Novel & Cerita 21st Birthday Captions Instagram

Pinipigilan nito ang kanyang mga mata na hindi mahuli si Aristotle na palihim na sinusukat siya. Out of nowhere, he asked, “You’re turning nineteen this year, di ba? Mukhang pupunta ako doon sa iyong kaarawan sa oras na ito." Napaangat ng ulo si Cynthia dahil sa gulat. “Hindi mo naalala ang birthday ko dati. Ito ba ay isang gawa?" Ngumiti siya sa halip na sagutin siya. After a second or two, bigla siyang nagtanong, “Boyfriend?”

sabi niya. “Your age?” tanong ko. Nahihiya naman siyang tumawa. “I’m 19 now.” sagot niya at tumawa. “Ikaw ilang taon ka na?” huminga ako ng malalim. “I’m 17 turning 18 this April.” sagot ko. “Whoa, debutant sama mo ko sa 18 roses mo ah.” natatawa niyang sabi. “Hindi naman ako nagcecelebrate ng birthday.” sagot ko. Nakita ko namang naglaho ang ngiti sa kanyang labi. Maging ako ay naging seryoso rin.

Kaya ayaw na ayaw kong napag uusapan ang pag uwi o pagbisita ko sa bahay eh, kasi it always remind me of my mom. "i promise dad, we will celebrate my birthday together" pampalubag loob na sabi ko. Hindi ko man nakikita ang ama ko ay tila naramdaman kong kahit papano ay napangiti ko na ito sa salitang binitawan ko. Dalawang buwan nalang at kaarawan ko na. Malapit na akong mag22. Kay bilis ng panahon. Parang kailan lang nang iwan kami ni mommy.

Hindi ko naman siya masisi dahil may mga anak siya pero birthday ko today kaya magpapakasaya muna ako. Yes, today is my birthday pero sa edad ko hindi na uso ang maghanda pa tuwing birthday. I am twenty-nine years old na, sayang na sa pera ang maghanda. Magastos tapos puro hugasin pa pagkatapos kaya mas mabuting magparty na lang ako kesa gumastos ng malaki para sa birthday ko. Nakapagpa-cake naman na ako sa bahay kaya okay na iyon. Hindi nga nila maalala na kaarawan ko kung hindi ako bumili ng cake para sa sarili ko. Kaya ngayong gabi magwawalwal talaga ako.

EURY POV Nang matapos ako sa paglalagay ng mga bulaklak sa flower vase ay tsaka ko lamang kinuha ang note na naroroon. 'Happy 21th birthday My Eury.' Basa ko sa nakasulat sa note na hawak-hawak ko sa aking mga kamay. Ang bilis lang talaga ng panahon. 21 na pala ako. Nang dahil sa mga bulaklak at note na ito ay talagang naalala ko kung gaano na pala ako katanda.

Muli na namang napuno ng hinagpis ko ang munti naming tahanan. "Hindi ako nagtatampo pero hindi pa ako handa tatay, ang sakit-sakit. Sana man lang umabot ka sa birthday ko. Sana man lang naisayaw mo ako tatay. Ito yung pangarap mo diba? Diba excited ka na mag-eighteen ako?"

Iniabot niya sa akin ang papel, binasa ko pa iyon at nakaprint na nga ang mga pangalan naming dalawa. “She’s going to be twenty, next month.” kahit pa napako na ang mga mata ko sa nakasaad sa marriage license ay hindi ko maiwasang hindi mapatingin kay Stefan, paano niya nalaman na ang birthday ko ay sa susunod na buwan? “I just love her that I am afraid that I might lose her again.” “Ang alam ng lahat ay ikakasal ka dapat kay Margaux, hindi ba?”

"Okay lang iyan. Kapag nakaharap ang sir Nathan mo, saka mo na lang akong tatawaging na young lady. Pero kapag ganito na wala siya, Ellise na lang. Ilang taon ka na ba?" "22 na ako young lady." "Parehas lang pala tayo eh mag 22 na din ako ngayong Dec." "Talaga po, young lady." "Oo, parehas kami ng birthday ng sir Nathan mo." "Wow! Talaga naman po! Bagay na bagay kayo ng young Master. Ang ganda ganda niyo po." Bigla akong naasiwa sa sinabi nito pero hindi ko na lang iyon pinansin.

Napangiti ako nang lumabas sa screen ang magandang mukha niya, fresh, soft, warm… always enough to calm me down without even trying. Magsasalita na sana ako, pero natigilan ako nang marinig ko ang boses ng kaibigan niya sa background. “Bar tayo tomorrow, Isa! It’s your birthday! Naku, 21 ka na! Hindi ka pa nakakapunta sa bar. Since hindi mo na-celebrate ang 18th birthday mo, ngayon 21st na lang tayo magcecelebrate!” Napakunot ang noo ko sa narinig. A small spark of irritation shot through my chest.

"Eyah naman. Birthday mo ngayon. Nakalimutan mo ba?" Napatulala ako roon. I had a lot of things in mind that I forgot. I wasn't aware of the date, and birthdays were not something I was anticipating. I'm twenty two today. Others feel special on their birthdays, while I couldn't be happy. Every year of celebrating is just a normal day, like there isn't something to look forward to anymore. Sometimes I even dread it because every time I celebrate it, something bad happens. "Happy birthday, hija! Hayaan mo. Bibilhan kita ng cake mamaya."