Novel & Cerita 40 Seconds

tanong nito, kalmado pero matalim. Napapikit si Mara saglit. “Kayo po,” sagot niya, pilit pinapakalma ang sarili. Grabe. “May forty-seven minutes ka pa,” dagdag nito, sabay tingin sa relo. Nanlaki ang mata niya. Forty-seven?! Halos tumakbo siya palabas ng opisina. “Sh—” Kinuha niya agad ang phone niya habang naglalakad nang mabilis.

utos niya sa pagitan ng mabibilis at mahahabang paghakbang, habang nagrere-load ng bala sa magasin ng caliber 45 niya. “Checking...” Naramdaman niya ang pagbilis ng tibok ng puso niya dahil sa halos patakbo na niyang lakad. Ngunit pinanatili niyang kalmado ang sarili. “Found it! Butterfly and mantis heading to Dock 42! Approximate time before they reach the dock, three minutes!” “Copy. Directions, Uno”, kalmado pa rin niyang sabi, habang ang kanina’y mabilis na lakad ay tuluyan niyang itinakbo.

Dapat na pinaparanas kay Odessa, pagmamahal at kasiyahan. "20 minutes, Yx. Andiyan na ako by a chopper." Si Tiverius. "20 minutes is fucking long. Make it 10." "You mean, make it impossible?" "Yes." Napabuntunghinga ito at walang reklamong nag-oo sa kabilang linya. "9 minutes."

She rolled her eyes lalo na ng marinig niya ang pinag uusapan ng mga ito thru headphones. "Ok,. I think mapapatumba niya ang tatlo nayan within 8 minutes" (Blake) "I doubt that bro, it's 10mins" (Lucas) "Of course patatagalin niya yan, because Aria is here it's fifteen" (Blake) "Ok bet, ten million" (Lucas) "Sure! fifteen" (Marco) "Awesome, I'm good at ten. " (Lucas) " Then, it's ten, "

Dinadaanan ito bago makarating sa garden kung sa shortcut dumaan. Nakita ni Luna dahil sa pulang ilaw na nagmumula sa timer noon. Agad na kumabog ang dibdib niya nang mapansin niya ang numerong nakadisplay sa bomba. Apat na minuto. Mayroon na lamang siyang apat na minuto para lisanin ang lugar. “Salamat, Luna. Makakaalis ka na.”

Ngayon lang lumabas ang bigat—ang pagod, ang galit, ang pigil na emosyon. “May oras pa ba?” tanong niya, halos pabulong. “May kaunti,” sagot ni Collin, tinitingnan ang timer. “Pero sapat kung kikilos tayo ngayon.” “Guys,” singit ni Kade, halatang may relief sa boses. “Confirmed visual. Kumpleto na kayo. Four minutes.” Tumayo si Alliyah, kahit kita ang sakit sa bawat galaw. “Pasensya na.”

Kung ano ang tanong, iyon lang din ang nagiging sagot nila dito. “I'm going to the bathroom.” maya-maya ay paalam ni Gabe matapos makalahati ang tequila ngunit bayad na rin iyon. Tumango lang si Fourth. Pinanood na naman ang likod ni Gabe na lumakad patungo sa madilim na hallway ng bar kung saan patungo iyon sa banyo. Sampung minuto ang lumipas at hindi na mapakali si Fourth nang makitang hindi pa rin bumabalik sa pwesto nila ang babae. Walang pakundangan na tumayo na si Fourth upang sundan si Gabe. Baka mamaya kung ano na ang nangyari. Masyadong matagal ang sampung minuto na gagamit ito ng banyo. Tantiyado ang hakbang niya patungo ng hallway kung saan si Gabe nagtungo ay tinaluntunan niya a

Pagkatapos na matagumpay niya na nagawa ito, ang plataporma ay muling tumaas at bumalik sa dati----na sahig ng silid. Nakalabas na ang apat na ngayon ay magaan na ang loob. May isang minuto pa ang natitira sa timer at lahat sila ay naghintay, pagkatapos ay nawala ito kaagad nung sampung segundo na lang ang natitira. "MISSION FULFILLED", lumitaw sa kisame makalipas ang ilang sandali. Sinamaan ng tingin ni Ahrio si Zayden at hinarap ito sabay sinakal niya ng husto sa galit.

Wika nito at ipinakita sa lahat ang nakuha mula sa kahon na may kasamang badge. “Ilang minuto nalang ang natitira sa atin?” tanong ni Amanda rito. “Meron pa tayong 37 minutes.” Masayang wika ni Nicole sa kanila. “Sakto lang siguro ‘yan kasi na consume rin natin ang ilang minuto sa paghahanap ng kalahati.” Ani naman ni Amanda sa kanila. “Ano na ang susunod nating clue?” tanong ni Nicole.

"Someone with whom you talked for two minutes and forty-five seconds." Mahaba-haba na sa ordinaryong usapan lalo at hindi naman sila close ni Lorenzo Sa loob ng halos tatlong minuto, wala naman silang maliwanag na pinag-uusapan. Itinukod ni Audrey ang dalawang siko sa headrest ng sofa at mataman siya nitong tinitigan. "Are you still mad at him? Oddly, hindi na.