Abused In Tagalog Novels & Stories

Naiiyak na sabi nito. Inilahad nito ang halos kapareho na ikinwento nito noong nakaraan na puntahan ako ng mga ito sa opisina. “Lee, biktima kami... A-Ako... B-Biktima ako ng pang aabuso ng D-Daddy mo... Mahal kita! Mahal na mahal... Nakiusap ako sa kanya nung oras na pinepwersa nya ako pero sarado ang isip nya at inuna nya ang ka-mundohan nya sa akin.” Umiiyak na sabi nito.

It was hard to remember these things that destroyed my childhood. “She became abusive towards me. And I was so helpless back then because I was still a child.” Napakagat ako sa aking labi habang inaalala kung gaano kahirap para sa isang batang katulad ko na intindihin ang pinanggagalingan ng aking ina.

Yung lambingan naming. Kung paano ko awayin yung mga umaaligid sa kanya na babae. Kung paano ko sya batukan, sipain, sampalin at kung ano-ano pa na syang ikinatutuwa ko. Yung pakiramdam na yakap-yakap nya ako. At yung halik nya. Napahawak ako sa dibdib ko. (Dug. Dug. Dug. Dug) “I-I’m sorry felix. Pero hindi na kita mahal.”

kamusta Ang maganda Kong inaanak? I'm fine ninang... I'm okey now sagot ni Abe sa akin. Nakipagkulitan Muna ako Kay Abe at talagang magaling na ito. Mommy... Sino Po iyong lalaking nagbigay Ng dugo niya kilala niyo ba ni ninang Mary joy? tanong ni Abe sa mommy nito. Oo... Abe kaibigan namin ni mommy mo si kiel.sagot ko Naman dito.

Baka ay nasa mali siyang katawan? “Hayaan mo na, Francis. I don't know what's with you—taking that girl from nowhere to here. Wala naman iyang ibinigay sa 'yo kung hindi sakit ng ulo, e!” sabat ng isang ginang. Hindi gusto ni Ana ang pananalita nit samantalang natutuwa si Mary Joy sa ginang. “You don't even know when will that freak Nastya come out and torture us all again! Paano kung mapeste ulit tayo ng baliw na 'yan oras na ma-'stress' siya? Damn, that dirty girl even know what's the word 'stress', hmn? Akala ko'y lahat ng nasa putikan na nakatira, hindi maarte at mapagsumikap! Stress, my ass!”

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

" hinawakan ni Miguel ang braso ni Gabriella na nakayakap sa kanya. "Nang sinabi ni Manang Betty sa akin iyon, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Limang taon pa lang ako noon pero iyon ang parte ng buhay ko ang hindi ko nakalimutan. Kaya lagi kong sinasabi kay Daddy na huwag siyang masyadong mabait dahil doon nagsisimula ang pang-aabuso ng tao sa kanya."

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tahimik kaming bumyahe papuntang tagaytay. Nasa Nuvali na kami ngunit patuloy pa rin ito sa pag iyak. "Jana stop crying. Ilang oras ka na ng umiiyak? Mamaya ay magkasakit ka niyan. Ano ba talagang problema?" Sunod sunod kong tanong. "Maru akala ko kaya ko..." panimula nito. Kumunot ang noo. Hindi ako sumagot at hinayaan lang siyang umiyak.

As I prepared for bed, my mind drifted back over the events of my life, a tapestry woven with threads of loss, betrayal, and unexpected blessings. The image of my parents, their faces blurred by the passage of time, flickered in my memory. Sobrang bata ko pa no'ng nawala sila. They left me alone. Wala naman akong kapatid o ibang kamag anak. I was left behind. I was vulnerable, at the mercy of relatives who cared little for my well-being. Sina Tiya Purita at Tiyo Berting na walang ginawang mabuti sa akin kundi ang patirahin ako sa bahay nila. They had taken advantage of my vulnerability, draining my resources, exploiting my labor, treating me as nothing more than a servant. I had been trapped