300 Words Essay About Myself Novels & Stories

Tumayo ito at kinuha ang kanyang diary para magsulat. DIARY, Sometimes being weak is not bad after all you can be weak pag hindi mo na talaga Kaya. I don't need anyone because whenever i see myself in the mirror the reality of my life wouldn't change. I hate it when my heartache , I feel so fragile, I being insecure to someone because their happy. I really missed you Shie kung nasaan kaman ngayon Sana masaya kana . Alam mo ba I've been insecured to others because they have a friend na laging nandiyan para sa kanila and me? Ayokong pinagsisiksikan ang sarili ko sa mga taong na sa simulat sapol ayaw naman talaga sayo. Katulad ni Liam he betrayed me. But I already accept this is the reality ,

He's a multi-millionare, he can give me whatever I want. I'm only 23 years old but at this young age ay marami na akong pinagdaanan na hindi maganda sa buhay and those experiences have molded me into a stronger person I am today. Napangiti ako nang makita buhat sa aking cellphone ang message ni Roman, at nang aking basahin ay mas lumapad pa ang ngiti ko.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

Isang linggo ang lumipas, at nagsimula akong gumawa ng bagong routine. Pagkatapos ng café shift, nag-eenroll ako sa short writing workshop sa local university. Matagal ko nang gustong magsulat, pero noon, lagi akong nauuna ng takot. Ngayon, parang kailangan ko na talagang sabihin lahat ng nasa loob ko — kahit sa papel lang. Unang araw ng klase, mahigit sampung estudyante lang kami. Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.”

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

You know nothing about the AUTHORS private personal life and you don't even know who is the Author, indeed. This message is in general, just thoughts nothing hates. I felt sad, disappointed and felling low right now. I'm under pressure, real quick. PARDON. Pardon me if you find this message ungrateful or something. I'm sorry to disappointed you if can't be like the author you admire because. . . I have this motto. “I NEVER WALK TO ANYONE SHADOW. I CAN BE WHAT I WANT TO BE, NOT ANYONE WANTS ME TO BE.”

At iyon ang akin. Ako ay isang simpleng manunulat na natutong magmahal sa pamamagitan ng mga salita. Natutong umintindi ng emosyon sa pamamagitan ng mga karakter. Natutong tanggapin ang sarili sa pamamagitan ng mga kwentong hindi perpekto pero totoo. At kung tatanungin ninyo ako kung ano ang pinakamahalagang natutunan ko sa lahat ng ito…

Bente-nwebe anyos na ako ngunit kahit isang boyfriend ay hindi pa nagkakaroon. "Twenty-nine pa lang ako, wala pang Thirty kaya kalma lang self" pagpapatuloy kong pagkumbinsi sa sarili. Mahal ko ang aking propesyon kung kaya't nawalan na ako ng oras sa mga bagay na hindi naman makakatulong sa paghahanap buhay ko.

Napayuko na lamang ako upang itago ang mukha tsaka pinanood na malaglag ang mga luha sa kamay. "Alam ko naman kung ano lang ako. Alam ko naman na hindi ako kagaya ng ibang babae na matataas ang confidence, magaganda at iyong siguradong karapat-dapat mahalin. You know what, I realized so many things and none of them is positive. Siguro kaya ganoon na lang ako kung iwanan dahil sa pag-iisip ko. I'm an overthinker and I can't do anything but to fight with myself," pahina nang pahina kong turan at pinagsiklop ang mga daliri tsaka pinunasan ang mga luha.

Maikling wika nito sabay umalis na sa unahan sabay naglakad patungo sa kanyang upuan. Tumingin ito sa akin sabay nagtama ang pareho naming mata ngunit umiwas din kaagad ako. Tumayo na nga ako upang pumunta sa unahan upang magpakilala. " Hi everyone! I know all of you are familiar with me not because of who I am in our country but because I want to ako mismo yung gagawa sa sarili ko na makilala ako hindi dahil sa family ko. I am Ayeka Zyrelle Sy. 17 years old, my hobby is watching movie. Thank you!" Masayang wika ko sa kanila habang nakangiti ako namataan ng mata ko si Samantha kaya naman nawala ang maganda kong ngiti sa aking mga labi.