19 Days Novels & Stories

kuwento ko at napatingin siya sa akin. "Ano'ng usapan?" kuryos na tanong niya. "Fifteen days lang akong kasama niya at pagkatapos no'n wala na. Pang-thirteen days na ngayon, dalawang araw na lang." malungkot kong sabi at napangiti si Andrea pero hindi ko yun binigyan ng malisya. "Ganun ba? Ibig sabihin pagkatapos ng fifteen days aalis ka na? Saan ka naman pupunta?"

"Seventeen days?" Hindi talaga siya sigurado sa kanyang sagot. Subalit nang sulyapan ni Janella ang malamig at seryosong ekspresyon sa mukha ni Vernon, nalaman niya agad na nagkamali siya sa kanyang kalkulasyon at hindi nagustuhan ng lalaki ang kanyang kawalan ng pakialam. "It's nineteen days." Malamig at kalmado ang naging saad ni Vernon habang nakatitig sa kanya. "You haven't spoken to me for nineteen days since you got off the car that day."

Napabuga na lang ako ng malalim na paghinga at pumasok ako sa loob ng aking kuwarto. Fourteen days na lang ang natitirang araw na mayroon ako para magawa ko ang napagkasunduan naming dalawa ni Lolo kung hindi ay mapapalayas ako sa mansyon na ito at hindi ko alam kung saan ako pupulutin kapag nangyari nga iyon.

"Sasamahan kitang mag-unwind." "No, thanks. Mas gusto kong mapag-isa." Humarang si Khal sa daanan nang akto uling lalabas si Yeonna. "Ayaw mo bang madagdagan ang araw mo ngayon?" Napaisip siya. Sa halip ngang umiwas sa binata, mas mabuting madaliin niya na matapos na ang 100 days. "Thirty-six." "Sure." "Hindi na ako magbibihis."

umiiyak na sabi ni Celine, habang mabilis na lumapit at hinawakan ang kamay nito. Marahang tinapik ni Amara ang balikat niya, mahina ang boses nito habang nagsasalita. “Celine, I need your help… so hindi ako pwedeng magsinungaling sa’yo.” Napamulagat si Celine, biglang kinabahan sa tono ng kaibigan. “A-anong ibig mong sabihin?” nanginginig niyang tanong. “I don’t have much time left,” mahina ngunit diretsong sabi ni Amara. “Best-case scenario… fourteen days na lang ang itatagal ko.”

Mabuti na lang at wala sila sa national road. “Ano bang akala mo? Nasa ibang bansa kami para pwedeng magbakasyon ng isang buwan? Hindi kami pwedeng mawala ng matagal kaya dalawang linggo lang ang bakasyon namin.” Napapailing na lang si Owen. Nagsearch pa naman siya kung ilang linggo ang bakasyon ng mga doctor sa loob ng isang taon. Base sa nabasa niya four to five weeks tapos dalawang linggo lang pala. Nagpaplano pa naman siya ng bakasyon nila ni Kayla pero matatagalan pa dahil December pala ang bakasyon nito.

Tumaas ang kaliwang kilay ko dahil sa naging katanungan niya sa akin. " Hindi ka ba marunong magbilang o hindi mo lang talaga alam. " Ngayong ilang dangkal nalang ang layo naming sa isa't-isa mas bumilis ang pintig ng kanyang puso. " It has been, three thousand, six hundred and sixty days, Lia. " Lumapit siya sa akin at sa ganitong distansya sumasagi sa akin ang kanyang hininga. ' Patay kana '

Dumiretso na rin kaagad ang dalawa sa hapag nang tawagin sila ng isang kasambahay. "Hanggang kailan dito?" Tanong ni Xavier kay Andrea. Magkaharap ang magkapatid sa hapag. "Kahapon lang ako dumating—pinapalayas mo na kaagad ako." Irap ng dalaga kay Xavier. "I'm just asking. Hindi kita pinapalayas." Angil naman ni Xavier. "Well... Fourty-eight days ang leave ko. I'll stay here for two weeks straight. Since, nandito naman ang asawa mo—may kausap ako."

Pigil ko. "Hindi pa. May dalawa pa pero tatanong ko na sayo yung pang apat. Pwede ba magpanggap ka bilang girlfriend ko for 9 days? No rules. No strings attached. Kapalit ng titiran mo at kahit anong gusto mo susundin ko. You'll be the queen papayag ako magpaalila sayo. Pumayag ka lang."

"tapos mo nabang tignan ang picture ko Ms.fajardo? saad nito "ah good morning Mr.montaire, nagluto po ako ng breakfast baka gusto niyong tikman.saad ko at ibinalik ang kapit kung picture frame "Ah Mr.montaire tanong kulang. ilang days po tayong mag iistay dito? "three days. saad nito "Tatlong araw? seryoso ba? totoo poba Mr.montaire hindi niyo bako niloloko.saad ko at bigla naman itong sumagot