Aftermath Tagalog Novels & Stories

[Chat's] [Queen's] ReignReignGoAway: @ImHot kumusta kayo ng asawa mo? Hulog: @ImHot after ng kasal 'di kana nag paramdam! Malandi ka! Taglamig: @Hulog @ReignReignGoAway 'wag n'yo kayang awayin si @ImHot ImHot: Thankyyy! @Taglamig Taglamig: Saka n'yo na asarin kapag nabinyagan na HAHAHAHAH. Hulog:

Mas lalo lang akong pag iinitan nong babaeng yun. "Ah sige po. Pwedi na po kayong lumabas. Uwi po kayo nang deritso sir. Mag ingat po kayo sa pagmamaneho mahirap na baka may mangyaring masama ako po ang malalagot." Bilin nito samin bago binuksan ang malaking kulay blue na gate nang Academy. "Sige po manong una na po kami salamat." Sabi ko bago kami tuluyang umalis.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Masabi rito kung gaano niya ito kamahal? Her father is gone. No, it wasn't part of the hallucination that she had. It is a reality. Things weren't the same and she had trouble processing them. She just let the tears flow unchecked, yet still not enough to lessen the pain. Hinigpitan niya ang yakap sa urn at sumubsob roon. Yugyog ang mga balikat. Lumapit sa kanya si Zek at mula sa likod ay ikinulong siya nito Zek sa matitibay na mga bisig.

seryosong wika ko Napansin ko naman na kaagad na napahalukipkip si Arif habang may naglalarong ngiti sa labi niya "Kasal lang ang kailangan mo sa akin...hindi pwedeng magsama tayo sa iisang bubong. After kong mag I'do sa harap ng altar, hindi mo ako papakialaman sa mga gusto kong gawin at ganoon din ako sa iyo." seryoso kong wika

Tila ba sa bawat sigundong iyon ay kapalit ng mga taong pananabik nila sa bawat isa. “Salamat at nakabalik ka na aking mahal. Ngayon ay kompleto na ako sapagkat bumalik na ang aking Reyna.” Malakas ang pagkakasabi ni Haring Baxton sa mga katagang iyon sapat upang marinig ng bawat tao at nilalang na naroon ng mga oras na iyon.

sigaw nila dahil sa kilig. " I give up" saad ko habang nakataas ang dalawang kamay nakakapagod makipagtalo sa kanya. F-A-S-T- F-O-R-W-A-R-D "Huwag ka ngang sumimagot diyan nakakawala ka ng gana"

tila ba bawat punit ay isang paghihiganti sa bawat sakit na naranasan namin. "Ayoko ng Aftermath Ashes... Adrian. Ayoko ng abo. Ang gusto ko ay apoy... ang apoy na magpapatunay na kahit anong gawin nila... hinding-hindi nila tayo mabubuwag. This is not for you... this is for us. This is for the baby," sabi niya habang itinatapon niya ang mga pinunit na papel sa sahig.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Kaya nanatili na lamang siyang tahimik habang nakikinig dito. "Hindi naging mabuti ang samahan namin mula ng mamatay ang ina niya. Kaya naman siya ang tumayong ina ngmgakapatid niya. Matapang siya, hindi siya nagpatalo sa kahit anong laban sa buhay." Nanatili pa rin tahimik si Lanche. Nagulat siya ng magpunas ng luha si Cardo bago tumingin sa malayo.