Against The Light Meaning Novels & Stories

"Ano, ahm.." "Ano?" "Saka ko lang ata napahalaghan ang sarili ko simula nang makilala kita, Adrienne." Wala akong natanggap na sagot. Tumingala ako sakanya pero walang emosyon ang mukha niya. "Ha?" Tanging sagot nito. "Eh? Dimo gets? Hayst. You see without dark, Light is very Unuseful. But when The dark came that's when the light shines." Diretso ko itong sabi habang naka pikit.

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

Kumuha rin ako ng iba't ibang klaseng kotsilyo pero yung walang bahid na pamatay sa bampira dahil hindi patayan ang gagawin kundi titignan lang kung hanggang saan ang galing mo. Tinatawag nila itong 'the night battle' hindi ka papatay ng bampira, labanan lang ito kung sino ang aangat sa position at kung sino ang hindi at isa sa pinaka malaking dahilan nila ay upang maging mahusay na fighter ang mga ito dahil upang maging handa kung may paparating man na hindi inaasahang labanan. 'In this world we're living because of enemy, we're strong because of enemy, we're still fighting because of enemy and now we need to be a strong and strong and strong to defeat the enemy and to achieve the victory.'

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.

"Hangga't buhay ka. Hangga't lumalaban ka pwede pang mabago ang lahat." "A-Ayoko nang lumaban." nanghihina niyang wika. Mas lalong sumeryoso ang mukha nito at tumitig sa mga mata niya na ikinatigil niya. "Sa tingin ko ay hindi ka lumalaban dahil kung ganun ay hindi ka sana nakakulong dito. Kung sa tingin mo ay nakikipaglaban na ang tawag sa ginagawa mong pagtiis ng lahat sa loob ng mahabang panahon ay hindi. Ang tunay na laban ay hindi mo pa hinaharap. If you are fighting then why are you still in the darkness-- caged and drowning? You should and must take a step in lightness if you are fighting, September. Fight and live again!"

Masakit man sa akin manggaling mismo pero may kagaya siya ng kapangyarihan. “Pinuntahan lang kita rito, dahil gaya mo nais ko rin ng katahimikan.” Ngunit ibang katahimikan ang nais ko. Nais ko ng panghabang buhay na kaayusan, kahit kaguluhan ang pinili ko. Untold stories always holds mysteries never solved, nor a prophecy they’ve never encountered. How can they possibly defeat the darkness if the light doesn’t shines like how it shines before? The dead arises from their grave and the moment they summon the never-ending darkness the question will be? what will happened with us?

Sinalubong ko ang madilim na bahagi ng field kahit ramdam ko pa rin ang mga nag babadyang mga luha sa aking mata. How ironic. Dapat sana'y sa maliwag ako mag punta at hindi sa dilim dahil mas ligtas iyon pero ewan ko ba. I feel like I'm safer here. I feel like the darkness can save me... at least from the judgment of people's eyes when they see how puffy my eyes are, right now. I don't exactly get it, but the darkness kind of comforts me. Like it can shield me from anything. From anyone.

Hinawakan siya ni Dominic sa balikat. “Hindi. Pero handa na tayo.” Sa labas ng bintana, unti-unting lumulubog ang araw. Ang liwanag ay napapalitan ng dilim. At sa pagitan ng tagumpay at takot— Alam nilang paparating pa lang ang mas malaking laban.

malamig na sagot n'ya sa lalaki. Kilala s'ya ni Ashton, at alam nito kung ano s'ya dahil ky Dark. Magkaibigan ang mga ito at minsan na nilang niligtas ang buhay ng doctor. "Bakit ayaw mong sabihin? That's cool, you know!" solsol pa nito sa kan'ya. "May mga bagay sa mundo na kailangan nating itago para sa ikakatahimik ng lahat," sabat naman ni Light na sinang-ayonan n'ya.

Bulong ko sa hangin, hindi ako sigurado kung nadinig niya 'yon but all I know is tama ako. Ang tao parang lampara, kapag napapagod kumukurap. 'Yong lamparang kahit anong ganda, papanget parin at mawawalan ng ilaw. Mawawalan ng sigla, at pinapalitan. You only see the beauty of light but not its imperfection.