็นคำว่า “แท้งบุตร” เขียนอยู่ด้านบน สีหน้าของลู่เฟ่ยก็ซีดเผือด แข็งค้างอยู่กับที่ มือที่ถือสมุดอยู่นั้นสั่นระริก

Andre : ส่งรูปภาพ : ส่งรูปภาพ : ส่งรูปภาพ : ฉันไม่ชอบแบ่งของเล่นให้ใครดู ข้อความสั้นๆ พร้อมกับรูปภาพเธอในชุดว่ายน้ำที่เพิ่งไปถ่ายมาเมื่อสองวันก่อนถูกส่งเข้ามาทำให้รู้ได้ทันทีว่าเจ้าของข้อความนี้คือใคร ม่านฟ้าเลื่อนสายตาขึ้นมองชื่อเจ้าของห้องแชทอีกครั้ง ย้ายมายังรูปโปรไ ฟล์จ้องจนแทบจะทะลุจอแล้วถอนหายใจเบาๆ

สองเดือนผ่านไป @ประเทศไทย ภัทรพลนั่งทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ของตัวเอง งานที่ต้องสะสางยังคงแผ่หลาอยู่เต็มหน้าจอ แต่เขาไม่สามารถโฟกัสกับมันได้อย่างที่ผ่านมา เพราะว่านี่ก็ผ่านมานานถึงสองเดือนแล้ว ที่เขาพยายามตามหาตัวมิริน แต่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม เขาไปดักรอเธอท ี่บ้านทุกวัน จนถูกพ่อของเธอออกมาไล่ตะเพิดเพราะคิดว่าเป็นคนแปลกๆ "คุณภูไม่เข้าประชุมเหรอคะ?" กิ่งแก้วที่ทำงานอยู่ในแผนกเดียวกัน เดินเข้ามาถามคนที่ยังนั่งนิ่ง ทั้งที่การประชุมกำลังจะเริ่มในอีกสิบนาทีข้างหน้า

///ใช่ครับ อยากเห็นแบบจะ ๆ ซูมใกล้ ๆ ท่าทางของน้องคงฟิตมากแน่ ๆ/// ///เจอกันครั้งแรกก็ได้เสียบสดแตกในเลย สุดยอดมาก แต่อยากให้ระวังไว้บ้างก็ดีนะครับ///

​คือว่าเพื่อนของพี่มีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายแล้วแบบว่า วันหนึ่งเกิดไปมีอะไรกัน แล้วก็มีอะไรกันมาเรื่อยๆ โดยไม่พูดเรื่องสถานะกัน แบบนี้ความสัมพันธ์มันจะเรียกว่าอะไรอะ ​หืม...เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกม นี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกัน

แตงโมขวานหาโทรศัพท์ของณีเวีย ก่อนจะใช้นิ้วณีเวียสแกนปลดล็อค “มึงคุณเซ็นโทรมาสองร้อยแปดสิบเก้าสาย ฮือ ๆ” ฉันไม่อยากจะเชื่อ เลยจริง ๆ