Addicted In Tagalog Novels & Stories

Oh no! "Oo na! Gusto ko na hinahalikan mo ako. I don't know kung ano 'yung pakiramdam na 'yon, pero I'm addicted to it. I like it so much," nakatungo kong sabi sa kanya. Wala naman akong narinig na kahit anong tawa sa kanya o pang-aasar kaya tumingin na akong muli sa mga mata niya.

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

Tila ba sa bawat sigundong iyon ay kapalit ng mga taong pananabik nila sa bawat isa. “Salamat at nakabalik ka na aking mahal. Ngayon ay kompleto na ako sapagkat bumalik na ang aking Reyna.” Malakas ang pagkakasabi ni Haring Baxton sa mga katagang iyon sapat upang marinig ng bawat tao at nilalang na naroon ng mga oras na iyon.

🎶🎶🎶🎶 Akala ko ikaw ay akin Aswang ka pala sa aking paningin Ngunit ng ikaw ay yakapin Naging aso ka sa dilim Ninais kong mapalapit sayo Ninais kong hawakan ang itlog mo Ngunit ayaw mo sa mga diskarte ko Kaya ako ay nasipa mo Itlog mo ay aking dinakmal Kasama ang kasingkapal na mukha ko Ngunit ako pala ay naging isang hangal Naghahangad ng itlog mo

Kanan, kaliwa, kanan, kaliwa. Hindi naman ako tumigil sa pag-ungol. Halos ungol kona ang naririnig sa buong silid. The lights were off, but I can see what he's doing clearly and vividly. I'm hypnoticed, drunk, and addicted with his seduction. Pagkatapos ng kaniyang ginagawa sa aking mga bundok ay muli niyang tinungo ang aking bibig. "Mmmm..." And his body pressed again with mine. He's body is sweating, so am I.

"Hindi..... hindi ito totoo Itay , hindi nyo ito magagawa sa akin, lalo na sa Inay. Itay, sabihin mong its a prank, sige na itay." nagpapanic ko ng sabi. Pwro imbes na sagutin ang tanong ko tumungga lamang ng alak ang Itay. Here's the Filipino translation of your text: "Itay, bakit hindi kayo sumagot? Itay, sagutin niyo 'ko. Totoo ba 'to, Itay? Totoo ba 'tong lahat ng ito? Paano niyo ito nagawa sa 'kin, Itay? Paano niyo nagawang gawing kolateral ang anak ninyo? Ganoon ba kaliit ang halaga ko, ha, Itay? 'Yung dugo't laman niyo, ipinambayad niyo lang sa utang niyong nagkakahalagang eight hundred thousand pesos?" Halos bulyawan ko na ang Itay sa labis kong galit.

mayamaya lng Nandito paren ako sa office at naka kalahati na ng mga papeles mukang mag pupuyat nanamn ako neto kaagad kong kinuha ang paper bag na dala ko saka kinuha ang dala kong al*k saka nag salin sa wine glass eto lng kaseng al*k nagsisilbi kong karamay pag malungkot at masaya ako ewan ko ba ang sarap ng pakiramdam ko pag umiinom ng al*k nawawala lahat ng problema ko ako nalang kase mag isa sa buhay at binubuhay ko ang sarili ko kaya ung al*k un ung ginagawa kong karamay ko sa lahat ng bagay

ct na pilit nilalayo ang sarili na matukso sa nakahaing droga. Inilapag niya ang kan'yang kamay sa bedside table niya, mabilis ang paghinga niya. Nilapit sa labi ang isang kamay at marahang kinagat ang hintuturo habang nakapikit. "Fuck, Eleanor! I'm fucking addicted."

Iyon lang naman ang laman ng ref ni tita kaya no choice ako kundi 'yon ang kainin. Besides, gusto ko din naman nang chocolate. Gusto kong i-try ang sinasabin ni Greza tungkol sa chocolate. DESSERT = STRESSED reliver. Hindi naman ako basta-basta na stress lang ngayon, na sa mas mataas pa nga ako at yun ang depression. Nakakatawa. Sabay-sabay akong ginagago nang lahat, nag sabay-sabay silang lahat, kaya ito ang nangyari sakin.

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon