Aba Aba Lari

Margaux just had one ultimate dream, it's to marry the man she loved, Hendrix Mondragon. And after successfully achieving that dream, she thought everything was perfect and nothing matters anymore. But three years later, she was forced to sign the divorce paper and left with a broken heart. Little did they know she’s the hidden heiress of a very powerful and affluent family. Thus, when she showed herself again, she made sure that everyone who did her wrong will certainly pay, especially her husband who abandoned her for his mistress.

Nancy Jones could not believe that she had fallen for his lies and had been made a fool of. She didn't believe it until she saw his wife and four children smiling happily in the picture. But it was too late because she was already pregnant. 'Don't try to get in contact with me again. I don't want to have problems with my wife', he had said. The tears flowed down her cheek. She had to end this now, her life was of no use to her anymore anyways.....

Léonard m'avait aimée autrefois. Pour créer un lien du couple avec moi, il m'avait avoué son amour 99 fois. À la quatre-vingt-dix-neuvième, j'avais finalement été touchée. Le jour où nous avions célébré le rituel de marquage, je lui avais offert quatre-vingt-dix-neuf cartes de pardon, avec la promesse suivante : « Je te donnerai quatre-vingt-dix-neuf chances d'être pardonné. Tant que tu ne les as pas toutes utilisées, peu importe tes fautes, je te pardonnerai toujours… Et je resterai à tes côtés. » Pendant les six années de notre lien du couple, j'avais rarement eu besoin de ces cartes. Mais depuis un an, son amie d'enfance, Julie, était revenue. Et le nombre de cartes de pardon que j'utilisais avait commencé à augmenter. Quand j'ai utilisé la quatre-vingt-dix-huitième carte, Léonard a remarqué que j'avais changé. Je ne pleurais plus. Je ne me disputais plus avec lui à cause de Julie. Je le regardais simplement, avec un visage calme, et je lui ai demandé : « Si tu vas la retrouver… Est-ce que je peux utiliser une carte de pardon ? » Léonard a hésité un instant, puis a repris son ton habituel : « D'accord. De toute façon, t'en as utilisé quoi… Une cinquantaine ? Si tu veux, utilise. » Je n'ai rien répondu. Je l'ai laissé quitter la maison. Mais il ne savait pas que c'était la quatre-vingt-dix-huitième. Il ne lui restait plus qu'une seule chance. Et une fois la dernière carte utilisée… Je le quitterais pour toujours.

Dans ma vie précédente, personne ne m'a aimée à part mon compagnon Alpha, Grayson. Mes parents et mon frère me traitaient comme une simple réserve d'essence de loup ambulante pour ma sœur Victoria. Mais Grayson n'avait pas oublié que j'avais peur du noir et laissait discrètement une veilleuse après mes transfusions d'essence ; il a gardé au fond de son cœur ma remarque en passant sur mon envie « de trouver un coin tranquille pour peindre », et m'a offert sans broncher cinq milliards d'euros pour que j'achète ma forêt préférée. Quand je lui ai avoué mes sentiments, même s'il a été surpris, il a tout de même accepté ma déclaration et m'a promis qu'il me marquerait, c'était certain. Dieu sait à quel point j'étais heureuse sur le moment — celui que j'aimais m'aimait aussi. Ce n'est qu'en mourant que j'ai compris que sa gentillesse envers moi était conditionnée par mes dons réguliers d'essence de loup à Victoria. Après ma renaissance, la première chose que j'ai faite a été de claquer cinq milliards d'euros dans l'achat d'une forêt isolée. « Mlle Ember, vous êtes sûre de vouloir acquérir cette forêt ? Si vous l'achetez et vous y installez, il sera quasiment impossible de joindre le monde extérieur. » J'ai hoché la tête, un soulagement perceptible dans la voix. « C'est précisément ce que je cherche — un endroit où personne ne pourra me retrouver. » Mais alors, quand je suis vraiment partie, pourquoi ma famille et Grayson sont devenus complètement fous en me suppliant de revenir ?

They say revenge is a dish best served cold. Mine's been chilling for five years. The night James Reed kicked me out of his life, I was pregnant, penniless, and naive enough to believe love mattered more than money. He taught me better. When you're bleeding out in the rain, clutching your stomach while your best friend laughs from his doorway, you learn exactly what you're worth to people like them. Zero. But the woman who nearly died that night? She stayed dead. The one who came back is someone else entirely. Anna Quinn. Lost daughter of California's most powerful family. CEO of her own pharmaceutical empire. And the silent majority shareholder in James Reed's failing company. He's about to learn what happens when you build an empire on stolen foundations. His marriage has cracks he doesn't see. And the investors keeping him afloat? They answer to me now. He thinks he's untouchable. That my formula made him invincible. But success built on stolen work has a way of crumbling when the original genius decides to pull the rug out. I don't want him back. I want him ruined. And this time, I'm the one holding all the cards.

Nalaman ko na buntis ako kasabay ng childhood sweetheart ng asawa ko na si Rosa. Para protektahan ang kanyang anak mula sa pagpapaabort, sinabi ng asawa ko na anak niya iyon. Sa anak ko? Pinagaan niya ang loob ko, sinabi niya na aangkinin lang niya ang bata kapag isinalang na ito. Kinumpronta ko siya, gusto ko malaman kung bakit niya ito ginagawa sa akin. Malamig at walang alinlangan ang sagot niya: “Ang angkinin ang baby ang tanging paraan para protektahan sila pareho. Hindi ko hahayaan na may mangyari sa kanya o sa baby niya.” Sa oras na iyon, habang nakatingin ako sa lalaki na minahal ko ng sampung taon, napagtanto ko na namatay na ang pag-ibig ko para sa kanya. Hindi nagtagal, kinundena ako ng pamilya ko, tinatawag akong pokpok dahil nagkaanak ako ng wala itong ama at pinressure ako na magpa-abort. Samantala, nasa ibang lungsod naman ang asawa ko, kasama ang sweetheart niya, tinutulungan siya sa kanyang pagdadalantao. Sa oras na nakabalik siya, nakaalis na ako.

It is the third year of the apocalypse. All water sources have been thoroughly polluted, making even a single bottle of clean water extremely rare. Every base has to send out search teams to find new water sources for all. My husband, Jasper Curran, is a geologist, and so, he is able to locate water sources that are still pure and unpolluted. However, when someone holds a knife to my throat for the last bottle of water—thinking that he will do anything to stop them—he hands the only bottle of clean water to Avery Grayson, the person who claimed she was my parents' real daughter instead of me. "Ave is thirsty. She's been suffering since she was little and she even had her parents taken by you, Arianne Grayson," Jasper says. "Just let her have the water." Jasper's expression is too calm and collected, as if my life is not on the line because of him. "They're just trying to scare you. You've enjoyed so many years of being spoiled with a luxurious lifestyle anyway. So what if you get bullied a little?" The people then kick me to the ground in a fit of rage as I watch Jasper huddle Avery into his arms and disappear into the desert. I get beaten up so hard that my chapped lips crack and start bleeding once again. I look at the menacing faces around me and quickly exclaim, "Wait, wait! I can help you find clean water too!"

Aku selalu terlahir sebagai Ratu di generasi apapun. Biarpun aku mati aku akan terlahir kembali sebagai seseorang yang memimpin sebuah Negeri. Karena segala hal yang sudah aku lewati aku semakin terbiasa dan semakin tahu bagaimana langkah yang harus kau ambil. Namun entah mengapa tiba-tiba kali ini berbeda. Dewa tiba-tiba bernegosiasi denganku. Apakan ini kehidupan yang ter-akhir ?

Setelah aku mengambil cuti sekolah, orang tuaku tidak mendesak apa pun. Namun sahabat masa kecil pacarku yang memasang citra sebagai si genius ber-IQ tinggi justru menelepon. Karena aku sedang sibuk turun ke sawah bekerja, menanam sayur dan bermain air, sama sekali tidak punya waktu menulis kode. Di kehidupan sebelumnya, sahabat masa kecil itu mengirimkan rancangan program yang sama persis dengan rancanganku satu hari lebih awal. Semua orang memaki aku tak tahu malu, menuduhku menjiplak dan memalsukan. Aku berusaha menjelaskan, tetapi sama sekali tidak ada yang percaya. Kemudian sahabat masa kecil itu bahkan membuka siaran langsung, memfitnahku melakukan perundungan di kampus. Mereka dengan gila-gilaan melakukan perundungan daring terhadap seluruh keluargaku. Akhirnya orang tuaku, saat mengemudi untuk menghindari para warganet ekstrem, mengalami kecelakaan dan tewas. Aku tidak sanggup menanggung pukulan itu, lalu melompat dari gedung tinggi dan tewas dengan penyesalan yang tak terpadamkan. Hingga detik terakhir sebelum kesadaranku lenyap, aku tetap tidak mengerti apa sebenarnya yang terjadi. Jelas itu hasil jerih payahku, mengapa justru orang lain yang lebih dulu merilisnya. Saat aku membuka mata lagi, aku kembali ke sehari sebelum insiden penjiplakan itu terjadi.

Saat aku berusia 10 tahun, aku ditolong oleh Ryder. Ryder bilang akan melindungiku untuk selamanya. Pada usia 15 tahun, aku mengenal Wayne. Wayne juga berjanji akan melindungiku untuk seumur hidup. Namun, saat aku berusia 23 tahun, mereka yang berjanji itu malah melemparku ke laut demi cinta pertama mereka.