40 Seconds Novels & Stories

Marahil ay gusto lamang niyang magkaroon ng ibang mapag-uusapan upang mawala ang kakaibang tensiyong bumabalot sa kanilang dalawa. Napatingin muli sa kaniya ang lalaki. "So..." Bahagyang bumaba ang boses nito. Bago pa man siya makapagsalita ay marahan nitong hinawakan ang kaniyang mukha. Unti-unti siyang hinila palapit at sa loob ng ilang segundong iyon ay muli nitong idinikit ang mga labi sa kaniya. "We have forty-five seconds left."

Mayroon na lamang silang 40 minutes para matapos ang natitira. Nag-iba na ng pwesto sina Faith at Olga. Nasa likod si Olga at nasa gilid naman si Faith para mas madali makagalaw ang mga ito. Sa pagiging kalmado ni David ay gumagaan ang pakiramdam ni Louise at unti-unting nawawala ang kaba at takot. Alam niyang hindi siya bibiguin nito. 23 minutes na lang ang natitira nang tuluyang ma-defuse ni David ang huling bomba. Mabilis siyang kinalagan nito ng tali at binuhat.

“Paano—” “Later. We have sixty seconds.” Tumabi siya sa akin, saka may iniabot: isang maliit na device na may LED timer. 00:59… 00:58… 00:57… Bomb. Or distraction. Or both. “Ava,” bulong niya. “After this goes off, South gate security will shift. We run. No second tries.” Huminga ako nang malalim. Tumango. Pero bago ko pa maitanong kung paano niya nalaman ang lahat—

Pagkatapos ng paghingi ng tawad, dumating ang boarding announcement. Nang marinig iyon ni Elliot, tiningnan niya ang oras ng pagre-record. May 58 segundo pa

Siya na mismo ang humalik saakin. Akala ko madali lang pero binilang ko kung ilang seconds tumagal and its 9 second. Napaka lambot niyang humalik at soft. Nangyari naba itong 9second kiss? Kase parang familiar ang scene.

"Actually, segundo na lamg ang natitira, Ms. Shianna. The bomb will explode in ten seconds." "One," sinimulang magbilang ng babaeng tumugon kay Shianna. "Two." "Three." "Four." "Cayer..." bumulong si Shianna sa kan'yang secretary. "Are you sure na ayos lang sila?" "Yes, Ms. Shian." "I see..." "Eight." "Nine."

Tapos na si Arturo. 10.4 seconds. Napatingin siya sa screen, saka sa pangalan ni W. Curious siya kung gaano katagal ang inabot nito. Maya-maya, nag-send si Alex ng screenshot. “Both geniuses only took 10.4 seconds!” Bahagyang kumunot ang noo ni Arturo. Pareho sila ng oras. Walang nakakapantay sa bilis niya dati.

Sa oras na iyon, madali niyang makukuha ang tuition f*e ng Cloud Sect. Kaya lang, sinimulan ni Jordan ang mahabang paghihintay sa silid. Apat na oras ang lumipas nang mas mabilis kaysa sa inaakala ni Jordan. Sa sandaling iyon, nakalkula ni Jordan na ang apat na oras dito ay katumbas ng dalawang oras sa Earth. Makalipas ang apat na oras, may isang puting ibon na may nakasabit sa kanyang mga pakpak, na tinatap ang ulo nito sa salamin ng silid.

Hindi ko kayang dalhin sa konsensiya ko kung may mangyayari sa dalawa. "Tsk. The clock is ticking, baby doll. You have four seconds." Huminga ito nang marahas sa kaliwang tainga ko, napaungol ako. "Four." I nod, halos makalas ang leeg ko sa lakas niyon. Pumalatak siya kasabay nang pagbitaw sa akin. "See? Easy, right? Go now, walk." Sinamaan ko siya ng tingin habang minamasahe ko ang braso.

Nagtutulungan kami, kaya ayon, valedictorian siya at ako ang salutatorian. Nagpatuloy sa pagtakbo ang oras. Unti-unting nababawasan ang 90 minutes namin. "Meron na lamang kayong limang minuto." Pagpapa-alala ni Ms. Norry sa amin. OMG! May five items pa! Ano, one minute per number? Tinignan ko 'yung lalaking late kanina, tapos na siya. Nagkukutkot na lamang siya ng kuko niya at parang bored na bored, sanaol tapos na. "Two minutes."