300 Words Essay About Myself Mga Nobela at Kwento

He kept on reading the details of my CV. "I am currently jobless citizen, 26 years old and hard working. I like cars especially the designs. I am the youngest of my family, I have an older brother and working in this company is one of the dream list." Sagot ko rito. I know, I suck with tell me about yourself ayoko talaga sa tanong na yan dahil wala naman kasi akong masabing mahaba. Kahit napakadali ng tanong na ito pero hirap na hirap akong sagutin ito.

Kaya naman I usually go home as much as I can. Pero sabi nga ng nanay ko, hindi ako tagapagmana dahil wala naman silang ipapamana, kaya naman kailangan nating magtrabaho dahil hindi tayo senyorita. After finishing my sandwich and coffee, I got up and looked at myself at the mirror before looking out. I am pretty, hindi naman sa nagmamalaki pero maganda naman ako in my own special way sabi nga ng nanay ko. May matangos na ilong, medyo maliit na mukha, maliit na bibig at medyo maliit din na mga mata. Pero hindi singkit ha. Lahat ata sakin maliit kasi at 5 feet flat, pati d****b ko medyo flat din, pero keri lang kasi maganda naman ako pumorma at malaki yung balakang ko. Sabi nga nila, you can n

“Alam mo talaga kung paano ako pakiligin, ‘no?” I giggled. “Of course, isang harot ko lang sa ‘yo, bibigay ka na, eh.” “Tsk. You’re unfair habang ikaw ang tigas mo.” I just giggle and hugged him tight. Nilipat niya ang page niyon. Ang notebook na iyon ay naglalaman ng mga hinaing ko sa buhay. Hindi kasi ako nasanay na magsabi ng nararamdaman sa ibang tao kaya sinusulat ko na lang. Writing is my comfort zone. Through writing, I am able to say what I want to say. Mga bagay na hindi ko masabi-sabi sa ibang tao.

Sana napasaya ko pa rin kayo kahit kaunti. Sa tuwing may nababasa akong mga comments (positive o negative), mas lalo lang akong na-cha-challenge na magsulat nang magsulat. Pasensiya na kung minsan ay hindi ako makapag-update ng marami kagaya ng ibang manunulat na hinahangaan ninyo. I’m a college student po, mas uunahin ko palagi ang aking pag-aaral dahil isang taon na lang ay makakapagtapos na ako sa pag-aaral.

180cm So yun lang ang masasabi ko today and see you next time I am so much proud on my self di ko kasi inexpect na dadami yung viewers ko nakakatawa ngang isipin na umabot ako ng 30+ viewers Sana lalo niyo pang gustuhan ang gawa ko , all of you kitakits .

Hindi ako sumigaw, hindi ako nagpakita ng galit, kundi nanatiling kalmado at tapat. “Maaaring alam mo ang mga pangalan at kwento ng aking buhay, Trixie,” panimula ko nang malinaw ang boses. “Maaaring nakapaghanda ka ng mga papel at litrato na tila totoo. Ngunit ang pagkatao ay hindi lamang nasusukat sa mga salita o dokumento. Ito ay nasa puso, sa alaala, at sa katotohanang hindi kayang gayahin ng sinuman.”

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.

It is my special name that is very personal and important to me as a person. Anyway, maliban sa pangalan ko ay wala nang magandang malalaman ang ibang tao sa buhay ko. Sa edad kong bente anyos ay parang wala pa akong nagagawang matino— I mean, big achievement na maipagmamalaki ko sa iba. Siguro ay pwede kong ipagmalaking nasa kolehiyo na ako. I'm currently a second year student taking a course called Bachelor of Arts in Communication. Hindi halata, no? Siyempre, hindi naman ako nag-aaral ng seryoso, e.

Napangisi ito, “Well, I’ll take that as a compliment. But I’m already thirty one. Nasa college pa lang ako when I started writing.” Nahihiya man, nagkwento na rin sila, “Alam mo bang pangarap ko ring maging isang author na kagaya mo? Nagsusulat nga rin pala ako. Content creator sa isang magazine online. Pero di naman regular. Mas maraming rejected kesa published articles ko.” “Natatandaan mo ba iyong rule number 3?” Tumango siya.. “Rule 3: Know your own strengths and weaknesses as well as those of your opponents.” Aniya.