Agony Symbiote Novels & Stories

Ang iyak ng sanggol ay nagpakawala ng isang high-frequency scream na nagpabitak sa mga mata ng Unang Thorne. "Ang pag-iyak ng isang bagong silang... ang kahinaan ng tao," malamig na sabi ni Arthur Thorne, ang kanyang boses ay tila unang kulog sa mundo. Ngunit ramdam ang pag-aatubili sa kanyang sistema. Ang enerhiyang nakuha niya mula sa pagsasanib nina Alistair at Serein ay puno ng luha at pag-ibig—isang bagay na nakakalason sa kanyang purong lohika ng Chaos.

"It is biological. Myna's system is using the seed inside Aria and Ava to build the ultimate network. The Silk Signature is no longer a contract... it is a bloodline." Habang ang submarine ay patuloy na bumubulusok sa kailaliman ng trench, naramdaman ko ang kakaibang pintig sa aking puson. Ang t***d ni Zane na nasa loob ko ay tila hindi lang simpleng likido—ito ay may dalang kakaibang kuryente na unti-unting nakikipag-ugnayan sa aking nervous system. Ang screen ng control room ay nagsimulang magpakita ng mga linya ng code na direktang sumasabay sa tibok ng aking puso.

Tears pooled in their eyes. “So after the Princess firmly disagreed with the first choice, she was given the second choice as well; she will become the mafia’s own reaper—she will reap the soul of anyone the mafia would ever wanted and would give to her as her little assignment and she would become the doll of the evil king—” “N-No! Oh my God! No!” Napaupo na si Agnes sa sahig habang mahigpit niyang hawak ang dibdib. Pain, anger, disbelief and regrets are visible on her face. She looked like she aged ten years more than her real and actual age because of this.

litanya niya nang sa wakas ay maabot ang aming kinaroroonan. "Anong ibig sabihin nito?" singhal ni Theodore pagkatapos niya akong itago sa kanyang likuran. "Bukod sa relasyong mayroon kayong dalawa ay ang katotohanang lumaki siya't nagka-isip kasama ang isang mangkukulam. Hindi imposibleng nagkaroon na rin ng marka ang demonyo sa kanyang katawan!" "Hindi totoo ang lahat ng paratang ninyo kay Agnes!" sigaw ko.

sabay abot ng isang Bottle na may Dugo at Dark Magic ni Lucitero, bilang isang binhi na balang araw ay kaniyang magagamit, Ito ang dahilan kung bakit, naging isang ganap na demonyo si Westly Brilliones, nakipagkasundo siya nuon sa demonyo, kapalit ng kaniyang buhay, Ngunit, unti unting nararamdaman ni Westly na para bang tila, hindi na niya kayang ma control ang kaniyang katawan, na para bang may isang nilalang sa luob niya ang kumokontrol sa kaniya. “Anong nangyayari, bakit parang nasa isang madilim na lugar ako” sabi ni Westly Brilliones na nasa isang malalim ng kaniyang pag iisip sa kaniyang sarili

Sumurumpit agad ang dugo doon pagkahugot ni Amon. Sumunod si Nyra. “Para ito sa phobia at paghihirap na dinanas ko sa hayop na gaya mo!” gigil siya kaya malakas at madiin din ang palong ginawa niya. Dalawa na namang pako ang lumusot sa binti ni Giapson. Halos hindi na makasigaw si Giapson. Naiihi na lang siya sa sakit habang tinitiis ang bawat palo at bawat lusot ng pako sa katawan niya.

Muling naging hamog ng dugo ang imahe ng Archfiend Antigonus, direkta nitong nilamon si Agatha. “Lumayo ka! Huwag mo akong hawakan! Alis!” Takot na takot ang mukha ni Agatha habang nilalamon siya ng hamog. Patuloy siyang sumigaw at sinubukan niyang kumawala, pero napindot ang lahat ng kaniyang acupoints at tuluyan siyang nawalan ng lakas sa naging pangyayari. “Hahaha…” Sobrang saya ng Archfiend Antigonus. Hindi niya mapigilang magbigay papuri habang nilalamon si Agatha. “Hindi na masama. Perpekto ang purong Yin body na ito…”

Nagkanda-ubo si Agnes dahil nakainom ito ng tubig. Ang nangyari ay pabor kay Vance, dahil ito na yata ang pinakamagandang pagkakataon para mahulog ang isang babae sa isang lalaki; iyon ay ang umaktong superhero nito. "Miss, are you okay?" Ngunit nang makita niya ang nakaka-awang hitsura ni Agnes na para itong iiyak ay natulala siya, tila na trauma at nabigla ang dalaga sa nangyari sa kanya.

“At nalaman kong infected ka ng isang uri ng toxin. Most likely, dala mo na siya since birth. Kung hindi agad magagamot, eventually, you’ll lose control of your body. Mapaparalyze ka. Magka-collapse ang muscles mo. At kahit ilang taon ka pang mag-training, wala na ‘yang silbi.” Nagbago ang ihip ng hangin sa paligid nila. Biglang naging mabigat. Ang mga mata ni Thorne, mula sa pagiging walang emosyon, ay naging matalim, parang may banta. Dumikit ang titig nito sa kanya, gaya ng isang predator na napikon sa pangahas na biktima. “You actually dared to investigate me, Ms. Salvatore?” mabagal pero mariin ang tanong nito. Halos parang bulong, pero bawat salita ay may bigat.

​At doon, narinig ko. ​Isang ritmo. Isang munting tambol na tumitibok sa ilalim ng serum. 'Sht,' usal ko sa isip ko. 'The mutation is getting aggressive.' Sa pandinig ng ibang tao, iisiping buhay ito, pero para sa akin, ito ang hudyat na kinakain na ng Serendipity ang normal na takbo ng katawan niya. ​"It’s the antibodies, Liana,"