Aftermath Tagalog Novels & Stories

sabat ko "Kahit na ikaw Chin ha!mas bata pa yun sayo matanda kana dapat alam mo na kung ano ang dapat at hindi dapat".pangaral nito "Oo na Ate".bored kong sabi "Hali na kayo..at lalamig ang pagkain".tawag saamin ni Mama "Opo ma".sabay naming ani ni ate ***** Sumigla ang Mukha ko ng makakita ako ng poster sa isang building na naghahanap ng secretary.

“..Akala niyo ba mapapaikot niyo ako? HAHAHAHA Let's see, Giovanni Silvestre. Tignan natin kung makikita mo pa si Tasha dahil ilalayo ko siya sa ‘yo. Hinding hindi ako makakapayag na mapunta sa ‘yo ang babaeng una ko ring minahal. Sad right? Mortal tayong magka-away pero iisa lang ang babaeng mahal natin..HAHAHAHA easy, anong pakiramdam?.. “..Oh, wow! Congratulations! After so many years nalaman mo rin na ako ang pumatay sa mga magulang mo. At ngayon ang aagaw naman sa asawa mo..Napakatanga mo nga ‘e. Inabot ng taon bago mo nakumpirma na ako ang salarin…Hahaha Hindi kita hahayaan na sumaya, Silvestre. Go, kung mahahanap mo kami. Goodluck to you! GoodBye!”

Lauren Apostol: Sinuntok ni Aziel si Rain. Namilog ang mata ko at nagscroll pa ulit para mabasa ang conversations nila. Walang may alam kung ano ang pinagmulan ng away. Nang dumating si Clau ay doon niya naabutan ang pagsuntok ni Aziel. What the hell, Almazan! Ano'ng ginawa mo?!

Lahat sila ay nakangiti habang pinagmamasdan kami. Pumunta si Mama Alma at Tito George sa aming pwesto. “Son.” Maluha-luhang banggit ni Mama Alma. Pati ako ay naiiyak sa kaganapan. Hinalikan ni Adrian ang kaniyang Ina sa nuo at niyakap ito ng mahigpit. Gumanti naman nang yakap ang ginang. Habang si Tito George naman ay lumapit rin sa akin upang yumakap.

sagot ko sabay kibit balikat. "Alam mo ba na never pa akong nairita sa iyo? Nagkaroon tayo dati ng tampuhan pero hindi ako nagsawa na suyuin ka. Ganoon kita kamahal. At dahil sa nangyari sa iyo before, huwag na huwag mong sisihin ang sarili mo kung bakit mo nararamdaman iyon. It's okay, naaksidente ka, may reason kung bakit mo nararanasan iyan ngayon" ani ni Anthony. "Huwag na malungkot, babalik din ang mga ala-ala mo" dagdag pa nito saka mabilis na niyakap ako.

biro nito. "Wala masaya lang talaga ako Ney, hindi ko maipaliwanag ang tuwang nadarama ko. Alam mo ba noong inakala kung patay na kayo, hindi ko alam paano ako magsisimula sa buhay ko.. "Ssssh, move on na tayo. Parehas tayong inakalang patay na ang bawat isa. Kaya pasalamat na lang tayo na binigyan pa tayo ng chance na magkasamang muli, doon na lang tayo mag focus." wika nito. Pagkatapos hinalikan niya na ang asawa at dahan dahang dinala sa kama na punong puno ng petals na may hugis puso. Napapangiti naman si Hailey sa nakikita niya. Hanggang ngayon parang hindi pa rin siya makapaniwala na kinasal silang muli at nangyari ang ganito.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

It turned into reality. Subalit ang mga katagang lumabas sa kanyang mga labi matapos ang init na pinagsaluhang iyon ay pumawi sa lahat ng kasabikan ko sa katawan. “Fix yourself and leave, your work is done.” Ouch… gusto ko na lang kumanta ng napakasakit, kuya Eddie sa pagsampal sa'kin ng katotohanan! “What took you so long?” Nakahalukipkip, salubong ang makapal na mga kilay at nag-isang linya ang mga labing pambungad na tanong ng aking baby damulag.

“Kung piliin niyang tumalikod, masakit pero hindi ibig sabihin na mawawala na ang halaga mo at ng batang dinadala mo.” Napapikit si Mae, at tuluyang pumatak ang luha mula sa gilid ng mata niya, tahimik na dumudulas pababa sa pisngi niya. Ramdam niya ang bigat ng posibilidad na iyon, parang unti-unting dinudurog ang natitirang lakas na pinanghahawakan niya. Pero sa gitna ng sakit, may maliit na bahagi sa kanya ang pilit kumakapit sa sinabi ng Lola niya na kahit anong mangyari, may halaga pa rin siya.

"Lumingon ka sa likod." Likod? Ano ibig sabihin nun? Teka muna. Parang mula sa likuran niya ang boses na iyon. Hawak ang telepono, dahan-dahang lumingon si Marco. Nakatayo lang si Audrielle sa kanyang likuran, hawak ang kanyang telepono. Tinititigan siya ng mata nang may galit, may bahaging ngiti sa kanyang mukha, at nagsabi. "Direktor Marco, congrats ngayon ay tunay mong nakilala si God A."