A Cinderella Story Christmas Wish Mga Nobela at Kwento

Fudge! 'Di ko alam na may napaka-gwapong nilalang pala na nasa harap ko. Blessing in a disguise kang maalikabok na libro! Hindi ko tuloy mapigilan na matulala habang tinitignan siya. Nabalik ako sa reyalidad nang pumitik siya sa harap ko. "Bakit nakatunganga ka riyan? Ako nga pala si Calvin Clifford," "Arya Arabella Dasiria Camster." Inilahad ko ang kamay ko para makipag-shake hands.

“What is it?” “I want to see, or at least, talk to my parents. Masyado nang matagal magmula nang huli ko silang makita at makasama. This is my very first Christmas na wala sila sa tabi ko. So if you're genie in a bottle, well, that's my only wish. Nothing more.” I shrugged. “Tara na. Gutom na ako, e.”

reklamo niya, parang may pagkabahala. "Excuse me, anak. Hindi ito Christmas tree. Ito ang modern Cinderella look! Saka ito ang kasal mo. Gusto kong maging engrande!" sagot ni Mercy, ang mga mata niyang kumikislap sa kasiyahan.

While Cairo pretends to be asleep because he is DRUNK, Sydney is making Rapunzel kiss him. "Sydney, hayaan mo na yan. He's weak, ituloy natin ang party" sabat ni Horizon. "Yeah... Let's dance" Sydney agreed. Kaya naman tumayo kaming tatlo at sumayaw na parang baliw sa garden habang kumakanta ng Happy Birthday song for Sydney's another doll named Theresa.

"Ano na? Vent out na, oh!" "Anong gusto mo?" Matalim niya itong binalingan. "Kuwento ni Cinderella? Kung paano siya iniwan ng prinsipe niya dahil hindi ito gusto ng mommy no'ng prinsipe, sa dahilang mahirap lang siya?"

Hindi pa rin lubusang nawawala ang init sa kaniyang mga pisngi kahit nakabalik na siya sa sariling silid. Para bang good to be true lahat ng nangyayari sa kaniya. Daig pa niya yata si Cinderella sa love story eh. Pwede na siyang magpagawa ng story sa Disney, panigurado pa siyang paldo. Marahan niyang isinara ang pinto saka isinandal ang likod niya doon saka siya dahan-dahang napapikit at napabuntong-hininga.

“Pasensya ka na, isang buwan pa lang kasi akong nagtatrabaho sa mga Harrison at ngayon lang ako nakapunta dito. Ang sabi naman ni Madam, humingi na lang daw ako ng tulong sa inyo. Hindi ko naman kasi kilala ang mga anak ng amo mo.” “Kung pampatulog ‘yan, eh di sa kanya nga dapat kasi maraming kasalanan ‘yang babaeng ‘yan! Kagabi nga lang, nagwala ‘yan sa birthday party ni Madam Tanya eh. Mabuti na lang at umalis kaagad dahil kung inabutan siya ng amo ko, sa basura na ‘yan pupulutin ngayon. Sige na, dalhin mo na ‘yan at baka maabutan ka pa ng ibang amo ko.” pagtataboy ni Cinderella sa lalaking driver pala ng mga Harrison.

"I suppose he has another plan for you, C. Just don't fall under his spell." Cinderella let out a quiet chuckle. “Spell?” she said. “Angie, let’s get one thing straight, hindi ako biktima sa larong ‘to. Kung may manghihila ay hindi ako ‘yung hinahatak. Ako ‘yung hahatak.” She took up her phone again, texting a quick message before locking the screen. Then, she grabbed her purse and stood up. "Don't worry about me," she assured Angie with a confident smile. “I don’t lose games. I play them and I win.”

Doon siya nakakuha ng mga baby pictures at larawan mula sa binyag ni Cinderella. “Napakaganda naman ni Cinderella.” Ang Cinderella’s life is just like how the fairy tale described. Inaalila at kinakawawa but she is ever hopeful and happy kapag nakikipagsalamuha sa mga taong nakapalagayan na niya ng loob. “Cindy, can I ask a question?” “Yes, ano ‘yun?” “Have you ever thought of seeing your dad?” “Hindi ako sure kasi medyo matanda na siguro ang tatay ko, Harry.”

Mas inasikaso pa kasi ng tatay niya ang mga anak ng madrasta niya kaysa sa kanya na sarili nitong anak. Pakiramdam niya noon ay siya si Cinderella pero wala namang fairy godmother na pumunta para sa kanya. She was just miserable because she didn't get to go to her prom night. Noon nagsimula ang hinampo niya sa kanyang ama.