40 Seconds Novels & Stories

Ito ang peace ni Billie. Ang burner phone na hawak niya ay nagpapakita ng countdown timer: 7:15:32. Pitong oras at labinlimang minuto ang natitira bago ang itinakdang oras—T-minus 12 hours mula nang ipadala niya ang silent transmission kay Billie. Sa loob ng panahong iyon, ang Lazarus ay patuloy na maghahanap sa Austria, habang si Billie ay lumilipad sa kalawakan patungong Geneva. Ang lahat ay nakasalalay sa pagiging flawless ng timing na ito.

Napakunot noo naman si Tristan at tinignan ang kanyang orasan. “I’m only one minute late. Sixty seconds ka lang na naghintay galit ka na agad?” saad ng binata. Biglang napakurap-kurap si Cornelia. She checked her phone and it was 9:31 A.M. “Napaka mainipin mo naman kung ganun,” dagdag ni Tristan. “W-well—“ biglang napahinto si Cornelia. “Sa s-sixty seconds na yun marami na sana tayong n-nasimulan,” sabi ni Cornelia.

Pinikit ko ang mata ko sandali. Inalala ang galaw ng mga guard. Ang oras ng shift. Ang pagitan ng rounds. Tatlong segundo. Apat kung swerte. Hindi sapat para hulaan ang code. Pero sapat para subukan ang reaction. Pinindot ko ang isang number. Beep. Tahimik. Walang alarm. Walang ilaw. Isa pa. Beep. Wala pa rin. Pangatlo. At doon—

"Agent Scott, this is Agent Alvarez! We need your help. Come in, over!" "Agent Alvarez, this is Agent Scott, over. Ano ang maitutulong ko?" agad niyang sagot sa kabilang linya. Muli kong sinulyapan ang bomba at nakita kong 13minutes na lang ang natitira. "May C4 na nakakabit sa katawan ni Mr. Saavedra, at may 12minutes pa para i-detonate. Ano'ng wire ang kailangang putulin para huminto ang oras?" tanong ko saka sinulyapan si Tito Rodney na noon ay wala ng kulay ang pagmumukha. Marahil ay sa labis na kaba.

Isang tingin lang ni Marcus sa mukha niya, pagkatapos sa test na nakaupo pa rin sa counter, at nawala ang hangin sa silid. Pumasok siya, isinara ang p***o, at kinuha ang stick. Hindi nabago ang ekspresyon niya. Matagal niya lang tinitigan ang dalawang linya, pagkatapos dahan-dahang ibinaba. “Gaano na katagal mo alam?” “Sampung minuto.” Tumango siya nang isang beses. “Halika rito.” Hindi siya gumalaw. “Ang timing—”

Dammit. Tumingin ako kay Lesbian na nasa pinakauna. I want to be by her side but I need to avoid her. Tsk. The timer started. Agad akong umupo at dumakma ng napakaraming susi at isa-isang sinubukan sa padlock. Fuck! Bakit iba-iba ang shapes at sizes nila!? How could I find the perfect keys for these locks!? Good god, long my patience. I should focus. Hindi 'yung puro Lesbian, Lesbian, Lesbian! Van, Van, Van naman! Focus! 10 minutes have passed at hanggang leeg ko na ang tubig. Medyo mahaba ang kadena kaya nakakasagap pa kami ng hangin. 10 minutes is equivalent to 10 feet already. And fuck! I'm running out of oxygen!

Sa sobrang bilis ng kilos ng bata, halos malula si Vanessa sa panonood. Wala pang isang minuto, huminto na si Hiro. Maayos na nakalatag ang Rubik’s Cube sa mesa—kumpleto na at pare-pareho ang kulay sa bawat panig. “Look, it’s all done,” sabi ni Hiro na may ngiti. Napanganga si Vanessa. “Wow! Ang bilis mo! Ang galing mo!” Ngumiti lang si Hiro at umiling. “Mabagal pa nga ‘yan. ‘Yung nasa world record, ilang segundo lang daw. Ako, inabot pa ako ng forty seconds.”

Sabi ng emcee pagkababa ni Ellya pero may nakaramdam ito ng kakaiba kaya napatigil ito. "James, di ko ata kaya. Nakirot paa ko." Sabi ni Ellya ng makalapit ako sa may window part. Na hindi nila makikita. "Sampa. At naghahanap pa sila. Mauuna tayo." Sagot ni James at inayos ang tali gamit ang kanan niya. "40 seconds." "Ellya!" Tawag ni James at sumampa agad ako. "Damn. Yari ako kay Limmuel." sabi ko at sumampa at di nawala ang pagngisi ni James.

Ang mga mata niya—matatalim, pero may halong aliw habang pinagmamasdan si Bhem. “Mga forty-five minutes na rin siguro,” aniya, sabay ngisi. “F-FORTY-FIVE MINUTES?! Langya ka, Jack!” halos mapasigaw si Bhem pero agad napigilan ang sarili. Mabuti na lang at soundproof ang opisina. “Relax. Natuwa lang akong panoorin kang nagmumura’t kinikilig mag-isa,” sagot ng lalaki, dahan-dahang tumayo.

Napabalik ako ng tingin, sinalubong ang kanyang mga mata. “Two minutes and forty seconds,” pagpapatuloy niya sa pagbibilang. “D-Do you hate me?” finally, I spoke. Mula sa mga mata ko, dumausdos ang tingin niya pababa sa labi ko, dahilan para mapalunok ako ng laway.