19 Days Novels & Stories

"Ilang araw na pala itong naka-stock sa refrigerator ninyo?" What? Alam naman pala nitong magsalita ng Filipino. Wala sa mukha. Tapos ang tigas pa ng accent. Pero teka! Iyan ba iyong doughnut na pasalubong ni Gareth sa kambal last week? Nine days to be exact. Pinanliitan niya ng mata ang lalaki habang ito ay hindi magawang putulin ang contact ng mga mata nito sa kanya na para bang inaabangan ang bawat kilos niya.

Hindi ako makapaniwal. Kahit ang punla ni Celeste, matalino pala talaga at mahirap paikutin. Tangina, nasa lahi ba yon? Okay. Pero bibigay ka rin, Craig. May 28 days pa ako dito, baka akala mo!

Maybe it was fate telling him that that would be the last time they will be together and that he needed a memento. Muling bumigat ang dibdib ng binata. Tinignan ang maliit na kalendaryo sa tabi ng kanyang bedside table. The past twelve days have x marks on it. He took a pen and crossed out the date on that day. Thirteen days. Thirteen days since he last saw Erin. Halos kalahating buwan na rin.

Nagpatuloy ang matanda sa pagsasalita, "Ilang araw na lang ba bago matapos ang one-month cooling-off period?" "Dalawa o tatlong araw pa lang ang lumipas Lolo. Kaka-file lang po kasi namin," reklamo ni Chu Celestine habang nakasimangot. Ganoon na lang ba ka-desidido si Lolo Manuel na maghiwalay sila ni Benjamin? Talagang bibilangin pa ang araw?

Yun lang. He doesn't trust safe, unsafe days. “Enlighten me.” “Well, you will count ten days including her period. Kung limang araw ang period niya, may two and a half days siya na safe days before her period starts and two and a half days after it ends. Ten days!” Paliwanag nito sa kanya at nakatanga lang siya. Agad siyang nagkalkula. Agad-agad niyang kinuha ang smartphone at saka nag-compose ng message. Kailangan niyang malaman ang eksaktong petsa. Naniniwala naman siya na may regla iyon dahil nakapa niya ang napkin.

Ngunit imbes na pilitin siya, sumandal ito sa kanyang balikat at mahina itong nagtanong, “How many days does your period usually last?” Namula nang husto si Tessa. Matapos ang mahabang katahimikan, mahina niyang sagot, “Limang araw.” Dahan-dahang inalis ni Zander ang kamay nito, pumihit at humiga nang tuwid, at sa wakas ay tumahimik na ang gabi. Kinabukasan, kusa nang nag-ayos si Tessa at tinulungan siyang itali ang kurbata.

Sebastian stayed close, forehead against hers, eyes closed as if enjoying the moment. For a while, wala silang ginawa kundi yung marahang pag-galaw ng mga daliri nila sa isa’t isa, at ang tahimik na pagngiti sa pagitan nila. Then, nauna pang nagsalita si Sebastian. “Five days,” bulong niya. “That’s how long we’ve been here.” Napakurap si Althea. She remembered—but she didn’t want to acknowledge it. “And,” sabi ni Sebastian as he tucked a strand of her hair behind her ear, “we only have two days left.”

“A, si Mister Suarez po? Opo, tumawag po siya na ayos na raw po ang fee sa lahat. Kahit po sa tutuluyan kong boarding house sa Cagayan de Oro, okay na raw po. Received ko na rin po ang allowance pero bakit po ang laki?” Alam naman niyang dito galing ang allowance dahil ito na ang nagpaparal sa kanya. Ngumiti ito habang nakapamulsa, at ang mga tauhan nito ay nasa likod lang nito nakabantay. “This will be a 24-day training, not one week.” “Po?” Gulat na tanong niya.

Hindi n'ya rin alam kung ano ang atraso niya rito kaya pinahihirapan siya ng ganoon. Ngunit isa lang ang naiisip ni Lalaine ng mga oras na iyon. Kailangan niyang umabot ng 30 days, hindi niya hahayaan ang sariling mamatay. Dahil sa loob ng 30 days, muli silang magkikita ni Knives para sa annulment, at alam niyang iyon lang ang tanging paraan para malaman ni Knives na nawawala siya. Iyon lang ang kanyang pag-asa na makatakas sa mala-impyernong bangungot na ito...

Colleen dahil sumusunod lang po kami sa patakaran. "10 days? Gawin niyo na lang po 30 days and I'll make sure na babayaran ko po. Please, nagmamakaawa ako. Ang tagal kong iningatan ang kompanya kong ito and I can't take it anymore kapag mawala ito sa akin. Please make it 30 days naman," pagmamakawa pa niya.