A Cinderella Story Christmas Wish นิยาย & เรื่องราว

"Fifty million pesos! Going once.... going twice...... going thrice.... SOLD to VIP 021. Congratulations!" Ilang babae pa ang sumunod na tumayo sa stage, hindi pa rin ako nag-bid. Paki ko ba kung umusok ang ilong ni Aries? "The next lady in front of you is Scarlet-031." Napatingin ako sa stage.

“I hope so.” Naghanda ng mid-night snack ang dalawa. Halata ni Anton na magaling sa kusina ang dalaga. Sinabi nito ang kanyang mala-Cinderella story. Tinawanan ni Anton ang kuwento tungkol sa kanyang mga step sisters. Inakala niyang writer ng children’s books ang babae. “Let me see. You’re not a beautiful a Cinderella kaya huwag kang ambisyosa.” Saktong tapos na si Gretchen sa kanyang inihandang egg sandwich. Kukuha sana siya ng kanyang parte.

Fudge! 'Di ko alam na may napaka-gwapong nilalang pala na nasa harap ko. Blessing in a disguise kang maalikabok na libro! Hindi ko tuloy mapigilan na matulala habang tinitignan siya. Nabalik ako sa reyalidad nang pumitik siya sa harap ko. "Bakit nakatunganga ka riyan? Ako nga pala si Calvin Clifford," "Arya Arabella Dasiria Camster." Inilahad ko ang kamay ko para makipag-shake hands.

“Pasensya ka na, isang buwan pa lang kasi akong nagtatrabaho sa mga Harrison at ngayon lang ako nakapunta dito. Ang sabi naman ni Madam, humingi na lang daw ako ng tulong sa inyo. Hindi ko naman kasi kilala ang mga anak ng amo mo.” “Kung pampatulog ‘yan, eh di sa kanya nga dapat kasi maraming kasalanan ‘yang babaeng ‘yan! Kagabi nga lang, nagwala ‘yan sa birthday party ni Madam Tanya eh. Mabuti na lang at umalis kaagad dahil kung inabutan siya ng amo ko, sa basura na ‘yan pupulutin ngayon. Sige na, dalhin mo na ‘yan at baka maabutan ka pa ng ibang amo ko.” pagtataboy ni Cinderella sa lalaking driver pala ng mga Harrison.

"I suppose he has another plan for you, C. Just don't fall under his spell." Cinderella let out a quiet chuckle. “Spell?” she said. “Angie, let’s get one thing straight, hindi ako biktima sa larong ‘to. Kung may manghihila ay hindi ako ‘yung hinahatak. Ako ‘yung hahatak.” She took up her phone again, texting a quick message before locking the screen. Then, she grabbed her purse and stood up. "Don't worry about me," she assured Angie with a confident smile. “I don’t lose games. I play them and I win.”

Doon siya nakakuha ng mga baby pictures at larawan mula sa binyag ni Cinderella. “Napakaganda naman ni Cinderella.” Ang Cinderella’s life is just like how the fairy tale described. Inaalila at kinakawawa but she is ever hopeful and happy kapag nakikipagsalamuha sa mga taong nakapalagayan na niya ng loob. “Cindy, can I ask a question?” “Yes, ano ‘yun?” “Have you ever thought of seeing your dad?” “Hindi ako sure kasi medyo matanda na siguro ang tatay ko, Harry.”

Sayang naman! Sa school, madalas siyang tuliro. Walang pumapasok sa utak niya. Para kasing laging may nakadagan sa dibdib niya. Kung alam lang niyang ganito kasakit mabigo sana di na lang niya sinubukang magmahal. Kung sana kasi di siya nagpapaniwala sa Serendipity na 'yan at sa fairy tale na katulad ng Cinderella at Sleeping Beauty, sana wala siyang iniisip ngayon. Mas nanaisin pa niyang maging isang Cinderella na nahihirapan at tanggalin yung part na may dumating na Prince kasi mas nanaisin niyang mahirapan sa buhay kaysa bibiguin siya at sasaktan ng isang prince. Mas gusto na niyang matulog habang buhay katulad ni Sleeping Beauty kaysa may darating na Prinsipeng gigisingin siya para lang

Mas inasikaso pa kasi ng tatay niya ang mga anak ng madrasta niya kaysa sa kanya na sarili nitong anak. Pakiramdam niya noon ay siya si Cinderella pero wala namang fairy godmother na pumunta para sa kanya. She was just miserable because she didn't get to go to her prom night. Noon nagsimula ang hinampo niya sa kanyang ama.

“Cinderella, oo nga para siyang si Cinderella.” Dinig ko lahat iyon. Walang nakaligtas sa aking pandinig. Masaya ako. Ito ay isang pangarap lang noon at dahil sa Prince Charming na nasa tabi ko, lahat ngayon ay nagkakatotoo. Higit pa sa aking inaasahan. Malayong-malayo sa aking simpleng pangarap. “Thank you,” bulong ko kay Jinx. “No Khaye, I should be the one thanking you. You made all these possible. I can of course buy all these but not you. Your presence is an incredible gift for me.”

Kaya lalo siyang nasaktan. Kapag nagkita sila ng matanda bukas lalong wala ng pagasa ang kanyang pangarap. Hindi niya kase nasabi kay Cody na bukas na sila magkiktia ng matanda tanging ang pagtawag lang ang nabanggit niya nagreact na kase ito agad. Akala talaga niya si Cinderela na siya at may prince charming na siyang na meet ilusyun lang pala.