5 Feet Apart の小説・ストーリー

Sinubukan niyang sumilip para tingnan ang sitwasyon pero agad siyang pinaputukan ng kalaban. “Uno, gaano kami kalayo sa base?” humihingal niyang tanong. “Approximately 20 metres, Colonel. Papunta na ang mga minions natin for backup. Pero kailangan n’yong lumayo mula d’yan. Mantis is aggressive pushing”

Natahimik ang dalawa at naging kakaiba ang pakiramdam nila sa paligid. 500 yarda ang layo ng pagamutan mula sa April Hill. Inabot ng tatlong minuto si Jeremy at Madeline bago sila makarating sa pagamutan. 20 taon na ang lumipas pero nandoon pa rin ang pagamutan, kahit na iba na ang itsura nito ngayon.

tanong ko sa kaniya bilang pagbasag sa katahimikan sa pagitan sa aming dalawa. We're one meter apart, and I wish we're sitting close to each other with our knees touching. “Mas malayo sa dati nating pinuntahan,” kaagad niya namang sagot. Nagtaas ako ng dalawang kilay nang malaman ang isa pa niyang pinapahiwatig. “Yes, iba itong pupuntahan natin.”

"Hindi pwede! Makikita kayo ni Grace doon!" "I'm sorry Maam but this is an instruction," paumanhin ng body guard. "Susunod nalang po kami para hindi masyadong halata at pansinin," Tumango ako. "20 feet away from me okay," "No, Maam," "15?" Umiling ang dalawang body guard na nasa aking harapan. "Fine 10," At nang magkasundo kaming tatlo ay sumakay na ako sa aking kotse samantalang ang dalawang body guard ay sumunod gamit ang ibang sasakyan.

Sumunod ako sa kaniya at nang nasa loob na ay inilibot ko ang aking mata. Maliit lang ang espasyo ng buong apartment. May sala naman ito kung saan napapuwesto ang dalawang itim na sofa, center table at maliit na T.V. Lumipat ang mata ko sa pintuan nv kwarto na limang hakbang lang ang layo mula sa sala.

Sa dulo nito ay isang bakal na mayroong bigat na 90 pounds, kailangan kong matawid ang 25 meters na layo mula sa kinatatayuan ng mga kasama ko. Oo, ako na lang ang natitira dito at ang lahat ng mga kasama kong trainee ay mabilis nilang natapos ang kanilang training ng sprint-drag-carry. Samantalang ako ay ni hindi man lang makaalis sa aking kinatatayuan.

Namilog pa ang mga mata niya nang marinig iyon mula kay Clarence. "Yes, sir. Let's go. hindi naman gaanong malayo ang villa, sir. Hindi aabot ng 50 meters mula rito ang papunta roon. Iyon nga lang ay lalakad lang tayo dahil paakyat iyon. Pero huwag kang mag-alala dahil worth it naman ang villa. Actually sobrang ganda noon. Para iyong palasyo sa mga Disney movies." "Let's go then!"

Samakatuwid, ang makakita gamit ng kanyang espirituwal na kamalayan ay nangangailangan ng tiyak na distansya. Sa kabilang banda, nalaman din niya na ang kanyang espirituwal na kamalayan ay may limitadong distansya sa pamamagitan ng pagsubok. Tatagos lang ang paningin niya sa loob lamang ng limang metro, at may standard error na halos sampung sentimetro. Nag-iiba ito ayon sa antas ng lakas ng kanyang espirituwal na kamalayan.

Nagpatuloy sya ulit sa pag explain. “Similarly for triangle BCD, tan B = tan 45 degrees = CD / DB. The distance between the two men is AB = AD + DB = (CD / tan 60 degrees) + (CD / tan 45 degrees) = (28 / √3) + (28 / 1) = 44.17 m. The final and correct answer is 44.17m.” halos mapanganga ang buong class sa pag e-explain nya. Tumingin ako sa prof namin na ngayon ay sinusuring maigi ang sagot ni Gab at napatango tango naman sya. Mukang tama ang sagot ni Gab. Nice one.

Suot niya ang puting robe na may eccentric cirlcle katulad ng damit ng P**A. Hinahangin ang kanyang kasuotan na nagbibigay angas sa kanyang paglapit. Ngunit 'di ako nagpatinag, kinuyom ko ang aking kanang kamay at inipon mula roon ang lakas. "Sa layo ng napuntahan ko dito pala kita makikita,"wika niya noong makalapit. 5 metro ang layo mula sa aking kinatatayuan.