Novel & Cerita Aftermath Tagalog

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

"Wish you all the best Dad. Good health of course. Nandito lang ako kahit na pasaway ako sa inyo ni Mom. I love you Dad." Matapos niyang sabihin 'yon ay niyakap niya ang kaniyang ama. Yumakap na rin ang kaniyang ina sa kanilang dalawa. "Salamat anak. But all I want is magkaroon na ako ng apo before I die. Please son. Bigyan mo na kami ng apo. Sabik na sabik na kami ng Mama mo na magkaroon ng apo."

Mabuti na lang at sa loob siya nagdaan at nagdahilan sa mga ito na gagamit muna ng CR bago umuwi. "Let's go. Baka matrapik tayo sa daan," aya ni Miguel at binukasan na ang pinto ng sasakyan. "Salamat po tita, tito." Naglahad si Miguel ng kamay para magpaalam na. Inabot naman ng mag asawa iyon at bumulong din ng pasasalamat.

Ang matambok at mahaba nitong k*****a ang pumupuno sa hiyas ko na siyang nagbibigay ng walang hanggang at walang kapantay na ligaya na tinatamasa ko. "I'm cumming! F*ck!" Napayakap ito sa ulo ko at mas lalo pang isinagad ang kahabaan nito sa butas ko. "Isagad mo pa...malapit na ako. Isagad mo!" Hindi naman ako nito binigo. Isinagad nito ng alaga at napakapit na lamang ako sa mga bisig niya ng may maramdaman akong gusting sumabog sa kaibuturan ko kaya hinayaan ko nalang na ito hanggang labasan ako at kasunod nito ang mainit na likidong pumuno sa pagkababae ko.

Tumingin siya rito. "Post-Traumatic Stress Disorder. A PTSD kung saan ang isang tao ay nagkakaroon ng matinding trauma mula sa isang matinding trahedya. Mostly of those who have this condition ay nagiging mahina pagnatri-trigger yung nakaraan nila pero sa kaso ko ay iba. Hindi ako nagiging mahina dahil bagkus ay nagiging ibang tao ako. Nagiging isang mamamatay tao, McNamara." mahina nitong saad sa kaniya. Pagkatapos noon ay muling namayani sa kanila ang katahimikan hanggang sa mapagpasyahan niyang ibuka ang bibig at sabihin ang katanungan.

No loud noises at nag eenjoy s'ya sa paghiwa sa mga katawan ng mga kalaban. Minsan ay naiisip n'ya na baka sa past life n'ya ay taga katay talaga s'ya ng baboy sa slaughter house dahil mas gusto n'ya ang maghiwa kaysa ang magtanim ng bala sa mga katawan ng kalaban.

Pagkatapos noon ay hindi na sila bumalik pa dito at namatay na rin ang kan'yang mga magulang kaya wala ng silbi pa na bumalik s'ya sa lugar na ito. Nagbuga s'ya ng hangin at kinalma ang kan'yang sarili. "Let's go! The car is waiting for us," aya sa kan'ya ni Pedro at inalalayan s'ya kahit sa paglakad. Siguro kapag may asawa na itong kaibigan n'ya ay napakaswerte ng babae. Kahit may pagka krung-krung lang ito madalas ngunit napaka-maalaga at napakabuti ng puso.

sagot naman ni andrei "Btw yung mga needs para sa charity naipadala na kahapon kaya wala ng dapat isipin" saad ni Ms.fajardo at nag simula ng maglakad sa gubat medyo maaga pa kaya maliwanag panaman ang daan "Malayo paba Clark" saad ni trixie na para bang pagod na pagod na agad "Just walk trixie"bulong ko dito pero nakasimangot lang ito

Ashley The next time I opened my eyes, sina Art at Ms. Lalaine ang nakita ko. Agad akong bumangon. “Nasaan tayo? Ang event? Sino ang nandoon?” “Don’t think about it. Maayos na natapos ang event. Everybody enjoyed the party. Nandito tayo sa infirmary ng hotel,” sabi ni Ms. Lalaine. “You shouldn’t push yourself too hard, lalo at ganyan na may dinadala ka na pala.” Magkahalo ang pag-aalala at saya sa boses niya.

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na