Novel & Cerita Aftermath Tagalog

Patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa mga mata ni Xyrius habang parang walang buhay ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Nagulat siya ng bigla na lang siyang higitin nito at yakapin. "He's gone... he's gone, doll, wala na ang anak ko," humahagulgol na ani ni Xyrius. Nanigas naman siya dahil sa narinig. To be continued...

pangiting sabi niya na tila kinikilig pam "Oo nga nu, parang hindi na talaga ako makapaghintay. Ano kaya 'yung feeling na nakasuot ka ng weeding dress habang lumalakad papuntang altar, siguro masarap sa pakiramdam iyon. Nako na e-excite na talaga ako Annabelle," sabay huminga ng malalim habang palihim na nag-iimagine sa bagay na iyon.

agaw pansin naman ng Jugde Marco Pov: Pag katapos nito tapos na din ang maliligayang araw mo. Sa ngayon nakaka pag ngiti ka pa. Tingnan natin kung magagawa mo pa iyan pag katapos nito.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

sabi ko at pagkatapos ay narinig namin sa radyo, sa stereo nitong kotse ang balita. May bagyo nga at ang pangalan nito ay Susan. Magtatagal daw ito hanggang sa linggo. Paano kaya yung contest niyan? May pasok ba? Hindi na gaanong malakas ang ulan nang makauwi kami ni Daddy. Pagkapasok namin sa loob ng bahay ay agad akong umakyat patungo sa kuwarto ko.

I went back to the Academy after the day I learned about the truth. Feeling more lost than ever. My whole life was a disaster. Why am I even alive? Napaka emo ng tanong na ‘to pero iyon ang pakiramdam ko. Kinusot ko ang mata ko at pinagmasdan ang mga poste ng ilaw na nagbibigay ng liwanag sa madilim na pathway ng Strawberry Fields Academy, inilapit ko sa bibig ko ang hawak kong bote at hinayaan kong mamayani ang mapait na likido sa buong sistema ko. I sat at a bench near the school gate, trying my best to ignore the chilly November wind.

Hindi ako naging handa dito at kailanman ay hindi magiging handa. Kinabukasan ay dumating sina Mang Jose at ang asawa nito, iniwan muna nila si Andrea at Andrei sa kapitbahay para makatulong sa amin. Ang mga kamag anak naman namin ay pinatuloy muna nina Ailee sa kanila. Kaya kinabukasan ay sabay sabay silang bumalik dito. Nagmano naman ako sa parents ng mga kaibigan ko. "Condolence Sci.."

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.