Novel & Cerita 40 Seconds

Nakita ko na nagulat si Ella at halatang namumula. "Tago tago lang," sabi ko na as if ay maririnig nila. Taguan pa sa feelings, Pirena. Napa-lingon naman ako sa may gilid ko at nakita ko si Dominique na halatang nag-seselos sa kanilang dalawa at kasama niya na naman ang mga alipores niya. "That was great, Robespierre! 57.24 seconds and also, you too, Adrienna. 68.99 seconds," napasimangot naman si Enna nun

Napatingin ako sa time bomb at tama nga siya, 1 minute and 38 seconds na lang ang natitira. Because of my adrenaline rush ay nakawala ako sa pagkatali. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras ay agad na akong lumabas ng kwarto, ngunit hindi pa man ako tuluyang nakakalayo ay agad ng sumabog ang bomba. Tumipalon ako at halos mabingi ako. Nandidilim na rin ang paningin ko dahil sa impact ng pagkasabog. I tried to stand up but I can't. My legs are shaking, nanghihina ito at umiikot ang paningin ko.

Nakita kong pinagpawisan siya. Nag-isip. Medyo matagal. "3 seconds na lang Dindo" Wala pa rin. Napangiti na ako. Gusto ko nang sumigaw. "Time is up!" sabi ng coach namin. Kasabay niyon ng pagkilos niya para isangga ang bishop niya "Paano 'yan Aya?" nagtatanong ang coach namin sa desisyon ko. Halos kasabay kasi ng move niya ang pagpatak ng huling segundo.

Mayroon na lamang silang 40 minutes para matapos ang natitira. Nag-iba na ng pwesto sina Faith at Olga. Nasa likod si Olga at nasa gilid naman si Faith para mas madali makagalaw ang mga ito. Sa pagiging kalmado ni David ay gumagaan ang pakiramdam ni Louise at unti-unting nawawala ang kaba at takot. Alam niyang hindi siya bibiguin nito. 23 minutes na lang ang natitira nang tuluyang ma-defuse ni David ang huling bomba. Mabilis siyang kinalagan nito ng tali at binuhat.

“Paano—” “Later. We have sixty seconds.” Tumabi siya sa akin, saka may iniabot: isang maliit na device na may LED timer. 00:59… 00:58… 00:57… Bomb. Or distraction. Or both. “Ava,” bulong niya. “After this goes off, South gate security will shift. We run. No second tries.” Huminga ako nang malalim. Tumango. Pero bago ko pa maitanong kung paano niya nalaman ang lahat—

Hindi talaga dapat. “Tumigil ka nga! Ate mo na ako, kaya please lang tumigil ka,” sabi ko sa kanya. “Paano kung ayaw ko?” “Bakit ka ba ganyan?” Tanong ko sa kanya. “Bakit ako ganito? Dahil sa ‘yo,” sagot niya sa akin. “Ha? Bakit?” “Ilang taon ka na ba?” tanong niya sa akin. “42 na ako,” sagot ko sa kanya.

Pagkatapos ng paghingi ng tawad, dumating ang boarding announcement. Nang marinig iyon ni Elliot, tiningnan niya ang oras ng pagre-record. May 58 segundo pa

Siya na mismo ang humalik saakin. Akala ko madali lang pero binilang ko kung ilang seconds tumagal and its 9 second. Napaka lambot niyang humalik at soft. Nangyari naba itong 9second kiss? Kase parang familiar ang scene.

"Actually, segundo na lamg ang natitira, Ms. Shianna. The bomb will explode in ten seconds." "One," sinimulang magbilang ng babaeng tumugon kay Shianna. "Two." "Three." "Four." "Cayer..." bumulong si Shianna sa kan'yang secretary. "Are you sure na ayos lang sila?" "Yes, Ms. Shian." "I see..." "Eight." "Nine."

Tapos na si Arturo. 10.4 seconds. Napatingin siya sa screen, saka sa pangalan ni W. Curious siya kung gaano katagal ang inabot nito. Maya-maya, nag-send si Alex ng screenshot. “Both geniuses only took 10.4 seconds!” Bahagyang kumunot ang noo ni Arturo. Pareho sila ng oras. Walang nakakapantay sa bilis niya dati.