15 Gerakan Baris-berbaris

แบล็คเกอร์ ลูกชายมาเฟียผู้หล่อเหลาและแสนจะเย่อหยิ่ง ในชีวิตไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย แต่...ใครเลยจะรู้ว่า เขาหมายตาจับจองเธอไว้ตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว ด้วยแหวนประจำตระกูล กับคำพูดทิ้งท้ายไว้ให้เธอ "อีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะไปทวงค่าเช่าและแหวนวงนี้กับเธอ ด้วยตัวฉันเอง"

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

เด็กสาวที่อยู่ในวัยสดใส มีความมุ่งมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำ มีความเชื่อในโชคชะตา เป็นความน่ารักสดใสของทุกคนในบ้านแต่แล้วความสดใสก็ถูกพังทลายลงเพียงเพราะความแค้นของเขา "ถ้าพี่ไม่ได้รักหนูก็ปล่อยหนูไปสักทีได้ไหมคะ" "พี่โซ่กับพี่ไนท์มีความแค้นอะไรกับพี่ชายเดลกันแน่!" เขาผู้มีนิสัยเคร่งขรึม ไม่ยอมคน และเป็นพี่ชายที่น่ารักให้กับน้องสาวคนเดียวของเขา "นิรา" เขารักและคอยเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ในเวลาเดียวกัน เพราะพ่อแม่ได้เสียไปในช่วงที่เขาอายุได้เพียง15 ปีเขาจึงต้องดิ้นรนและสร้างมันเพื่อน้องสาวของเขา แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำกลับพังลงหลังได้รู้ข่าวร้ายว่าน้องสาวถูกรถชนเสียชีวิตแต่กลับจับผู้ก่อเหตุไม่ได้ "เพราะพี่มึงมันหน้าตัวเมียไงไม่กล้าแม้แต่ออกมายอมรับผิด ครอบครัวมึงก็ห่วงแต่หน้าตาวงตระกูล แล้วน้องกูล่ะ!" "กูจะทำให้มันเจ็บปวดพอๆกับกู และมึงคือผู้โชคดี" "มึงสมควรโดนแล้ว อย่ามาตีหน้าซื่อ ต่อให้มึงกระอักเลือดตายตรงหน้ากู กูก็ไม่คิดจะมองมึงด้วยซ้ำ" "กูไม่ควรรู้สึกแบบนี้ดิว่ะ ทำไมกูถึงเจ็บแบบนี้ว่ะไอไนท์!"

Kisah penari gila adalah kisah nyata tahun 1990an. Kisah seorang mantan penari Jaipong bernama Lusi yang dilarang suaminya menari setelah menikah. Lusi sangat ingin menari walau hanya satu kali. Dia merindukan suara riuh penonton dan suara gamelan mengiringi gerakan tarian yang indah. Kehidupan Lusi berubah semenjak menikah. Keinginan terpendam Lusi memuncak setelah pernikahan mereka berjalan 10 tahun. Lusi menari telanjang di tepi jalan dengan tak sadar. Akankah Lusi memiliki akhir kisah pedih ataukah bahagia?

'เนย' เด็กกำพร้าที่ 'แม่ใหญ่นี' เศรษฐีเจ้าของไร่รับมาเลี้ยงดู เมื่อเนยอายุ 15 ปี แม่ใหญ่บังคับให้ลูกชายคนเดียวคือ 'เจย์เดน' กลับมาจากอเมริกาเพื่อจดทะเบียนสมรสกับเนย โดยหวังให้เนยมีคนดูแลหากท่านเป็นอะไรไป แต่เจย์เดนไม่ชอบใจและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที ทิ้งให้เนยอยู่ที่ไทย การกลับมาเจอกันอีกครั้ง เวลาผ่านไป 7-8 ปี เนยโตเป็นสาวสวยเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ และได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเจย์เดนที่กลับมาเมืองไทยพอดี ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญที่ผับ เนยเมาและจำสามีตัวเองไม่ได้ จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งขึ้น เจย์เดนจำเนยได้และเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของ ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันตามคำสั่งแม่ใหญ่ ความสัมพันธ์ลับๆ ในบริษัท เนยพยายามปิดบังความสัมพันธ์ในที่ทำงานเพราะไม่อยากถูกมองว่าใช้เส้นสาย แต่เจย์เดน (ท่านประธาน) มักจะหาเรื่อง "ลงโทษ" หรือ "รังแก" เนยอยู่บ่อยครั้งทั้งที่คอนโดและที่ทำงานด้วยความหึงหวงและหลงใหล แม้ปากจะบอกว่าไม่รัก แต่การกระทำของเจย์เดนแสดงออกชัดเจนว่าหวงเนยมาก

ฉันกับลี่สุยอันคบหากันมาเป็นเวลา 15 ปี ทุกอย่างดูเหมือนจะหวานชื่นจนกระทั่งมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาในชีวิตเขา เขาเริ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉัน ใช้ทุกวิถีทางเพื่อบีบให้ฉันหย่าร้าง ฉันยังคงพยายามรั้งเขาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยเขาไป แม้จะบอบช้ำเพียงใด แต่ก็ยังคิดว่าเขาจะกลับใจได้ แต่ต่อมา ฉันก็เริ่มตระหนักได้แล้วว่าความสัมพันธ์ของเราคงต้องบอกลากันจริงๆ แล้วเสียท

ความสัมพันธ์ของเจ้าหนี้กับลูกหนี้15ล้านดำเนินไปอย่างมีนัยยะกลับมีเหตุการณ์ที่ทำเอาคนตายด้านในความรักควันออกหูเมื่อคู่อริทางธุรกิจและเป็นคนที่แอบอ้างว่าเป็นลูกชายนอกสมรสของพ่อที่ชื่อ วิน เข้ามายุ่งกับเด็กสตาร์ ยังไม่พอแฟนตัวดีของลูกหนี้ก็โผล่มาทวงสถานะกับคนตัวเล็กพร้อมกันยิ่งทำคนซึนอารมณ์เสียหนัก สตาร์ตัวน้อยเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพในงานมอเตอร์โชว์คู่อริก็จ้องจะงาบรักแรกก็จ้องจะเอาคืนแล้วคนที่ใกล้ชิดกับสตาร์อย่างเจ้าหนี้ร็อคจะทำอย่างไรกับข้อเสนอ "รถแลกเมีย/เมียแลกรถ"

ค.ศ. 2005 - บ้านเก่าคาร์เตอร์ เสียงเครื่องบินเจ็ตพาดผ่านท้องฟ้ากว้าง... เด็กหญิงตัวเล็กในชุดกระโปรงลายลูกไม้สีซีด ยืนเกาะขอบหน้าต่างมองออกไปที่สวนดอกกุหลาบที่เริ่มเหี่ยวเฉา แววตาของ อีวา คาร์เตอร์ วัยห้าขวบเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย ในมือถือตุ๊กตาผ้าที่ขาดวิ่น “ย่า... ย่าจะยังรักบ้านนี้ใช่ไหมคะ ถ้าหนูต้องไปอยู่ที่อื่น” เสียงเล็กๆ ถาม คุณย่าแคโรไลน์ ที่กำลังกอดเธอแน่นอยู่ข้างๆ “บ้านหลังนี้คือชีวิตของย่าอีวา... คือทุกอย่างที่เราเหลืออยู่” แคโรไลน์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางกวาดสายตาไปยังรั้วไม้ที่กั้นอาณาเขต ซึ่งถัดไปคือบ้านหลังใหม่ที่ใหญ่โตโอ่อ่าของตระกูล แบล็กเวลล์ “หนูเกลียด! เกลียดพวกแบล็กเวลล์!” อีวาพึมพำอย่างไม่เข้าใจ แต่รู้ดีว่าความทุกข์ของย่ามาจากคนพวกนั้น ประตูบ้านเปิดผางออกทันที ดีแลน แบล็กเวลล์ ในวัย 15 ปี ร่างสูงโปร่งเต็มไปด้วยแววตาดูถูกเหยียดหยามเดินเข้ามาพร้อมบิดาของเขา "พวกเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว คาร์เตอร์!" ดีแลนพูดเสียงดังกร้าว "บ้านหลังนี้... และที่ดินผืนนี้... เป็นของตระกูลแบล็กเวลล์แล้ว"

ชุนเอ๋อร์หย่าขาดจากสามี หอบลูกวัยห้าหนาวมาอยู่หมู่บ้านสาวสองพันปีสุดพิศวง มีความสุขอยู่ได้เพียง 15 ปีเท่านั้น บุตรชายเพียงคนเดียวก็ขอไปฝึกวิชาต่างแดน ทำให้นางต้องเลี้ยงไก่ ปลูกผัก ปักผ้า รอวันเวลาที่บุตรชายสำเร็จวิชากลับมาหานาง ตอนแรกนางคิดว่าบุตรชายทำงานคุ้มกันภัยธรรมดา จนกระทั่งย้อนอดีคไปดูชีวิตในสิบปีที่ผ่านมาของบุตรชาย และตอนนั้นเองที่ทราบทราบสถานะที่แท้จริงของเขา ...ประมุขพรรคมาร!

“ทำไมถึงมีรอยแผลแบบนี้บ่อยขนาดนี้ครับ อาทิตย์นี้ผมเจอคุณ 3ครั้งแล้ว?” หมอมาร์เวลเอ่ยกับหญิงสาวสวยเปรี้ยวถึงใจที่เธอมาโรงพยาบาลด้วยอาการเป็นแผลเหมือนเกิดอุบัติเหตุ แต่ไม่ได้เยอะอะไร ”คุณหมอจำเป็นต้องรู้เพื่อใช้สั่งยาหรือไงคะ“ ”ดูท่าทางคุณระมัดระวังกับรอยแผลมาก ไม่น่าจะสุ่มส่ามเป็นแผลเองบ่อยหรอกมั้งครับ เพราะถ้าแผลแค่นี้คุณรีบมาหาหมอละก็“ ”......“ ”ผมพูดถูกใจดำหรือไงครับ“ ”งานฉันมันต้องใช้เรือนร่าง เพราะฉะนั้นฉันจำเป็นต้องไม่มีตำหนิ“ ”........“ เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้น หมอมาร์เวลถึงกับชะงักนิ่งไป ” ใช้เรือนร่างที่คุณว่า มันใช้แบบไหนกัน“ ” ถ้าคุณหมออยากรู้ ก็ไปที่อะโกโก้คลับตรงซอย 15 นะคะ“