Aftermath Tagalog Novels & Stories

Never in my life have I been more sure. So come on up to me and close the door. Nobody’s made me feel this way before. You’re everything I wanted and more. - Balisong, Rivermaya *** “CONGRATULATIONS!” Sabay-sabay na sabi ng magkakaibigan habang nagtatawanan. Pagkatapos nilang mag-celebrate kasama ang mga pamilya nila ay napagdesisyunang sa bahay nalang ng mga Constantino ang after party.

Kasalungat na direksyon papuntang classroom namin ang nilalakad niya. "Sige, ingat kayo, ha. Bye." Kumaway na ako sa tatlo kong kaibigan na sinusundo na ng mga driver nila. Ang bilis natapos ng maghapon, panibagong araw na naman ang matatapos maya-maya lang.

NAGPAPASALAMAT AKO SA SUPORTA NG PINSAN KO, HAHA, SHOUT SA'YO AT SA MGA KAIBIGAN KO NA ANDIYAN SA TABI KO KAPAG NAHIHIRAPAN AKO KASI WALANG IDEA MINSAN. NGAYONG NATAPOS KO NA ITO, SANA AY MATUWA KAYO KASABAY NG PAGIGING MASAYA KO DAHIL SA WAKAS, MAY NAIBAHAGI NA NAMAN AKONG PANIBAGONG ISTORYA. MARAMING SALAMAT SA INYO, MAHAL KO KAYO!!💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’.

sagot ni Althaia pagkatapos, dire-diretso nang lumusot sa nakabukas na bintana at doon lumabas. (End of flashback) Mariing napapikit si Althaia at napabuntonghininga. Nilingon naman siya ni Calista. "Bakit?" tanong ni Calista. Kagat ang ibabang labi na ngumisi si Althaia at umiling-iling. "You guys are so pathetic." Napakunot-noo si Calista. Hindi maunawaan ang ibig ipakahulugan ni Althaia.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

sabat ko "Kahit na ikaw Chin ha!mas bata pa yun sayo matanda kana dapat alam mo na kung ano ang dapat at hindi dapat".pangaral nito "Oo na Ate".bored kong sabi "Hali na kayo..at lalamig ang pagkain".tawag saamin ni Mama "Opo ma".sabay naming ani ni ate ***** Sumigla ang Mukha ko ng makakita ako ng poster sa isang building na naghahanap ng secretary.

“..Akala niyo ba mapapaikot niyo ako? HAHAHAHA Let's see, Giovanni Silvestre. Tignan natin kung makikita mo pa si Tasha dahil ilalayo ko siya sa ‘yo. Hinding hindi ako makakapayag na mapunta sa ‘yo ang babaeng una ko ring minahal. Sad right? Mortal tayong magka-away pero iisa lang ang babaeng mahal natin..HAHAHAHA easy, anong pakiramdam?.. “..Oh, wow! Congratulations! After so many years nalaman mo rin na ako ang pumatay sa mga magulang mo. At ngayon ang aagaw naman sa asawa mo..Napakatanga mo nga ‘e. Inabot ng taon bago mo nakumpirma na ako ang salarin…Hahaha Hindi kita hahayaan na sumaya, Silvestre. Go, kung mahahanap mo kami. Goodluck to you! GoodBye!”

Lauren Apostol: Sinuntok ni Aziel si Rain. Namilog ang mata ko at nagscroll pa ulit para mabasa ang conversations nila. Walang may alam kung ano ang pinagmulan ng away. Nang dumating si Clau ay doon niya naabutan ang pagsuntok ni Aziel. What the hell, Almazan! Ano'ng ginawa mo?!

Lahat sila ay nakangiti habang pinagmamasdan kami. Pumunta si Mama Alma at Tito George sa aming pwesto. “Son.” Maluha-luhang banggit ni Mama Alma. Pati ako ay naiiyak sa kaganapan. Hinalikan ni Adrian ang kaniyang Ina sa nuo at niyakap ito ng mahigpit. Gumanti naman nang yakap ang ginang. Habang si Tito George naman ay lumapit rin sa akin upang yumakap.

Isang paghagod ni Anthony ang nakapagpabalik sa akin sa reyalidad. "It's, okay. I love you" ani ni Anthony habang hinahagod pa rin ang likod ko. Pinupunasan rin nito ang mga luha na naglalandas sa mukha ko. Si ate naman ay nakatungo pa rin habang umiiyak.