19 Days Novels & Stories

tanong niya. “Aalis ka Ninong? eh ilang araw kang mawawala?” “Uhm, 2 days sana pero kung matatapos ko kaagad yung trabaho ng isang araw lang baka madaling araw lang nandito na ako. Ngayong araw ako aalis.” “2 days lang pala eh, oh sige, ihanda ko mga gamit mo.” “Sige paki nalang.” saad niya.

At ayon nga, pumunta pala siya sa suite nila Aldrin din dahil may pag-uusapan. Habang nasa biyahe kami, wala akong ginawa kung hindi matulog kaya nagpasya akong lumabas pagkatapos kong ilipat ang mga damit namin sa closet. 14 Days kami rito kaya dapat lang na ilagay sa closet. Ito ang magiging tahanan namin ng dalawang linggo. Matandain naman ako kaya umalis ako para mamasyal. Nagpadala ako ng mensahe kay Leander, hindi nga lang nag-reply. Mukhang masinsinan ang meeting dahil lagpas ng isang oras sila.

I told him at saka ako tumayo ng maayos at inilayo ang katawan ko rito. "I really like watching your blushing cheeks. So natural." "H-huh?" "I said. We have 10 days to stay on this Island. Kaya hindi natin kailangan magmadali sa mga gusto mong gawin." wika nito pero alam ko hindi 'yon ang kanyang unang sinabi. "10 days?" Biglang namilog ang mga mata ko sa kanyang sinabi. "Yes, ayaw mo ba?"

Sumusukong sambit ko na kinangisi ni Boss. “Good! Your mission starts in 3 days, so prepare yourself, Red. Ibang ugali ang ipapakita mo sa misyong ito.” Nagulantang na naman ako. Seriously? In 3 days na agad agad?! What the fvck?! ******

Nakatitig lang si William sa mga numero, dahan-dahang namumula ang kanyang mga mata. Limang taon. 1825 days. Bawat buwan, pumupunta siya sa ospital, nakatayo sa tabi ng kama ni Azon, naniniwalang wala itong malay—habang dinadala niya ang bigat ng konsensya sa kanyang puso.

Paliwanag ni Mama Ingred. Tahimik lang ako na nakaupo sa aking higaan habang nakasandig ang ulo sa headboard ng kama. Nasa labas ang tingin ko ngunit nakikinig ako sa kanilang usapan. Ninety-two days minus fourteen days. Seventy-eight days left—kung hindi papalarin at hindi magiging matagumpay ang operasyon ko sa ibang bansa. When everything goes wrong, but I keep positive attitude.

wika ni Miguel. “Of course, I won’t let it happen. I contacted a rest house nearby, don muna kami. Hanggang magka-malay siya.” ***** “I-Ilang araw na akong walang malay?” ulit ni Phoebe kay Drew, hindi siya makapaniwala sa nairinig. “Yeah, thirty two days to be exact.” sagot niya habang tinatanggal ang dextrose sa dalaga. “H-Hindi ba ako hinahanap ni S-Sebastian…”

Kahit sinong may isip ay alam kung ito ba ay isang tunay na pagdiriwang o may ibang dahilan sa likod nito. One-hundred days na silang magkasama. Nalasahan na nila ang iba’t ibang lasa ng buhay. Pero dalawang taon lang ang kontrata nila—730 araw lang. Kakatapos pa lang ng isang bahagi, ngunit hanggang ngayon, hindi pa rin niya mabasa kung ano talaga ang iniisip ni Eldreed.

Kumunot ang noo ko nang makapasok kami sa parking area. “Ginagawa natin dito?” tanong ko. “We have four days, pinapaalam mo sa akin at kila Celene one week kang mawawala. Nagpaalam din ako na ten days akong mawawala para hindi tayo mahalata. Now, we have remaining days and I wanna spend my days with you. You want to know me more, right? This is the chance.”

“I know his name and he knows you and daddy’s name well. He even knows my brothers. He said he is like my guardian angel and I should not be afraid of him. That I—” “No!” agad kong putol na sa sasabihin pa ni France. Hindi ko na mapigilan ang nerbyos ko. Hindi normal ang kinukuwento ng anak ko. “H–how long are you talking with that guy, France? And how… how old is he?” tanong ko kay France bago kinarga siya para ipaupo sa ibabaw ng mesa. I pressed the button of the intercom at inutusan si Krishna na pumasok muna sa office ko at may iuutos ako. France showed her fingers and started counting. “Nine days, Mommy. He is new to the school and we've been friends for nine days. He’s eighteen, he tol